Van schooletentje tot opendeur: lust of last?

14 februari 22 reacties

Eetfestijn, zeeklassen, wafelverkoop, schoolfeest … Voor de ene leraar een aangename afwisseling naast het lesgeven, een essentieel deel van de schoolopdracht, een kans om de collega’s buiten de lerarenkamer te leren kennen … Voor de andere een noodzakelijk kwaad. En voor jou ? Reageer online. Misschien komt jouw reactie wel in het volgende nummer van Klasse voor Leraren.

Schrijf een reactie op dit artikel

22 reacties

Wij weten perfect wat er met het opgehaalde budget gebeurt. De meeste collega’s hebben dan ook geen probleem om nu en dan eens een handje uit de mouwen te steken tijdens zo’n activiteiten.

Beantwoorden
jan renterghem, 14 februari
Op onze school zijn er tamelijk veel randaktiviteiten. Ik ben zelf oud-lln van de school en heb in mijn eigen schooljaren niet veel uitstappen of studiereizen meegemaakt. Laat staan een eetfestijn. De aktiviteiten bepalen het engagement van de school. Er moet toch leven zitten in een school. Dat niet iedere collega dat ziet zitten is volkomen terecht. Maar werkelijk NIETS extra, naast uwen dagelijkse job, voor de school doen vind ik niet kunnen. Een dynamische school draait op de investeringen van de directie, goodwill van de leerkrachten en de medewerking van de leerlingen. “Als je geen energie steekt in je werk dan geraak je zelf opgebrand”(citaat VHJO) Wat je erin steekt krijg je dubbel terug. Een motor draait niet goed als je er geen olie op doet. Wij hebben jaarlijks een eetfestijn voor 1300 mensen. Ieder jaar wordt dit afwisselend georganiseerd door een andere vakgroep.
De opbrengst gaat dan naar extra didactisch materiaal voor die organiserende vakgroep. Dit is een wisselwerking die knap werkt.
Op het eetfestijn zelf springen dan weer de andere collega’s bij om alles in goede banen te leiden. Een beetje solidariteit kan géén kwaad want wij moeten dat toch ook onderrichten aan onze leerlingen.

Beantwoorden
Wim Verstraete, 14 februari
Natuurlijk brengen etentjes e.d.meer betrokkenheid van ouders mee, en zeker ook een grotere verbondenheid tussen leerkrachten en ouders. Mooi meegenomen. Maar laten we het toch even in alle eerlijkheid duidelijk stellen: voor vele vrije basisscholen, zeker voor de plattelandsscholen die het met minder toelagen moeten stellen, zijn dergelijke etentjes gewoon noodzakelijk om de bouwleningen af te betalen en de school draaiend te houden.

Beantwoorden
Wim Aers, 15 februari
Eén belangrijke taak van de schoolleiding is dat het welbevinden van de leerkracht als een rode draad doorheen het schoolgebeuren loopt. Gemotiveerde leerkrachten kunnen altijd meer. Door middel van een aantal werkgroepen worden intra-en extramuros acitiviteiten door hen uitgewerkt en gedragen. Als schoolleider ben je eindverantwoordelijke en kan je inschatten in hoeverre voorstellen/activiteiten ingepland kunnen worden, zonder een al te grote last te leggen op de schouders van je team.
Mensen danken voor een extra inspanning, is zeker iets wat niet vergeten mag worden.

Beantwoorden
Rob Segers, 15 februari
In onze school wordt een ontbijt georganiseerd in oktober, warm eten op het schoolfeest in mei en enkele kleinere activiteiten met drankverkoop. Dit is steeds een samenwerking tussen ouderraad en leerkrachten met een grote inzet van alle leerkrachten. Mede daardoor kennen die activiteiten steeds een groot succes met telkens 600 eters voor een wijkschooltje met 160 leerlingen. De opbrengst wordt voornamelijk gebruikt voor het betalen van het vervoer van de schoolreizen en de extra-muros activiteiten. Daarnaast krijgt iedere leerkracht een (beperkt, 5 euro per leerling) klasbudget om klein materiaal aan te kopen en wordt in overleg tussen leerkrachten en ouderraad soms extra didactisch materiaal aangekocht.

