Karel Moris (78) uit Heist-op-den-Berg wint 500 euro. Hij zei als eerste goeiedag aan een redacteur van Klasse op de markt van Heist-op-den-Berg.

De voormalige filmgieter bij Agfa-Gevaert had vroeger duizenden collega’s. Karel groette dagelijks zoveel mogelijk mensen. “Goeiedag is rap gezegd, het is een dagdagelijkse gewoonte. Er was een tijd dat iedereen elkaar groette, iedereen kende iedereen. Nu is dat voorbij. Die vervreemding is spijtig. Toch zeg ik zoveel mogelijk goeiedag. Mensen zijn vrienden.”

Een oproep in diverse kanalen van Klasse leverde heel wat initiatieven van scholen op. Uit de vele inzendingen selecteerde de jury de actie van de Vrije Basisschool voor Buitengewoon Onderwijs Sint-Rafaël uit Brecht en beloonde ze met een cheque van 500 euro.

De kleuters van de school voor kinderen met autisme knutselen grote handschoenen met een pictogram van de ‘Week van de Goeiedag’. Goeidag zeggen is immers niet evident voor hen. Op een grote hand met kleine handjes komt het versje ‘Aan jullie allen een goeie dag, dat je vandaag weer volop genieten mag’. Bovendien bakken de kinderen goeiedag koekjes. Ze hangen een versje aan de koekjes en delen ze uit op de markt.

Ook andere scholen in heel Vlaanderen pakken uit met sterke initiatieven:

Mol installeert ‘Groetzones’

In het centrum van Mol bakenen de leerlingen van de lagere school van het Sint-Jan Berchmanscollege groetzones af met speciaal ontworpen borden. Wie zich in zo’n zone bevindt, zegt iedereen goeiedag. Alle leerlingen studeren het liedje ‘Hallo goeiemorgen, hier ben ik’ van Bart Kaëll in. Op school verschijnen ‘Je mag me goeiedag zeggen’-affiches.

Eeklo zegt goeiedag in vreemde talen

Hoe klinkt ‘goeiedag’ in het Afghaans, Pools, Bengali, Arabisch, Roemeens? De leerlingen van de Onthaalklas voor Anderstalige Nieuwkomers (OKAN) printen hun groet op een affiche en op visitekaartjes. De affiches komen op alle klasdeuren. De kaartjes delen ze uit tijdens de pauzes. Mensen hebben soms schrik om goeiedag te zeggen tegen mensen met een andere huidskleur. Die barrière wil het College Onze-Lieve-Vrouw-ten-Doorn uit Eeklo wegnemen.

Veurne zet een kettingbrief in gang

Groeten kan een domino-effect veroorzaken. De Vrije Basisschool College in Veurne zet kettingbrieven in gang. Iedere leerling geeft zo’n goeiedag-brief aan zijn buurman/buurvrouw. Vanaf dan gaan die brieven de stad rond tot ze in 27 verschillende handen geraakt zijn.  De laatste deponeert ze in de schoolbrievenbus. Als er honderd brieven terugkeren, wacht alle leerlingen een verrassing.

Leuven nodigt Nicole en Hugo uit

De mystery-shopper van De Wijnpers in Leuven loopt blijgezind op school rond. Wie hem of haar het eerst goeiedag zegt, gaat in het boekje. Op het einde van de Week van de goeiedag krijgen de dagwinnaars een attentie. De leerlingen maken een grote affiche met daarop ‘goeiedag’ in verschillende talen. Nicole en Hugo zingen ‘Goeiemorgen, goeiemorgen’. Misschien live, anders vanop cd.

Goeiedag wafeltjes

De leerlingenraad van het VTI Hasselt bakt cake, wafels en koeken. De leerlingen geven die op donderdagmiddag 24 mei aan voorbijgangers. De sticker op de verpakking wenst de gelukkigen een goeie dag.

