Mogen leerlingen ‘u’ aanspreken met de voornaam?

17 januari 11 reacties

In de school waar Tim Lenssens lesgeeft, spreken de leerlingen hun leraren aan met ‘mijnheer’ of ‘mevrouw’, gevolgd door de familienaam. Maar mijnheer Lenssens wil liever gewoon ‘Tim’ genoemd worden, zowel in als buiten de klas. Een goed idee? Mogen jouw leerlingen ‘u’ aanspreken met de voornaam? Waarom wel/niet? Reageer hieronder.

Schrijf een reactie op dit artikel

11 reacties

Ik vind het ongepast als leerkrachten toelaten dat hun leerlingen hen aanspreken met de voornaam. Een klas is geen café, noch scoutslokaal. Een leerkracht moet niet de grote broer of de beste vriendin proberen te spelen, want dat werkt niet. Om de klas in de hand te houden, is er o.a. een gezonde afstand nodig tussen leerkracht en leerling. Een minimum aan beleefdheid en respect zijn geen overbodige luxe. Een lesuur bestaat voor een groot deel uit opvoeden. Wanneer je jezelf op gelijke hoogte zet met je leerlingen, dan lukt dat niet. De leerkracht die op vrijdagavond een glas gaat drinken met zijn leerlingen, heeft op maandag geen autoriteit meer. Dan begint de miserie.

Beantwoorden
Belinda Van den Bempt, 17 januari
Bij ons in freinetschool de boomhut ( sint andries brugge ) wordt iedereen steeds met de voornaam aangesproken . Ook de directie . De ouders worden bij ingeschreven ook zo ingelicht . De normaalste zaak .Het gebruik van de voornaam , verlaagt de drempel .Er is steeds respect . Het woord ‘meester’ of ‘juffrouw’ of ‘directeur’ voor de voornaam maakt dus niks uit

Beantwoorden
patrck deconinck, 18 januari
Mijn leerlingen spreken mij aan met mijn voornaam. Ik vind dit persoonlijker. Beleefdheid hoeft niet perse gekoppeld te worden aan een aanspreking.
Leerlingen hebben ook respect voor mij. Respect verdien je niet enkel door afstand te bewaren. Wel door een manier van zelf respectvol omgaan met tieners. Als je zelf je fouten durft en kan toegeven, dan word je als mens aanzien. Niet door mooipraterij zoals: “Ik wou eens testen wie er aan het opletten was en als eerste de fout op het bord ziet staan”.
Er is een verschil tussen iemand met de voornaam aanspreken en samen op café gaan.
Ik vind dat iedere leerkracht zelf mag bepalen hoe hij/zij aangesproken wordt.

Beantwoorden
Christel, 18 januari
In de lerarenopleiding gaat het wel vaker over de afstand tussen leraar en leerling. Soms zijn de studenten nauwelijks ouder dan hun publiek. Dat maakt dat ze soms geneigd zijn ‘met hun leerlingen mee te praten’. Een goeie band tussen leraar en leerlingen is cruciaal, dat weten we. Sommigen denken dat een duidelijke grens trekken of enige formele afstand nemen die band hypothekeert. Dat klopt niet, integendeel. Leerlingen willen gewoon duidelijkheid: jij bent de leraar. Het een staat het ander niet in de weg. Ook als je op ‘u’ en ‘mijnheer’ hamert, kun je nog perfect met je klas op café gaan.

Beantwoorden
Jan T'Sas, 18 januari
Ik heb 30 jaar les gegeven in het sociaal-agogisch hoger onderwijs. Toen ik begon in het midden van de jaren ’70 was het een evidentie dat docenten werden aangesproken bij hun voornaam. Enkele leerkrachten hadden zichzelf het privilege toegeëigend om dit niet te laten gebeuren. Nieuwe studenten werden daarvan in de kortste keren op de hoogte gebracht door hun collega’s.
Ikzelf vond het zeer normaal dat studenten mijn voornaam gebruikten. Ik bleef gezag houden, studenten waren beleefd en respectvol.
Midden de jaren ’90 waren het de studenten die deze gewoonte wijzigden. Was het mijn leeftijd, hun (slechte) gewoonte vanuit het middelbaar onderwijs, hun drang tot onderwerping, etc.? Kwestie was dat de doorsnee-student dan steeds meer mijn familienaam ging gebruiken, ook al maakte ik hem/haar daarop attent. Ten lange laatste heb ik mij dan maar neergelegd bij deze voor mij onbegrijpelijke verandering. Maar ik blijf erbij: gezag hebben hangt niet af van dergelijke formaliteit!