Beantwoorden
Paul Puttemans, 15 februari

helemaal met Liset eens!

Beantwoorden
mie, 15 februari

Een reactie van gemengde gevoelens, soms aangenaam, soms erg vervelend. Door de eindverantwoordelijkheid te dragen bij dergelijke feesten groei je zelf sterk, leer je onderhandelen, collega’s en ouders op een andere manier kennen. Maar zoals zo vaak is ‘trop te veel’ en één nevenactiviteit per maand, dat vind ik van het goede te veel! Verkoop van foto’s met de nodige financiële rompslomp, boekenbeurs, eetfestijn, receptie voor communicanten, wafelverkoop, paaseitjesverkoop, schoolfeest, carnavalsfuif – oudleerlingenfuif… Je zou erbij vergeten dat er ook tijdstippen van lesgeven zijn.

Beantwoorden
Liset, 15 februari
Al jaren organiseer ik etentjes, recepties op ons departement.
Nog nooit geen negatieve reacties gekregen…. mensen feesten graag, ontspannen zich graag….
ik vind het ook gewoon leuk om op zoel te gaan naar thema’s, eventueel nieuwe traiteurs uit te proberen ….
Dus ja hoor, laat maar komen, die feestjes !

Beantwoorden
Verhaert S., 15 februari
De Vlaamse Overheid moet het onderwijs eerst geven waar het recht op heeft.
100 % werkingsmiddelen. Die krijgt het onderwijs nu niet !
Er wordt nu al jaren bespaard en er komen nieuwe besparingen erboven op.
Hoe rijk of arm sommige scholen zijn daar heeft niet iedereen zicht op. En daar kan het schoentje ook wel eens knellen.
In principe heb ik niet tegen het organiseren van acties als het maar transparant gebeurt, democratisch beslist werd en ten goed komt van de leerlingen en de volledige schoolwerking.
Laten we wel niet vergeten dat de kernopdracht van leerkrachten nog altijd “les geven is”, en dat vergeet men ook wel al eens.

Beantwoorden
Debaere Carlos, 15 februari
Als verantwoordelijke onderwijs van de NGO Broederlijk Delen, voelde ik mij aangesproken door bovenstaande vraag. Heel wat solidariteitsacties zoals de onze, zouden minder glans en effect hebben, mochten ze beperkt blijven tot de lestijden binnen de klasuren. We beseffen dat zogenaamde “extra-muros activiteiten” heel wat energie vergen van leerkrachten, die daarnaast ook tijd moeten steken in lesvoorbereidingen, hun gezin, bijscholing, extra ondersteuning van bepaalde leerlingen, … Ik kan mij wel terugvinden in de reactie van Wim Verstraete die ook onze visie op solidariteitsacties in scholen ondersteunt: Activiteiten zoals een (solidair)etentje, opendeur, e.d. brengen heel wat werk met zich mee, maar ook heel wat positieve voeding aan de schoolcultuur én hopelijk ook wat extra plezier voor de leerkrachten, ouders en leerlingen die er zich voor inzetten. Je kunt nog zo veel spreken over duurzaamheid, engagement, een democratische of interculturele samenleving… Als je leerlingen geen activiteiten aanbiedt, waarin ze hierin ook kunnen oefenen en verantwoordelijkheid opnemen, dan blijft het enkel theorie en leerstof voor het examen. Uiteindelijk zijn het vaak die activiteiten die je schoolcarrière maken en je ook nog op latere leeftijd bijblijven.
Ik dank alvast alle leerkrachten die binnenkort zullen meetrekken aan onze acties.

