Niemand heeft ons geleerd hoe we mama of papa moeten zijn. We kopiëren het gedrag van onze eigen ouders (of net niet), doen het een beetje vanuit de buik, kijken hoe de buren het doen, krijgen raad van familie, lezen boeken over opvoeding of combineren alles wat. Toch hebben positieve ouders heel wat gemeen.
Ben jij een positieve ouder?
De vijf steunpilaren van positief ouderschap
1 Zorg voor een veilige omgeving
Is ‘thuis’ een plaats waar kinderen zich veilig voelen, nieuwe ervaringen kunnen/mogen opdoen, lekker actief bezig zijn? Dan lopen ze minder kans om ongewenst gedrag te stellen. In zo’n omgeving kan je trouwens als ouder en kind meer ontspannen zijn. De beste manier om te leren. Kinderen hebben ook voldoende toezicht nodig. Dat betekent dat ouders best weten waar hun kind is, met wie hun zoon of dochter samen is en wat ze doen.
2 Geef positieve ondersteuning
Om te leren en verder te ontwikkelen hebben kinderen een omgeving nodig die uitdaagt en prikkelt, maar ook ondersteunt. Kauw jij de oplossingen bij kleine dagelijkse probleempjes van je kind voor? Of stimuleer je je kind om zelf naar een oplossing te zoeken? ‘Er zijn’ voor je kind betekent niet dat je constant met hem bezig moet zijn. Wel dat je er bent als hij je nodig heeft. Wijs jij je kind vooral op wat fout loopt of sta je ook klaar met complimentjes?
3 Stel duidelijke regels en maak afspraken
Regels en afspraken thuis zorgen ervoor dat je kind weet wat kan en wat niet. Het leert hem rekening te houden met andere mensen en hun gevoelens en zelf verantwoordelijkheid te dragen. Kinderen discipline bijbrengen lukt het best als hun dagelijks leven voorspelbaar en duidelijk is. Natuurlijk maak je samen afspraken en stel je regels die passen bij de leeftijd van je kind. Wat voor een kind van vijf geldt, gaat niet meer op voor eentje van elf.
4 Verwacht niet te veel (maar ook niet te weinig)
Stel realistische verwachtingen in je kind. Verwacht niet meer, maar ook niet minder dan wat het echt kan. Ken jij je kind? Weet je wat het op zijn leeftijd aankan (alleen zijn veters knopen, zelfstandig naar school fietsen, een halfuurtje alleen thuis blijven…)? Waarin kan je kind nog groeien (opruimen na het douchen) en wat moet je zeker van hem niet verwachten (wordt hij een kei in wiskunde)? En hoe zit dat met jezelf? Verwacht jij van jezelf dat je een perfecte ouder moet zijn? Wees niet te hard voor jezelf. Iedereen maakt fouten en leert er uit.
5 Verwen jezelf
Mama of papa zijn vraagt veel energie. Maar als ouder heb je ook recht op tijd voor jezelf, voor je partner, voor vriendschap, ontspanning… Goed ouderschap betekent niet dat je kind je hele leven bepaalt. Wél dat je ook geregeld eens aan jezelf denkt. Als dat je lukt, ben je ook sterker, heb je meer geduld en ben je er gewoon meer voor je kind.
Dit is geen wetenschappelijk test. Maar ze is wel geïnspireerd op het ‘Positive Parentingprogramme’ dat wereldwijd succes heeft. De Vlaamse overheid gebruikt het als model voor alle ouders en opvoeders in Vlaanderen. Meer info kan je nu vinden op www.triplep.be



leuke test, maar voorspelbaar. Er staan niet veel dingen in die ik al niet probeer toe te passen. Maar het is altijd wel eens goed om er eens aan geherinnerd te worden.
toffe test en inderdaad pas ik daar het merendeel al van toe. Het deel over mezelf verwennen, heb dat in de winterperiode even gedaan, om de zwangerschapskilos kwijt te raken en mijn inzet werd ook beloond, maar ik heb veel tijd verloren met mijn kleuter, ik probeerde haar zoveel mogelijk toe te komen en dat lukte voor de helft, je kunt niet alles willen hebben, en daar heb ik geen probleem mee, 2 gezonde dochters die mijn leven opkleuren en vooral met een kleuter in huis, zalig wat ze leerd op school en meedeeld, tegen dat we thuis zijn met de fiets ben ik op de hoogte van haar schooldag. Ik zou dat deel niet kunnen missen.
ben mama van 4 kids van de leeftijd 28, 26, 15 en 13 jaar en tussen de eerste 2 en de 2 laatste is toch een kloof van 11 jaar dus ook wel een verschil met alledaagse dingen is te voelen, maar die 5 punten kloppen wel en het werkt zo ook het beste ook nu er zoveel is veranderd, maar ik heb dus al 2 volwassenen kinderen waarvan ik heel tevreden ben qua hun sociaal en professioneel leven, dus doe mijn best om de 2 laatste kinderen ook zo op te voeden ( dus zeker als een positief ouder )
Wij geven ons kind (4) twee opvoedingen mee. Bij mama en papa wordt hij iets losser gelaten en moet hij zelf dingen doen. Hij krijgt heel veel liefde en positieve aandacht, maar eveneens wordt hij gestraft als hij iets mis doet en wordt daar ook altijd een reden bij gegeven.(ook al snapt hij dat niet altijd even goed). De telregel van binnen 1 2 3 moet het gebeuren of je bent je favoriete speelgoed voor 2 weken kwijt is een regel die mijn ouders verfoeien maar die blijkbaar wel helpt. In de hoek staan lost niets op want dat vind hij een spel. Hij praat bij ons zowel dialect als AN.
Bij moeke en vake krijgt hij de strenge opvoeding met altijd regelmaat. Ze geven hem ook wel veel liefde en knuffels. Luisteren of in de hoek of apart in een kamer gezet. Hij moet minder zelf doen, ze helpen constant, geven hem heel veel aandacht.
De 123 regel passen zij niet toe, in plaats daarvan trekt moeke heel vieze gezichten en geeft ze hem straf als hij niet luistert en krijgt hij de uitleg omdat ik het zeg. Moeke geeft de AN opvoeding.