Dialoog

Blijft de ellende duren?

Van harte gefeliciteerd met het editoriaal ‘De ellende blijft duren’ (Klasse 205). Ook wij hebben onze dochter en enig kind verloren aan zelfdoding. Naar aanleiding hiervan zijn mijn vrouw en ik talrijke politici gaan bezoeken om het probleem aan te kaarten en om een hervorming van de geestelijke gezondheidszorg te bepleiten. De respons was bedroevend. Deze ‘ideale’ maatschappij wil daar niets mee te maken hebben. Wij hebben mogen ondervinden dat ze ons behandelen ‘als hadden we aids’ en dat ze misbruik van de situatie maken. Na de dood van onze dochter stopte het niet. Ik bespaar u de domme maar ook geraffineerde uitspraken van sommige ‘vrienden’. We hebben nog steeds ‘aids’. Maar de vrienden die we nu hebben, steunen ons ook echt. Hopelijk hebt u met dit artikel de juiste mensen wakker gemaakt. Wij zijn nu betrokken als vrijwilligers bij het project ‘Te gek!?’ en hopen zo ons steentje bij te dragen.

Elie Tiri

Re: Nota’s in de agenda (Klasse 205)

Ik begrijp niet dat een ‘mama en leraar’ zo’n lezersbrief schrijft. Nota’s dienen net om ouders op de hoogte te brengen van dingen die met je kind te maken hebben: komt je kind veel te laat op school, hoe gedraagt het zich, welke cijfers behaalde je kind, wat wordt er verwacht tegen de volgende dag. Je hebt het recht dit te weten en de school heeft de plicht je dit te melden. Daarnaast ben jij op de eerste plaats verantwoordelijk voor het gedrag van je kind. Dat heet ‘verantwoord ouderschap’. Je moet proberen dat gedrag mee bij te sturen. Dat is vooral jouw job. Leraren moeten immers niet in de eerste plaats opvoeden. Als mijn kind zich zo gedroeg, zou ik dat willen weten. Dan kan ik tenminste meewerken om er iets aan te veranderen. En dan val ik niet uit de lucht als mijn kind plots ernstige sancties krijgt op school zoals schorsing of uitsluiting.

Sigrid Hendrickx,
leraar, moeder van drie kinderen en stiefouder

Re: Terreur in de refter (Klasse 205)

Wat er tijdens het middagtoezicht gebeurde is héél erg! Dat kan absoluut niet! Ik ben kleuterjuf en houd ook middagtoezicht, hoewel dat niet tot mijn opdracht behoort. Maar zo ben je ‘loyaal’ tegenover je school, want een extern persoon is te duur en heeft vaak geen pedagogisch bekwaamheidsattest, aldus het schoolbestuur. Maar stel je voor: vier op de vijf leerlingen blijft in de refter. Dat betekent boterhammen, soep, warme maaltijden serveren, afwassen, tafels en stoelen stapelen, vegen (want de refter is ook turnzaal en feestzaal), peuters die instappen begeleiden bij hun warme maaltijd … Na mijn middagtoezicht heb ik een kwartiertje tijd om te bekomen, vlug mijn boterham op te eten en … daar gaat de bel. Het is geen lachertje om dan terug voor de klas te staan. Zijn er geen richtlijnen voor middagtoezicht? Hoog tijd dat hier iets aan gedaan wordt.

Katrien Vercauteren

Ouderschapsverlof

Blij te vernemen dat de leeftijdsgrens voor ouderschapsverlof voor onderwijsmensen opgetrokken wordt. Alleen jammer dat dit maar tot twaalf jaar gaat. Als ouder van drie kinderen (vijftien, zeventien, negentien) besef ik maar al te goed dat ook die puberleeftijd (zeer) veel zorgen kent. Heel jammer dus dat wij met kinderen in die wat oudere groep nog steeds uit de boot vallen om ouderschapsverlof te kunnen aanvragen. Nochtans hebben die jongeren daar evenveel recht op!

Naam en adres gekend bij de redactie

Ouders met kinderen ouder dan twaalf kunnen inderdaad geen gebruik maken van het verlofstelsel ‘ouderschapsverlof’. Dat is niet alleen in het onderwijs zo. Die leeftijdsgrens geldt in alle sectoren. In die zin is het fair dat de grens nu voor alle werknemers dezelfde is. Check eens even via je schoolsecretariaat of je werkstation of je niet van een ander verlofstelsel gebruik kunt maken. Het onderwijs biedt op dat vlak immers vrij veel mogelijkheden, weliswaar financieel niet allemaal even interessant.