Loading ...
2 jaar geleden 
“Pesten is normaal”, zegt pestdeskundige Gie Deboutte. “Kinderen tasten de grenzen af van het samenleven in groep.” De helft van de Vlaamse jongeren zegt ooit zelf al iemand te hebben gepest. Veel scholen werken met No Blame en HERGO. Zo doen ze in de eerste plaats iets vóór het slachtoffer, niet tégen de pester. Wat leer je daaruit als ouder?
Is mijn kind een pester?
Gie Deboutte: “Onderzoek toont aan dat drie tot acht procent van alle kinderen ernstig wordt gepest. Dat is minstens een kind per klas. Vooral tussen tien en veertien jaar slaan pesters toe. De helft van de jongeren zegt ooit zelf al iemand te hebben gepest. En dan gaat het niet enkel om slaan en schoppen. Iemand negeren, publiek belachelijk maken of haatmails sturen komt minstens even hard aan. Cyberpesten (pesten via internet) is gemakkelijk en anoniem. Je kan als ouder niet alles gezien hebben.”
Dat is toch alleen maar plagen!
Gie Deboutte: “Plagen gebeurt spontaan, het duurt niet lang, is onregelmatig. Maar van zodra je kind een ander met opzet kwetst of bang maakt, loopt er iets fout. Gebeurt dat als groep steeds tegen dezelfde leerling? Herhaalt het gedrag zich? Dan spreken we over pesten. Zeker als het pestgedrag doorgaat nadat het slachtoffer of de leraar duidelijk vragen om te stoppen. Pesters ontkennen vaak of schuiven de schuld door.”
Geen schuld
Gie Deboutte: “Veel scholen pakken pesten aan met de No Blame-methode. De pester krijgt dan geen directe straf. De leraar roept een groepje kinderen bij zich tijdens een pauze. In die groep zit de pester, een meeloper, een hulpvaardig kind… De opdracht van de groep is simpel. Het slachtoffer moet zich zo snel mogelijk beter voelen. De kinderen formuleren voorstellen in de ik-vorm. “Ik ga An vragen of ze mee wil dansen op de speelplaats.” “Bij de volgende voetbalmatch ga ik Arne eerst kiezen.” “Ik ga Myrthe verdedigen als er nog eens opmerkingen komen over haar kleren.” De leraar doet een beroep op hun inlevingsvermogen en geeft kinderen de kans om te ontsnappen aan de groepsdruk. Ook de pester krijgt op die manier de kans om zijn gedrag aan te passen. Dat is een directe hulp voor het slachtoffer.”
Herstelgericht
Gie Deboutte: “Soms is pestgedrag te ernstig om de dader niet te benoemen. Blijft pesten duren? Dan kiezen scholen voor een herstelgericht groepsoverleg (HERGO). Meestal zijn de feiten veel ernstiger. Het komt vaker voor bij kinderen uit het secundair. In een HERGO gaan dader, slachtoffer, hun ouders en vrienden met een neutrale HERGO-deskundige op zoek naar manieren om de schade te herstellen. Het slachtoffer, gesteund door zijn omgeving, vertelt wat het verwacht. De pester die ook kan terugvallen op familie of vrienden, doet voorstellen om zijn daden goed te maken. Een ‘sorrybrief’ kan al erg zinvol zijn. De afspraken komen in een contract te staan.”
Wat kan je als ouder doen?
Gie Deboutte: “Als ouder mag je je eigen gevoelens niet uitspelen. Natuurlijk ben je ontgoocheld. Laat dat op een rustige manier weten. Benoem wat voor jou evenmin kan. Direct gaan zwaaien met straffen en dreigementen helpt niet. Integendeel. Onderzoek toont aan dat je het negatieve gedrag zo enkel nog versterkt. Kinderen worden nog harder naar anderen toe. Ook voor het slachtoffer is dit geen veilige oplossing. De angst die een slachtoffer voelt wordt alleen maar groter. “Zal die pester niet nog harder gaan pesten nu hij door mij verraden is?” “Wat als de juf er niet meer bij is?” Wie pesten wil stoppen, doet vooral iets vóór het slachtoffer, niet zozeer tégen de pester.”
Praat over pesten
Gie Deboutte: “Blijf praten met je kind. Probeer samen te ontdekken waar dat pestgedrag vandaan komt. Loopt je kind mee met andere pesters? Is het zelf bang om gepest te worden? Praat over de gevolgen van zijn gedrag. Hoe voelt het slachtoffer zich? Hoe voel jij je er zelf bij? Pesters geraken soms verstrikt in een draaikolk van pestgedrag waar ze liever niet in terecht waren gekomen. Voor jonge kinderen is het moeilijk om een ander zijn gevoelens juist in te schatten.”
Maak de pester verantwoordelijk
Gie Deboutte: “Een pester enkel een televisieverbod van een week opleggen helpt niet. Je neemt op dat moment de verantwoordelijkheid helemaal over. Je kind moet gewoon de straf uitzitten en de kous is af. Het krijgt niet de kans om zijn fouten goed te maken. Beter deel je de verantwoordelijkheid. Verwacht een antwoord van je kind op je vragen. Verwacht ook een voorstel om het goed te maken. Zoek samen hoe je kind het slachtoffer zich beter kan doen voelen. Geef je kind de kans om jouw vertrouwen terug te verdienen en doe beroep op waar jouw kind zich op een positieve manier sterk in toont. Maak duidelijke afspraken, maar bewaak de warmte in je opvoedstijl.”
Ik ben vroeger gepest en alle hulp draaide om mij. De groep werd aangesproken, het pesten verergerde. Ik mocht op kantoor van de rector mijn lunch op eten, het pesten verergerde. Ik kreeg allerlei hulpverlening en gesprekken, maar niks hielp. Nu ik zelf volwassen ben, besef ik dat de aanpak toen ook helemaal verkeerd was! Niet het slachtoffer moet zich aanpassen, maar de pestkoppen! Ik ben gaan geloven dat het mijn schuld was, dat ik iets verkeerd deed, dat ik moest aanpassen, voor het zou ophouden. Ik was de veroorzaker, ik was fout, niet zij.
Ik ben het dan ook helemáál niet eens met Deboutte’s opmerking “Wie pesten wil stoppen, doet vooral iets vóór het slachtoffer, niet zozeer tégen de pester.”
De pester is degene met het gedrag dat aangepast moet worden, niet het slachtoffer!
inderdaad, Pauline, de pestkop moet zijn gedrag aanpassen. toch is het belangrijk om als slachtoffer (wat een woord is me dat!) te snappen dat je je gedrag door het pesten hebt “aangepast”. de “sukkel-van-dienst” mag best wel de nieuwste “hot” worden. toch ook een moeilijke oefening?
Pauline, en Annemie, jullie hebben helemaal gelijk.
Onze kinderen moeten al op gevechts-scholen gaan om toch nog iets van geloof te hebben dat ze iets concreets aan het probleem aan het doen zijn. Vragen om op school tijdens de gym les maar ineens de toffe en helemaal niet agressieve maar karaktervormende boks-sport of bushido disciplline (vooral) bijbrengen ? School drop-outs, gesteund door drugs Business-mannen, die elk speelplein weten te bedienen. Indien U nog niet bediend wordt, gelieve Uw school in te schrijven op: IkWilLegaleCannabis.org met vermelding of U aan de schoolpoort, het hoekje of de achterkant een loket wil, uren en ja/nee weekendbediening. Een handig MLM systeem met hoge mogelijke inkomsten tot enkele honderden euro per week en punten-belonging-systeem-naar-resultaten, stelt gemotiveerden in staat snel op te klimmen. Carriere met promotie rond de 27 met een decoratie blauwe boon 1, en de graad van schathouder generaal blauwe-boon-3e graad- onder-de-zoden. Er wordt sterk opgeroepen tot gelijke kansen beleid, niet discriminatie en er is speciale aandacht voor minder begaafden.
Jongeren van de prettig gescheiden ouders die geen tijd hebben, gecombineerd met de overcompensatie of financiele middelen waarover jongeren beschikken en integratie problemen hebben het pesten-niveau tot een hoger niveau gebracht. Er zijn zelfs nieuwe woorden die we moeten gaan leren: steaming, …
Ik zou van de gelegenheid gebruik willen maken om een oproep te lanceren dat andere spelers in het landschap dat tegen pesten gemobiliseerd kan worden ook hun links hier melden. Dit is een veel te serieus probleem om alleen aan te pakken. Laat ons een kat een kat noemen: elk jaar sterven er op teveel Belgische scholen jongeren o.a. door zelfdoding, o.a. door pesten en raken er een heleboel gehandicapt omdat de schoen, vuist en base-bal bat op één van de vele verkeerde plekken is gekomen op het lichaam.
Belgie is een trieste recordhouder in zelfdodingen bij jongeren.
We moeten hier links zetten naar het hele landschap dat hierin betrokken partij is vanuit de scholen, de volwassenen organizaties maar aUb ook de jongeren organizaties. Als volwassenen raak je veel moeilijker en anders in de schedelpan van jongeren. Geef als ouderen organizaties geld aan jongeren organizaties zodat die gespecialiseerde jongeren (dat is tot 25 jaar he, het statuut van jongere !) kunnen aanwerven en een job geven om er mee wat aan te doen.
Er zijn gespecializeerde jeugdtrainers die aangenomen kunnen worden in de Salto Databank voor Jeugdtrainers die door de EU, Council of Europe, e.d. gebruikt wordt: http://www.salto-youth.net/tools/toy/find-a-trainer
Doe aan groep-binding activiteiten in de school: heel de speelplaats een lied laten zingen, samen een dans doen, genoeg voorbeelden op de ketnet dansclub.
Men moet zijn locale en nationale “event-jes” aan Europese en internationale locomotieven hangen en mee doen aan die Beat-Bullying week. Dan komen dingen op TV, radio, jongeren-uitzendingen en -kanalen, ouderen-kanalen, hoor je ook de beste specialisten uit andere landen eens hoe ze de zaken aanpakken, preventief beleid kan in het licht komen, o.a. het Europees Jongeren beleid.
