Dialoog

«Het schrift verdwijnt»

«Kinderen krijgen steeds meer invulboeken en werkschriften in de klas. Als ik zie dat op het eind van het schooljaar driekwart, soms maar de helft is ingevuld, dan heb ik daar mijn vragen bij. Het schrift van vroeger verdwijnt, het duurdere werkschrift komt in de plaats.» Dat stelt Luc Machtelinckx van de stedelijke basisschool Erwetegem vast. In een reactie zeggen uitgevers dat steeds meer leraren om een dergelijke service vragen. Er zou ook niet meer papier voor kinderen zijn dan tien jaar geleden.

Mee eens? Verdwijnt het schrift echt? Zeulen leerlingen met te veel invulschriften? Doe de poll op www.klasse.be/poll. Reageren kan je via redactie.leerkrachten@klasse.be.

Vieze papieren

Met heel veel aandacht heb ik het artikel gelezen over ‘Kinderen in vieze papieren’ (Klasse 159). Ook bij ons in Knokke-Heist maken we een situatie mee die erg lijkt op die van Rouslan. Bij ons gaat het over Armeense kinderen. Het meisje Eliza zit in het vijfde jaar van het secundair en haar broer Gor in het derde. Deze kinderen zijn samen met hun ouders al eens opgepakt en in Steenokkerzeel ondergebracht. Dankzij een gerechtelijke uitspraak en intense acties van de scholen en de vriendenkring mocht het gezin weer naar Knokke terugkeren zonder dat er echter sprake was van het verkrijgen van officiële papieren. Vorige week stonden leden van de dienst vreemdelingenzaken ‘s morgens vroeg opnieuw voor hun flatje. Gelukkig werden ze tijdig opgemerkt en deed het gezin de deur niet open. De angst en de frustratie zijn groot voor Gor en Eliza. Wat ze meemaken is traumatisch. Als ze teruggezonden worden naar Armenië, zijn alle jaren van studeren nutteloos geweest want ginder moeten ze van nul opnieuw beginnen. Zeven jaar zijn ze al in ons land! Ze spreken perfect de Nederlandse taal. Het zijn twee jongeren die heel goed en hard studeren. Ze zijn intelligent, vriendelijk en integer. Waarom moeten zij nu, na al die jaren, boeten voor een misschien foute beslissing van hun ouders? Kun je hen hun toekomst zomaar afnemen? Hebben zij niet het recht op het verder krijgen van onderwijs tot ze een diploma secundair onderwijs gehaald hebben? Met dat diploma kunnen ze waar ter wereld wel verder maar nu niet.

Kan er werkelijk niets ondernomen worden om dergelijke kinderen te helpen?

Anna De Bruyckere (ex-leerkracht van Gor en Eliza)

De slimste mens

Wat ziet mijn verbaasde oog op pagina 35 in de klasse voor leerkrachten van november? Wouter Deprez maakt een examen met een hoop humor en fouten. Dat Wouter Deprez niet beter weet neem ik hem niet kwalijk veel mensen die geen of een christelijk geloof aanhangen zullen het onderscheid tussen de geloofskenmerken van niet-christelijke geloven niet kennen. Dat een blad als Klasse in een uitgave voor leerkrachten een examen geeft en daar zelf de antwoorden niet van weet is erbarmelijk. Kunt u zich voorstellen dat wij als leerkrachten een examen uitschrijven om daarna foute antwoorden goed te rekenen met nota bene een uitroepteken erachter; als uitroep van wat? Het antwoord op vraag 4 zou moeten luiden dat het christendom een drie-eenheid kent en het jodendom geen enkele relatie ziet tussen G’d en Jezus (hoogstens een hoop ellende). De basis van het jodendom is het oude testament (Tenah) en die van het christendom het oude en nieuwe testament (bijbel). Het antwoord op deze vraag was net zo onzinnig als op de andere vragen alleen weet ik niet of het ook humor was.

H.Kopuit

De essentie van het antwoord van Wouter Deprez was juist: joden erkennen de relatie tussen Jezus en God niet. De rest van zijn antwoord bedekken we graag met de mantel der liefde. Humor verdient dat.

