Europa? Afschaffen!
Ergernis. De leerlingen praten over Europa en het interesseert hen geen fluit. Europa kost tonnen geld, legt onnozele regels op en het parlement is een schietkraam vol zakkenvullers. “Afschaffen!”, zo vat iemand het samen die blijkbaar van korte zinnen zijn handelsmerk heeft gemaakt.
Verwondering. Ooit wilden we nog Vlaming zijn om Europeeër te worden. We leveren ondertussen niet alleen het Europese opperhoofd, vanaf 1 juli bekleedt België ook een half jaar het Europese voorzitterschap. Onderwijs krijgt daarin een belangrijke rol. De jongeren in deze klas zitten daar duidelijk niet op te wachten. Hun leraar ook niet.
“Wie wordt warm van Europa?”
Verantwoordelijkheid. De helft van onze leraren heeft ouders die de Tweede Wereldoorlog nog hebben meegemaakt en zal nooit echt leren rekenen in euro’s. Geen enkele van onze leerlingen weet echter nog te tellen in Belgische franken en de Tweede Wereldoorlog is voor hen zoiets als een middeleeuwse veldslag. Meer dan de helft van onze leerlingen is in de 21ste eeuw geboren. Anderzijds zal het nog elf jaar duren voor de eerste leraar uit deze eeuw voor de klas staat. Soms leven we in twee werelden. Ik probeer even aan de jongeren uit te leggen dat de Europese eenmaking een van de grootste realisaties van de mensheid is. Er is geen druppel bloed voor gevloeid. Dat is uniek in onze geschiedenis. Geen enkele jongere kan zich nu nog voorstellen dat Duitsers, Fransen of Engelsen ons land onder de voet zouden lopen. Om chocolade of bier te komen kopen, ja, maar toch niet om ons of elkaar de keel over te snijden? De Tweede Wereldoorlog is echt niet zo lang geleden. Hij heeft meer dan 50 miljoen doden gekost: zes jaar lang zeventien doden per minuut. Nadien zijn we gaan praten en samenwerken. Dat kost tijd en geld. Veel tijd en veel geld. Maar niets weegt op tegen de ellende en de kostprijs van zo’n oorlog. De onnozele regels zijn er gekomen. Daar focussen de media graag op. Maar de grote doelstellingen en dromen zijn er ook. Er zijn geen grenzen meer. 80 procent van onze wetten zijn Europese wetten. Een student op de tien legt een deel van zijn studies in het buitenland af. Van kleuterscholen tot universiteiten lopen uitwisselingsprojecten, vaak ondersteund door enthousiaste leraren en alles wat het internet biedt. Europa is een ongelooflijke verwezenlijking en ervaring. Maar we worden er niet echt warm van. Terwijl we dit nummer over Europa maakten, hebben we dikwijls gehoord: “Mooi, maar welke leraar wil nu zoiets lezen? Toch niet over Europa zeker?” Afschaffen, dan maar?
Hoofdredacteur Klasse
leo.bormans@klasse.be
