ROELAND (gitarist en zanger - zesde jaar bouwkundig tekenen)

«Ik sta op en ga slapen met NO DEPOSIT. We treden vaak op in jeugdhuizen. Zelfs al een paar keer op school. Ook af en toe op festivalletjes zoals een tijd geleden in het voorprogramma van Metal Molly. Muziek maken is kicken. Je steekt er jezelf in en het doet je iets als anderen het appreciëren en dat ook zeggen. Het maakt ons niet uit waar we spelen. Als we maar kunnen optreden. We hebben ondertussen twee demo's opgenomen, van onze eigen centen. We hebben er 150 van verkocht. Onze volgende cd willen we professioneel aanpakken. Geen geknoei meer met de cd-writer, maar een echte 'geperste' cd. Dat plaatje willen we in de winkel krijgen. Muziek is belangrijker dan geld of roem. Maar we willen ons werk wel 'af' maken. We zijn nog op zoek naar een platenlabel. Lukt dat niet, dan produceren we de cd in eigen beheer. Dat kost wel een berg geld. We plannen een fuif om alles te bekostigen.»

STAF (drummer - tweede jaar hogeschool communicatiewetenschappen)

«We maken muziek voor het plezier en we spelen alleen wat we zelf goed vinden. Ik heb een hekel aan commerciële house en aan sommige top-50-nummers. Die muziek is meestal voorspelbaar en er is niet aan gewerkt. Altijd dezelfde melodietjes, debiele zinnetjes en stomme beats. Neem Britney Spears. Als zij die nummers zelf schrijft, spring ik nu door het raam. Het zou me niet verbazen mochten haar songs door een team van geslepen songwriters geschreven worden. Wat doet zo'n Britney zelf? Mooi wezen en playbacken. De massa inpakken en poen scheppen, dat is wat zij met muziek wil bereiken. Kan ik niet tegen.»

JORIS (basgitarist en zanger - vijfde jaar wetenschappen wiskunde)

«Wij hebben een hekel aan commerciële troep. Maar onze teksten en onze muziek klinken niet underground. Wij maken punk toegankelijk omdat we poppy klinken. Onze teksten zijn niet super diepgaand. Wij zijn jong en hebben eigenlijk nog geen grote problemen. Waarom zouden we er dan over zingen? Geen grote thema's dus, wel dingen die jonge mensen meemaken: uitgaan, de vrienden. Muziek is de taal van jongeren. Daarom is het spijtig dat jongeren die muziek maken zo weinig steun krijgen. Velen vinden niet eens een deftige repetitieruimte in de buurt of kunnen ze niet betalen. Misschien kan de overheid iets doen? Het is belangrijk dat mensen ergens mee bezig zijn, vooral jongeren. Je kan een hele dag tv kijken, maar je kan je ook inzetten voor je muziekband, de jeugdbeweging of de leerlingenraad. Zolang je maar iets doét.»

STEFFEN (gitarist en zanger - vijfde jaar wetenschappen wiskunde)

«Ik ben zo intensief met muziek bezig dat ik geen tijd heb om bijvoorbeeld in de leerlingenraad te stappen. Ik heb daar ook geen geduld voor. In de scholen waar ik gezeten heb, duurt het altijd belachelijk lang voor er zaken door komen die zo simpel lijken. Denk maar aan al die regels: hier moet je in de rij staan, daar moet je je boterhammen opeten, ginder moet je je piercings uitdoen enzovoort. Schoolgaan zou op een simpele manier zoveel aangenamer kunnen worden. Soms moet je je frustraties wegdenken om het uit te houden. Je hebt nu eenmaal een diploma nodig en dat is belangrijk. Ik wil later van mijn muziek kunnen leven. Maar het is helemaal niet zeker dat dat lukt. Daarom wil ik na het secundair nog een diploma halen. Mijn enige probleem is nu om uit de secundaire school te geraken. Ik heb het namelijk lastig met combineren: school en muziek. Ik deed vorig jaar het vierde over. Dat vond ik kei-erg. Dat neemt niet weg dat ik een zalig jaar achter de rug heb: optreden en met muziek bezig zijn. Alleen de leerkracht geschiedenis begreep hoe het zo ver kon komen. Hij is zelfs een beetje een fan van NO DEPOSIT, denk ik. Hij had mij gewaarschuwd. «Je maakt toffe muziek, maar ik zou het nog leuker vinden als je er door zou zijn op het einde van het jaar.» Ik had het hem plechtig beloofd en schaamde mij toen ik hem moest vertellen dat ik gebuisd was.»

KLAAS (roadie - vijfde jaar sportwetenschappen)

«Ik vind NO DEPOSIT echt okay. Tijdens optredens zorg ik voor de kabels en repareer alles wat ze stukmaken. Tijdens een rustiger nummer snel ik naar het toilet; dan is de kans kleiner dat ze een snaar overspelen. Wij spreken seintjes af voor als er iets misloopt. Als Steffen naar zijn wenkbrauw wijst, heeft hij een handdoek nodig. Duim en wijsvinger over mekaar wrijven, wil zeggen dat je een plectrum wil. Hou je je pink omhoog, dan vraag je een pintje. Het is leuk om bij de groep te horen en toch niet op de voorgrond te treden. Eén nummer zing ik wel altijd mee op het podium. Kwestie van de sfeer te snuiven.»