© beeld: iStockphoto / Thinkstock

Hogescholen en universiteiten mogen binnenkort meer lessen in een vreemde taal geven. Vooral het aantal lessen in het Engels zal wellicht toenemen. De vele randvoorwaarden zullen het gebruik van het Engels echter eerder beperken dan doen toenemen, vreest de Vlaamse Onderwijsraad (Vlor). Dat schrijft de krant De Standaard.

In de bacheloropleidingen mogen hogescholen en universiteiten binnenkort 18,33 procent van de vakken in een andere taal geven. Nu is dat maar 10 procent. In de masteropleidingen mag de helft in een andere taal verlopen. Vroeger moest er voor elke opleiding in een vreemde taal een equivalent zijn in het Nederlands in de provincie. In het nieuwe systeem volstaat een alternatief in heel Vlaanderen of Brussel.

Zowel voor professoren als studenten komen er taalvereisten. Proffen zullen een behoorlijk niveau in de vreemde taal moeten halen. En buitenlandse proffen die hier al lang lesgeven, moeten het Nederlands redelijk beheersen. Voor studenten komen er taalbegeleidende maatregelen, als vast onderdeel van hun curriculum.

De regeling bevat echter heel wat randvoorwaarden. Zo mag in heel Vlaanderen maar 6 procent van de bacheloropleidingen anderstalig zijn, en 35 procent van de masters. De universiteiten zullen moeten kiezen welke opleidingen ze in een andere taal geven en onderling afspreken wie een opleiding in het Nederlands aanbiedt en wie in een andere taal. Mogelijk komt er een wedloop om zo snel mogelijk bij die 6 of 35 procent te geraken.

Daarnaast is er ook nog de 25-procentnorm. Die zegt dat, als een kwart van de afgestudeerden van een opleiding te veel vakken in een andere taal heeft gevolgd (meer dan de 18,33 procent in de bachelor en meer dan de helft in de master), die opleiding niet meer als Nederlandstalig geldt. De instelling moet dan een bijkomende opleiding oprichten, die wel aan alle voorwaarden voldoet. De universiteiten en hogescholen zullen alle studenten dus moeten opvolgen om te controleren of ze niet boven het quotum gaan.

Volgens de Vlor komt de versoepeling in de praktijk neer op een verstrenging. De complexe randvoorwaarden zouden de instellingen ontmoedigen om anderstalige opleidingen aan te bieden waardoor ze buitenlandse studenten, onderzoekers en docenten dreigen mis te lopen. Ook voor Joachim Schouteten van de Gentse Studentenraad vormt de nieuwe regeling eerder een rem op opleidingen in een andere taal.

De Vlaamse minister van Onderwijs Pascal Smet spreekt de kritiek tegen. “Met de randvoorwaarden willen we de kwaliteit bewaken. Een opleiding in een andere taal moet ook een meerwaarde bieden.” De vrees voor extra administratieve last, vind Smet overdreven. “Dat kunnen ze oplossen met software”.

De nieuwe regeling staat in het ontwerpdecreet over de integratie van de academische hogeschoolopleidingen in de universiteiten. De Vlaamse regering wacht nog op een advies van de Raad van State over het decreet en wil het daarna, liefst nog voor de zomer, definitief goedkeuren.

Deze afspraken staan in het akkoord:

 - De personeelsleden die op 1 april 2012 aan alle voorwaarden voldeden om op TBS te gaan maar dit nog niet deden, kunnen dit toch nog doen met behoud van de bestaande berekening van het wachtgeld. Ook de personeelsleden die bij de vorige hervorming een overgangssysteem aangeboden kregen, kunnen nog steeds instappen aan dezelfde voorwaarden. Dit is de zogenaamde ‘bonusgroep’ of mensen die geboren werden voor 1 september 1954. 