Beantwoorden
Peter Ketelers, 15 februari
Ik sta bijna 30 jaar in het onderwijs. We hebben de hele resem al gehad! Car wash, wafelverkoop, kerstrozen, kerstmarkt, volleybal tegen de ouders, drie dagen lang feest, spelletjesavond, grootoudersfeest… De enige constante, wat mij betreft, is het feestgevoel. Als het in de leraarskamer er frivool aan toe gaat, is het dikwijls over vervlogen tijden en feestmomenten. Ik denk dat je als leerkracht slechts overleeft als je mooie herinneringen hebt ( in elke job trouwens ). Die extra inspanningen zijn de slagroom op onze mooie opgave, nl. de toekomst van ons land en onze maatschappij. Voilà

Beantwoorden
Wim De Brauwere, 15 februari
Als je aan een schoolopdracht begint, weet je van tevoren dat die extra’s erbij horen. Het hangt natuurlijk van je schoolintstelling af of dat veel of heel veel extra’s worden… Als je in verschillende scholen staat, wordt er van elke school verwacht dat je op elke school je volledig inzet en dan wordt het al gauw twee of meer schoolfeesten, kerstfeesten,… Alles samen wordt het dan soms echt wel eens veel ook al zijn het leuke samenkomsten. Er is ook de tijd die je in de voorbereiding en de afbraak steekt en dan nog eens de extra’s in de scholen van je kinderen… Ook al doe je je best en ben je een geöliede machine er zijn momenten dat het echt wel te veel wordt.

Beantwoorden
Heidi, 15 februari
De school wordt al langer hoe meer een commercieel bedrijf .
Waar is de tijd dat er alleen met het metalen potje voor unicef werd rondgegaan en voor de rest betaalde de school .
De school kon in die tijd nog warme maaltijden geven in het Peerdsbos, meermaals naar de Zoo gaan en andere leuke uitstappen organiseren ZONDER wafelbak ed.
Ik betreur dit erg . Vooral ook omdat ik zelf in een kansarme school lesgeef en daar brengen die buitenschoolse bezigheden niet zoveel op . Begrijpelijk, de ouders hebben al moeite om te voorzien in primaire behoeften .
Zo blijven er verschillen tussen de scholen bestaan, zelfs al komen ze uit hetzelfde net .
Toch blijven we graag buitenschoolse activiteiten doen, gewoon voor de fun .
Maar we mogen vooral niet vergeten om leuke activiteiten binnen de schooluren te doen . Daar worden we tenslotte in de eerste plaats voor betaald .

Beantwoorden
Winnie Boeckmans, 15 februari
Een eetavond, schoolfeest, opendeurdag, een gwp … de kans om je eens anders te profileren, mekaar in een andere context te leren kennen, een extra centje in het laatje te laten vloeien ?
Hoe je het ook draait of keert, het vergt altijd wel een extra inspanning, zeker als je het goed wil doen.
En als de lust een last dreigt te worden, kan er misschien eens nagedacht worden of er niet te veel hooi op de vork genomen wordt.
Onze onderwijsopdracht staat voorop en vergt veel energie, wil je het goed doen. Natuurlijk mogen er enkele extra activiteiten bijkomen, maar met mate.
Zijn er veel mensen die de handen uit de mouwen willen steken, is lust dubbele lust, en last gedeelde last.
Tot slot, vergeet niet dat bij activiteiten die geld moeten opbrengen, het vaak dezelfde ouders en familieleden van de kinderen zijn bij wie we aankloppen, en ook hier zijn grenzen.

Beantwoorden
Nassen René, 15 februari
Ook bij ons elk jaar de hele revue : schoolfeest (mét warm eten), opendeurdag, eetfestijn, kerstmarkt, taartenverkoop, grootouderfeest, carnavalsfeest en nog allerlei activiteiten voor het goede doel (Welzijnszorg, Broederlijk Delen),… Als halftijds werkende moet je wel voltijds deelnemen aan al die naschoolse activiteiten. Ik ben het soms echt wel beu…

Beantwoorden
Christel, 16 februari
Voor mij vaak net iets te veel van het goede om in het weekend de hele zaterdag achter de toog te staan als ik een hele week hard gewerkt heb.

Beantwoorden
Lieve, 16 februari
Het is inderdaad soms wel veel om al die randactiviteiten te doen, maar eens je er bent vind ik het wel altijd geslaagd. Met het ingezamelde geld wordt vaak veel voor de school en de kinderen gedaan. Ik vind het nogal normaal dat er naschoolse dingen gedaan moeten worden.

