Download PDF
Loading ...
11 jaar geleden 
“Karel (8) is bang voor de school”, zucht Linda (34), zijn moeder. “Zondagavond, als hij zijn boekentas maakt, klaagt Karel plots over hoofd- en buikpijn. Maandagochtend wordt trekken en sleuren. Praten en praten. En uiteindelijk staan we met een huilende Karel aan de schoolpoort.”
Karel heeft écht hoofd- en buikpijn. Maar wat is de oorzaak? De school lijkt de boosdoener. Zijn ouders zijn bezorgd. En de huisarts levert vlot een afwezigheidsattest af. Zodra Karel weet dat hij thuis mag blijven, vermindert zijn angst en pijn. Zijn schoolverzuim wordt nu beloond met extra aandacht. Oma zal hem enkele dagen gezellig dicht bij haar nemen. Zo komt het nooit goed.
Wat is angst?
· Angst is normaal: de angst om alleen te zijn, om afgezonderd te zijn van ouders heet scheidingsangst. Deze angst is normaal bij peuters.
· Angst hoort bij het leven: een ingrijpende gebeurtenis zoals een overlijden, een verhuis, een ongeval of een nieuwe school zorgt bij kinderen vaak voor angst. Bruuske overgangen naar nieuwe fases of bedreigende situaties kunnen op latere leeftijd de oorzaak zijn van scheidingsangst. Ze komt evengoed voor bij relatief goed functionerende kinderen in harmonische gezinnen. De buitenwereld is bedreigend en de kinderen zijn bang dat er iets zal gebeuren met de volwassenen.
· Angst verlamt: een angstig kind zal de ouders sneller aanklampen en paniekerig reageren. Buik- en hoofdpijn zijn regelmatige klachten. Zeker als het kind ervaart dat het hierdoor bereikt wat het wil. Wie kiest er voor angst als je ‘veilig en warm’ kan krijgen? Als ouders niet ingrijpen, zal het kind weigeren om te gaan slapen of naar school te gaan. Er komen nachtmerries en kinderen ontwikkelen fantasieën over dood, ongevallen of ontvoeringen.
Geef niet toe aan de angst van je kind
Pubers en angst
· Bij jongeren ouder dan twaalf is schoolangst meestal wel verbonden aan het schoolse leven. Faalangst of angst voor pesterijen en geweld maken van de school een bedreiging.
· Achter de schoolangst kunnen ook andere problemen schuilgaan: een depressie of angst om de vertrouwde omgeving te verlaten. Jongeren vluchten dan naar huis. De tijd die ze daar meestal alleen doorbrengen, is voor hen aangenaam. Ze maken het zich naar de zin met tv, muziek, video en computer. Hierdoor belonen ze de schoolangst. Ze pakken het probleem niet aan.
· Schoolangst lijkt op demotivatie: spijbelen, langdurig afwezig zijn. Maar er is een onderscheid. Als schoolangst meespeelt, zullen de jongeren hun tijd meestal niet buitenhuis doorbrengen. Is er enkel sprake van demotivatie dan trekken deze jongeren naar een café of voeren ergens een betaalde job uit.
Wat zeg je beter NIET?
· “Blijf vandaag maar thuis.”
Geef niet toe aan de angst van je kind. Als het een keer lukt om thuis te blijven met buikpijn, zal het de volgende keer hetzelfde register opentrekken. Moedig je kind aan om naar school te gaan. Dat vraagt een fors doorzettingsvermogen. Als een van de ouders het hier moeilijk mee heeft, laat de strijd dan leveren door de andere ouder.
· “De juf mag niet zien dat je weent.”
Probeer het probleem niet alleen op te lossen. Spreek erover met de leerkracht of directie. Raadpleeg in erge gevallen het CLB
· “Karel, luister nu eens.”
Voer geen gesprek met een kind dat in paniek is. Wacht een rustig moment af. Laat het kind dan zijn volledige verhaal doen en luister.
· “Het gaat wel vanzelf voorbij.”
Geef kinderen geen valse hoop. Ze moeten zelf aan het werk om hun angst te verminderen.
Wat doe je best WEL?
Schoolangst is bij lagere schoolkinderen meestal een uiting van een dieperliggende scheidingsangst. Probeer het ware probleem te achterhalen.
1. Laat het kind zijn verhaal doen. Waardoor is het in paniek geraakt? Spookt er een vroeger beleefde angst door het hoofd?
2. Luister naar zijn gevoelens en erken ze. Hoe voelt het kind zich? Het kind ervaart een luisterende, niet veroordelende maar begrijpende volwassene. Vertel over je eigen angsten en zeg hoe jij die aanpakt. Vertel ook dat naar school gaan nu eenmaal moet.
3. Oefen vaardigheden om de angst weg te nemen. Lichamelijke klachten kunnen met relaxatieoefeningen snel verminderen. De wens dat je altijd nabij bent, is onvervulbaar. Je kan je kind wel een symbool van je zorg meegeven: een trui met de geur van mama, het uurwerk van papa, een poppetje in de pennenzak. Het zijn voorwerpen die zeggen: ‘Ook al zie je me niet, je bent in mijn gedachten aanwezig, overal.’