- Daarnaast komt er een overgangsperiode voor personeelsleden aan de vooravond van hun TBS.
Voor kleuteronderwijzers:
- wie voor 1 januari 1958 geboren werd, heeft recht op TBS vier jaar voor zijn pensioenleeftijd.
- wie voor 1 januari 1959 geboren werd, heeft recht op TBS drie jaar voor zijn pensioenleeftijd.
Voor de andere personeelsleden:
- wie voor 1 januari 1957 geboren werd, heeft recht op TBS 2 jaar voor zijn pensioenleeftijd.
- wie voor 1 januari 1958 geboren werd, heeft recht op TBS 1 jaar voor zijn pensioenleeftijd.
Die pensioenleeftijd hangt af van je loopbaan.

- Het wachtgeld wordt verminderd voor personeelsleden in de overgangsperiode en voor personeelsleden in de nieuwe regeling. Hoe langer je werkt, hoe hoger je wachtgeld zal zijn.
Wie TBS neemt voor de volledige periode waarop hij recht heeft, krijgt 75 procent van het huidige wachtgeld. Wie een jaar langer werkt, krijgt 77,5 procent, wie twee jaar langer werkt 80 procent en wie drie jaar langer werkt, krijgt 82,5 procent.

Op 27 februari 2012 nam de Vlaamse regering de principebeslissing om de TBS in te korten met twee jaren voor kleuteronderwijzers en af te schaffen voor de andere personeelsleden. Op 6 maart 2012 spraken de Vlaamse regering  en de vakbonden af om over die beslissing te onderhandelen. Vandaag kwamen ze tot een akkoord. De onderhandelingen over het loopbaanpact worden verdergezet.

Het onderscheid tussen aso, tso, kso en bso moet verdwijnen, en daarmee meteen het statusverschil tussen studierichtingen. Dat is de baseline van de hervormingen secundair die het Vlaams Verbond van het Katholiek Secundair Onderwijs (VVKSO) voorstelt.  

“Te veel leerlingen komen te laat of niet in de voor hen meest geschikte studierichting”, zegt  Chris Smits, secretaris-generaal van het VVKSO. “Daarom moet er een structuur komen die een betere studiekeuze vergemakkelijkt. En dus gaan aso, tso, kso en bso eruit”, verklaart hij. “Vandaag worden de onderwijsvormen sterk hiërarchisch gepercipieerd. ‘Sterke’ tso-richtingen krijgen zo niet de leerlingen die ze verdienen, omdat die nog eerder voor ‘zwakke’ richtingen in het hoger aangeschreven aso kiezen.”

De eerste graad wordt breed algemeen vormend, met voor iedereen dezelfde vakken. Techniek zit daar ook in. Latijn kan nog, maar wordt een keuzevak. Voor de ene leerling kan er remediëring, voor de andere uitdieping. Die differentiatie moet zorgen dat de eerste graad geen verlengstuk van het basisonderwijs wordt.

In de tweede en derde graad  kiezen leerlingen een van de vijf studiedomeinen: taal en cultuur, techniek en wetenschappen, economie en maatschappij, welzijn en maatschappij en kunst en creatie. Binnen die domeinen zijn er meer abstracte en meer toegepaste richtingen. Maar er moet hoe dan ook gesnoeid worden in het aantal studierichtingen. De tweede graad blijft vrij breed. Pas in de derde graad maken de jongeren een gerichte keuze.

Om dat te realiseren, zouden er ‘domeinscholen’ moeten komen, die gespecialiseerd zijn in een studiedomein, en hele spectrum aanbieden, van abstract naar toegepast. Maar dat stuit nog op geografische en infrastructurele beperkingen.

De VVKSO-visie lijkt op wat in de oriëntatienota over de hervorming secundair van Onderwijsminister Smet staat. Enkel  waar hij een tweedeling wil, voorbereiden op de arbeidsmarkt versus op hoger onderwijs, pleit het katholieke net voor een ‘continuüm’, waarbinnen er een viertal richtingen zijn. Een die voorbereidt op hoger academisch onderwijs, een op professioneel hoger onderwijs, een op hoger beroepsonderwijs en een op de arbeidsmarkt.

Pascal Smet komt voor de zomer met een conceptnota. Tegen 2014 wil hij een decreet.

