Loading ...
2 jaar geleden 
Het is begin december. Emma (14) maakt zich zorgen. Eigenlijk moet ze voor haar toetsen studeren, maar ze zit hier met ons te praten. De toetsen zijn haar grootste zorg niet. Papa wel. Die drinkt. Te veel. Een op tien kinderen leeft in een gezin waar mama, papa of allebei een alcoholprobleem hebben. Wie hoort hun verhaal?
“Ik heb nooit anders geweten dan dat papa dronk. Het was ‘normaal’ voor mij.” Emma is nog jong, maar ze praat als een volwassene. “Als je ouder wordt, merk je dat er iets niet klopt. Mama en papa maken veel ruzie. Mama weent vaak: als papa op woensdag weer eens om vier uur dronken thuis komt terwijl hij om twaalf uur al gedaan heeft met werken. Hij blijft dan met zijn vrienden hangen in de kantine. De rest van de namiddag ligt hij thuis in bed. Mama zegt dat ik me er niks moet van aantrekken. Maar ik zie dat zij dat wel doet, dus…”
Een stuk chocolade
“Ooit ben ik hem uit het café gaan halen. Opgestookt door mama. Hij was lief tegen mij en vroeg of ik misschien een stuk chocolade wou. Ik heb dat achter de toog gegooid en ben wenend weggelopen naar huis. Nadien heeft mama het uitgezweet: hoe durfde ze mij naar hem te sturen. Ik vind het niet leuk als papa drinkt. Met mijn oudere broer kan ik er niet over praten. Die zegt: ‘Nog een jaar en dan ben ik hier weg. Ik trek me er niks meer van aan.’ Maar ik ben 14. Ik kan niet weg.”
“Ik ben weg, hé”
“Ik bemoei me niet als mama en papa weer ruzie hebben. Dan ga ik naar mijn vriendinnen. ‘Ik ben weg, hé’, roep ik aan de voordeur. Maar niemand antwoordt. Als ik terugkom, ben ik soms bang om de deur te openen. Papa vindt niet dat hij een probleem heeft. Nochtans heeft zijn broer zich dood gedronken. Als mama hem daaraan herinnert antwoordt hij: ‘Ge kunt maar ene keer dood gaan’. Soms beeld ik me het leven in zonder hem. Het zou een stuk makkelijker zijn. Maar ik zou hem ook niet kunnen missen, ik zie hem graag.”
Twee gezichten
“Het moeilijkst zijn de avonden. Als papa nog altijd niet thuis is en ik in bed lig. Soms kijk ik door het raam om te zien of hij eraan komt. Of ik luister. Tot hij thuiskomt. Dat is soms laat. Als ik dan beneden niemand hoor roepen en het blijft rustig, kan ik slapen. Maar soms hoor ik ze ruzie maken tot onder de lakens. Ik wacht tot ze naar bed gaan. Papa valt meestal snel in slaap. Ik hoop dan dat het vlug ochtend wordt. Dan is papa weer normaal en helemaal vergeten wat hij ’s avonds heeft gezegd. Papa heeft twee gezichten. Met het ene is hij lief en doet hij klussen in huis, met het andere roept hij en maakt hij me verdrietig.”
Bang van feestdagen
“Ik heb geen zin om aan mijn vriendinnen te vertellen dat papa drinkt. Ik breng ze mee naar huis als ik zeker weet dat papa er niet is. Ook op school zeg ik zeg niks. Waarom zou ik? Soms wil ik op school blijven en heb ik geen zin om naar huis te gaan. Ik ben bang van de feestdagen die eraan komen. Mama heeft een winkel en moet hard werken. Ze moet veel kaasschotels klaarmaken voor de feesten. Veel tijd heeft ze niet. Papa wel, om met zijn vrienden te drinken…
“De klagersclub”
“Sinds kort ben ik bij Alateen, de tienerwerking van Al-Anon Familiegroepen. Mama heeft me daar naartoe gestuurd. Papa weet dat. ‘Ga je weer naar de klagersclub?’ lacht hij als ik vertrek. Maar ik leer er hoe ik mijn eigen leven moet leiden, dat het niet mijn schuld is dat hij drinkt. Ik heb geleerd dat ik niet de enige ben op deze wereld met dat probleem. En ik heb er een nieuwe familie leren kennen: Esther, Melissa en Dorien. Hun mama of papa hebben ook een alcoholprobleem. Eigenlijk luistert er nu altijd iemand naar me: ik hoef MSN maar op te zetten.”
