Jens zoekt uitvluchten om niks te moeten doen. “Hij hangt in plaats van zit”, zegt zijn mama. Mo is snel afgeleid en volgens de juf ook hyperactief. En Kato? Die huilt toch zo snel. “STOP!” roept Wendy Peerlings. “Het kan toch geen toeval zijn dat er zoveel kinderen met buikpijn, slapeloosheid, een laag zelfbeeld kampen?” Klasse leest haar nieuwste boek ‘Stresskids’ en zet 10 tips op een rij. Laat jij je kind ontploffen?

1. Laat je kind veel buiten spelen. Daar ziet hij alles in 3D en dat is voor onze ogen makkelijker dan 2D (tv, computers, bord, leerstofblaadjes…). Constant in 2D kijken kan een bron van stress zijn. Onze ogen en de hersengebieden die voor ‘kijken’ instaan, zijn nog niet aangepast aan de digitale wereld. Zo’n evolutie verander je niet op tweehonderd jaar. Jonge kinderen moeten veel kansen krijgen om alles in 3D te kunnen zien. Zo leren hun ogen niet alleen van links naar rechts te gaan, maar ook van boven naar beneden en van veraf naar dichtbij. Heel belangrijk om vlot van het bord over te schrijven op een blad!

2. Als je kind stressgevoelig is, laat hem dan spellen en sporten spelen waar hij niet bij moet winnen. Vermijd een overvol weekschema. Ook vrije tijd en rust zijn belangrijk.

3. Overhaast de ontwikkeling van een baby niet door hem snel op twee benen te zetten. Door te kruipen leren zijn hersenen en zijn lichaam goed samen te werken. ‘Forceren’ veroorzaakt stress. Koop om dezelfde reden ook geen speelgoed waar het nog niet echt aan toe is. En dwing kinderen niet om een voorkeurhand te hebben. Laat ze maar lang met links en rechts tekenen en uitproberen.

4. Gun elk kind zijn eigen leertempo. Vergelijk daarom kinderen niet met elkaar. Niet elk kind ontwikkelt vaardigheden op hetzelfde moment. Ook al wil ons onderwijs dat zo.

5. Laat je kind klauteren, klimmen, hinkelen enz. in open lucht. Door die bewegingen leren handen en voeten goed samenwerken. De hersenen die de samenwerking sturen train je met klautertorens en een klimparcours. Bewegen en leren hangen heel sterk samen. Al die basisbewegingen zijn het fundament om later te kunnen lezen, schrijven en leren. Zonder goede fundamenten bouw je geen sterk huis.

6. Vingerpopjes, strijkparels, rijgen enz. zijn activiteiten die de fijne motoriek van je kind helpen te ontwikkelen. Wat dat is? Kinderen moeten oefenen om hun vingers op een fijne manier in te zetten. Bijvoorbeeld om hun pen goed vast te pakken en te schrijven. Nog een speeltip? Laat ze knijpen in klei of in andere materialen. Zo leren ze voelen met vingers.

7. Puzzelen leert hen dan weer concentreren, volhouden, sorteren, stap voor stap werken (eerst de buitenkantjes, dan…) Ook evenwichtsoefeningen stimuleren je hersenen. Leuk uitgangspunt voor spelletjes!

8. Een wiebelkind in huis dat niet fatsoenlijk op zijn stoel blijft zitten? Onrust in de benen kan je makkelijk verhelpen door een schuimrubberen blok onder de voeten van je kind te leggen. Het maakt geen geluid en kinderen gaan er echt minder door wiebelen, al hebben ze dat zelf niet in de hand.

9. Soms slaat de paniek al toe nog voor een kind met zijn huiswerk moet beginnen. Een kind dat overweldigd wordt door angst (Het gaat me niet lukken) kan gewoon niet goed leren. Je hersenen kunnen dan geen nieuwe info opslaan, ze proberen alleen gevaar te bedwingen. Laat je kind eerst tot rust komen. Ga wandelen, doe even iets leuks.

10. Vergeet niet dat niet elk kind alles kan. Wil je als ouder het beste voor je kind? Dan moet je ook accepteren dat het beste voor je kind niet altijd gelijk is aan het beste dat andere kinderen kunnen. Zorg dus voor realistische verwachtingen op korte termijn. Later is nog ver weg en er kan nog o zo veel veranderen!

Lees SOS stresskids en een interview met gedragstherapeute Wendy Peerlings