Studiekeuze als statussymbool? Lees de reportage ‘Aso top, bso flop’

Hoe ziet het secundair onderwijs er in 2020 uit? Lees het in de reportage ‘Generatie 2020’

Op het einde van de tweede graad algemeen secundair onderwijs (aso) beheersen niet alle leerlingen de eindtermen wiskunde voldoende. Dat blijkt uit een peiling door de KU Leuven. Leerlingen uit klassieke talen en wetenschappen presteren behoorlijk tot goe

Slechts 42 procent heeft de eindtermen over functies van de eerste en tweede graad onder de knie. Iets meer dan de helft haalt de eindtermen over ruimtemeetkunde en getallenleer en algebra. De eindtermen over statistiek en over reële functies worden beheerst door drie kwart van de leerlingen. Ongeveer 60 procent bereikt de eindtermen over problemen oplossen met algebra en functies, over driehoeksmeting en over vlakke meetkunde.

 Leerlingen uit klassieke talen en wetenschappen, samen goed voor meer dan de helft van de aso-leerlingen, doen het over de hele lijn vrij goed. Voor de leerlingen humane wetenschappen is de situatie zorgwekkend. Enkel voor de toets statistiek behaalt meer dan de helft van die leerlingen het vooropgestelde minimumniveau. Voor alle andere toetsen behaalt minder dan een derde dat minimumniveau. Amper 10 procent van de humane wetenschappers beheerst de eindtermen over getallenleer en algebra en over functies van de eerste en tweede graad.

Uit een inhoudelijke analyse blijkt dat leerlingen in direct herkenbare opgaven begrippen, stellingen of formules kunnen toepassen. Transfer naar nieuwe situaties, interpretatie van resultaten of generaliserende beweringen en omgaan met opgaven waarbij de oplossing niet gevonden wordt door rechtstreekse toepassing van een begrip, eigenschap of formule zijn voor veel leerlingen echter te moeilijk. Daaruit blijkt dat veel leerlingen de essentie van die begrippen, stellingen of formules niet vatten.

Wanneer we vergelijken met de peiling wiskunde in de eerste graad van 2009 blijkt dat veel leerlingen op het einde van de tweede graad nog worstelen met aspecten waar al in de eerste graad aan gewerkt wordt en waar toen ook al moeilijkheden naar boven kwamen: rekenen met getallen en letters, oppervlakte en inhoud, inzicht in gemiddelde en mediaan. Er werd gehoopt dat leerlingen enkel wat meer tijd nodig zouden hebben om te leren omgaan met de grotere abstractiegraad bij het rekenen. De peiling in de tweede graad van het aso toont aan dat er voor bepaalde optiegroepen (klassieke talen, wetenschappen) op dit vlak inderdaad een vooruitgang is, maar voor de andere leerlingen zijn de problemen zeker niet opgelost.

Bij het oplossen van problemen speelt de context een belangrijke rol. Contexten dicht bij de leefwereld van de leerlingen vergroten de kans op een correcte oplossing. Leerlingen doen het dan ook behoorlijk goed. Een minder vertrouwde context zorgt voor meer moeilijkheden.

Leerlingen halen betere resultaten op de wiskundetoetsen als ze les krijgen van een ervaren leraar, die volgens hen tijdens de lessen de klemtoon legt op ‘probleemoplossen’, die het huiswerk bespreekt en de leerlingen laat samenwerken in kleine groepjes.

Lees alle resultaten in de brochure.

Wil je weten of de leerlingen in jouw school de eindtermen wiskunde halen? Op www.ond.vlaanderen.be/toetsenvoorscholen vind je paralleltoetsen. Je kan de toetsen dit trimester nog afnemen en een gratis feedbackrapport aanvragen.  

Jongeren benutten nieuwe media niet ten volle, onder meer omdat het de duur is. Dat blijkt uit een

Jeugdwerknet, Graffiti Jeugddienst en de onderzoeksgroep MICT van Universiteit Gent bevroegen 286 kinderen (9-12 jaar) en 1495 jongeren (12-18 jaar) over hun mediabezit, mediagebruik en attitudes tegenover media. Dit zijn de meest opvallende conclusies.

