Loading ...
2 jaar geleden 
De ouders van Maxim (5) zitten met de handen in het haar: thuis is hij onhandelbaar en op school heeft hij zelfs de bril van een vriendje kapot gestampt. Hoort het bij de leeftijd? Of is er meer aan de hand? En hoe voorkom je dat je kind een spoor van pijn en vernieling achterlaat?
“Theo (3) maakt altijd ruzie met zijn grote zus (5). Trekken, duwen, bijten… Ik weet niet wat aan te vangen. Tegen mij is hij zo lief.” (Dirk D.)
Elk kind is wel eens agressief. Ruzie maken hoort erbij. Elk kind heeft een gezonde dosis agressie en geweld nodig om zijn leefwereld te ontdekken en om bij te leren. Het is niet omdat een kleuter vaak een andere kleuter bijt, dat er onmiddellijk sprake is van probleemgedrag. Maar als kleuters anderen opzettelijk pijn doen of dingen stukmaken, is er meer aan de hand. Komt de agressie herhaaldelijk en langdurig voor dan mag je je terecht zorgen maken.
“Maxim (5) is een driftkikker. Dat groeit er wel uit, dacht ik. Maar vorige week kwam hij thuis met een briefje van de juf. Hij had de bril van een vriendje kapot gestampt. Hoe kan ik hem gepast straffen?” (Ingrid C.)
Soms voelen we ons zo machteloos dat we ons kind hard straffen en verwijten. Veroordeel daarom alleen het gedrag, nooit de kleuter in zijn geheel. Zeg: ‘Ik vind het vreselijk dat je die bril kapot heb gestampt’, maar niet ‘Jij bent een onhandelbaar kind’. Dat heeft een negatieve invloed op zijn zelfbeeld. Wees duidelijk: ruzie maken mag, maar iemand pijn doen of spullen kapot maken niet. Vraag je kind waarom het zich zo gedraagt: “Wat heeft je zo geraakt? Wat wil je bereiken?” Vroeg bijsturen van gedrag kan problemen op latere leeftijd vermijden.
“Chelsea (3) is een heel lief meisje, tot ze naar haar bed moet. Dan stampt ze in het rond, ze trekt aan mijn haar, krabt mijn gezicht. Ik snap er niets van.” (Monica V.)
Hoe een kleuter zich gedraagt, komt niet altijd overeen met hoe een kleuter zich voelt. Een kleuter die boos wordt omdat hij naar bed moet, wil daarmee misschien iets anders zeggen. Niet alle kleuters zijn verbaal even sterk. Een kleuter die het niet via woorden kan zeggen, doet dat via zijn gedrag. Het kind zegt eigenlijk: ‘Ik wil dit niet!’ Misschien heeft hij akelige dromen, of ziet monsters in zijn verbeelding. Probeer erachter te komen waarom het zich zo gedraagt.
“Met Deef (4) is soms geen land te bezeilen. Hij is wild, schopt, roept en zet heel het huis op stelten. Moet ik hem medicatie geven? (Tino S.)
Daar wacht je best zo lang mogelijk mee. Medicatie is geen wondermiddel tegen onrustige kinderen. Laat je kind vooral voldoende spelen! Met blokken mogen ze al eens stevig gooien, Op grote bladen papier kunnen ze wild tekenen. Rem dat niet te snel af, het is een prima uitlaatklep. Spel is een van de drijvende krachten in de ontwikkeling van een kind. Zelfs voor volwassenen is ‘speelsheid’ belangrijk voor de geestelijke gezondheid. Het houdt je flexibel en veerkrachtig.
“Xander (5) is bezeten door televisie. Af en toe stel ik me vragen over die tekenfilms. Daar zit zoveel geweld in. En die computerspelletjes die hij binnenkort zal willen spelen… Maakt hem dat niet agressief? (Katia W.)
Televisie en games hebben ook positieve kanten. Kinderen krijgen een massa informatie over de wereld binnen en games maken hen ook gewoon slim. De hoeveelheid geweld die via televisie en games op kinderen afkomt, is inderdaad enorm. Een Amerikaanse achttienjarige heeft via tv meer dan dertienduizend mensen gewelddadig zien sterven. Kijk daarom samen met kleuters en jonge kinderen tv en bespreek met hen wat je ziet. Merk je dat je kind geweld imiteert, wijs het dan terecht. Dat gedrag gaat dan weer weg.