Beantwoorden
bert florizoone, 18 januari
Ik ben leerkracht in het lager onderwijs en ik vind het niet meer dan normaal dat leerlingen me aanspreken met ‘juf’. Ik ga akkoord met de stelling van Belinda Van den Bempt: een zekere afstand moet bewaard worden. Dit gaat verder dan alleen maar de relatie leerkracht-leerling tijdens de schooltijd. De ouderrelaties worden hier ook door beïnvloed. Vaak (en jammer genoeg) ondermijnen ouders het gezag van de leraren, dit zou enkel vergemakkelijkt worden wanneer we elkaar met de voornaam gaan aanspreken (want die lijn dient dan doorgetrokken, anders klopt het systeem niet). Ook later zullen deze kinderen moeten omgaan met hun baas, overste, … Als ze tijdig leren dat er een zekere hiërarchie bestaat in de maatschappij, en die ook leren respecteren, zal dat een meerwaarde betekenen.

Beantwoorden
Anouk Michielsen, 18 januari
Mij valt op dat in scholen waar een directie haar leerkrachten verplicht aangesproken te worden door mevrouw/meneer + familienaam ook veel verder van haar/zijn team staat.

Beantwoorden
Van Steenberge Marijke, 18 januari
Wij spreken onze leerlingen toch ook niet aan met ‘kindje’?
Elk gezichtje heeft een naam, bij ons op school gebruiken we die ook effectief i.p.v. het vakjes – denken gebaseerd op status en onderlinge machtsverhoudingen… ik denk dat we pas dan kunnen spreken van ‘onderling respect’ als basis van een ‘democratische samenleving’.

Beantwoorden
Lieve Van den Eynde, 22 januari
Ik zie het aanspreken met ‘meneer/mevrouw’ als een regel, die van de leerlingen vraagt om op een respectvolle manier met de leerkrachten om te gaan. Regels zijn nodig, want leerlingen – ook die van het secundair – hebben structuur nodig. Ik vind het net belangrijk dat er een bepaalde grens is en dat die onder andere door de aanspreking met ‘meneer/mevrouw’ duidelijk wordt vastgelegd. Het is niet omdat leerlingen mij met ‘mevrouw’ aanspreken, dat ze niets durven komen vertellen over hun persoonlijke leven. Maar ik vind ook dat er een verschil is tussen het basisonderwijs en het secundair en hoger onderwijs. In de basisschool vind ik het normaal dat de leerlingen daar hun leerkrachten wel aanspreken met de voornaam; maar daar wordt meestal nog wel ‘juf’ voorgezet, ook weer om duidelijk te maken dat je op school zit. Je zegt toch ook ‘mama en papa’ in plaats van ‘Marie en Patrick’?

Beantwoorden
Anouk Lauwerys, 5 februari
In de Leuvense Freinetschool De Zevensprong, waar ik schoolhoofd ben, spreken de kinderen alle leerkrachten en mezelf met de voornaam aan. Ze doen dit op een natuurlijke, vriendelijke en respectvolle manier, net zoals wij hen aanspreken en met hen praten. Ook al besef ik dat dit in de meeste Vlaamse scholen de normaalste zaak van de wereld is, bij ons geen gejuf en gemeester. Waarom ook? Juf zus of meester zo klinkt me zo vreemd in de oren, alsof je een rol te spelen hebt.
Daarnet om 16u aan de poort, kreeg ik van zesdeklasser Janne, zoals elke dag, een welgemeende “dag Christophe, tot morgen!” cadeau. Dag meester Christophe, ik kan het me niet voorstellen… (ik mag er niet aan denken).

Beantwoorden
christophe vansteeland, 7 februari
Ik sluit me volledig aan bij de reactie van Belinda Van Den Bempt!
Normaal reageer ik niet vlug op artikels maar deze bladzijde viel me op.
Graag had ik de discussie hierover wat breder gezien. Dit is het begin van opvoeding, beleefdheid en respect. Iets wat deze tijden hard nodig is en hoe langer hoe meer verdwijnt…Volgens mij een rede waarom leraren het moeilijker krijgen.
Hopelijk komt er een vervolg.

Beantwoorden
Kris Truyens, 28 maart

Mogen leerlingen ‘u’ aanspreken met de voornaam?

Filter inhoud

Nieuwe reacties

Het nieuwste

Sitefooter