• Meer dan de helft van de Vlaamse jongeren heeft een YouTube-account, 80 procent logt dagelijks in op Facebook en 62 procent sms’t wekelijks over huiswerk. Toch kreeg slechts een op tien leerlingen het afgelopen jaar les van een leraar die YouTube, Twitter of Facebook in de les gebruikt. Thema’s als veiligheid en privacy online komen zowel in de klas als thuis weinig aan bod, terwijl jongeren er wel wakker van liggen.
• 81 procent van de bevraagde jongeren heeft een smartphone die online kan. Maar slechts 33 procent gebruikte de afgelopen maand ook effectief mobiel internet. De meest aangehaalde redenen om niet mobiel online te gaan zijn ‘niet handig’, ‘te traag’ en vooral: ‘te duur’. Als jongeren mobiel online gaan, is dat bijna altijd via het gratis wifi-netwerk thuis, een (onbeveiligd) netwerk elders of met gratis internetsessies.
• Jongeren spelen graag en veel, zowel online als offline. 85 procent van de jongeren heeft een gameconsole in huis. Websites als spele.be, funnygames.be en spelletjes.be zijn zowel bij kinderen als jongeren populair. Toch bannen scholen en jeugdverenigingen vaak gsm’s en internet in hun werking. Sociale netwerken en games gebruiken kan echter ongeziene mogelijkheden opleveren, mits er duidelijke afspraken zijn tussen jongeren en hun begeleiders.

Daarom roepen Jeugdwerknet en Graffiti Jeugddienst leraren en jeugdwerkers op om een meer open houding aan te nemen en te durven experimenteren met nieuwe media. “Een YouTube-filmpje maken in plaats van een klassieke spreekbeurt uit het hoofd leren, is niet alleen leerrijk maar ook gewoon fun om te doen”,  stelt Kristof D’hanens van Jeugdwerknet vzw. “En een jeugdhuis dat gratis wifi aanbiedt, betekent een wereld van verschil voor jongeren.”

Jeugdwerknet en Graffiti Jeugddienst stellen de onderzoeksresultaten vandaag voor tijdens de studiedag Apestaartjaren 4 in de Gentse Vooruit. Volg het gebeuren op Facebook en Twitter (via #ASJ4).

Het volledige onderzoeksrapport doornemen? Surf naar http://issuu.com/jeugdwerknet/docs/apestaartjaren_web/1

De voorbije drie jaar maakten al 76.362 leerlingen een culturele uitstap met een bus of tram. Dat deden ze via dynamoOPWEG, een project van De Lijn en Canon, de Cultuurcel van het Vlaams ministerie van Onderwijs en Vorming.

Elke Vlaamse klas krijgt via dynamoOPWEG  de kans om op een duurzame manier een van de honderden deelnemende culturele bestemmingen of ‘cultuurschakels’ in Vlaanderen te bezoeken. Op schooldagen kunnen ze tijdens de daluren gratis met bus of tram een cultureel centrum, bibliotheek, museum of andere culturele instelling bezoeken. 300 lagere en 99 secundaire scholen deden dat al.

Basisschool Sint-Jozef De Plank uit Voeren is koploper: de school maakte al 128 keer gebruik van het aanbod. “De bibliotheek of het cultureel centrum liggen al gauw op tien kilometer van onze school, dus de gratis Lijnbus is voor ons ideaal”, vertelt directeur Marie-Josée Cloosen. “We zijn ook een kleine school, zonder eigen turnzaal, dus moeten we geregeld uitwijken naar een andere locatie voor onze activiteiten. Daarvoor telkens een privébus inschakelen, is financieel niet haalbaar.”