JE KIND IS AGRESSIEF. Wat doe je?
Niet doen: zelf uitvliegen, roepen, slaan
Wel doen:
- Reageer rustig en beheerst. Zorg voor een afkoelmomentje, een time-out als dat nodig is: “Kom maar even op rust op je kamer, ik wil je straks over je gedrag spreken”
- Bespreek zijn gedrag met een ik-boodschap: “Ik duld niet dat je je zus schopt.” In dit artikel over plus-en mintaal lees je hoe je meer zegt met positieve taal.
- Vraag je kind hoe het komt dat het zich zo gedraagt: “Wat heeft je zo geraakt? Wat wil je eigenlijk (ongenoegen tonen, wraak nemen, aandacht vragen, erbij horen)?”
- Maak je kind duidelijk wat voor jou kan en wat niet. Ruzie maken mag, dingen kapot maken of iemand pijn doen niet.
- Zorg dat de straf in verhouding staat tot datgene wat verkeerd liep. Is je kind wat ouder, zoek dan samen naar een zinvolle straf.
Dit artikel werd gemaakt in samenwerking met kinderpsychiater Lieve Swinnen. Zij schreef het boek ‘Van kwaad naar erger’ over agressie bij kinderen en jongeren. Het boek is een pleidooi om kinderen jongeren te sturen en te begeleiden.
Mama van een zoontje van 5, merk ik dat ons zoontje vaak lastiger is als hij vermoeid is dan wanneer hij goed uitgeslapen is. Dat maakt een heel verschil, zowel ‘s ochtends als ‘s avonds. Hou dus goed in het oog of je kind bv. ‘s avonds moe wordt, en hou dan het avondritueel zo kort mogelijk. Ook overdag is je kind veel rustiger, kan het zich beter bezighouden en werkt het beter mee als het voldoende geslapen heeft.
Onze Aaron is met momenten ook heel aggressief, niet alleen in daden, maar ook in woorden. Maar dan is hij ook weer de liefste en de braafste jongen van de wereld. De tips zijn wel heel goed in theorie… Maar in praktijk niet altijd vol te houden vind ik. Sinds onze zoon 1 jaar werd, moeten mijn man en ik dagelijks overleggen hij we hem aanpakken, want als we ietsje minder consequent zijn… En als we hem vragen stellen over het gebeurde antwoordt hij meestal niet, of soms 30 minuten erna. In het begin dachten we echt dat hij iets fundamenteels ‘mankeerde’, maar meer en meer zijn we ons bewust dat het om een of andere gedragstoornis gaat. Ik hoop dat het beter gaat als hij zich beter leert uitdrukken…
Het verhaal van Maxim is zeer herkenbaar. Onze oudste zoon, ook 5, heeft sinds hij baby was steeds een zekere ‘agressie’ gehad. In de kribbe werden wij aangesproken omdat hij andere kindjes soms beet, ook op school zijn wij reeds aangesproken geweest over zijn agressief gedrag. Wij hebben zelfs beroep gedaan op het CLB om na te gaan of hij geen gedragstoornis had, maar daar bleek niets van aan.
Maar zoals in het artikel aangegeven wordt, gaat het bij onze zoon om een communicatieprobleem: soms krijgt hij de dingen niet gezegd en geraakt hij gefrustreerd, waardoor hij zich afreageerd.
Wij praten er vaak met hem over en sinds meer dan een jaar gaat het vrij goed met hem. Hij kan zich nu ook al een stuk makkelijker uitdrukken, wat niet belet dat hij een tijdje geleden weer eens een moeilijke week had, maar op zich is het een lieve en liefdevolle peuter.
Wij zijn streng in de opvoeding, door de grootouders wordt wel eens gezegd dat wij te streng zijn, maar dit is voor hem ook echt wel nodig.