Beantwoorden
Sarah, 18 februari
De uitgelezen kans om de ouders met al hun culturele bagage en enthousiasme te betrekken en leerlingen op te voeden tot actieve burgers door de ondernemingszin aan te wakkeren…

Beantwoorden
Jyoti Degroote, 20 februari
Ik weet dat al die schoolfeesten, koekenverkoop, kaartingen, fietstochten en dergelijke meer er bij horen en ze kunnen best plezant zijn, maar als het ‘te’ veel wordt en de resultaten zijn dikwijls niet al te denderend qua opbrengst (cfr ons schoolpubliek) dan denk je soms toch wel eens waarvoor zitten we ons hier eigenlijk uit te sloven. Daarenboven is het ook niet altijd even duidelijk wat er achteraf met de opbrengst gebeurt en is het niet moeilijk dat je motivatie voor zulke dingen wel eens zakt.
Voor activiteiten waar geen opbrengst aan verbonden is, maar waar het samen zijn en samen dingen doen als doel primeert kan ik me dan aan optrekken omdat ik er een tevreden gevoel aan over hou al alles goed verlopen is. De waardering van de mensen en de kinderen die er aan deelnemen maken het werk dat je er in steekt meer dan voldoende en stimuleren mij om alweer op zoek te gaan naar nieuwe dingen voor een volgende keer!

Beantwoorden
Mieke, 22 februari
Als echtgenoot van een onderwijzeres én zelf al jaren betrokken in het ouderverenigingsleven, zijn beide zijden van de medaille mij bekend. Mij is door al die jaren wel één constante opgevallen: medewerking van de school – de leerkrachten dus – is vrijwel een noodzaak voor een succesvolle activiteit. Ouders hebben een band met de school en veel minder of niet met andere ouders, alle inspanningen van ouderwerkingen ten spijt. Voor veel ouders blijft het echter wel moeilijk om te beseffen dat leerkrachten ook mensen zijn met een eigen leven, met ouders en kinderen, met hobby’s en bezigheden. Derhalve mijn dank aan alle leerkrachten die voor de soms toch wel talrijke nevenactiviteiten hun hand niet omdraaien!

Beantwoorden
Gust Peeters, 26 februari
Het zijn nu éénmaal de dingen die horen bij het leraar zijn, het hangt er vaak vanaf hoe je er tegenover staat. Als je er al met tegenzin aan start dan zal het nooit leuk kunnen worden, maar je moet weten dat het altijd in belang is van de school (je job!), leerlingenrecrutering, het tonen aan ouders wie we zijn als school en niet minder belangrijk om het ‘teambuilding-gevoel’ op te krikken. Wanneer deze activiteiten gepland staan op de kalender dan weten dat daar vooraf serieuze voorbereidingen komen bij kijken. Eens al de taken duidelijk georganiseerd zijn,is het gewoon een kwestie van ‘teambuilding’. Het is belangrijk dat je als leerkrachten op elkaar kan rekenen! Als ik de totaalsom bekijk van al de afgelopen activiteiten op onze school denk ik toch wel te kunnen zeggen dat wij als collega’s er vaak positief kunnen op terugblikken. Vaak volgen er zelfs na afloop nog spontane reflectiemomenten in de leraarskamer. Dit zijn ook vaak de momenten waarop er nog veel gelachen & plezier gemaakt wordt wat het ‘team’ toch wel ten goede komt! Een leerkracht dat deel uitmaakt van een fijn team komt met plezier werken, ookal horen er al eens extra taken bij. ‘Everything depends on how you see it’.

Beantwoorden
S.Vermeulen, 7 maart
Meer dan 15 jaar sta ik nu al in het onderwijs. De mosselsoupers, kaasavonden en schoolfeesten, elke leerkracht kent ze. De taakverdeling hangt een paar weken ervoor uit, en de vast benoemde leerkrachten kunnen hun naam vermelden. De niet vast benoemde en stagiairs hun naam staat reeds ingevuld: altijd bij de afwas. Ik werk part time maar moet toch evenveel uren doen op feestjes als iemand die fulltime werkt. Weigeren durf ik niet want ik niet vast benoemd.

Beantwoorden
Kathleen, 9 maart

Van schooletentje tot opendeur: lust of last?

Filter inhoud

Nieuwe reacties

Het nieuwste

Sitefooter