Klasse

«Leraren die muziek spelen, hebben een streepje voor»

‘Slimmer dan de zanger’ is de nieuwe plaat die Bart Peeters met zes rasartiesten in een beklijvende voorstelling op het publiek loslaat. De basisingrediënten? Passie, vakkennis en performance. Net die eigenschappen die volgens Bart ook een leraar invloedrijk maken.

«Van mijn ouders heb ik het meest geleerd van allemaal. Mijn vader zwoer bij de Oude Grieken en Shakespeare. Mijn moeder was ultra–links, emotioneel, energiek en voltijds hippie (lacht). Maar ik ben ook schatplichtig aan ‘meester De Prins’ uit de zesde klas. De man was klastitularis, schoolhoofd, altviolist in grote orkesten, orchideeënkweker én bovendien heel begaafd als tekenaar. Hij zette ons aan tot veel meer dan de leerstof verwerven. We brachten een toneel over Karel De Grote – een stuk dat ik zelf schreef en regisseerde – en we speelden mega–poppenkastvoorstellingen over de wereldgeschiedenis. Onder zijn invloed begonnen we ook allemaal muziek te spelen. Leraren die muziek spelen, hebben een streepje voor. Voor je het weet, pik je dat op en denk je: het moet mogelijk zijn! Onze turnleraar stelde sport als ‘iets interessants’ voor. Hij zei letterlijk: ‘We moeten alle sporten testen.’ We zeilden, boksten, deden aan atletiek. Die aanpak werkt ook. Hij heeft me nog in het volley- en pingpongteam van de school gekregen, kun je nagaan… »

«Een leraar moet je in de eerste plaats inspireren, pas dan ga je een vak interessant vinden. Ik was niet geweldig in exacte vakken, zeker niet in wiskunde. Tot ik les kreeg van mijnheer Verhulst, een man die zo bevlogen lesgaf, dat ik dat jaar de beste cijfers voor wiskunde haalde. Het heeft altijd te maken met de kracht van de performance en bovenal: de passie waarmee een leraar voor de klas staat. Sterker nog: passie is een basisvoorwaarde om je leerlingen echt te raken. Volledig opgaan in je ding, zonder daarom de rest van de wereld uit het oog te verliezen. Ik ken immers ook academici die balanceren tussen genialiteit en gekheid.»

«Een leraar moet studenten uitdagen en stimuleren, zodat ze zichzelf in alle omstandigheden overstijgen. Volgens mij kan een performance altijd ‘bevlogener’, er kan altijd nog een tandje bij. Dat zie je in mijn live shows ook, hoor. Ik verras mijn meer dan getalenteerde muzikanten vaak met op het eerste gezicht onmogelijke opdrachten: disco spelen met een viool bijvoorbeeld. Ze komen er wél mee weg, straf hoor!»

«De mensen met wie ik samenwerk zijn heel divers. Ze zijn allemaal multi-instrumentalisten, maar ze hebben sterk van elkaar verschillende achtergronden. Ik vind die diversiteit superinteressant. Mijn muziek is gebaseerd op muzikale invloeden uit de uithoeken van de wereld. Lang leve die uithoeken, ik ben blij dat ze bestaan! Gezien de situatie waarin dit land zich bevindt, zijn mijn optredens ook een niet mis te verstaan signaal. Toen Tom Barman me onlangs vroeg om op een geëngageerde manier 0110 te presenteren, heb ik geen seconde getwijfeld. Diversiteit is nu eenmaal realiteit en als zanger mag ik een mening hebben. Ik zal ze bovendien met passie vertolken en hopen dat het vuur overslaat.»

Het integrale interview met Bart Peeters kan je beluisteren op www.klasse.be

Dit artikel komt uit

Klasse voor Leraren van december 2006 (nr. 170)

Van pagina 48