Enkele links: http://svenaertseuyouthtrainernr38.blogspot.com/2010/10/2010-beatbullying-week-and-abuse-of.html
In elk geval met een lokaal eventje, zelfs als het van Klasse uitgaat, en dat is de top in Belgie… en zelfs die geraken niet
Als je met 3 jongeren verenigingen uit 2 landen samen rond 1 thema wil werken, krijg je heel makkelijk geld om 100% van het verblijf en voeding te betalen en 75% van de reiskosten. Hoeveel jongeren weten dat? Weet je op welke mailing lijsten die jongeren mekaar vinden? Als je eens wil organizeren gedurende de digitale week, laat ze maar eens naar die sites en mailinglijsten surfen en lezen waar top-jongeren mee bezig zijn: http://svenaertseuyouthtrainernr38.blogspot.com/2010/08/youth-holidays-75-travel-costs-covered.html
Pesters die in gesloten instellingen belanden, hangjongeren, jongeren-drugs-bendes die niet beseffen hoe snel je iemand tot gehandicapt slaat omdat ze in films zien dat je maar kan slaan op mensen en dat die dan terug rechtstaan, zelfs na behandelingen met base-bal bats, 2 messteken en doorzeefd met kogels.
Scholen, ouders, politie, geen enkele speler in het landschap kan dit alleen aan.
‘t Is inderdaad zo dat de pester ook aangesproken/geholpen dient te worden. Dat lees ik toch ook in dit artikel : bij de “no blame” wordt de pester mee betrokken in het groepje dat een opdracht krijgt, bij “hergo” ook, verderop : pester verantwoordelijkheid laten opnemen, … Maar die beginstelling komt inderdaad anders over.
Ik vind het vreselijk dat je als slachtoffer het gevoel krijgt zelf de schuld te hebben. De schuld ligt wel degelijk bij de pestkop en de meelopers. Je kan als slachtoffer wel geholpen worden door te leren je minder kwetsbaar op te stellen. Niet : jezelf afsluiten, wel : minder laten raken en misschien anders communiceren. (Ik zeg dit in algemene termen en wil zeker geen oordeel vellen over jouw verleden, Pauline!)
Maar evenzeer dient de pester geholpen te worden : welke problemen werkt hij uit door te pesten? Of welke zwakke kanten probeert ie te verbergen? Beseft hij dat hij zo ook alleen komt te staan? Ook de meelopers mogen aangesproken worden.
Annemie,Als ge gepest wordt zijt ge wel degelijk “slachtoffer”.Mijn zoon is gepest in de kleuterschool en de school deed niets.En daarom bleef dat ook voortduren in het lager onderwijs.En de school deed niets.Nu moet je eens zien hoe mijn zoon eruitziet.Je ziet het leed op zijn gezicht en het gaat niet weg.Ook niet nadat ikzelf de pesters heb aangepakt op de school.Die zijn nu gestopt alhoewel de school verontwaardigd was dat ik de pesters zelf aanpakte want dat was zogezegd hun taak.
Maar de school deed NIETS.Mijn zoon doet soms thuis zijn verhalen maar aan zijn gedrag zie je dat dat nooit meer goedkomt.Dus ik denk dat slachtoffer op zijn plaats is.
De dag toen ik ontdekte dat de ware pestkop van mijn kind de leerkracht was,
ik die open de persoon in kwestie met deze situatie confronteer en die dat vervolgens niet toegaf …
en zich blijkbaar (on-)gemakkelijk wentelt in leugens en tegenstrijdigheden.
Waar naartoe met klachten over zo’n leerkracht ?
Met de reële kans niet serieus genomen te worden.
Directie ?
Inrichtende macht ?
elders ?
Hoe dit aanpakken ?
Schreeuwen van de daken ? Of net een vuist maken in de broekzak en de hele situatie trachten te doorworstelen ?
Ik zie een antwoord daarop graag komen.
Dag Jean Louis,
Als leerling en ouders sta je werkelijk nergens!
Ik heb van alles geprobeerd, eerst via de directie (waarvan ik te horen kreeg dat mijn zoontje er maar aan moest wennen…) via het CLB.. heb zelfs met de politie gedreigd!
Het enige resultaat dat wij hebben verkregen is dat onze zoon nog meer gepest werd door de betrokken persoon. Helaas werkt het zo in deze wereld!
Het pesten bij ons zoontje ging op en af. Als het weer begon hield ik hem gewoon thuis. Natuurlijk kwam er dan een nota in de agenda, brief van de school, en telkens schreef ik daar op dat hij gepest werd. Copies van deze brieven maken zijn altijd handig!! CLB kwam natuurlijk ook aanzetten, heb hen verwezen naar mijn eerdere klacht… dan zag ik ze niet meer. Ik moet er wel bijzeggen dat onze zoon hoogbegaafd is en het missen van lessen geen probleem was.
Wat ik nooit geprobeerd heb is het ministerie van Onderwijs. Ik weet wel dat er een soort procedure bestaat dat de leerkracht een soort toezicht krijgt in de klas… maar de exacte procedure ken ik niet. Ik denk dat je misschien best inderdaad bij het ministerie klacht kan neerleggen….
Ik wens je heel veel succes!
ook een destijds wanhopige ouder!
Mijn zoon van 10 wordt ook al sinds jaren gepest op school. Ze doen er ook niet veel (zichtbaar) aan. De pesters even onder vier ogen aanspreken en verplichten om “sorry” te zeggen en een handje te geven aan zijn slachtoffer is zowat hun manier van doen, maar dit verhelpt uiteraard niets. Ondertussen wordt de zaak alleen maar erger. Op die leeftijd zijn ze 1 stap verwijderd van bendevorming en met 4 of 5 tegen 1, kan je als kind niets beginnen.
Mijn zoon heeft 2 goede vrienden in de klas die hem wel altijd helpen en verdedigen, maar dan worden zij ook gepest en dat is voor die jongens ook niet leuk. Ze zouden ook wel bij de groep willen horen, maar de groep pest hun vriend en daar willen ze niet aan meedoen, dus zitten ze tussen het schip en de wal.
Het gaat van kwaad naar erger, aftrekken van de muts, verstoppen van de boekentas, duwen in de gang, doen struikelen in de trap en er met 5 man opspringen in een ver hoekje van de speelplaats waar niemand het gezien heeft.
Vorig jaar wou mijn zoon niet naar school op 1 september. Hij was ziek van de stress. Overgeven, koorts, paniekaanvallen, noem maar op. Dit heeft meer dan een week geduurd en het werd alleen maar erger, tot de zorgcoordinator van de school hem thuis is komen ophalen. Ze hebben nogal een goed band (wat zou je willen na al die jaren van pesten en plagen, hij zit zowat even vaak bij de zorgpersoon als in de klas) en toen is hij stilaan weer moediger geworden. Het feit dat de leerkracht dat jaar een absolute “nultolerantie” voor pesten had, heeft echter geen beterschap gebracht. Hoe ouder ze worden, hoe erger.
Het ergste vind ik persoonlijk, dat de school helemaal niet reageert wanneer ze hierover (per mail bvb) worden aangesproken. Ik krijg hoe langer, hoe meer, het gevoel dat ze alles gewoon doodzwijgen en hopen dat het wel over zal waaien, ofwel van de ouders uit, ofwel van de pester uit.
Maar hoe kan iemand van zichzelf leren dat hij fout bezig is? Als niemand hem daarop wijst? Als niemand hem tot de orde roept?
Is dat niet onze taak?
Is dat niet de taak van het onderwijzend personeel? Is het niet hun taak om onze kinderen iets aan te leren? Iets bij te brengen?
Ik voel het echt kriebelen om dat klein stuk ongeluk eens vast te pakken en eens goed dooreen te rammelen, maar dan ben IK in fout en verlaag ik me tot zijn niveau (hoewel sommigen alleen de taal van geweld kennen en verstaan). Ondertussen heb ik mijn zoon al zo dikwijls ingepeperd dat hij van zich af moet bijten en ze een stamp moet geven waar ze het voelen, dat hij het nu ook wel doet. Eén keer is niet voldoende, maar hoe vaker hij in de tegenaanval gaat (en dan van het pijnlijke type), hoe sneller ze het zullen opgeven. En zelfs als de “bendeleider” het niet opgeeft, zullen de meelopertjes het wel snel beu worden om telkens een boks of een stamp te krijgen. Als er dan toch geen andere oplossing voor lijkt, dan heb ik liever dat mijn zoon geweld met geweld oplost.
Het pestgedrag duidelijk als foutief gedrag bestempelen, lijkt mij het beginpunt te zijn. De pester aanleren dat er nieuw gedrag moet komen, is zinvol, maar lijkt mij een hele opgave voor een school. Het is een leerproces. Ik vraag me af of er daarvoor voldoende toezicht en begeleiding kan geboden worden op school.
Ik kan het je niet kwalijk nemen, Valerie. Ik zou ook zeggen: laat je zoon een zelfverdedigingssport doen. Dat geeft hem zowel zelfvertrouwen als middelen om zichzelf goed te verdedigen. Dat hebben mijn ouders gedaan en dat heeft wel goed geholpen. Ik heb er nooit iemand pijn mee gedaan, maar dat ik eindelijk durfde dreigen, maakte al verschil.
Overigens ging het pas echt weer goed toen ik van school wisselde. Toen was het op slag voorbij.
