“Mijn kleren stinken naar de rook van papa’s sigaret.” “Ik wil liever basketten dan voetballen, maar dat mag ik niet.” “Ik vind het vreselijk dat mijn mama mijn sms’jes leest.” Zou jouw kind een van deze uitspraken doen? Hoe ga jij om met zijn recht op gezonde lucht, op inspraak, op privacy…?
Dries (11): “Papa, ik wil liever voetballen”
Dries (11): “Ik wil liever voetballen. Ik speelde eerst tennis. Ik heb lang moeten zeuren vooraleer ik mocht gaan voetballen.”
Papa Geert: “Alles tegelijk kan niet. Dries moest kiezen. Dat is een deel van zijn opvoeding. Hij ging ook al naar scouts en turnen. En hij moet ook rekening houden met praktische bezwaren (afstand, tijdsbesteding…). We leggen hem dat uit.”
Sam (9): “Ik kan toch niet papa’s sigaret uit zijn mond halen?”
Sam (9): “Papa rookt. Dat stinkt. Ik heb gezegd dat hij dat niet moet doen als ik er bij ben. Ik kan toch moeilijk zijn sigaret uit zijn mond halen?”
Papa Johan: “Sam vindt het niet fijn dat ik in haar bijzijn rook. Ik ga nu buiten staan. Voor mij een kleine moeite, voor Sam een groot verschil!”
Robyn (8): “Waar gaan we deze zomer op vakantie?”
Robyn (8): “Waar de vakantie naartoe gaat? Daarover beslissen mama en ik samen. We vragen aan elkaar wat we willen en houden er rekening mee. Ik ken kinderen die NIET mogen meekiezen, die moeten gewoon mee.”
Mama Daniëlla: “Ik selecteer eerst op wat haalbaar is en kijk hoeveel het kost. Daarna bekijken we samen wat over blijft. Ik vind het belangrijk dat mijn kind mee kan kiezen. Ik beloof alleen iets als ik die belofte kan nakomen.”
Louise (12): “Mag ik mijn eigen school kiezen?”
Louise (12): “Vroeger werd ik gepest en dat hield maar niet op. Daar hebben we heel veel over gepraat. Thuis vonden ze dat ik naar een andere school moest. Ik wou dat niet maar deed het toch. Dat pesten is nu gestopt.”
Mama Katlijn: “Louise mag ons alles vertellen. We maken elke dag tijd om met elkaar te praten. En we proberen ons elke keer in te leven. Louise werd gepest maar wou toch op haar oude school blijven. Dat kon echt niet. Dan houden we voet bij stuk. We leggen wel uit waarom. Daar heeft ze recht op.”
Laura (12): “Mama leest mijn sms’jes”
Laura (12): “Mijn mama vertrouwt me. Toch durft ze mijn sms’jes wel eens lezen. Ik wil dat niet. Ik geef mijn grens aan en reageer verontwaardigd :‘Hé, mama! Mijn privacy!’. Papa steunt me daarin. Ben jij nieuwsgierig, mama?”
Mama Sally: “Ik ben verschrikkelijk nieuwsgierig!
“Laura wil écht niet dat ik rondneus. Dat begrijp ik. Ik ben ook jong geweest! Ik bedwing me en geef de privacy die ze nodig heeft. Goed dat ze ons vertelt wat haar dwars zit. Ik zou het erg vinden als ze dat niet deed. Zelf mocht ik als kind thuis niets inbrengen. In ons gezin willen we een open sfeer. Zijn we niet akkoord, dan zeggen we het en geven uitleg waarom. We geven onze dochter vrijheid maar leggen duidelijke grenzen vast. Ik hou niet van gsm’s. Maar ik weet dat ik met mijn tijd mee moet. Laura krijgt zakgeld en besteedt daar een deel van om te telefoneren. Wij houden dat mee in de gaten. En als het misloopt? Dan bescherm ik mijn dochter. Dan zetten we samen nieuwe grenzen uit. Tot waar laat ik iets toe? Waar liggen de grenzen? Dat is moeilijk. Ik leer al doende en luister naar de verhalen van andere ouders.”
Ben jij een overlegouder?
Zo proberen de ouders van Sam, Laura, Louise, Dries en Robyn het.
- “Niet alles kan. Ik geef mijn kind uitleg bij een ‘nee’.”