Als je dit verhaal leest zijn de feestdagen achter de rug. Hoe zou het met Emma zijn?
Meer informatie over Alateen: 03 218 50 56 of www.al-anonvl.be
‘Als je ouder drinkt, wat kan ik doen’ is een infoboekje voor jongeren tussen 14 en 18 jaar met tips, doe-opdrachten en antwoorden op vaakgestelde vragen. Of bestel het voor 1 euro op www.vad.be - vad@vad.be – tel. 02 423 03 33
Mijn vader dronk ook en dat heeft 19 jaar na zijn dood nog altijd een grote invloed op mijn leven! Ik herken veel uit je verhaal en vind het supertof dat je hulp bent gaan zoeken en nu iemand hebt gevonden met een luisterend oor! In tegenstelling tot jouw verhaal, kreeg ik wel overal de schuld van en ben met verwijten en schuldgevoel opgegroeit. Nu ben ik 35 en heb ik 2 kinderen, zelf drink ik geen druppel alcohol. De hele familie is uiteen geruk door 1 man, net zoals in jouw familie. Ik ben wel van mening dat je er op school ook over moet kunnen praten, met je vriendinnen en iedereen die het horen wil. Mensen kunnen je niet helpen als ze niet weten wat er speelt thuis!!!
Ik hoop dat je de feesten goed bent doorgekomen en wil je heeeeel veel sterkte wensen. ;( Heel veel sterkte!
Jacqueline
Mijn vader dronk eveneens,
Ik las en zag de helaasheid der dingen en werd droevig, zoals ik ook droevig werd van jouw getuigenis. Het is zo herkenbaar allemaal. Alsof er een draaiboek bestaat van hoe alcohol verslaafde ouders met hun kinderen omgaan. Ik vind je heel moedig.
Ik draag mijn jeugd nog steeds met me mee en soms stormt het binnen in als ik denk aan droevige dagen van veel te vroeg groot worden en triestige mensenzaken. Zoals bij het lezen van je tekst. Je wordt groot en ooit word jezelf ouder en krijg je net als ik ook kinderen. Doe het goed bij hen, geef hen de onbezorgde jeugd en geborgenheid die zij verdienen en die jij misschien nooit hebt gehad.
Er komen feestdagen die leuk gaan zijn, die licht gaan werpen op vragen waar je nu misschien mee zit.
Dezelfde dingen gebeuren als een van de ouders een regelmatige soft drugs gebruiker is – iedere dag 3-4 van die sigaretjes, en je ziet ook twee gezichten. Ook dat rukt families uiteen – maar wordt nauwelijks belicht in de media – het zijn immers maar ‘soft’ drugs???????????
Mijn vader moest als hij terug naar huis kwam een veerpont nemen en daar stond een café. Hij kon al om 15u thuis zijn maar voor 18u zagen we hem niet.
Dus ik herken jouw verhaal heel goed.
Wel goed voor jou dat je er met anderen over kunt praten en begrijpt wat er speelt.
Daar werd vroeger niet over gesproken en zelf begreep ik als kind ook niet goed wat er aan de hand was.
Pas als volwassene kwam ik er achter dat mijn vader een alcoholprobleem had.
Ik ben ondertussen 44jaar en heb 6 kinderen.
Mijn man en ik drinken en roken niet.
Ik heb al vaak nagedacht over verslaving ,alcohol of drugs, en denk dat verslaafden ziek zijn.
Uiteindelijk is mijn vader twee jaar geleden moeder ziel alleen gestorven. Ik had hem al 17 jaar niet meer gezien.
Dat zet een mens aan het denken en volgens mij begreep mijn vader niet hoeveel ellende hij veroorzaakte. Net zoals bij jouw thuis was iedereen opgelucht als hij weer nuchter was en werd er niet meer over gepraat.
Misschien kun je je vader een brief schrijven waarin je vertelt hoe het voor jou is om zo op te groeien. Vertel over je gevoelens en geef hem aan je vader als hij nuchter is. Vraag hem om hulp te zoeken omdat hij dit probleem niet in zijn eentje aan kan pakken.
Wie weet willen je broer en je moeder hiermee wel helpen door hem, wel altijd enkel als hij nuchter is, te vertellen hoe het voor jullie is. En erop aan te dringen dat hij hulp zoekt.