Bij ons wordt in het lager met de axenroos gewerkt om kinderen inzicht te geven in hun gedrag tegenover de anderen. Elke maand staat een ander dier centraal met specifieke eigenschappen en kijken ze hoe die zowel positief als negatief kunnen zijn. Zo kan het je een goed gevoel geven om je ten dienste te stellen van de groep, maar het kan ook negatief zijn als men daarin te ver gaat en zijn eigen belangen teveel wegcijfert om de anderen toch maar 100% te plezieren… Je mening geven en ook kritiek durven formuleren kan positief zijn, maar ook negatief als je niet anders doet dan vitten en afbreken en jezelf beter voordoen dan de rest. Graag de leiding nemen en het spel organiseren kan positief zijn, maar ook negatief als je daarbij anderen uitsluit of geen rekening houdt met de wensen van de rest. Het is belangrijk om daarin een evenwicht te vinden en kinderen moeten de kans krijgen om dat te doen.
Ik heb de indruk dat dit systeem helpt om pestgedrag te bestrijden omdat het onderlinge relaties bespreekbaar maakt en kinderen laat nadenken over hun eigen positie en gedrag in de groep.
Misschien toch opletten met het aanraden van lichamelijk geweld alsoplossing voor pesterijen, want je riskeert dat jouw zoon daarop wordt aangesproken en dat hij wegens gewelddadig gedrag van school wordt gestuurd. Dat heb ik onlangs meegemaakt op een school waar ik soms werk. Daar is een leerling die frequent door anderen werd uitgelokt niet naar een leerkracht gestapt zoals gevraagd, maar aan het boksen geslagen om het zelf te regelen, en het resultaat was dat hij als gevaarlijk werd aanzien en van school werd verwijderd. Het hek is helemaal van de dam als ouders zich dan nog eens in dergelijke situaties komen moeien en de leerling die hun kind een stamp gaf op de speelplaats een lesje komen leren. Kunnen de ouders van die laatste de volgende dag hetzelfde doen en zo blijven de problemen doorgaan …
Daarom ook mijn tip om hem op zelfVERDEDIGING te doen. Daar leren ze zelfvertrouwen en zelfverdediging, maar ook zelfbeheersing. En jezelf verdedigen door zo’n pestkop een tik op zijn neus te verkopen, vind ik werkelijk geen enkel probleem! Niet volledig in elkaar slaan, maar wel laten voelen dat het tot hier is en niet verder!
En natuurlijk is dat dan niet de eerste stap. Maar als gesprekken met de school en met de pestkoppen niet helpen, echt wel dat ik mijn kind dan zou adviseren om ook fysiek voor zichzelf op te komen.
Wanneer gaan we eens stoppen met daders en pesters zo met fluwelen handschoenen aan te pakken. Wij geven constant de indruk dat die pesters goed bezig zijn! Mijn dochter wordt ook gepest op school en wij krijgen te horen dat onze dochter wat beter moet leren incasseren omdat ze dit ook nodig heeft in het latere leven. de pester daarentegen die moet zich niet eens aan alle regels houden zoals alle andere kinderen in de klas omdat hij dan nooit beloond kan worden en zo gedemotiveerd geraakt! Met als resultaat dat de pester meer beloningsstickers krijgt dan mijn dochter die superflink is en heel wat moet incasseren! We zijn goed bezig om criminelen te kweken voor het latere leven!
De enige juiste manier waarop een school moet omgaan met pesters is ze duidelijk laten merken dat hun gedrag ongewenst is en dat als ze zich niet aanpassen van school gestuurd worden! Straffen van ongewenst gedrag zoals vroeger is het enige dat werkt!
Beste Jean-Louis,
Met klachten over pesten door een leerkracht kan je terecht bij vzw Limits. http://www.iswlimits.be/nl/onderwijs/40/ Zij voorzien bemiddeling tussen ouders en de school. Neem een kijkje onder de veelgestelde vragen.
Opgepast, Limits komt enkel tussen als het gaat om een volwassene die een kind pest.
Beste Annelies,
Bedankt voor de link.
Vooraleer de stap te zetten ga ik de boel toch eerst wat flink in het oog houden en zelf de dingen bespreekbaar (trachten) te maken. Als ik de link alsnog nodig heb …
Ik ben al blij dat dit bestaat, want bij scholen zelf of het daarboven overkopelende orgaan vind ik niet dadelijk iets terug van bv. ombudspersonen, klachten of dergelijke.
Het gebeurt nog steeds dat het slachtoffer van pestgedrag aangeraden wordt van school te veranderen, terwijl men eerder de pester van school zou moeten doen veranderen – bij voorkeur na een opvolgtraject waarbij geen gedragsverbetering is gebleken. Het is echt wel de pester die moet beseffen dat zijn soort gedrag niet kan! Wat niet wil zeggen dat het slachtoffer geen inspanningen kan doen om zijn weerbaarheid te vergroten.
Mijn zus zat ooit in een klas met 2 gedragsmoeilijke leerlingen, zeg maar pesters, waardoor heel de klas niet goed functioneerde. Na een incident werd 1 van hen van de school verwijderd, terwijl de tweede spontaan naar een andere school is vertrokken. Op slag werd die klas de beste groep die er was van dat jaar. Pesters pesten niet alleen 1 persoon, maar verpesten een hele klasgroep.
Bekijk dit videootje even: http://www.facebook.com/video/video.php?v=157762297615657&comments het toont +3+2 kinderen die een dikker kind lastig vallen en beginnen te slaan… plots slaan de stoppen van de dikkerd door …
Het is duidelijk dat de daders:
1. in groep een bende vormen
2. met voorberachte rade op een plaats het slachtoffer opwachten
3. er een videootje van maken … dat we even anders uitpakt
4. tegen de muur drijven waarvan hij bijna niet kan vluchten
5. er is duidelijk dreiging en ondanks dat dit genoeg is om zelfverdediging in te roepen en tot preventieve aanval over te gaan, is de dikkerd verlamt van schrik omdat er naast het agressieve ventje er nog minstens 2 anderen dan ventje indekken – en nog een grote ook – en laat hij op zich slaan…
De dikkerd-slachtoffer wordt echter 4 dagen van school gestuurd.
Wat wordt hier geleerd aan kinderen van 15-16? Volwassenen zijn tweezakken?
Wat vindt U dat er met die school directie en betrokken leraars dient te gebeuren?
Wat wekt deze video bij U op? Wat zal de reactie zijn bij U op school ? Zou U dit videootje preventief via de ouderraad naar de directie sturen om te vragen wat hun oordeel zou zijn? Uw school deed de vorige jaren mee met de week “Kop op tegen pesten?-week?” Wat vind U van passief – non-proactief gedrag en gedoog-mensen?
We lezen Uw reacties met veel ongeduld op de facebook !
Ik vraag U om steun te verlenen om deze school aan te klagen. Hier had reeds vele malen een dode kunnen vallen.
Sven AERTS – Youth trainer nr. 38 in the Salto Youth Trainer database used by the Council of Europe, European Comission, …
mijn dochter zit in het 3de leerjaar en heeft totaal geen zelfvertrouwen en minacht zichzelf.zij is jarig op het einde van het jaar en zo ze het zelf zegt”ik ben de laatste jarig in klas dus ben ik de domste van de klas”wat geen waar is.ze zit bijna altijd rond het klasgemiddelde.ze is dan ook een gemakkelijk slachtoffer voor pestkoppen.als mama bloedt mijn hart als ik haar zo hoor praten.op school laat ze zich doen maar thuis reageert ze zich af met gevolg dat ze thuis op haar plaats wordt gezet.wat dan volgt van antwoordt van haar is dat we zogezegd haar jongere zus liever zien en haar niet,dat ze niks goed doet voor anderen,enz…
ik weet echt niet hoe ik dat moet aanpakken.van school krijg ik geen reactie en eerlijk gezegd ben ik het beu om er altijd over te gaan klagen.
wie weet raad???laat het a.u.b weten.dank u
@bezorgde mama,
tip uit mijn eigen bescheiden ervaring met dochter (ook derde leerjaar): laat haar dingen doen die zij echt zelf graag wil doen, bv. ik wilde en heb haar turnkring en chiro laten volgen – omdat ik dat zelf wou; zij wilde dansen en snippers (knutsel/toneel activiteit) en al helemaal geen turnen en chiro..
sinds dit schooljaar doet zij die snippers en nu een halfjaar later is die helemaal aan ‘t open bloeien.(dansen doet ze ook sinds twee jaar en hoe!)
Op school waren haar resultaten niet naar de wensen van ‘t school dus wij extra met haar werken en legden te veel druk op haar, sinds december zijn wij daar mee gestopt en doen enkel datgene dat ze van school meekrijgt (af en toe iets extra herhalen), op dit moment gaat ook dat veel beter. ook met de klasgenootjes is ze veel socialer geworden. conclusie: leg niet teveel ‘prestatie’druk bij je kind, die geeft ‘t school en onze maatschappij al.Doe dingen samen: was opvouwen, bloemen/planten water geven en die dingen erg aanprijzen, bv 1x per maand samen lunchen-geloof me zo’n kind geniet daarvan!en jij ook! Wat ik ook af en toe zeg-als ze zich weer minbedeeld voelt – dat ze niet altijd alles kan hebben of doen zoals zij het zelf zou willen, laten inzien welke voordelen zij heeft (vakantie-sport-leuke kleren-hygiëne) terwijl zo vele anderen (zelfs in eigen land) met veeeeel minder moeten doen.
En last but not least: laat haar echt voelen dat jij (ouders) er voor haar zijn, haar graag zien, jullie zijn haar warme nest!
succes!
Kan ik als ouder naar de pester toe gaan om het pester te stoppen?of eerst naar de juf?