4. Zoek hulp als je er alleen niet uitkomt.
Hallo,
door het werken met ‘probleemkinderen’ heb ik al heel wat angsten helpen overwinnen. Er zijn verschillende manieren om hiermee om te gaan hoor. Alle angsten vallen op te lossen. Mochten jullie meer willen weten.
Stuur mij gerust een mailtje dan stuur ik de nodige informatie door.
daisydemarez@hotmail.com
gr
Wat een waardeloos advies. Dit hoor ik dus al 9 weken van de juf van mijn kind en daardoor heeft de buikpijn vreselijke vormen aangenomen. Ons kind is nu constant bang om buikpijn te krijgen. En aan de juf heeft ze niets want die is keurig met jullie advies, aan het negeren. Ons kind durft nu niet meer te logeren of naar een kinderfeestje. Denken jullie er ook eens aan dat er hele gevoelige kinderen zijn. Niet alle kinderen met buikpijn zijn aandachttrekkers!!!!!!!!!!
Hey Tryzia,
was dat op mij bedoeld? ik heb heel veel ervaring met kinderangsten. Dat kan van allerlei soort en omvang zijn. Bij kinderen is deze soms heel erg, dat weet ik uit ervaring. Zelf heb ik een HSK kind dus ik weet wat gevoelige kinderen zijn.
Het enige wat ik zeg is dat angsten, pijn… weggewerkt kunnen worden. Zodat het kind terug kan genieten en op een rustige manier verder kan. Kinderen moeten angst en pijnvrij door het leven kunnen.
Wil je meer info mail dan gerust: daisydemarez@hotmail.com
Niet persoonlijk, maar wat je bovenaan deze pagina hebt staan is een algemeen praatje. Voor kinderen die een loopje met de ouders nemen. En dat is waar ik nu tegen aan bots met mijn dochter. De juf bestempeld mij nu ook dat ik mijn kind af en toe thuis houd en dat ze mij uitspeelt. Dat mijn kind een angst aan het ontwikkelen is dat ze steeds buikpijn heeft dat ziet ze niet. Vandaar dat mijn haren overeind gingen staan van wat er bovenaan deze pagina staat. Zet er dan ook bij dat er ook kinderen zijn die een angst ontwikkelen door het negeren. Om deze kinderen een beetje begrip te geven. Sorry hoor ik ben gewoon heel erg boos en verdrietig over de situatie waarin we nu zitten dankzij een starre juf.
@tryzia: kan mij heel goed in uw situatie vinden. Heb de afgelopen weken 3 kinderen geholpen met schoolangst. Bij 1 ervan ging het zo ver dat ze flauwviel op school en echte angstaanvallen deed. Dat kind gaat nu terug vlot naar school en ik hoor ze nog elke week. ze is heel blij dat ik haar van die angst afgeholpen heb. Dus een starre juf hoeft je niet kwaad te maken. Verloren energie als je het mij vraagt. Ik wil je dochter heel graag helpen.
Tryzia, ik begrijp je heel goed. Mijn dochter van 7 heeft ook enorme angsten om naar school te gaan, maar ook bij verjaardagsfeestjes, hobby’s,… We zijn twee jaar geleden gescheiden en daar heeft ze het nog altijd moeilijk mee. Op school hebben ze ook het idee dat ik te soft ben, te veel toegeef,… Ik ben dus nog maar eens naar de juf gestapt en gevraagd om het probleem aan het clb voor te leggen. Ondertussen is mijn dochter gekend als degene die altijd maar weent op school en wordt ze hier nu ook mee gepest…
Binnenkort hebben we een afspraak met het clb.
Sandra
hey Sandra,
)
ik zal wel terug commentaar krijgen maar trek het mij niet aan. Stuur mij anders even een mailtje. misschien kan ik iets voor u betekenen.
daisydemarez@hotmail.com
(ps geen verplichting hoor
Bedankt Sandra,
Ik kom uit Nederland en heb over 2 weken een afspraak bij maatschappelijk werk.(is clb misschien ook zoiets?) Ik hoop dat ze ons kunnen helpen. Mijn dochtertje heeft nu de laatste dag vakantie van 2 weken en merk de laatste dagen dat ze weer wat beter in haar vel zit. Ik zie er wel erg tegenop dat ze maandag weer naar school moet.
hallo, ik heb een zoontje van 8 jaar die zelf zegt dat de juf hem zenuwachtig maakt door haar gedrag. ze durft soms eens haar stem verhogen en bij fouten zegt ze nogal eens dat het domme fouten zijn. Mijn zoon is daardoor heel angstig om dan fouten te maken. Ze moesten nu in de vakantie een spreekbeurt maken over een dier en hij wou er niet aan beginnen want het ging toch mislukken en hij ging het toch niet kunnen om voor de klas alles te vertellen. Thuis lukt het wel allemaal, maar op school is het heel wat minder. En probeer dan maar eens om hun ervan te overtuigen dat het wel zal lukken, is niet gemakkelijk.