“Je bent weer niet in orde, hé!”
“Ik zou graag hebben dat je morgen voor het eten je huiswerk maakt.”

- 'Weer niet in orde' verwijst terug naar het verleden. Het beschrijft wat je kind niet goed doet, en vroeger ook al niet goed deed. De uitspraak is bovendien niet duidelijk. Weet je kind precies waarom het niet in orde is?

+ Draai de boodschap om en zeg wat je van hem verwacht: “Ik zou graag hebben dat…, ik heb liever dat…, ik wil dat…” Met positieve taal weet je kind wat het wel moet doen. Je maakt hem verantwoordelijk voor zijn gedrag.

“Wat ben je toch een slordig kind!”
“Ik vind het erg dat je al je spullen op de grond hebt gegooid.”

- “Jij bent slordig” betekent dat iedereen dat vindt, dat het zo is. Er is geen ruimte meer om het de volgende keer beter te doen.

+ Met ik-taal zeg je wat jij persoonlijk denkt of wil: “Ik vind dat je kamer slordig is.” Jij vindt dat nu, maar je kind kan er wel voor zorgen dat je er snel niet meer zo over denkt. Je geeft hem kansen om de situatie te veranderen.

“Dat heb je niet slecht gedaan”
“Goed gedaan!”

- We gebruiken vaak negatieve woorden (niet, nooit, slecht, goed maar, fout…), ook als we het positief bedoelen.

+ Waarom zeggen we niet gewoon: “Goed gedaan!” Een kind dat hoort wat het goed doet, krijgt zelfvertrouwen en geeft minder snel op: “Ik kan het!” Met een positief zelfbeeld durft het sneller nieuwe uitdagingen aan.

“Jij doet ook nooit wat we vragen, hé!”
“Ik vind het jammer dat we drie keer moeten vragen of je aan tafel komt.”

- Kinderen zijn nooit ‘altijd vervelend, altijd lui, nooit in orde…’ Door zo’n uitspraak voelt het kind zich afgewezen: “Ik kan het nooit goed doen”. Waarom zou het zijn gedrag veranderen als dat toch al vaststaat?

+ Val je kind niet op zijn persoon aan, maar bespreek zijn gedrag: “Wat je gedaan hebt, vind ik…” Je nodigt hem uit om zijn gedrag te veranderen.

“Het kan me niet schelen wat je denkt!”
“Wat stel jij voor?”

- Door op voorhand aan te geven dat je niet wil luisteren, geef je de indruk dat de gevoelens en noden van je kind onbelangrijk zijn.

+ Open en eerlijk praten met kinderen vertrekt vanuit respect. Door te praten verbeter je de relatie. Je laat voelen dat je kind een gelijkwaardige partner is in het gezin. Spreken is luisteren.

Welke zinnen heb jij vorige week al uitgesproken?
• 1. Waarom ben jij altijd zo lui?
• 2. Wat is er nu weer?
• 3. Ik wil dat je nu aan tafel komt!
• 4. Doe niet zo lastig!
• 5. Goed gedaan!
• 6. Ik word nog eens gek van jou!
• 7. Ik zie je graag
• 8. Dat is de laatste keer, hé!
• 9. Dat kan beter!

Tover jij voortaan mintaal (zinnen 1, 2, 4, 6, 8, 9) in plustaal (zinnen 3, 5, 7) om?

TIP van mama Monica:

“Ik verplicht mezelf om tien knikkers in mijn linkerbroekzak te steken. Telkens ik plustaal gebruik verhuist een knikker naar de rechterzak. Op het einde van de dag moeten de tien knikkers van broekzak gewisseld zijn. Mijn zoontje en ik vinden het geweldig als dat lukt. Dan trakteren we ons op een partijtje knikkeren.”