@ sandra altijd eerst naar de juf, die weet allicht nog interessante info te geven. En dan weet je ineens welke strategie de school hanteert. Als je dat dan ook kan meedelen aan de gepeste en laten voelen dat er veel mensen mee bezig zijn, dan voelt de gepeste dat er ook een groep met de gepeste en rond gespeste staat. Dat zelfvertrouwen kan ook al een klik geven. Dat is zo’n resultaat dat ook via techniek die uit het Neuro Linguistisch Programmeren / hypnose / therapie wordt toegepast: de gepeste een aantal keer zich laten herinneren wanneer hij helemaal relaxt was, of eens de baas was, hoe hij/zij toen praatte, lichaamstaal … en dat overbrengen naar de hele groep die met hem is TEGEN pestertjes. Hij staat daar niet alleen, dat lijkt maar zo. Als ze willen pesten… moeten ze dat doen, komt er onmiddellijk een lik op stuk beleid: ouders die naar gerecht stappen wegens bendevorming. Of die bendevorming ergens op een speelplaats begonnen is of plaats vind is allemaal irrelevant, dat ze het maar uitleggen tegen de politie en de vrederechter. Staan ze al gesignaleerd. En daar kunnen ze altijd aan herinnerd worden… ook degene die ze eens een vakantiejob wil geven. Het geheugen kan ver rijken als het moeten. Lijkt me ook een slechte zaak als je als school gekend staat als een school waar geweld en pesten getolereerd wordt of men daar niet weet of niet in slaat effectief tegen op te treden. Voor sommige jongeren bestaat er geen andere oplossing dan in speciale gestichten. Dat bedoeld de tekst ook met er moet wat gedaan worden voor de gepeste, dat kan willen zeggen zware maatregelen treffen tegen de pester, de meeloop-jongeren verbieden om op de speelplaats nog in een bende zich te vormen en de gepeste idd op zelfverdedigingscursus sturen + NLP therapie: het is dat mentale dat minsten zo belangrijk is: als je daar staat met al je verdedigingstechnieken, maar je hebt niet de gezonde agressie in je om als een bokser terug op te staan als er op je geklopt wordt. Je mag niet verlammen. Eerste basisprincipe van de straatvechter: verbijt de pijn en blijven stampen tot de ander volledig murw is.
@ Sandra : eerst naar de juf. Die heeft het beste zicht op de situatie omdat ze dagelijks met de kinderen omgaat. Ze moet het natuurlijk wel serieus nemen en de school ook.
Mensen die het pest-gebeuren onderschatten durven ooit te zeggen dat de gepestene het zelf min of meer uitlokt. Dat vind ik een foute voorstelling van de zaak. Het is wel zo dat de pester weet welke slachtoffers niet goed weten te reageren op zijn gepest.
Ik denk dat het helpt als je kind meer zelfvertrouwen uitstraalt. “Ik ben wie ik ben, ik mag er zijn, ik laat me niet raken/kraken door dat giftige gepest.” (Laat dat maar eens enkele keren hardop uitspreken voor zichzelf, je voelt dan zelf wel hoe het zit met dat zelfvertrouwen)
Een (vriendelijke) vechtsport volgen (bv. judo) kan helpen. Of naar een therapeut gaan. “Therapeut” heeft voor de meeste mensen een negatieve bijklank (“ik ben toch niet gek”), maar het is gewoon een coach die je helpt om aan je eigen persoon te werken. Hij/zij kent oefeningen genoeg om sterker in de wereld te staan. Bv. beeld je in dat je een spiegel vasthebt tussen jou en de pester. En alles wat hij zegt, zegt hij eigenlijk tegen zijn spiegelbeeld, het raakt jou niet.
Dat is hier allemaal nogal gemakkelijk gezegd natuurlijk. Als het niet betert, zorg er voor dat er mensen helpen die het probleem serieus nemen. Als ouder raakt het je soms te hard om nog goed advies te kunnen geven.
Mijn oudste dochter werd tijdens zes jaren van de lagere school voortdurend gepest door een harde kern van haar klas.
Het bleek pas hoe ernstig het was, toen ze er tijdens de afgelopen vakantie over kon vertellen. Nu pas, nu ze de overstap maakt naar het middelbaar en een andere school, blijkt hoe ver de pesterijen gingen. Nu pas durft ze vertellen wat er gebeurde.
Ik maak me zorgen omdat ik hoorde dat een van de pesters ook op de nieuwe school zal zitten, in dezelfde richting. Ook mijn dochter heeft al last van paniekaanvallen bij de gedachte hieraan.
Kan ik de school op voorhand al aanspreken over het pestgedrag van deze medeleerling?
Ervaring met de lagere school was niet al te positief te noemen. Ze lieten de situatie zoals ze was omdat mijn reactie te dicht naar het einde van het zesde leerjaar kwam en ze, naar eigen zeggen, dan niet veel meer konden veranderen in een klasgroep die sowieso uiteen zou vallen aan het einde van juni (de school waar ze les volgde biedt enkel kleuter- en lager onderwijs aan).
Graag jullie reactie.
Alvast bedankt!
Ik vermeld ook nog graag even dat ik bewijzen heb van het pestgedrag: haatberichten op GSM.
De kinderen wisselden hun gegevens uit op het eind van het schooljaar en dat is dus het resultaat!
@mammie
Als je dochter zich niet goed voelt bij de gedachte weer met een pester samen te zitten, zou ik in ieder geval alvast met haar stappen ondernemen om zich zelfzekerder en weerbaarder te voelen.
Suggesties : een verdedegingssport (zonder agressief te worden), een persoonlijke coach of therapeut.
Ik denk dat je zeker ook de school mag aanspreken met de vraag om alert te zijn voor het mogelijk pesten van je dochter. Het wordt best zo snel mogelijke aangepakt. De nieuwe school kan natuurlijk niet meer terugkomen op zaken uit het verleden in een andere school.
Nam de pester op de oude school initiatief tot pesten? Of was het vooral een “meeloper”? In het laatste geval heb je kans dat de nieuwe situatie (nieuwe school, terug eerstejaars, ander klasgroep, …) ervoor zorgt dat het pesten zich niet herhaalt.
Vraag haar ook om erover te blijven praten met jou. Laat haar vertellen wat er gebeurd en wat ze dan voelt. Luister vooral zonder aan haar oplossingen op te dringen of haar te overstelpen met goede raad. Want als ze de kracht niet vindt om die goede raad toe te passen (wat heel menselijk is), zal ze geremd zijn om er opnieuw over te praten.
Sowieso is het een goeie zaak om je dochter aan zelfvertrouwen te doen winnen, en dat gaat het best met (professionele) hulp.
Veel succes !
Ik zou de school zeker contacteren. Een klasgenootje van mijn oudste zat in een gelijkaardige situatie en werd in een andere klas geplaatst dan degenen die haar in het lager hadden gepest. De situatie werd ook opgevolgd door het clb. Dat geeft natuurlijk geen absolute garanties, maar bij dat klasgenootje is dat goed verlopen.
Lees dit artikel http://www.soebar.nl/pesten-wat-moeten-we-er-mee/
Inmiddels is er een tweede artikel verschenen over pesten http://www.soebar.nl/is-pesten-een-opvoedkundig-probleem/
Huidige anti-pestmethodes zijn voortgekomen uit een inmiddels dertig jaar oud onderzoek van Dan Olweus. Ondanks de voortdurende nadruk op het succes van deze methoden is het aantal pesterijen verontrustend hoog. Dat pesterijen voor zoveel kinderen een dagelijkse kwelling is wordt niet door de school veroorzaakt, het wordt veroorzaakt door de deskundigen. Er zijn inmiddels honderden onderzoeken gedaan naar de gevolgen van pesterijen terwijl de oorzaken van die pesterijen op niet meer dan veronderstellingen zijn gestoeld. Men veronderstelt dat een kind wordt gepest omdat het anders is ook al weten we dat ieder kind anders is maar niet ieder kind wordt gepest! Vervolgens wordt veronderstelt dat een gepest kind niet (of onvoldoende) sociaal vaardig is terwijl het juist de pester is die anti-sociaal gedrag vertoont.
Huidige anti-pestmethodes en het beleid daarin wordt gedicteerd door emoties. We zien de boze ouders van het gepeste kind de school aanspreken, en zelfs verantwoordelijk houden, voor het wangedrag van het kind van een ander.
De school/leerkracht kan en mag zich hier niet door laten leiden vanuit het oogpunt van de professionaliteit. Zij moet pesterijen rationeel behandelen waardoor de vertrouwensrelatie tussen ouders, school en kind behouden blijft en zowel het gepeste kind als de pester in bescherming kan worden genomen. Als de school hierin wordt geadviseerd een ondeugdelijke methode te gebruiken dan is het vrijwel onmogelijk om de kwestie naar ieders tevredenheid op te lossen.
De laatste jaren zijn pesterijen niet alleen in aantal maar ook in hevigheid toegenomen. De oplossingen voor deze conflicten zijn daar niet in meegegaan. Zij, die niet weten wat het is om gepest te worden of om een gepest kind te hebben zijn in de meerderheid en zo houdt men een droomwereld in stand waarin de tips van Sesamstraat de wereld moeten verbeteren. Dat de generatie welke is opgevoed vanuit de ideologie van Sesamstraat elkaar nu via internet de ergste kwalen toewenst blijkbaar geen reden tot twijfel. Wanneer krijgen Bert en Ernie een computer en een mobieltje?
zonet kwam mijn dochter van 8jaar al wenend uit haar bed(het is dan al 22u!)om te zeggen dat er morgen iemand uit haar klas zal vertellen dat ze nog duimzuigt.ze vroeg me om te veranderen van school.
ze is al haar ganse schooltijd gevoelig aan pesterijen.
toen de meester op kennismakings bezoek kwam in de vakantie heb ik hem daar over aangesproken en hij zij als dat gebeurt ze dat meteen moest vertellen aan hem.toen de school een 2tal weken bezig was begon het inderdaad opnieuw maar zij durfde dat niet te vertellen aan de meester omdat ze bang was dat hij haar niet wilde geloven.toen ben ik zelf naar hem geweest en heeft hij dat conflict op 1 dag opgelost.chapeau daarvoor.dat mag wel gezegd zijn.
daarna kreeg ze wat vertrouwen in haar meester en ging ze alles meteen gaan vertellen aan hem.eerlijk gezegd ook soms dingen die niet meteen pesten waren.(boos kijken naar haar was al genoeg om het hem te zeggen).
met als gevolg dat er in haar agenda vermeld stond dat ze eerst eens naar haarzelf moest kijken vooraleer ze dingen kwam vertellen aan de meester of aan de toezichthoudende van de speelplaats.
haar reactie was dan daarop:ik zal ze dan maar laten doen want niemand gelooft me.
toen ze daarnet naar beneden kwam had ik meteen ook het idee om daar mee naar haar meester te gaan morgen maar eerlijk gezegd durf ik door die nota in haar agenda het ook niet meer te gaan zeggen.uit angst om maar de stempel te krijgen dat ik overbezogd ben maar mijn moederhart breekt als ze komt vertellen wat er gebeurt op school!
zij durft niet op te gaan tegen anderen.het zit gewoon niet in haar aard.
hoe kan je daar nu best op reageren als je kind zich niet goed voelt met dit soort dingen?
ik probeer zoveel mogelijk naar haar te luisteren maar als het al eens 22u is zoals vandaaag heb ik toch liever dat ze ligt te slapen.
want dan zit ik mezelf al op te jagen dat ze morgen niet uitgeslapen op de schoolbanken zal zitten.en zo heb je altijd iets om over na te denken!!!
graag wat tips en info misschien?
dank bij voorbaat.