Wil je zelf op weg? Surf naar www.dynamo3.be

Het straatgeweld tegen holebi’s neemt toe. Uit onderzoek in opdracht van minister van Justitie Annemie Turtelboom blijkt dat één Brusselse holebi op de drie zich minstens eenmaal per maand onveilig voelt vanwege zijn of haar geaardheid. Twintig procent werd al een keer bedreigd, en één holebi op de tien was al het slachtoffer van fysieke agressie. Vooral Belgen van allochtone afkomst worden vaak met de vinger gewezen als dader. Terecht?

“Gaybashings gebeuren vaak in de grote steden. Daar zijn holebi’s het meest zichtbaar, maar heb je ook veel laagopgeleide en werkloze allochtone jongeren die geconfronteerd worden met discriminatie op straat, school, de arbeidsmarkt …” zegt Dr. Alexis Dewaele (coördinator Sexpert – Universiteit Gent). “Dat zorgt voor een territoriumconflict waarbij allochtone jongens zich tegen holebi’s keren. Niet noodzakelijk omdat ze moslim zijn maar eerder uit frustratie, of om hun ‘mannelijkheid’ te bewijzen onder groepsdruk. Dit machogedrag richt zich overigens niet enkel op holebi’s: ook meisjes met korte rokjes worden nageroepen. Gelukkig gaat slechts een kleine minderheid over tot geweld.”

Veroordeeld

Shaireen Aftab van Ella vzw, een kenniscentrum rond gender en etniciteit, legt de voornaamste oorzaak van het holebi-onbehagen van veel moslimjongeren bij de traditionele rolpatronen. “Die leven nog heel sterk binnen sommige culturen. Een man die er iets te vrouwelijk uitziet, past niet in dat plaatje. Je mag niet vergeten dat homoseksualiteit in bijna alle islamitische landen wordt veroordeeld. Het taboe errond is groter dan rond gemengde huwelijken of niet-getrouwd samenwonen. Veel moslims zien holebiseksualiteit niet als ‘gegeven door de natuur’, maar als een keuze. Daaruit vloeit het idee dat je holebi’s terug ‘op het rechte pad’ kan brengen.”

Die mening leeft niet alleen bij allochtone jongeren. Uit de tweede Zzzip-studie, een grote enquête naar de leefsituatie van Vlaamse holebi’s die in 2011 de mening van 2400 holebi’s en 1000 hetero’s peilde, blijkt dat 12 procent van de hetero-ondervraagden vindt dat er te veel aandacht besteed wordt aan holebi’s. 16 procent vindt dat holebi’s abnormaal zijn. En maar liefst de helft is van mening dat kinderen op school niet moeten leren dat homoseksualiteit normaal is. Alle campagnes ten spijt.

“Uit een survey die we zelf gedaan hebben in twee ‘holebivriendelijke’ scholen blijkt dat ook daar veel autochtone leerlingen holebiseksualiteit nog als een keuze zien. Het lijkt alsof jongeren steeds conservatiever geworden zijn en steeds meer gaan denken in enge man-vrouw rolpatronen, waar holebi’s niet in thuishoren”, zegt Katrien Van Leirberghe van Çavaria, de koepel van Vlaamse holebien transgenderverenigingen. “Ook horen we nog altijd verhalen van scholen waar leraren niet over het onderwerp mogen praten, of waar een leerlingenbegeleidster aan een lesbische leerling het advies geeft ‘om er nog eens over na te denken’.”

Angst voor ouders

Tien jaar geleden ondertekenden de verschillende netten een ‘engagementsverklaring over de gelijke behandeling van hetero- en holebiseksualiteit in het onderwijs’, waarin ze zich ertoe verbinden om een holebivriendelijk schoolbeleid te voeren. Een maat voor niets?

