Brede schouders, smalle heupen. “Ik ben een omgekeerde driehoek”, zegt Johanna. Bij Hayat en Rita ligt het breedste punt dan weer op de heupen. Zij zijn ‘peren’. “Er is niet zoiets als mooi en niet mooi”, leert styliste Katleen. Hoe is de ouderraad van basisschool ‘De Buurt’ uit Schaarbeek hier verzeild geraakt?

Rachida Cherroud is voorzitster van die ouderraad. “De vergaderingen van het oudercomité waren altijd chaotisch. Iedereen riep door elkaar en er kwam ruzie van. De directeur besliste dat het zo niet langer kon: ‘Of ze verlopen ordelijk, of er is geen oudercomité meer.’ Citizenne heeft ons dan geholpen. Dat is een vormingscentrum uit de buurt. We kregen tips van hen om meer structuur te brengen in die vergaderingen. We hebben geleerd om assertiever te worden, om te onderhandelen enz.”

Ziek van het vuil

“De hygiëne op school was toen bijvoorbeeld een ramp. Ik kaartte dat aan bij de toenmalige directeur en die beloofde altijd dat hij iets zou ondernemen. Maar uiteindelijk heb ik zelf mijn stoute schoenen moeten aantrekken, want er gebeurde niks. Ik ben naar het gemeentebestuur getrokken met foto’s van de wantoestanden in de klassen en de toiletten. Onze kinderen werden ziek van het vuil en ook leraren vonden dat het niet meer kon. ‘Neem hier een foto van, Rachida’, zeiden ze dan.”

Grote kuis

“Op het gemeentehuis gaven ze me het nummer van meneer Goris, de grote baas van het Nederlandstalig onderwijs in Brussel. Na veel aandringen en dreigen met de pers, ontving hij mij, met zes andere moeders. Ik had duidelijk met hen afgesproken dat ik het woord zou voeren. Ik heb immers gemerkt dat je door beleefd te blijven bij iedereen kan doordringen, zelfs bij de koning! Ik toonde hem de foto’s en zei hem dat zo’n toestand toch niet kon in een land als België. Enkele dagen erna waren er tien werklui die de grote kuis op school aanvatte. En sindsdien hebben we de hygiëne prima onder controle.”

Limburgers in Schaarbeek

“We hebben nu een jonge directeur die heel open staat en heel veel goeds wil bereiken. En ook met het lerarenteam is er een goed contact. Die komen allemaal uit Limburg. De enige weg die ze hier kennen is hun dagelijkse route van het station naar de school en terug. De ouderraad probeert hen ook de buurt van Schaarbeek en Brussel te laten zien. We trekken er af en toe samen op uit om een verjaardag of zo te vieren. We organiseren regelmatig een ‘soirée de thé’ enz.”

Twee wafels in de brooddoos

“Ik ben vaak de tussenpersoon tussen de directeur of leraar en de ouders. Als een kind bijvoorbeeld twee wafels meekrijgt voor ’s middags of vier hardgekookte eitjes, dan is dat geen gezonde keuze. Ik sta elke dag na schooltijd aan de schoolpoort en kan dan ouders aanspreken en uitleggen dat hun kind zich met die dingen in zijn maag niet kan concentreren. ‘Hoeveel kinderen heb je hier op school?’ vragen ze me wel eens. ‘180’, antwoord ik dan. Wat we met de ouderraad doen, doen we voor alle kinderen.”

Naar de hamam

Deze ouderraad biedt ook activiteiten buiten de school aan, naast de soepproeverijen en het pannenkoekenbakken. “We willen graag andere vrouwen ontmoeten. Zo is ook deze dag ‘Kleren maken de vrouw’ ontstaan. Of je nu een Marokkaanse, Turkse, Waalse of Vlaamse vrouw bent, kleding vinden we allemaal belangrijk. Afgelopen vrijdag zaten we bijvoorbeeld nog met Vlaamse vrouwen in de hamam. Het is mooi om te zien hoe iedereen daar open durft te praten en elkaar echt wil leren kennen.”