Ik denk dat Uw dochter gewoon aan zoeken is naar een gulden middenweg. Die zal ze wel vinden door te blijven praten en de docent zal het ook wel opmerken dat haar dat veel goed heeft gedaan om naar de docent te stappen. Als die dat zo kordaat kan oplossen, zal die wel genoeg kwaliteit hebben om Uw dochter verder te begeleiden in haar levenszoektocht.
Ik denk dat je ook niet mag onderschatten hoe zo’n complex proces zich bijstuurt, ook tijdens de slaap, waar onderbewuste en andere intelligentie zones met bewuste intelligentie zones met mekaar inwerken… en plots komt daar enkele weken of maanden later ineens of geleidelijk een inzicht waarbij de pendel in het midden blijft hangen en niet meer overslaat van “niets zeggen”, naar “alles zeggen” en de minste raad van een raadgever dan ineens tegen de raadgever zelf te gebruiken. Dat is een mat onder iemand zijn voeten proberen te trekken … daar trappen niet alle mensen in, en zeker niet een techniek die gebruikt moet worden bij partijen die je vrienden zijn.
@een mamma ivm duimzuigen
Zo’n agenda-nota hoeft niet te betekenen dat je helemaal niks meer aan de meester zegt. Je kan hem ook vragen om nu even een oogje in het zeil te houden en zeggen “dat hij zelf best kan inschatten of actie nodig is”. Daarmee dring je niks op en heb je het toch onder de aandacht gebracht.
Met je dochter kan je misschien bekijken welke vriendinnen haar niet zullen uitlachen, of niet zullen laten vallen omwille van het duimzuigen. En hoe ze zich voelt als er toch gelachen gaat worden.
Ook dat je het flauw vindt van de pesters en zeker niks fout is aan haar. Als het haar lukt, zou ze kunnen reageren met iets in de trand van “En dan? Ik vind het gewoon fijn”. Als ze erin slaagt zich minder te laten raken door zo’n opmerkingen, hebben de pesters ook geen motivatie meer om door te gaan. Tenzij het natuurlijk al een serieus probleem is. Dan moet je verdere stappen ondernemen.
Hoe ernstig het probleem is, kan ik op afstand niet beoordelen. Ik zou gaan polsen bij ouders van vriendinnetjes en/of het met de leraar bespreken. Vanuit een open houding van “hoe ziet u het, ik ben bezorgd, wat is er volgens u nodig”. Daarmee bereik je in dit geval volgens mij meer dan onmiddelijk actie te eisen.
Ik kan me voorstellen dat de leraar zegt “uw dochter is te gevoelig voor opmerkingen van anderen/kritiek”. Vraag dan : “waar zou dat volgens u van kunnen komen?”
Een “minder goede” eigenschap komt voort uit een “teveel doen van een bepaalde positieve eigenschap”. Het kan bijvoorbeeld zijn dat je dochter graag deel is van de groep, sociaal is, gevoelig is, lief voor iedereen (allemaal positief). Ik geef maar voorbeelden want ik ken jullie natuurlijk niet. Het is de kunst om een goede dosering te vinden van je positieve kwaliteiten (google eens “kernkwaliteiten Ofman”).
Het is allemaal goedbedoeld maar het is niet jullie kind. Dit verhaal krijgt de klassieke wending, veel geblaat met weinig wol. Zij heeft al aangegeven dat ze wordt gepest en de school heeft daarop gereageerd. Nu blijkt dat het niet heeft gewerkt moet het kind zich maar aanpassen.
Ook nu wordt er niet op het gedrag van de pester(s) gewezen. 8 jaar oud en wel eens een duim in je mond, ik gun het haar van harte.
Weet wat je doet. Je kunt het nu nog in de kiem smoren maar als je dat niet doet dan kun je beter een andere school voor haar gaan zoeken.
Er is in België geen echte anti-pest methode. Iedereen probeert het op eigen houtje op te lossen. Wij (het Pestbriefje) gaan mogelijk samenwerken met het Vlaamse Anti Pest Team Jongeren, u kunt dat zien op onze site.
Door het Pestbriefje kunt u zien wat er aan de hand is en waarom de pester dit doet. De ouders van de pester krijgen de (onvrijwillige) opdracht hun kind te laten stoppen, en hun kind opdracht te geven de meelopers te laten stoppen. De pester krijgt een kaartje waarmee deze (voor minimaal één week)elke aanwezigheid op het schoolplein, bij aanvang moet melden bij de pleinwacht.
U kunt natuurlijk ook hopen dat het vanzelf overgaat of, zoals de bovenstaande reacties voorstellen, wachten tot uw kind als een volwassene kan denken. Maar mijn ervaring is dat zoiets heel dom is want uw kind kan dit nog niet begrijpen.
De reactie van Sven A. U schrijft partijen die je vrienden zijn. Waar heeft u het over? Zijn pesters volgens u vrienden???
De reactie van Marc Umans. Het is duidelijk dat het niet om uw kind gaat. Deze methode wordt al dertig jaar toegepast en het werkt nog steeds niet. Ik heb dit hierboven al omschreven als de Bert en Ernie methode. Als volwassene en zeker als ouder van een kind is het je plicht om dat kind te beschermen. Je gooit het niet voor de leeuwen in de hoop dat het voor zich gaat opkomen. Dit meisje is nog maar 8 jaar oud. Kom op zeg! Het kind durft nu al niet meer naar school, het durft nu al niet meer te zeggen dat het wordt gepest en de leraar laat haar ook nog eens in de steek. Is iedereen dan gek geworden?
Het verhaal komt me ook bekend voor in de zin dat mijn oudste er ook zo eentje was die elk ‘lachen’ ‘uitlachen vond. Als ze bv. onhandig tegen de grond ging en daarom gelachen werd, was dat heel hard uitlachen, terwijl dat een vrij normale reactie kan zijn op een gekke beweging.
Zij ging dat niet klikken aan de leraar, maar voelde zich wel heel rap bekeken en beschimpt.
Het grondprobleem was onzekerheid over zichzelf, niet dat ze op school echt gepest werd. Ze lag zelfs vrij goed in de groep, als er in groepjes te werken viel, werd ze meestal als een van de eersten gekozen. Maar dat zag ze zelf niet zo.
Ik heb haar lang mogen helpen relativeren op dit vlak. Dat niet heel de wereld tegen haar was. Dat lachen om een domme beweging niet uitlachen was. Dat 1 keer niet haar spel maar dat van een ander willen spelen niet haar uitsluiten was.
Het kan dus wel zijn dat er in de klas van je dochter vrij opdringerige types zitten, maar het licht wellicht ook een beetje aan je dochter.
Dankjewel voor je reactie “Gast”, want het zou hier ook om zo’n situatie kunnen gaan. Dat weten we niet, we zijn er niet bij. Daarom vind ik jouw reactie, Rinus, nog al kort door de bocht. Ik vrees dat je het omgekeerde effect zou kunnen bereiken.
Wat niet weg neemt dat je als ouder moet handelen : de zaak opvolgen, bespreken met de leerkracht en je kind leren weerbaarder of zelfzekerder te zijn (vraag eventueel tips aan de leraar).
Rinus, akkoord dat pestgedrag in de kiem gesmoord moet worden. En inderdaad is het zaak om zo snel mogelijk goed zicht te krijgen op wat er hier aan de hand is. En als jouw vragenlijst daarbij kan helpen, is dat zeer goed.
Maar ik zou het wel samen met de leerkracht bekijken (wie, wat, wanneer, hoeveel, hoe vaak). Jouw methode geeft me de indruk dat je én de school én het slachtoffer een weinig active rol geeft. Wat me goed lijkt aan jouw methode is dat ze een duidelijk zicht geeft voor alle betrokkenen wat er aan de hand is. Dat op zich kan voor de gepestene al een hulp zijn. En de school kan zien waar er aanpak nodig is.
Maar dat kan de leerkracht ook bereiken in een gesprek. Vooraleer er gewerkt wordt met brieven naar de ouders en een pauzekaartje, moet er iets ernstig aan de hand zijn. Ik vind het nogal kort door de bocht hier omdat je de situatie niet kent (ik ook niet) en ik vrees dat je het omgekeerde effect zou kunnen bereiken.
De boodschap blijft wel : ouder doe iets, praat met je kind, praat met de mensen, geef je kind kans om te leren weerbaarder te zijn, volg het op. Het is niet OF, OF : of de pester of de gepestene of de school. Voor mij is het EN : actie voor EN de pester EN de gepestene EN de school.
