Loading ...
2 jaar geleden 
Mama’s en papa’s voeden hun kinderen anders op. Papa’s experimenteren meer, laten makkelijker los, kiezen sneller voor zichzelf. Mama’s kijken beter vooruit, kunnen honderd zaken tegelijk en cijferen zich makkelijker weg. De ene opvoedingsstijl is niet noodzakelijk beter dan de andere, zeggen specialisten. Meer nog: ze vullen elkaar aan. Toch kunnen papa’s iets opsteken van mama’s en omgekeerd… Wat leer jij van de mama/papa in de volgende situaties?
1. Jens is naar school vertrokken. Hij heeft zijn zwemgerief op tafel laten liggen.
Mama: “Ik breng dat zwemgerief even snel naar school” of “In het vervolg leg ik dat ’s avonds al klaar en maak ik zijn zwemzak vast aan zijn boekentas.”
Papa: “Hij moet het maar weten, volgende keer zal hij wel twee keer nadenken of hij alles bij heeft voor school.”
Mama en papa zijn beiden bezorgd, maar ze bekijken zorg wel anders. Moeders houden hun kind vaak langer vast, vaders laten sneller los.
2. Mia en Ivo hebben drie kinderen: Else (10), Jeroen (7) en Tybe (3). Ivo wil samen met zijn vrouw op weekend, zonder kinderen. Maar zoiets doe je niet als ze nog zo jong zijn, vindt Mia.
Mama’s cijferen zich vaak te veel weg, ze willen overal en altijd aanwezig zijn bij de kinderen. Soms kunnen kinderen daardoor nooit zonder hun mama. Papa’s laten vaak sneller los en kiezen makkelijker al eens voor zichzelf. Soms té makkelijk.
3. Papa heeft op zaterdagochtend met de kinderen gekookt in de keuken. Mama komt thuis en ziet de ravage…
Mama’s werken vaak gepland, mooi en netjes. Ze leren kinderen in stapjes denken, vooruit kijken en aan de gevolgen denken. Vaders maken van activiteiten met hun kind meer een avontuur. Het hier en nu zijn belangrijk. Papa’s zijn doeners en ontdekkers. Dat leert kinderen meer risico’s nemen, experimenteren, durven…
4. Papa Brent maakt van zijn zoon een keeper. Vaak voetballen ze in huis met een pluchen bal. De zetel is dan het doel. Mama vindt dat geen spel voor binnen.
Papa’s spelen vaak anders met hun kinderen dan mama’s. Vaders ontwikkelen een relatie met hun kind door samen iets te doen. Ze zijn ruwer, meer lichamelijk en onvoorspelbaar. Het helpt kinderen hun lichaam ontdekken. Mama’s houden het vaak rustiger en praten meer. Dat ontwikkelt meer de gevoels- en taalwereld.
5. De kinderen spelen in de tuin van de buren. Mama heeft het vieruurtje klaargemaakt, maar de kinderen willen buiten blijven spelen.
Mama’s zullen het makkelijker aanvoelen als een persoonlijke afwijzing als de kinderen bij de buren willen blijven spelen. De relatie met hun kind staat centraal. Papa’s zullen sneller zeggen “Dan pak ik lekker mijn krant”, of “Ik ga mijn mails lezen.”
Vrouwen kunnen van mannen leren maar mannen ook van vrouwen. Vaak is je sterkste kant ook je zwakste: ‘goed kunnen plannen’ wordt dan ‘te veel plannen’, ‘wat afstand nemen’ wordt dan ‘te veel loslaten’. Ontdek in dit artikel jouw kernkwaliteiten en ook je valkuilen. Elkaar aanvullen is de boodschap.
En weeral een thema vol clichés. Lezen jullie eigenlijk de reacties op jullie artikels? Anders kan ik nu beter stoppen met typen.
1. Zowel de mama als de papa doen het in mijn ogen fout. Ze moeten SAMEN MET DE KINDEREN op tijd (dus wellicht de avond voordien) het todo-lijstje overlopen: zit alles in de boekentas, moet ik iets van sportspullen meenemen, staat alles klaar om morgenochtend te ontbijten en het middagmaal klaar te maken. Het gaat immers niet op dat je daar als ouder alleen voor zorgt: zo leren de kinderen niet om zelfstandig te worden. Aan de andere kant gaat het ook niet op dat je als ouder een foutje niet zou rechtzetten door die zwemzak naar school te brengen, maar als je alles op tijd samen met de kinderen voorbereid is de kans wel heel klein dat het misloopt.
2. Papa’s kiezen voor zichzelf? Dat klinkt weer zo egoïstisch. Leer kinderen afstand nemen van de ouders door ze al eens bij een babysit of welwillende grootouders achter te laten. Dan hebben ze er geen probleem mee als het eens niet anders kan. En maak dan van de gelegenheid gebruik om eens tijd voor jezelf en je relatie te maken. Dat is belangrijker dan veel ouders denken. En dat alleen mama’s zichzelf wegcijferen? Vergeet het maar!
3. Keer de uitspraken gerust om en ze kloppen evenzeer. Papa’s werken vaak gepland, mooi en netjes. Er bestaan studies genoeg over de netheid van bvb studenten: telkens komt daar weer uit dat jongens netter zijn. Ik geloof niet dat dat opeens veranderd als die dames kinderen krijgen. Wat mij wel vaak opvalt is dat vrouwen zich meer ergeren in de rommel die mannen achterlaten dan in hun eigen rommel en dat mannen zich in het algemeen minder ergeren in rommel. Ik heb alvast elke avond een uur nodig om mijn vrouws rommel in de keuken opgeruimd te krijgen.
4. Gelukkig maar dat er nog vaders zijn. Dan krijgen de kinderen nog eens wat beweging. Dat de woonkamer nu niet bepaald de plaats is om te voetballen heeft echter niets met geslacht van de ouder te maken, maar meer met de hoeveelheid gezond verstand. Het is trouwens niet omdat ik als vader meer beweging heb met de kinderen (naar school fietsen, gaan zwemmen, wandelen,…) dat ik minder met hen zou praten. Integendeel: al die activiteiten doe je toch niet in stilte, je praat dan toch ook en ook over gevoelens! ‘s Avonds als ik de kinderen in bed stop, gaat dat trouwens vaak met een praatuurtje – met alle denkbare thema’s – gepaard.
5. Vreemd, waarom heeft die papa dat vieruurtje niet klaargemaakt? Vreemd ook dat die kinderen liever blijven spelen. ‘t Zal zeker een saai vieruurtje geweest zijn. Als ik een vieruurtje klaarmaak, komen mijn kinderen én die van de buren altijd afgestormd.
Ik kon het zelf niet beter verwoorden, Roebie4. Bij ons is dit net zo.
En ook: clichés, weg ermee!
Blijkbaar ben jij een superpapa, Roebie4. Proficiat ! Hopelijk zie je ook de sterke punten van de mama. Voor mij -en heel wat kenissen- kloppen de ‘clichés’ echter wel, spijtig genoeg. Het helpt om met die realiteit om te gaan als je in een artikel zoals dit, een stukje bevstiging krijgt. Het gevoel van : aha, zelfs aan ons ouderwets opvoedingsmodel zijn er voordelen.