De afgelopen jaren hebben tientallen hoger opgeleide, werkende ouders uit Antwerpen-Noord en Borgerhout er bewust voor gekozen om hun kinderen naar een concentratieschool in de buurt te sturen. Wij zijn enkele van die ouders. Het project School in Zicht (SIZ) opende onze ogen voor de vele scholen bij ons om de hoek. En voor de onvermoede kwaliteit die ze te bieden hebben. Zonder School in Zicht hadden wij, net als zoveel anderen, ongetwijfeld gekozen voor de paar populaire 'witte' scholen in de hippe wijken of in de rand van Antwerpen.

School in Zicht timmert al drie jaar aan de weg om van concentratiescholen weer gemengde buurtscholen te maken, die een afspiegeling vormen van de buurt. Helaas dreigt het project stopgezet te worden. De financiering binnen de projectoproep Managers van diversiteit (gestart onder toenmalig Vlaams minister van Inburgering Marino Keulen) is afgelopen. Minister van Onderwijs Pascal Smet wil de financiering verlengen, op voorwaarde dat de stad aan cofinanciering doet. Wij vrezen dat die voorwaarde meteen het einde van het project betekent. En dus meteen het einde van een aarzelend keerpunt in de concentratiescholen van Antwerpen-Noord en Borgerhout.
Onze oudste kinderen zitten nu in de eerste kleuterklas of starten volgend schooljaar. Onze keuze voor een concentratieschool was een bewuste keuze, omdat we geloven in de kwaliteit van onze school en omdat we willen bijdragen aan een nieuwe sociale mix. Als SIZ wordt stopgezet, vrezen we dat de instroom van kansrijke kinderen opdroogt. Wellicht zullen sommigen onder ons ook afhaken, bijvoorbeeld wanneer we een keuze moeten maken voor de lagere school. Net daar ligt de kracht van SIZ, en de reden waarom privé-initiatieven heel vaak uitdoven: je stapt samen in met andere ouders, en je weet dat er de volgende jaren nog zullen volgen.

De nieuwe, online inschrijvingsprocedure in Antwerpen stelt buurtscholen centraal. Scholen kunnen, in mindere of meerdere mate, de afstand tot de school als criterium hanteren. Wij denken dat SIZ hierop een noodzakelijke aanvulling vormt. SIZ stimuleert ouders om de scholen te ontdekken via infoavonden en georganiseerde schoolbezoeken zodat ze - net zoals wij - een positieve en bewuste keuze kunnen maken. Een keuze die niet alleen gebaseerd is op afstand. Ook de scholen hadden vaak SIZ nodig om ons te ontdekken - ze leerden zich te 'verkopen' aan werkende ouders en gingen de uitdaging aan te werken aan een (nog) grotere diversiteit. Het enthousiasme van leraren en directie en hun niet aflatende inzet voor de kinderen heeft ons blij verrast. Het maakt dat wij en onze kinderen ons welkom voelen.

Daarom moeten de inspanningen van SIZ worden voortgezet. In onze scholen misschien niet voor eeuwig en altijd, maar minstens nog een aantal jaren. Zodra onze kinderen, de eerste 'generatie', halverwege de lagere school zitten, zal er vermoedelijk een kantelpunt komen. Het imago van de school zal veranderen van concentratieschool naar buurtschool, mond-aan-mondreclame zal de rest doen. Maar zover zijn we dus nog lang niet.

SIZ moet volgens ons niet alleen voortgezet worden in Antwerpen-Noord en Borgerhout, maar moet uitbreiding krijgen naar alle buurten met concentratiescholen in Antwerpen. Ouders samenbrengen en scholen laten ontdekken is een heel simpel, maar heel effectief idee. Dat andere steden zoals Brussel en Lokeren al interesse toonden, is geen toeval. Maar ook daar zal het lokaal bestuur dus geld moeten bijpassen.

De toekomst van onze steden ligt in de handen van de scholen. Concentratiescholen hypothekeren vaak de toekomst van veel jongeren, en van de buurten waar zij wonen. SIZ heeft de afgelopen jaren dubbel en dik zijn waarde bewezen. De steden hebben de keuze. Kiezen zij voor het doorbreken van de impasse of laten zij de concentratiescholen en - vooral - de kansarme kinderen die er schoollopen, aan hun lot over? 

Deze ingestuurd brief is ondertekend door 42 ouderparen.

www.schoolinzicht.be