“Lesgeven is straffer dan 300.000 batterijen”

Zes Duracellmannen nu leraar in dezelfde school

Wat zit er toch in de batterijen van Duracell? Zes werknemers verlieten de batterijenfabrikant voor eenzelfde school: het VTI in Lier. Hun komst zorgde voor een energiestoot in de school. In het atelier pronken nu gloednieuwe CNC-machines. Laden leerlingen even gemakkelijk op als de Duracellkonijnen?

1. Guy Van den Heuvel

• Achtste schooljaar VTI Lier
• Daarvóór drie jaar nachtploeg Duracell
• Leraar mechanisch tekenen, technologie

“Ik leer elke dag bij”
“Vóór Koen me aansprak om naar het VTI te komen volgde ik al een jaar een GPB-opleiding. Ik schrok van de beperkte kennis van de leerlingen in het tweede en derde jaar. Je moet je voortdurend afvragen hoe je hun iets bijbrengt. Maar dat leerlingen van me bijleren geeft me de grootste voldoening. In een bedrijf moet je produceren, hier staat leren leren centraal. Ik leer zelf nog elke dag bij. Ook van de leerlingen. Hoe ze met computertekenen omgaan bijvoorbeeld.”

2. Eric Braes

• Tweede schooljaar VTI Lier
• Daarvóór twaalf jaar Duracell
• Leraar mechanica (monteren)

“Je wegstoppen in de klas kan niet”
“Vorig jaar zag ik soms zwarte sneeuw op school. Mijn moeder kreeg kanker en stierf. In een bedrijf kun je je op moeilijke momenten wat wegstoppen. Maar in de klas merken leerlingen niet dat je problemen hebt en sparen ze een startende leraar niet. Ik wil goed zijn voor leerlingen, maar ik verwacht wel iets terug. Als iemand iets kapot maakt bij het monteren, dan kan ik dat begrijpen, maar ze moeten wel durven toegeven dat ze dat gedaan hebben. Eerlijk zijn is de allerbelangrijkste levensles.”

3. Alex Berghmans

• Achtste schooljaar VTI Lier
• Daarvóór zeven jaar Duracell
• Leraar zevende specialisatiejaar CNC

“Samen poetsen is samen leren”
“Is lesgeven in het zevende jaar een luxepositie? Toch niet. Sommige leerlingen starten dat jaar omdat ze nog geen zin hebben om te werken, anderen zijn enkel in het getuigschrift bedrijfsbeheer geïnteresseerd, nog anderen moeten van thuis. Ik zeg hun: ‘Mannen, we beginnen nog niet aan de ereronde. Eerst de finish bereiken.’ Meer nog dan kennis overbrengen leg ik de nadruk op met elkaar omgaan. Samen poetsen is ook een leerervaring. Ik begeleid de leerlingen op hun stage en daardoor weten ze dat ik altijd bereikbaar ben. Maar ze moeten me ‘s nachts niet uit mijn bed bellen omdat hun lief het heeft uitgemaakt.”

4. Jurgen Bervoets

• Tweede jaar VTI Lier
• Daarvóór vijftien jaar Duracell
• Leraar mechanica, CNC, verspaningsleer

“Veilig werken staat centraal”
“Alex heeft me overtuigd om hier te komen lesgeven. We zijn beste maten. Vroeger gingen we geregeld een pint drinken, nu is dat minder omdat we elkaar vaak op school zien. Vorig jaar rond deze tijd heb ik een ferme ‘klop’ gekregen op school. Kon ik dit wel aan? Alex en de collega’s hebben op me ingepraat. Iedereen heeft een moeilijk eerste jaar gehad. Maar eens je een lijn in je lesgeven gevonden hebt, is het een fantastische job. Je krijgt ook van je leerlingen veel vriendschap. Ik hamer in mijn lessen op veilig werken. Wie onvoorzichtig is, kan blijvend verminkt raken en kan het vergeten bij de meisjes .”

5. Koen Van Hoogten

• Achtste schooljaar VTI
• Daarvóór negen jaar Duracell
• Leraar technologische activiteiten, handvaardigheid, technisch tekenen

“Vast werk laten schieten”
“Ik ben de pionier van de Duracellmannen hier. De schoonvader van mijn zus werkte op het secretariaat van de school en zei dat ik geknipt was om les te geven. Toch twijfelde ik: je laat een vaste job schieten. Uiteindelijk hapte ik toe omdat ik net vader geworden was en het nachtwerk bij Duracell mijn sociaal leven zwaar verstoorde. Ik had ervaring in de jeugdbeweging en had mijn GPB-opleiding op zak. Toch voelde ik me voor de leeuwen geworpen. Lesgeven leer je pas al doende. Je kunt op papier een goede leraar zijn, maar als het niet klikt met je leerlingen, dan heb je daar niks aan. Ik geef les aan de eerstejaars, vooral de gasten van 1B hebben nood aan wat stabiliteit. Bij hen lijkt lesgeven soms wat op jeugdbeweging. In het bedrijf was de baas tevreden als je 300 000 batterijen produceerde. Maar de volgende dag was hij pas tevreden als er 320 000 batterijen van de band rolden. Lesgeven is straffer: je leert jongeren iets bij!”

6. Kurt Paepen

• Achtste schooljaar VTI
• Daarvóór elf jaar Duracell
• Leraar computertekenen, CNC, technologie

“Tijd was blijven stilstaan op school”
“Ik ben voetbaltrainer en volgde een GPB-opleiding. Koen lokte me van Duracell naar hier. Ik schrok toen ik hier begon te werken: op technologisch vlak was de tijd hier blijven stilstaan. Zo oordeelde ook de doorlichting enkele jaren geleden. Met enkele collega’s hebben we keihard gewerkt om hier op school moderne CNC-machines te krijgen. Vóór ik lesgaf, kloeg ik soms dat mijn vrouw een carrièrevrouw was die ‘s avonds vaak nog aan haar laptop zat. Ik ben nu nog erger. Elke avond zoek ik in het simulatieprogramma naar oplossingen voor de problemen waarmee de leerlingen de volgende dag aan de machines geconfronteerd zullen worden. Ik laat hen zoveel mogelijk zelf zoeken maar kan niet onvoorbereid tussen hen staan. Soms heb ik nachtmerries dat ik terug naar het bedrijf moet, ook al ben ik er trots op dat ik daar gewerkt heb. Ginder was ik een nummer, op school ben je een naam.”