Rinus, als ik jouw bijdragen en je website lees, krijg ik de indruk dat je enorm kwaad bent. Kwaad op pesters en de lakse aanpak : ok, terecht. Maar in je handelen moet je die kwaadheid opzij kunnen zetten. Anders staat het in de weg van een nuchtere, doordachte aanpak. En kwaadheid roept kwaadheid op.
Ja was vroeger ook, en als ik gepest werd haal ik gewoon de Juf, en zit iemand op MFF???
)
MFF is: my free farm,
en ja pesten is ook stom!!
(bijvoorbeeld: Als ik iemand peste moest ik op
straf,maar ik peste ook niemand hé!!
grt,
alicia
In de school van mijn dochter zijn ze met de axenroos gaan werken. Die geeft op een voor kinderen bevattelijke manier aan welke eigenschappen mensen kunnen hebben, hoe ze zich in een groep kunnen opstellen en gedragen en ook hoe eenzelfde eigenschap zowel positief als negatief kan werken. Lief en attent zijn voor anderen kan positief zijn en aangenaam voor je omgeving, maar ook negatief als je jezelf daarbij te veel gaat wegcijferen. De leiding durven nemen kan positief zijn, maar ook negatief als je niet luistert naar wat er leeft bij je vrienden en alleen je eigen gedacht probeert door te duwen. Perfectionnistisch zijn kan positief zijn omdat je je werk goed verzorgt, maar ook negatief als je dat te veel laat overheersen.
Ik denk dat dergelijke aanpak kinderen meer inzicht geeft in hun handelen en zeer preventief kan zijn wat pesten of zich geviseerd voelen betreft. De kinderen zelf leren die zaken beter plaatsen, en de leerkrachten kunnen hen ook gerichter aanspreken op hun gedrag als ze te veel in uitersten vervallen.
a leuk denk ik??
Marc, ik ben niet enorm kwaad. En zeker niet op de pester of op de lakse aanpak. Ik ben boos wanneer iemand om hulp vraagt en deze niet krijgt. Of dat de indruk wordt gewekt dat het allemaal wel meevalt. Kijk, als je van het ergste uitgaat kan het alleen maar meevallen. Bij pesterijen tegen kinderen wordt het kind niet serieus genomen, dat kun je hier ook zien. Dit leidt ertoe dat het kind het maar niet meer meldt waardoor iedereen zegt dat ze zo geweldige geholpen hebben. Mijn methode geeft duidelijkheid, inventariseert en informeert. Die briefjes worden door de leerkracht beoordeeld en die beoordeling kan leiden tot een vervolgtraject van bijvoorbeeld een coach/opvoedkundige. Het is ook de leerkracht of de school die een alternatieve oplossing kan voorstellen. Maar het is de methode die onwillige pesters kan dwingen. En dat is helaas zo vaak nodig. De mens is hypocriet. Wij hebben meer zorgen over de deuk in onze auto dan de deuk in ons kind.
Een kind weerbaar maken is in de meeste gevallen synoniem met onderwerping. Het kind moet zich aanpassen aan het gedrag van de pester. Deze onzin is bedacht door mensen die niet weten hoe het is om een gepest kind te zijn of te hebben. Zolang een kind jonger dan 15 jaar is kan het dit nog niet begrijpen. In België wordt gesproken van de jaren des onderscheids en deze duren zelfs tot je 18e.
De meeste oplossingen voor pesterijen zijn veronderstellingen waarbij de gelatenheid van het gepeste kind een aanwijzing voor succes is.
Laatst las ik: Hein is niet op de afspraak voor de weerbaarheidstraining geweest. Dat is fijn want dit betekent dat hij mij niet meer nodig heeft… Misschien had Hein er geen zin meer in, of erger nog, misschien hing hij wel onder de brug.
De afgelopen maand zijn er zes(!) jongeren omgekomen vanwege het pesten. Daar ben ik boos om. Want dit was niet nodig geweest als we eerder hadden gestopt met die prietpraat. Ik hoop dat mensen gaan nadenken in plaats van napraten.
De titel luidt “hoe pak ik een pestkop aan?” Vertel me het aub. Ik ben hier niet fier op,eerder beschaamd,teleurgesteld en boos,maar in de agenda van mijn 10jarige zoon stond een nota dat hij “gepest” heeft. Ik voel me als ouder echt gefaalt.
Ik zal even schetsen hoe ik de situatie aangepakt heb. Ten 1ste,heeft hij het me zelf vertelt,in de auto,onderweg naar huis. Veel heb ik niet gezegt,dat ik eerst de nota wilde lezen,maar dat ik wel zeer teleurgesteld in hem ben. Nadat ik zijn nota gelezen had,heb ik zijn versie aanhoord,geluisterd en hem verteld dat ik zijn gedrag niet acceptabel vind en dat ik teleugesteld ben ik hem. We zijn dan (dik tegen zijn zin) naar zijn klasgenootje gereden en daar heeft hij zijn exucces mogen gaan aanbieden (het klasgenootje vond dit niet nodig,ze hadden trouwens samen al plannen om samen woensdagnm.te gaan voetballen) Ik heb ‘s avonds ook naar de mama gebeld,alles uitgelegd,onze exusses aangeboden en haar verteld dat ze me zeker mag aanspreken als dit nog voorvalt. Ook heb ik de juf een nota teruggestuurd en haar enkele weken nadien opgebelt om navraag te doen hoe de situatie nu is. (blijkbaar is het niet meer voorgevallen)Een gesprek met mijn zoon is er ook nog gevolgd,waar ik hem heb proberen uit te leggen,waarom en wat er fout was aan zijn gedrag en hoe hij wel zou kunnen handelen en reageren.
Doe ik dit goed? Wat kan beter en/of anders?
Maar wat het meeste knaagd,mijn vertrouwen is weg,mijn zoon,waarvan ik dacht,het is een goede jongen blijkt dit niet altijd te zijn. Is het fase? Ik hou veel van hem,maar zijn gedrag heeft een grote deuk gemaakt in onze relatie,al laat ik dat zo min mogelijk aan hem merken.
Ok Rinus, je wordt boos als er de hulpvraag niet serieus genomen wordt. Daar kan ik in meegaan. Pesten moet inderdaad serieus genomen worden.
Weerbaar maken synoniem met onderwerpen? Dan heb je een slechte trainer of begeleider!
Weerbaar is voor mij zelfzeker, sterk in je schoenen en assertief. En ik ben ervan overtuigd dat dat in het hele leven helpt en dat daar goede begeleiding voor te vinden is die niet ingaat tegen de eigenheid van je kind.
Ik zal je proefpakket eens downloaden.
Ja ik weet nie!!
@Aresem Wat verwacht je van een jongen van nog maar 10 jaar oud? Het is nog een kind. Behandel hem daarom niet alsof het een volwassene is. Een pester is geen crimineel. Een pester is een kind wiens gedrag gecorrigeerd moet worden. Opgroeien doen we met vallen en opstaan en als we geluk hebben dan worden we door iemand opgevangen. Jouw kind mag zich gelukkig prijzen dat ook hij wordt opgevangen en weer op het rechte pad wordt gezet. Er is dan ook geen enkele reden om hier negatieve gevoelens over te hebben. Als een mens zich in een groep begeeft gaat het zich vaak anders gedragen. Pappa hoor je nooit zingen op je verjaardag maar zet hem eens in een voetbalstadion(?!)
Je hebt je kind een les geleerd waar het de rest van het leven iets aan heeft. Maar je leert het ook iets anders, en daar hoef je niet trots op te zijn. Je verbergt je gevoelens voor hem en als je denkt dat hij dat niet merkt dan ben je een beetje dom. Die jongen heeft betaald voor zijn vergissing en daarmee is het klaar! Hij heeft recht op je steun en vertrouwen. Geef hem een grote knuffel en wees trots op hem en ook een beetje op jezelf. Prima gedaan, er zijn heel wat ouders die hier iets van kunnen leren.
een stevige vuistslag heeft het pesten hier gestopt.
liese-lore,
We horen het vaker dat iets fysiek terugdoen het pestprobleem oplost. Daarbij vergeten we dat er een periode van pesterijen aan vooraf is gegaan. Het is gewoon jammer dat door het ontbreken van een goede anti pest-methode het slachtoffer tot zover gedreven kan worden.
hard aanpakken
Hard aanpakken is een veel gehoorde kreet maar het zal je kind maar zijn. De meeste ‘oplossingen’ worden aangedragen door mensen die er geen ervaring mee hebben. Dit klinkt hard maar helaas is dit de waarheid. Een kind kan de gevolgen van het eigen handelen niet overzien. Daarom kunnen we het kind die handelingen niet aanrekenen. En wat bereik je met bestraffen als het kind niet kan begrijpen waarom het gestraft wordt?
oog om oog, tand om tand lijkt me geen goed idee. jij deed mij(mijn kind) pijn, dus heb ik het recht jou pijn te doen ?
zoeken naar de onderliggende reden van zowel pesten als gepest worden is zeker een optie. omgaan met mekaar is niet vanzelfsprekend. daarbij spelen een plaats in de groep veroveren, jezelf bewijzen, isolement en samenhorigheid een belangrijke rol. daarom is straffen niet zinvol, je pakt alleen de gevolgen van fout denken aan. als begeleider kan je beter je energie steken in werken met dat denken in open, ondersteunde communicatie met de verschillende actoren.
gewoon zeggen tegen jefrouw en je mama en je ouders moeten anders met de pestkop spreken .
Ik wordt gepest, omdat ik ros ben
dit is niet leuk
groetjes
Reageren kan helpen. Mijn zoon werd op een bepaald moment gepest met zijn naam, tot hij de jongen in kwestie een antwoord teruggaf waarmee hij zelf bekeken werd. Toen was het plezier er ineens af…
Wim, onthou goed wie dat zijn. Je tijd komt nog. Dat soort dat andere mensen pest … dat is niet normaal. Goed dat ze zich zo makkelijk laten identificiëren. Niet laten doen, maar ook niet spiegelen en hen met gemeenheid behandelen… tenzij je er één in een positie hebt, misschien veel veel later dat je ze kan verpletteren.