Heel veel moed toegewenst!!!
Als mama van twee kindjes las ik zoals altijd Klasse. Je verhaal deed me even terug in de tijd rukken…de tijd waarin ik zelf zo’n meisje was als jij nu en met exact dezelfde gedachten en gevoelens én hoop op nuchterheid zat.
Ik verwenstte mijn vader( en nu nog na zoveel jaren) als ik hem dronken voor me zag.
Gestopt is hij niet, nog steeds kun je er met hem niet over praten en wellicht gaat hij eraan dood… maar één ding kan ik nu wel en das mijn voorwaarden stellen als hij contact wil. Ik zeg hem nu letterlijk:” je moet niet bellen of komen als je niet nuchter bent”. Hij reageert meteen ik weet da wel , ben geen onnozellaar enzo maar toch zou hij nog durven bellen lichtjes aangeschoten van de drank. Ik herken zelfs zijn licht benevelde stem zo haarscherp dat ik meteen de telefoon dichtgooi.Hij beseft dus nog steeds niet hoe zo’n zaken mij uit mijn lood kunnen doen slaan.
Probeer vooral wél een weg te vinden om je schoolwerk te maken ( en een diploma) en laat die praatgroep niet los! ..das het enige waar jij controle over hebt. Je vaders probleem heb je zelf niet in de hand en op jouw leeftijd kun je er nog niet fysiek afstand van nemen door een eigen plekje zonder angst op te bouwen.
Ikzelf voelde aan wanneer het ‘s avonds na school terug toestanden zouden zijn en bleef niet thuis slapen ondanks dat mijn mama dit niet goed keurde.Ik had twee vrienden waarbij ik kon overnachten, mijn moeder wist dit maar ik had voorgenomen voor mezelf te zorgen…ook al legde mijn mama haar bij de situatie neer en was alles weer vergeten en vergeven als mijn vader zijn roes had uitgeslapen..zo erg vond ik dat van haar !
Als je blijft voor jezelf zorgen, erover blijven praten met mensen die je steunen en begrijpen …dan hoop ik dat je ooit zoals mij zult kunnen genieten van een eigen(gezins)leven zonder zo’n angsten. Mijn kinderen kennen zo’n angsten zoals jij en ik indertijd niet en ‘k zal ervoor zorgen dat ze dit nooit hoeven te kennen.
Bij deze is de cirkel van verslaving hier gestopt !
Véééél sterkte meisje , er zijn nog mensen die je wél begrijpen en niet vinden dat je klaagt zoals je papa! ( = typische reactie voor een man die zijn probleem niet wil erkennen …mijn vader is ook zo
Stefanie
Mijn vriend heeft ook een probleem. En daar zijn wij (zijn kinderen, de mijne en ik) nog steeds niet op voorbereid, want het is zo onvoorstelbaar. We vinden flessen, blikken, kartons, vol en leeg, op de gekste plaatsen en regelmatig staan er stoppen door. Dan vangen wij de vlaag, hij is dan niet meer voor rede vatbaar. Zo erg, want als hij nuchter is, is hij de liefste, zachtste, leukste man die er op aarde rondloopt. En als we er dan over praten, belooft hij steeds dat het zal beteren, dat we h em moeten tijd geven en vertrouwen, maar hij schendt dat vertrouwen telkens weer. Het is zo jammer dat hij zich niet wil/kan laten helpen. Vroeger kon je een soort pilletje laten inplanten, maar dat doen de dokters nu niet meer. Nu moet je als verslaafde alles op je eentje zien te klaren en dat kan je niet… Dus moeten wij niets anders doen dan heel geduldig alle verwijten doorstaan en hopen dat hij snel in slaap valt en weer beter wordt, iedere keer opnieuw en opnieuw en opnieuw…
Las het en moest wel reageren. Vake was ook een dronkaard… Oudste van 3 kinderen. Tussen mijn 8 en 13 was het de hel: steeds die ruzies; ik die als kind de rest moest voorttrekken; gepest op school (door medeleerlingen én aantal leraars); oma die maar niet wou inzien (‘mijn kind, schoon kind?’) dat haar zoon een alcoholicus was. Gelukkig heeft vake (die ik overigens nog altijd doodgraag zie -> mijn vrouw begrijpt dat niet: Hoe kan je toch zo van iemand houden, die zo’n krassen op je ziel heeft nagelaten?) tijdig ingezien dat het moest veranderen: is gaan ontwennen en is inmiddels al meer dan 25 jaar trouw lid van de AA. In ieder geval heb ik me steeds voorgenomen dat ik dit mijn eigen kinderen nooit of te nimmer zou aandoen.
