Loading ...
3 jaar geleden 
Weet jij waar je kind mee bezig is? Wist je dat er op internet tips circuleren over hoe je in een roes kan komen? Die zogezegde ‘spelletjes’ kunnen een fatale afloop hebben. Peter Adriaenssens reageert.
Pubers zijn op zoek naar kicks. Het hoort bij hun ontwikkeling. Ze willen weten wie ze zijn en tasten hun grenzen af. Ze experimenteren met alcohol, drugs, seks… Soms gaan ze daarin te ver. Ook jongere kinderen spelen ‘spelletjes’ die hen een zweverig gevoel geven, bijv. gas snuiven, het wurgspel… Dat ‘spel’ is de laatste weken in de actualiteit. Spelletjes zijn dat uiteraard niet. Ze kunnen fataal aflopen.
Wat doe je als je kind het over zo’n ‘spel’ heeft? Of als het er lacherig over doet of minimaliseert? “Als volwassene moet je de grens trekken”, zegt kinderpsychiater Peter Adriaenssens. “Met een dergelijk ‘spel’ lach je niet. Om kopieergedrag te vermijden, vertel je best niet hoe je zo’n experiment doet. En er is geen enkele reden tot sensationele of paniekerige boodschappen. Die werken averechts.” Wat doe je wel?
In 7 stappen:
- Wees alert. Toon interesse in de leefwereld van je kind. Weet waar het mee bezig is.
- Hou toezicht op zijn computergebruik. Zet de computer in de woonkamer of een gemeenschappelijke ruimte.
- Pols of je kind al eens gehoord heeft van een ‘spelletje’ dat je een zweverig gevoel geeft, als een ‘roes’.
- Benoem zo’n experiment niet zelf. Laat de eventuele verhalen van je kind komen.
- Vertel niet hoe je zo’n experiment doet, maar maak de risico’s duidelijk.
- Stel duidelijke grenzen: “Dat kan niet.” “Dat is geen spel.” “Dat is levensgevaarlijk.”
-
Oefen samen hoe je kind kan reageren als het op de speelplaats over dit soort spelletjes hoort praten of als het dat ziet gebeuren.
Ik vind het niet eenvoudig om risico’s duidelijk te maken zonder uit te leggen waar het over gaat. En bereik je niet net het tegenovergestelde resultaat als je dingen gaan “verdoezelen” en je kind zelf gaat zoeken op het internet waar het over gaat ? Een vriendin heeft haar dochter van 13 verloren aan “le jeu du foulard”, nu bijna een jaar geleden. Het gebeurt vaker dan men denkt. Ik ben blij dat er eindelijk aandacht aan gegeven wordt.
volwassenen zijn verantwoordlijk.
Wat een belachelijk advies om een kat geen kat te noemen bij iets dat potentieel dodelijk kan zijn. Vraagt meneer Adriaens zijn kinderen ook of ze al eens gehoord hebben van iets waar auto’s over rijden en dat dit geen speelplaats is? Hoe kan je kind zo weten waarvoor je het wil waarschuwen????
Mijn zoon is afgelopen maart overleden na het (spelen)van het wurgspel.Hij is 16 jaar geworden…misschien denk je dat doen domme jongens en meisjes en etc maar alles is behalve dat waar.
Hij zat op de Havo,dronk niet,rookte niet,was een fijn kind om in huis te hebben,hij wou dierenarts worden of een eigen dierenspeciaalzaak beginnen…alles behalve dom.
Wij kende het (spel)niet en achteraf vallen de puzzelstukjes in elkaar en had hij alle sympthomen en weten we ook hoe en door wie hij in aanraking met dit gebeuren is gekomen…Denk NOOIT dat doet mijn kind niet,wees allert.
Sympthomen zijn:hoofdpijn,gesprongen aders in de ogen,wisseling van slaapkamer,andere kleding(met boordjes)om schade in de nek te kunnen verdoezelen…het doet zo’n pijn je kind te verliezen.