"Als leraars met me praten gaat het meestal over mijn haar.""Ik zit wel een beetje heel veel in de problemen", zegt David (bijna 16). Hij doet zijn derde jaar over en heeft de jongste vier jaar al in vier verschillende scholen gezeten. "Je kan het als je wil", zeggen ze dan tegen hem. Hij kan die zin niet meer horen. En met Kerstmis had hij wéér acht buizen.Basketten is een heel ander leven. Vroeger was daar ook nog skateboarden bij. "We hebben lang gezeurd voor een skateramp", zegt hij "Maar nu die er is, houden we het voor bekeken. Skaten is zo gewoon en commercieel geworden. De skaters staan al in de schoolboeken." Skateboard de kast in.

Suffen

"Het belangrijkste in mijn leven? De vrienden. Bij hen kan ik mezelf zijn. Geen regels, geen verplichtingen. Dat is het tegenovergestelde van de school. Daar ben je een léérling en alleen je rapport telt. Je mag me gerust schoolmoe noemen. Ik zie er tegenop om naar school te gaan. Ik zit toch maar wat te suffen. Om vier uur is het voor mij echt gedaan. Huiswerk probeer ik al tijdens de les te maken of ik gok op een uurtje studie de volgende dag. Ik wéét dat ik zou moeten studeren maar ik kom er gewoon niet toe. Als ik thuis dan toch eens achter mijn boeken kruip, word ik na vijf minuten gek of ik val in slaap."

Brossen

Dit schooljaar lijkt de sukkelstraat wel. David doet z'n derde jaar over in een andere school. Hij houdt het daar maar enkele weken vol. ("Heel streng. Eén keer brossen en meteen een hele week én vier woensdagnamiddagen strafstudie"). Dan maar deeltijds onderwijs. Daar moet je zelf voor een paar dagen per week werk vinden. "Ik kreeg een lijst met wel vijftig soorten beroepen. Blijkbaar ben ik nogal kieskeurig. Ik zag er maar een stuk of drie zitten: fotografie, tuinbouw of kleinhandel. Maar ik vond nergens werk." Terug naar een gewone school.

Hommeles

Tussendoor krijgt David wat hommeles met de rijkswacht en het gerecht. Weer wetten en regels. ("Al wil ik nu mijn leven beteren"). David wil er echt iets van maken. Maar hij zit vol tegenstellingen: "Het is allemaal teveel theorie. Maar praktijkvakken zie ik ook niet zitten. Een diploma is belangrijk, maar er zoveel moeite voor doen? Ik zou liever iets leren buiten de school, maar daar heb ik dan weer niet genoeg wilskracht voor. Ze helpen me niet en ik wil ook niet geholpen worden. Een diploma en de school, dat is goed voor later. Ik wil NU leven. Vrienden van mij zijn in het verkeer gestorven. Wat hebben die van het leven gehad, denk ik dan. Waarschijnlijk ligt ook mijn leven al lang vast. Ik zal er niet veel aan kunnen veranderen. Ik zou uit nieuwsgierigheid wel eens tien jaar verder willen kijken. Vroeger dacht ik veel na. Daar werd ik depressief van. Dus liever niet. Ik heb het echt moeilijk om de juiste keuzes te maken."

Dreadlocks

"De meeste leerkrachten doen wel hun best. De boel op stelten zetten doe ik zelden. Soms zijn de lessen echt wel interessant. Het loopt pas fout als ik er iets voor moet leren. Dan ben ik voor die leraar meteen het probleemgeval: David-met-de-slechte-punten. Dat is voor de meeste leraars zo'n dikke muur dat ze niet meer zien welke mens erachter zit. Eigenlijk zijn ze nogal onverschillig. Nochtans kan een aanmoediging deugd doen. Maar meestal negeer ik zo'n schouderklopjes van leraars gewoon. Ze doen het voor hun beroep, denk ik dan. Een aanmoediging van de vrienden: die is echt. Als leraars met mij praten, gaat het meestal over mijn haar. Mijn vrienden vinden die dreadlocks gewoon gaaf. Waarom zou ik die dan wegdoen? Wat ik soms mis? Waardering misschien. Ik heb het goed voor en ik wil dat ze me geloven. Problemen wil ik zélf oplossen. Al begin ik nu toch wel echt te twijfelen of het zal lukken. Soms geloof ik mezelf niet meer."

[ Deze tekst kwam tot stand in samenwerking met de jongeren van de Rendiergroep. ]

[ De cijfergegevens in deze tekst zijn afkomstig uit een onderzoek van Jongeren en Gezondheid uit 1996 bij 4771 jongeren uit alle onderwijsniveaus en 91 scholen, en uit een enquête van Klasse voor Jongeren bij 2000 jongeren uit de tweede en derde graad van het secundair onderwijs. ]

Echt schoolmoe zijn is toch wat anders dan niet graag naar school gaan! Hoe voel jij je? Hoe zou jij het aanpakken? Schrijf een brief naar David. Klasse voor Jongeren, David, Koningsstraat 138, 1000 Brussel.Klasse voor Jongeren 13, maart 1998, p. 4-5