Ook personen met een handicap moeten leraar kunnen worden. Zij zouden in onderwijs een voorbeeld zijn en aantonen dat personen met een handicap volwaardig kunnen functioneren. De trend naar geïntegreerd en inclusief onderwijs, waarbij het gewone onderwijs zoveel mogelijk kinderen en jongeren met een handicap opvangt en begeleidt, komt ongeloofwaardig over als jongeren niet aan een lerarenopleiding mogen beginnen wegens een handicap. Als de overheid de basiscompetenties wat minder rigide zou definiëren zou de opleiding ruimer toegankelijk worden. «De medische criteria die de Administratieve Gezondheidsdienst (AGD) hanteert om toegang of benoeming te weigeren, komen ons niet echt onderbouwd door», zegt Myriam Van Acker van de stuurgroep 'Studeren met een handicap of chronische ziekte in het tertiair onderwijs'. «Overmatig en exclusief kijken naar beperkingen bevriest alle creativiteit en remt de toegang tot het lerarenambt af. Veeleer de mogelijkheden van de student vormen de basis van een gesprek. Zo zouden alvast meer jongeren met een handicap een opleiding tot leraar kunnen volgen. Aangepaste taakverdeling of teamteaching, assistentie bij het uitoefenen van de job en onderwijshulpmiddelen, zoals een overhead projector zijn vaak al voldoende om voor de klas te kunnen staan.»

Kortom, personen met een handicap of een chronische ziekte moeten evenveel kansen krijgen om een opleiding te volgen in hoger onderwijs als gewone studenten. Zij zouden een beroep moeten kunnen doen op uitzonderingsregelingen. Zo zouden studenten met dyslexie wat extra tijd kunnen krijgen om een examen af te leggen. Er is behoefte aan een zorgcoördinator. Ook is er behoefte aan pedagogische hulp voor studenten met een handicap, zoals assistentie bij zaken opzoeken in een bibliotheek. Naast de materiële toegankelijkheid van de instellingen moet een student met een handicap er bovendien ook mentaal 'welkom' zijn. Over de kostprijs van de integratiemaatregelen is tegen mei een rapport klaar.Klasse voor Leerkrachten 122, februari 2002, p. 10-14