“Het is altijd makkelijker om iets te ondertekenen dan om het uit te voeren”, zegt Katrien Van Leirberghe. “Bovendien hangt het holebibeleid in veel scholen af van één specifieke leraar, leerling of directeur. Gaat die weg, dan klapt alle expertise in mekaar. Je hebt scholen die niets met het thema doen omdat ze naar eigen zeggen ‘geen holebi’s hebben’. Andere zwijgen uit angst voor de reacties van ouders. Maar dat is al te gemakkelijk. Voor veel homojongeren is de school immers een onveilige plek: ze vinden dat je op school beter niet uit de kast kan komen en een meerderheid geeft aan te worden gepest. Werken rond holebi’s is voor scholen dé lakmoesproef voor een veilige schoolcultuur, waar iedere leerling zich thuisvoelt.”

Leraar in de kast

Een kwalijk neveneffect van de toenemende schroom bij collega’s en leerlingen is dat veel holebileraren zelf in de kast blijven zitten. “Dat is vooral een probleem in lagere scholen, waar de doelgroep jonger is en er meer fysiek contact is tussen leraren en leerlingen”, weet Katrien Van Leirberghe. “De link met pedofilie is dan gauw gelegd. Holebi oké, maar een homozwemleraar, daar zijn de meeste scholen toch niet zo zot van. Ik begrijp dat niet. Het is alsof je tegen een leraar met een rolstoel zou zeggen: laat die maar thuis. Anderzijds mag je holebileraren ook niet verplichten om zich te outen als rolmodel. Het blijft een deel van je privéleven.”

In Nederland moeten scholen binnenkort verplicht voorlichting geven over seksualiteit en seksuele diversiteit. Maar zo’n verplicht uurtje holebiles per jaar vindt Çavaria geen goed idee. “Als dit niet binnen een globaal schoolbeleid past, lost dat niks op. Stel je voor dat een homofobe leraar dat uurtje moet gaan geven … Daar doe je meer kwaad dan goed mee”, zegt Katrien Van Leirberghe. “Holebiseksualiteit staat trouwens al in de vakoverschrijdende eindtermen van het secundair. Maar ook in de lerarenopleiding en het lager onderwijs zou er meer aandacht voor mogen zijn. Niet als een uurtje ‘les’ over holebiseksualiteit, wél vanuit diversiteit, genderbewustzijn of mensenrechten. Van daaruit kan je makkelijk de brug leggen naar holebi’s. Kies als leraar de methodiek die het best werkt voor jouw klas.”

Betweterig

Veel allochtone leerlingen schreeuwen echter moord en brand als je dit thema aanbrengt in de les. Hebben zij een aparte aanpak nodig? “Leerlingen scheiden voor relationele en seksuele vorming op basis van hun geloof hoeft zeker niet”, meent Shaireen Aftab. “Maar voor sommige thema’s kan het beter zijn om jongens en meisjes apart te zetten. Je mag niet vergeten dat in de meeste landen van herkomst kinderen helemaal geen seksuele voorlichting krijgen, noch thuis noch op school. Je maandstonden krijgen, is regels opgelegd krijgen. Maar een uitleg krijg je er niet bij, want deze onderwerpen zijn onbespreekbaar in bepaalde gezinnen. Daarom is het heel belangrijk dat scholen deze informatie aanbieden.”

Shaireen Aftab: “Je moet je als leraar ook kunnen verplaatsen in de leefwereld van je leerlingen, zonder betweterig te gaan doen. Je kan niet verwachten dat elke allochtone jongere na enkele lessen holebiseksualiteit meteen omarmt. Maar je mag wél vragen dat ze respect opbrengen voor ieders mening, klasgenoten niet discrimineren, geen geweld plegen. Op geloofsargumenten focus je beter niet. Iedereen interpreteert dit anders. Benadruk liever het humanistische aspect: wat als jij verliefd zou zijn? Wat als het jouw kind is? Als je de kijk van allochtone jongeren op thema’s als holebi’s of huwelijksmigratie meteen met een westerse blik veroordeelt, dan verval je in een wij-zij discussie waar niemand iets uit leert. Geef iedereen de tijd om te groeien in zijn mening. Dit probleem los je niet in één generatie op.”

Lespakketten over holebi’s, gender en etniciteit vind je op www.cavaria.be / www.ellavzw.be / www.sensoa.be / www.genderklik.be