De reacties op dit artikel Inderdaad, duizenden kinderen groeien of groeiden op in een gezin waarvan een ouder te veel veel drinkt. Dat ondervinden wij ook bij De DrugLijn.
De emotionele impact is vaak groot, gevoelens van onmacht of zelfs schuldgevoelens zetten vaak de toon.
Als publieksservice van VAD (dat onder in het artikel vermeld werd) willen we nog even benadrukken hoe belangrijk het is daar niet te blijven mee zitten.
Mirakeloplossingen bestaan niet, maar weet dat je ergens terecht kan. Bij Al-Anon, of bij onze lijn.
We zitten klaar voor persoonlijk gesprek, kunnen naar je verhaal luisteren, concrete informatie en/of een eerste advies te geven. We kunnen je ook vertellen waar je bij jou in de buurt terechtkan voor hulp of ondersteuning. De DrugLijn werkt anoniem, objectief en vertrouwelijk.
Bel 078-15 10 (ma-vr 10u tot 20u) of mail ons anoniem via http://www.druglijn.be
Mijn vriend heeft ook een probleem. En daar zijn wij (zijn kinderen, de mijne en ik) nog steeds niet op voorbereid, want het is zo onvoorstelbaar. We vinden flessen, blikken, kartons, vol en leeg, op de gekste plaatsen en regelmatig staan er stoppen door.
Sorry ik ben begineling op PC vlak ik was mis.
Ik ben al twentig jaar lid van Al-Anon.Deze mevr. heft zeker mogelijkheden om haar en haar familie te helpen. AA,laten opnemen in hospitaal of Afkikklinik en nog andere mogelijkheden. Ik raad haar ok aan om kontakt te zoeken met Al-Anon in haar woonplaats
groetjes en veel sterkte Elly
Hallo,…
Op feestjes drinkt hij zoveeeeel maar blijft plezierig,vanaf het moment dat hij in de auto komt verander zijn gezicht en karakter volledig. Iedereen denkt dat ik zijn engel ben en zo vertelt hij dit ook aan iedereen, terwijl hij liever geen kind had…want “zonder mij was hij rijk”. Hij slaat mij en mijn mama en maakt ruzie om het minste. Hij maakte ruzie op mijn 16de verjaardagsfeestje… Hij verpestte mijn 18de verjaardagston door alle stroom 2x uit te trekken en alles en iedereen kort en klein te slaan, zelfs mijn eigen vriend… Ik weet niet meer wat ik moet doen, ik wil hem laten opnemen maar heb het gevoel alsof niemand kan helpen. Jammer genoeg voor alle mensen die met zo’n persoon door ‘t leven gaan.
Mijn papa is ook alcoholieker, geen sterke drank maar bier. dit is al zo lang ik me kan herrineren en over hem praten als een goed man kan ik niet, ik haat hem uit de grond van mijn hart. Ik mis de papa van vroeger, maar die zal nooit terugkeren he
Ik vind dat deze mensen gedwongen in een opname moeten, maar hey wat hebben wij te zeggen he.
Sterkte…
hey, voor ons jongeren van … bestaat er een groepje in elke provincie die regelmatig samenkomt om onze ervaringen te delen.
kijk gerust eens op de site http://www.alanonvl.be richting alateen.
ook voor volwassen kinderen van zijn der mogelijkheden.
1 naam: ALATEEN
kan MIJN VRIEND IETS LATEN INPLANTEN VOOR ZIJN ALCOHOL PROBLEEM;nu pakt hij en pilletje maar hervalt altIJD
Een pasklaar antwoord kunnen we niet geven. Op de website van de de vereniging voor alcohol- en andere drugproblemen vind je contactinformatie voor hulp en ondersteuning voor partners van mensen met een alcoholprobleem: http://www.vad.be/doelgroepen/partners-van-gebruikers/hulp-en-ondersteuning-voor-partners.aspx
Bekijk misschien ook eens het zelfhulpboekje op http://www.vad.be/media/127584/partner_zelfhulp.pdf
Hopelijk kan je hiermee een beetje verder?