Voornaam

Nav jullie artikel “voornaam vooraan” in het oktobernummer het volgende. Wanneer ik leerlingen ontmoet die eerst hun naam zeggen, met hun voornaam achteraan, reageer ik meestal met de glimlach: “een onderbroek zit onder je broek, je voornaam staat voor je naam”. En heus: dit geheugensteuntje helpt!

Filiep Vanden Broeck

Goedele in Afrika

Ik wil reageren op het interview met Goedele Liekens op de achterflap van het oktobernummer van Klasse. Ik heb zelf in Congo dermate schrijnende toestanden gezien in de meeste scholen dat ik mij afvraag hoe Goedele Liekens zoiets kan schrijven en hoe Klasse zoiets kan blokletteren. Ik kan enkel concluderen dat zij als “ambassadrice” enkel contact heeft gehad met naar Afrikaanse normen, de betere scholen. Dit doet mij vragen stellen over de ernst van de organisatie waar ze voor reist en de (veralge)meningen die ze daarover de wereld instuurt. Waarom heeft Klasse dit als titel uitvergroot, wou ik u nog vragen? Of herkent u dat dit een uitschuiver was die u wil corrigeren?

Bert De Wolf

leerkracht Lerarenopleiding (TBS)

Ex-medewerker Studio Globo

Een straffe uitspraak van Goedele Liekens waarmee ze waarschijnlijk meer over de toestand in sommige Brusselse scholen wou zeggen dan een oordeel vellen over het onderwijs in Afrika.

Vlaams in Brussel

Er worden weer zegevierende berichten in de pers gepubliceerd over de stijging van het aantal leerlingen in de Vlaamse Brusselse scholen. Deze stijging moet echter met een groot korreltje zout genomen worden. De school waar ik lesgeef, bestaat uit 97 % Franstaligen en kinderen van migranten. Deze toestand is zo in vele Nederlandstalige scholen. Ook al is de pedagogische omkadering van onze school prachtig, de leerachterstand van onze leerlingen is zeer groot. De schooldirecties die het tegenovergestelde beweren, steken hun kop in het zand.

Bruno Ekelmans

Ideale leraar

We willen jullie gelukwensen met het aangename artikel “Van speelclub tot ideale leraar” (Klasse 158). In onze organisatie, de Vlaamse Dienst Speelpleinwerk (de ondersteunende organisatie voor de zowat 400 speelpleinwerkingen in Vlaanderen), wordt deze stelling volledig onderschreven. Het jeugdwerk is een kweekvijver voor de geëngageerde leerkracht: ook het speelpleinwerk telt pakken leraars (soms nog in opleiding) die elke vakantie opnieuw groeien in hun vaardigheden. Ervaringen die ook in het onderwijs gesmaakt worden …

Jo Van den Bossche

Algemeen Secretaris Vlaamse Dienst Speelpleinwerk

Bunny

In onze leraarskamer las ik het korte maar afbrekende artikeltje over de hype van de playboybunny. Ikzelf rij in mijn auto ook met een bunny aan mijn achteruitkijkspiegel, heb thuis een bedovertrek en dergelijke van het desbetreffende merk. Maar ben ik daarom

vrouwonvriendelijk? Dat zou niet echt passen op mijn school, die voor 90 % uit meisjes bestaat. Meer nog, menig meisjes op onze school dragen shirts en dergelijke van playboy. En die voelen zich daar meer dan goed bij. Ik denk dat playboy eerder het imago oproept van oog voor het schone, het goed uitziende, knap zijn en trendy. Bij deze ook even vermelden dat alle vrouwen die ooit in de playboy hebben geposeerd verre van vrouwonvriendelijk zijn behandeld: elke vrouw is uit vrije wil ooit voor de camera gaan staan, en het heeft voor velen van hen een mooie carrière geopend naar de showbizz- of modellenwereld.

Als je hierop kritiek uit, moet je dat ook op Tommy Hilfiger, Benetton, Scapa en alle andere merken doen die enige uitstraling hebben van trendy, hip, sexy en modern zijn.

Filip Lagaert