We hebben reeds gewerkt met stickers (10 gouden sterren leveren een beloning op: naar het museum, naar de film of het zwembad, 30 minuten langer opblijven zaterdag,…). Het is visueel en motiverend. Misschien een tip om ook te gebruiken?
Emma
Met mijn zoontje van 6 had ik het best moeilijk. Na school vaak onhandelbaar waarbij ik me afvraag waarom zo moeilijk doen manneke. Ik ben eens bij een kinesist-osteopaat geweest. hij is veel rustiger geworden, alsof een wervel een druk gaf, geen pijn, maar iets dat hem stoorde. Het is alsof hij weer in balans is gebracht. Misschien kan dat ook een tip zijn… nu heb ik weer een flinke kerel, echt fijn
Carsten is 3.Sinds januari zit hij in de 1e kleuterklas met 26 kinderen.Op school doet hij kindjes pijn en is in het algemeen niet flink.Het clb is nu ook al ingeschakeld en ik ben zelf al verschillende keren naar school moeten gaan om te praten.Wij hebben hier thuis eigenlijk geen problemen.Af en toe loopt er wel eens iets fout maar dat is toch normaal.Volgens de juf kan hij ook niet goed praten,hij kent de kleuren niet ,kan niet tellen,..Carsten is 3 verdomme .Wat wordt er van de kinderen verwacht???Gisteren kreeg ik telefoon dat Carsten pijn had en ze wisten niet wat te doen.Ik ben hem dan gaan halen.Toen ik in de klas kwam: wat was dat.Ik zou er zot worden en ook dingen doen die niet kunnen. En eens thuis was er niets meer aan de hand.Ik begin me toch wel ernstige vragen te stellen?
wij hebben ook een zoontje en kan ook zeer
boos worden vroeger maar door all die onderzoeken is het opgelost zouw om adhd gaan .
maar dat wil niet zeggen dat u zoontje dat geeft he het is maar een tip in clb over 5jaar
nee er is niets maar alles liep verkeert bij hem maar achter zo 4 jaar ongeveer zijn wij zelf dieper gaan zoeken bij gewoon verschilende dockter’s tot hij over een jaar op genoomen word in brugge sint lucas en daar 8 weeken verbleef en daar deeden ze ontekking van adh en klein aandoening outisme ..
zo zie je maar let altijd op clb sorie het zijn er teveel kinderen met probleemen en de aanvraag is te groot ..
daar duwt het groot deel een schoentje maar je moet wel op woorden letten van kijk dat is dat enz kweet het is niet gemakkelijk hoor .
zit ook nog met teveel probleemen met mijn dochterke’s die wat met onz voetjes speel ..
niet sillen slaapen en denk maar tot 19h30 zijn wij hier beezeg tot 23h dikwils trap op en neer …
stefaan kortryk
Deze verhalen zijn heel herkenbaar. Wel schrik ik van de jonge leeftijd van jullie kinderen. Ik heb in mijn praktijk nu enkele jongens gehad met erstige agressie en woede-aanvallen. zo erg dat er geen dag voorbij ging dat ze niet van school of uit de klas werden gestuurd, bij de directie moesten… Deze jongens waren wel tusen 10 en 12.
Beide jongens hadden problemen met hun eigen agressie en vonden het niet meer stoer of fijn om te vechten… Ze zijn allebei naar mij toegekomen met de hulpvraag of ik wat aan die agressie kon doen. Of ik ze daar vanaf kon helpen, dt zij toch liever gewoon zouden doen en vrienden zouden maken en gewoon leuk gevonden wilden worden.
Beide jongens zijn vol enthousiasme aan de slag gegaan. ze hebben alles zelf gedaan op basis van hun fantasie. Nu zijn we ondertussen zo’n 6tal weken verder en geen van beide jongens heeft al straf gekregen of problemen gehad.(1 van hen is nu beginnen babbelen en moet daar nu straf voor schrijven
) Ze lijken ook beter aan te sluiten in de groep en makkelijker vrienden te maken. tot op vandaag gaat alles goed met hen. Nemen zelfs beide geen relatine meer in.