Hallo, ik ben een jongen van 12 jaar. k’Zit nu in het 6de leerjaar dus. Ik word al vanaf het 1ste leerjaar gepest omdat ik met meisjes speelde. Dus noemde ze me of terwijl meisje of homo. Daarna ging ik naar het 3de leerjaar en werd ik mollige. Toen begonnen ze met homo, meisje, dikzak, vetzak, enzv… te schelden. Ik heb hier echt genoeg van. Mijn moeder heeft me nu onder Ji-Jutsu gezet (verdedingssport). Ze wil dat ik harder word. MAAR HET HELPT DUS ECHT NIET!! Ik ben bang dat dit erger gaat worden dan alleen woordjes kan iemand mij helpen?
Hoi Anoniem,
Wat je beslist niet moet doen is hopen dat het vanzelf overgaat, denken dat je met een weerbaarheidstraining de pester afschrikt en luisteren naar mensen die er geen verstand van hebben.
Dit klinkt hard maar iedereen die nooit gepest is en ook geen gepest kind heeft weet niet waar hij/zij over praat.
Ik ga je geen succes wensen maar ik ga je helpen als jij doet wat ik hier heb gezegd.
“Als het pesten doorgaat met dezelfde dan vraag je of je ouders mij een mailtje sturen want dan ga ik de ouders van de pester aanpakken”. Dit klinkt me toch wel erg bedenkelijk en agressief. Bovendien vraag ik me af waar het gewin zit in een ‘.com-gebeuren’. Anoniem, ik raad je aan dit wel met je klasleerkracht te bespreken of iemand die je op school te vertrouwen vindt, maar niet in te gaan op aanbiedingen van anonieme schrijvers op commercieel getinte websites. Dat lijkt me niet erg te vertrouwen.
@Sven AERTS: mensen die een gevechtssport beoefenen zoals ju-jitsu doen of karate krijgen een licentie en verklaren daarin die kunde niet zomaar op straat te gebuiken om anderen aan te vallen. De suggestie om met een groepje ju-jitsuvrienden een bezoekje te brengen aan, past niet in de geest van dergelijke sport. Jammer dat u dit advies hier durft te geven.
hou allemaal ik zit hier met een 12jarige kleindochter die reeds 8 maand gepest wordt ,de bom in nu ontploft maar ze wordt gewoonweg niet geloofd ,van geen enkele volwassen op school,nu is ze al een tijdje thuis met zware hoofdpijn ! hoe moet wij dat aanpakken als ze niet gelooft wordt, wat hier wel gebeurt de pester wordt niet aangepakt ,dus wij staan zoals zovele zwakkere mensjes met onze rug tegen de muur …..
Dag Kristine,
Helaas gaat het maar al te vaak zo. Dit kan komen omdat de school vindt dat ze alles al hebben gedaan maar het kan ook komen omdat de school niet weet hoe ze het moeten aanpakken.
Om te beginnen moet je zelf het probleem aanpakken waarbij je probeert de hulp van de school te krijgen. Maak de school geen verwijt want anders heb je twee tegenstanders.
HOI PESTBRIEFEJE ,nu is het stilte voor de storm ,met de huisdokter hebben we besloten Julie thuis te houden ,ze zit al wekenlang met hoofdpijn ,de directeur heeft ons beloofd om een mooi rapport te geven ( omdat we onze mond houden zeker )maar na dat alles zet ik alles openbaar ,want het kan niet dat de pester zomaar vrijuit gaat ,ik moet ook zwijgen omdat er nog een kind gepest is ,wel de vriendin van Julie en die krijgt nu de volle laag,is triest dat het allemaal gebeurt is met een 12 jarige !!! DE pester en haar moeder zijn de schuldigen maar bewijs dat maar eens ,als het schooljaar ten einde is stuur ik mail met alle uitleg ,bedankt voor je steun
aan mama van drie ,inderdaad de pester moet worden aangepakt!!!! het gepeste meisje mag voor in de klas haar verhaal doen ,de klas krijgt verwittiging ,1uur later wordt het gepeste meisje aangepakt omdat ze haar mond opendeed,en de vrouw ( mama ) doet er een schepje bovenop daar zij ongezien het lokaal binnenkomt om het gepeste meisje aan te pakken,, IS DAT NORMAAL?????
Dat is niet normaal. Ouders die de school binnenkomen om iemand een gepest meisje aan te pakken, dat zijn wel objectief vast te stellen feiten die ik door de politie zou laten noteren.
aerts sven , inderdaad is niet normaal maar nu laten we alles heel even stil ,omdat de vriendin van Julie daar nog is en examens moet doen ,en het kind wordt nu nog meer gepest ! intussen is Julie van school met instemming van de dokter ! maar gelukkig is ze niet he ,ze mist zo een afscheid van de 6des want ze gaan nu allemaal hun eigen weg ,ook hadt ze veel vriendinnen van 4DEen5de jaar ,nu heb ik haar een dagboek gegeven en ze vind het leuk omdat ze alles gaat opschrijven ,een vorm van steun voor haar ,dan gaan we samen bekijken als ze met iemand wil praten en na het rapport barst de bom ,ik ga het zo niet laten ,mijn visie is DE PESTER MOET HARD AANGEPAKT WORDEN ALSOOK HAAR MOEDER ,heb gelukkig een bewijs op gsm ,ok jij zegt politie maar dan krijgen wij te verstaan dat het een triest rapport kan worden ,en ook weer de aanval op het andere meisje want zij is een hele goeie vriendin van Julie ,grtjs kristine
Kristine, wat je zojuist schrijft moet je niet doen. Stuur mij een mail en zet daarin bij of in welke grote stad je woont dan breng ik je in contact met een coach met wie je samen naar de school kunt gaan om deze situatie op te lossen. Meestal is één gesprek voldoende. Dan kan Julie de laatste schooldagen meemaken. Ik begrijp je woede maar nu moet Julie voorop staan. Dus ga géén ruzie maken met de school!
Deze eerdere reactie is mogelijk niet geplaatst omdat ik er twee verwijzingen in heb gezet. Daarom nu zo.
@Kristine, het zit nu nog vers in het geheugen daarom wil ik je vragen het bij ‘Wat kan ik doen’ op te schrijven. Ik zorg dat jullie en de school onherkenbaar zijn.
Pesten veroorzaakt schade en daarom moet dit zo snel mogelijk gestopt worden. Maar in jullie geval is er al schade ontstaan en ook dat moet zo snel mogelijk aangepakt worden. Mijn advies is dat je je kleindochter minstens drie maanden op Wing Chun doet. Dit is een verdedigingssport speciaal voor vrouwen en kinderen. Leg uit wat er aan de hand is en je zult zien dat ze opknapt. Wees er op voorbereid dat je haar moet dwingen dit te doen maar na één les zal ze het geweldig vinden. Ze komt in een veilige omgeving en ze maakt er vriendinnen. Dit is enorm belangrijk want ze MOET een vriendin hebben om de pesterij te kunnen verwerken. Die hoofdp[ijn die ze heeft is hoogstwaarschijnlijk stress en daar weten ze bij de Wing Chun raad mee. Zoek naar wingchunpai
Ik zie dat je acht uur geleden deze reactie hebt gepost terwijl ik nog maar net het bericht daarover heb ontvangen. Ik dacht dat België niet zo ver weg was.
Het is niet normaal, en dat vind ik ook. Maar ik kan me voorstellen dat je nu geen ruzie met de school kunt verdragen.
ohja en julie terugsturen naar school gaat niet hoor ,ze heeft zelf tegen c l b gezegd dat ze nu de laatste 14 dagen geen enkel meelopertje van de pestkop nog wil of kan geloven ,daarbij de schrik is zo groot dat ze niet eens naar de school durft stappen ,iedereen die mijn ( ons ) verhaal hoort wiet niet wat of hoe het nu verder moet grtjs
Ruud,
Jouw berichten kan ik alleen in mijn email lezen, dus niet hier op de site. Als je wilt dat ik help stuur mij dan een mailtje.
Roddel verspreiden vind ik ook een vorm van pesten. WIj hebben meegemaakt dat een grove leugen over onze 2 hoogbegaafde kinderen werd verspreid enkel en alleen uit jaloezie omdat ze de eersten waren van de klas. Probeer dan maar te achterhalen wie dit deed. Het is ons gelukt en we hebben klacht neergelegd bij de directie die op tijd heeft kunnen ingrijpen !
Niet enkel fysiek geweld is een vorm van pesten, ook verbaal geweld !
Hallo allemaal, ook mijn zoon wordt gepest op school door een ‘doorgewinterde’ pestkop. Ontelbare keren strafstudie hebben nog niets uitgehaald (behalve dan dat hij op die momenten niet kan pesten). Ook op school zitten ze met de handen in het haar omdat niets lijkt te helpen, ook niet de ouders aanspreken (ze beloven veel, maar doen niets). Kan een kind op de lagere school geschorst worden? De pestkop is al eens blijven zitten en heeft het heel moeilijk om te kunnen volgen, dus hij zou al naar middelbare school (beroeps) kunnen volgen. Helaas willen de ouders nog niet.
Aan mama van 11 en 13 ivm doorwinterde pestkop.
Ik zou de school vragen om het CLB in te schakelen (Centrum Leerlingbegeleiding). Elke school heeft contact met een CLB en zo iemand kan de zaak ter plekke bekijken en de school advies geven.
Aan Mama van…
Ook op deze school is pesten niet toegestaan maar omdat de jongen dat (herhaaldelijk) wel doet betekent dit dat hij geen ontzag voor de school heeft. Het is dan ook zinloos om dit door de school te laten oplossen. Mogelijk is deze jonge pester niet in staat zich sociaal te gedragen en in dat geval zijn de ouders de verantwoordelijken en zijn zij aansprakelijk ingeval van schade. Op mijn website kun je zien hoe dat gaat.