- “Ik maak duidelijke afspraken. We bepalen die samen.”
- “Ik doe kleine toegevingen. Die maken een groot verschil.”
- “Ik laat mijn kind kiezen tussen een aantal haalbare mogelijkheden.”
- “Ik maak realistische beloften en kom ze na.”
- “Ik maak elke dag, na het eten, tijd om te praten.”
- “Ik probeer me in te leven in de wereld van mijn kind. Ik ben toch ook jong geweest?”
- “Ik vraag aan andere ouders hoe zij het doen en leer ervan.”
11 straffe deurkaarten
Geef je kind zijn rechten (en plichten). Zoek de juiste deur voor deze deurkaarten.
Deze maand viert de wereld 20 jaar kinderrechtenverdrag. Vind jij welke kinderrechten de ouders van Sam, Laura, Louise, Dries en Robyn verdedigen? Zoek ze op www.kinderrechten.be
” Heeft jouw kind inspraak?”
“Pfff, kinderrechten! Dat ze eerst maar doen wat ik vraag!” Verliezen ouders hun gezag en worden kinderen baas? Bij de ouders van Sam, Laura, Louise, Dries en Robyn niet. Ze overleggen. Schenden zij de kinderrechten?
Heeft mijn kind recht op zakgeld?
Kinderen hebben geen recht op zakgeld. Zakgeld geven is de keuze van de ouders. Ouders beslissen wanneer en hoeveel ze geven. Maar je kind mag wel zijn mening geven. Als ouder overleg je met je kind of het zakgeld krijgt, wanneer, hoeveel, waarvoor… En kom je er samen niet uit? Dan heb je als ouder nog steeds ’het laatste woord’.
Moet mijn kind zijn school zelf kiezen?
Als ouder kies je de school van je kind. Je kind heeft wel het recht om hierover mee te praten. Samen bekijk je of de school wel aansluit op de noden van je kind, of je er als ouder met je vragen terecht kan, of je kind er zich goed voelt…
Mag ik het dagboek van mijn kind lezen?
Kinderen hebben recht op privacy. Je mag niet zomaar het dagboek van je kind lezen. Maar je bent verplicht om voor je kind te zorgen. Als je vermoedt dat je kind in gevaar is (drugs, misdaad, seksueel misbruik…), kan je beslissen om toch het dagboek te lezen. Leg dan wel aan je kind uit waarom je dat doet. Netlog, facebook, sms, chat, e-mail… Ze bieden kansen en vrijheden aan je kind, maar er schuilen ook gevaren in. Ook hier bewaak je de grenzen. Clicksafe helpt je met veilig internetgebruik, veilig chatgedrag…
Kinderrechten in jouw gezin? Bestel gratis de brochure, poster en deurhanger.
Praat met je kind over dit filmpje.
Wat is het kinderrechtenverdrag?
Alle minderjarigen (-18-jarigen) hebben rechten. Die staan in het ‘Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind’. Bijna alle landen van de wereld hebben het kinderechtenverdrag ondertekend.
Je hebt een klacht over kinderrechten?
Je kent een minderjarige wiens rechten geschonden worden en je kan hem niet verder helpen? Je botst op een schending van kinderrechten in uw buurt, werk, voorziening…? Dan kan je terecht bij het kinderrechtencommisariaat.



mijn zoontje is nog maar 2,5 jaar dus nog lang niet toe aan een eigen gsm, maar ik denk er toch al over na. Toen ik mijn eerste gsm had was ik 19 jaar en dat was dan eigenlijk de gsm van mijn ouders die ik mee deelde! Ik begrijp mama Sally maar al te goed, maar het feit is dat door de gsm en chat-forums je als ouder volgens mij bijna geen controle meer hebt over met wie je kind allemaal omgaat. Vroeger moesten vrienden en vriendinnen naar de thuistelefoon bellen of aan de deur komen en zo wisten onze ouders met wie we omgingen maar nu sta je als ouder een beetje in de kou en kan je alleen maar hopen dat je kind je alles verteld en niet met “slechte vrienden” optrekt. Ik kijk zelf met een beetje angst uit naar wanneer mijn zoontje zijn gsm zal hebben en ik zo mss steeds minder en minder over mijn kind zal weten!