Vandaag kwam de jongste van de 2 naar mij en zei dat het niet zo goed gegaan was vandaag. hij had terug gevochten en voelde zich daar niet goed bij. Blijkbaar zit hij dan toch ergens nog met een stukje woede wat hij niet helemaal weggekregen heeft tijdens de coaching. Vandaar dat ik altijd zeg dat ze 1 of 2 sessie moeten krijgen per probleem. Gewoon voor de volledigheid. Hij vroeg wanneer hij nog eens opnieuw mocht komen dat er een stukje niet helemaal opgebrand was en dat hij dat ook weg wou.
mocht U interesse hebben en meer willen weten over het coachen, raadpleeg dan vrijblijvend mijn website even: http://www.anthekindercoaching.be
zijn er vragen of wilt U meer info over een onderwerp, dan kan je me ook altijd mailen.
info@anthekindercoaching.be
mvg
Hallo,
door het werken met ‘probleemjongeren’ heb ik al heel wat meegemaakt qua agressie bij kinderen. Daardoor heb ik ook al een hele boel info en tips… verzameld. Misschien kunnen jullie deze wel gebruiken.
Stuur mij gerust een mailtje dan stuur ik ze door.
daisydemarez@hotmail.com
gr
hallo,
wij hebben het zelfde probleem met onze dochter van 5.
Bij haar lag het aan het imiteren van iemand die graag ziet nl ik zelf ben in therapie gegaan en nu is het een droom kind. Soms ligt het niet alleen aan het kind
grtjs wendy
onderhandelbaar wat is dat?
Graag advies ivm volgende:
Vandaag kwam onze kleuter van 5 jaar thuis met een serieuze blauwe plek op zijn been. De tanden stonden erin. Een andere kleuter had die van ons gebeten. Dat is niet de eerste keer en ook andere ouders valt het op dat die kleuter abnormaal speelgedrag heeft en anderen echt pijn doet en geen rem heeft: ik heb hem ooit van echt van 2 kleuters moeten aftrekken waar hij op was gaan liggen en aan hun haren aan het trekken was, en het deed echt pijn, ze waren beide aan het huilen van de pijn, het was op een springkasteel en die 2 kleuters die vanonder lagen die lagen half weggezakt in de luchtkussens en die konden gewoon niet weg, ze konden met hun handen niet aan die kleuter boven op hen. Die agressieveling lag daar dus in een overmachige positie en hij begon maar harder en harder te trekken. Ik heb mij echt in dat springkasteel moeten smijten en hem bij zijn broek moeten omhoog erafheffen,hij had de plukken haar nog in zijn handen bij wijze van spreken. Andere ouders hebben ook al wonden en dit soort verhalen van hun kleuters gehoord, en het is enkel die jongen. Die ouders zijn nochtans zelf zeer goed opgevoed, welstellend, … dus volgens mij is het dat allemaal niet. Dat kan geen toeval zijn dat het enkel die kleuter is die altijd dat soort verhalen genereerd. Hun kleuter is ook de grootste van de klas. Hij heeft oudere broers, maar toch is er iets mis met die jongen naar mijn aanvoelen. Dat kunnen die ouders ook niet aan. We zijn daar ooit op een verjaardagsfeestje uitgenodigd, ik heb dat toen ook gehoord dat er daar wanhopig door de vader geschreeuwd wordt omdat gewoon iets zeggen, maar roepen eigenlijk niets helpt. Die moeten daar eens een gespecialiseerd iemand bijhalen. Volgens mij zijn ze ook de wanhoop nabij. Ik heb het al gemeld aan de directie en de lerares, maar tot hiertoe doen die het af als ‘kinderen die spelen’, enfin ze maken er zich te makkelijk van af. Tussen de andere kleuters, die allemaal ook worden aangevallen bestaat er nu een systeem dat als iemand hulp roept dat iedereen op die grootste kleuter springt en de aangevallene bijstaat. Dat kan nu toch ook niet de bedoeling zijn. Volgens mij is dat maaar iets kleins van een stofje in de hersenen dat niet wordt aangemaakt of zo. Die kleuter zijn huid ziet er ook schilferig en rood uit. Iemand ervaring hiermee? Gaat het opgelost zijn door een pilletje en oefeningen? Bedankt voor het lezen.