Dit kind heeft opvoedkundige begeleiding nodig en dat kan een school niet bieden, want een school is een opleider en geen opvoeder. Dit zie je aan de ‘ontelbare keren strafstudie’. Zullen leerkrachten ook zo reageren als het om hun eigen kind gaat?
de enige manier om pesten aan te pakken is pester naar een psycholoog sturen WANT HET IS DE PESTER WAAR IETS MEE MIS IS NIET UW KIND OF UZELF!
hulp helpt niet en verergert pesten. zoek gewoon sterke vrienden op die in staat zijn om u te verdedigen.
dat helpte mij na 5 jaar door aan een stuk gepest te worden en nu laat men mij met rust en heb ik meer en echte vrienden
Hallo,
Kritische noten naar pestkoppen,leraren en degenen die het goed denken te praten;
Het is voor sommigen niet leuk, maar ik ben voor een zeer rigoureuze aanpak.
Ik ben mijn gehele jeugd gepest op school. Er zijn websites over pesten, die naast het aanpakken van het probleem, ironisch genoeg, de pester omschrijven als: Sociaal intelligent, dominant en popalair. Hoe vind u dat? Als ik deze woorden lees komen mij wrokgevoelens bovedrijven. Niet alleen naar de pestkoppen en de luie leraren, maar óók naar degenen toe die dit wangedrag op deze wijze (onbedoeld) goedpraten, alsof het grootste deel van de oorzaak bij het slachoffer ligt. Ik heb al een rotleven met herbelevingen, dus ik, als mindere, ben al op mijn plaats gezet….
Of. Je kunt het eens van de andere kant bekijken. Lief zijn naar de pestkop toe werkt niet altijd. Ik ben er overigens van overtuigt dat veel pestkoppen eigenlijk psychopaatjes zijn die naar de psychiather of van school gstuurd moeten worden en dat degenen die op websites claimen ‘dat pestkoppen van nature dominant zijn’ zelf pesters zijn geweest die hun eigen gedrag goedpraten, maar mogelijk spijt hebben en daarom voor de aanpak van dit probleem zijn. Tja. Berouw komt na de zonde.
Pesten uit frustratie is zielig,maar pesten is om die rede ook besmettelijk. Zo blijft het probleem op school bestaan. De enige oplossing die mogelijk is,is dat de leraren niet te gemakzuchtig meer zijn als een incident zich voordoet, het slachoffer niet de schuld geven en dat in hardnekkige gevallen de pestkop van school wordt gestuurd. Niet prettig, maar er is naast leerPLICHT, ook leerRECHT en vergeet niet dat pesten het leerRECHT van slachtoffer negatief beïnvloedt. Mocht een pester zijn/haar eigen leerrecht ontzeggen en in de criminaliteit belanden,dan moet de aanpak eveneens hard zijn en heeft de pestkop uiteindelijk zijn/haar verdiende loon. Ik zie geen betere oplossing, helaas.
ALs ik dit lees, moet ik even slikken als ik zie hoe het slachtoffer een last met zich meedraagt en de pester eigenlijk zonder zorgen kan verder doen. Het is idd. de pester die moet aangepakt worden en niet het slachtoffer !
Mijn 3 kinderen zijn allen lid van dezelfde tennisclub en vorige week bij het brengen van de kinderen naar de club, riep de trainer iedere ouder toe (in groep, niet individueel) dat hij gecontacteerd werd door een ouder omdat zijn/haar kind werd gepest tijdens de training.
Hij riep toe (zonder namen te noemen) dat dergelijk gedrag niet werd getolereerd en indien hij bij iemend pestgedrag constateert, die onmiddellijk uit de groep wordt gezet. Zonder pardon !
Respect voor de trainer, eerst en vooral de manier waarop (zonder namen te noemen en in het algemeen tegen iedereen die aanwezig was) en ook een duidelijke boodschap !
Elke ouder heeft het duidelijk begrepen en niemand had kritiek !
Alle scholen kunnen hier een voorbeeld aan nemen.
Direct korte metten ermee maken en een goede boodschap overbrengen ipv er constant over te palaveren en er toch niets aan te doen !
Het klinkt zeker goed als iemand zich zo over pesten uitspreekt, maar het is nog maar een week geleden. Een pester laat zich niet zo gemakkelijk stoppen. Op mijn website kun je hier meer over vinden.
Aan ‘antwoord’ wil ik het volgende zeggen. Je bent gepest door een kind, pas op dat je jezelf niet blijft laten pesten door dat kind. Hoe moeilijk het ook is om het in te zien maar het zijn kinderen die pesten. Wees liever boos op de mensen die niet ingrepen. Laat kinderen kinderen zijn en maak er geen criminelen van.
Mijn zoon werd gepest op school. Niet enkel verbaal maar ook lichamelijk werd hij onder handen genomen (geschopt, geslagen en zelfs zijn vingers zaten tussen de deur!). De directie kon geen maatregelen nemen omdat ze geen bewijzen hebben. Dat is nu net het probleem bij pesten dat er nooit bewijzen zijn. De pesters beweerden dat ze er wel bij waren maar niets deden. Een beetje zielig dat de directeur dan hen ook niet onder handen durfde te nemen. Er zijn immers geen bewijzen waarop hij kan terugvallen (aldus de directeur)
Ze hadden zijn zoontje zo erg onder handen genomen dat hij al wenend smeekte om te mogen veranderen van school. Omdat er geen houden meer aan was en dat we ook geen steun kregen van de directie veranderden we hem van school van de ene dag op de andere. Toen ik de directie van de verandering op de hoogte bracht kreeg ik een eenvoudig antwoord: ” Aja … u doet maar”. Voor hen is dit natuurlijk de gemakkelijkste oplossing … Welke boodschap geef je dan als directeur mee aan de pesters: doe zo verder maar zorg dat er geen bewijs is.
We zijn bijna 5 weken verder en onze zoon stelt het super goed. Hij heeft nieuwe vrienden, hij gaat opnieuw graag naar school en maakt zijn huiswerk met veel plezier. Hij is er ook sterker uitgekomen.
Veranderen van school en volledig breken met de oude school, zelfs met zijn beste vrienden (hij wil NIEMAND meer zien) was hier wel de beste oplossing.
Het is NIET de beste oplossing. Het is helaas de ENIGE oplossing. U heeft er goed aangedaan en daar kan de school een voorbeeld aan nemen. En gelukkig was u in de gelegenheid om van school te veranderen. Als er maar één school in de buurt is dan sta je met je rug tegen de muur. Maar waarom? Alleen maar omdat de school niet weet hoe je een pesterij kunt aanpakken. Ook in België zijn veel te veel ernstige voorvallen van pesten om dit als incidenten voor te doen. Pesten is levensgevaarlijk maar scholen willen het zelf proberen op te lossen. En als dat (natuurlijk) niet lukt dan wijst men naar het slachtoffer. En zo gaat het in alle landen van de wereld. Maar als je dat zegt, dan wordt het ontkent. Het enige dat men doet is roepen hoe erg het is maar hulp accepteren? Als je vraagt Welke methode gebruikt uw school? Dan weet men het niet of ze gebruiken iets waarvan al jaren bekend is dat het niet werkt.
Het is zo triest… U heeft hier goed aangedaan want pesten is echt levensgevaarlijk. Misschien heeft u uw zoons leven wel gered.
Pesten Is mssn normaal, als het niet te lang duurt, Maar als het jaren aanhoud, dan vind ik dat totaal niet normaal..
Pesten :Het enige probleem is dat het “onzichtbaar” begint. Tegen dat het slachtoffer beseft dat hij gepest word , is het al te laat. Voor de leerkrachten enz., is het nog niet erg omdat ze het startpunt niet opgemerkt hebben. Dat begint met het slachtoffer te viseren, tijdens spelletjes uitsluiten of hem dingen laten doen die ze niet goed aankunnen. OP het eerste zich allemaal ‘onschuldige ‘ zaken. Maar bij die onschuldige zaken word alsmaar een klein schepje bijgevoegd. Wat men blijkbaar altijd uit het oog verliest is dat een pestkop enorm goed is in het vinden van de zwakte van de persoon die hij begint te pesten. En dat noemen ze vergoelijkend ‘ plagen’ …
Maar wat men vergeet is dat, dan pas de lijdensweg begint voor degene die gepest word. En op het moment hij beseft dat hij gepest word ,en tot het afschuwelijke besef komt, dat het voor hem te laat is om er iets aan te doen. Want dan hebben die pesters al een bende laffe meelopers rond zich draaien.
Eerst gaat de gepeste nog door een diep dal van ‘ waarom ik?, wat doe ik verkeerd? Ben ik niet normaal?” ‘ zie ik spoken? ‘ ‘overdrijf ik niet ‘enz. .
En ondertussen gaat dat pesten maar door, en grijpt er niemand in. En als de gepeste dan 100% zeker is dat hij gepest word begint de nieuwe lijdensweg om anderen te overtuigen. Wat hem of haar dan ook weer in een emotioneel dal doet belanden omdat de anderen al ziende blind zijn. En Ondertussen worden de pesterijen erger, en zijn er nog meer meelopers die de pester helpen. EN 9 op de 10 keer botst de gepeste tegen een muur van ongeloof, onbegrip en zakt zijn zelfvertrouwen tot ver onder het 0 punt.. En vrienden , die zijn er doorgans niet meer, een voor een laten ze je vallen uit angst ook van de brokken te delen.
Als je als kind doorhebt dat je gepest word en dat vermeld aan de leerkracht krijg je altijd dezelfde antwoorden,’ het is niet erg’, ‘het is zo niet bedoeld’, ‘je bent aan het overdrijven’, Of ‘ je moet maar sterker in je schoenen staan ‘ ‘ heb je zelf niets gedaan? ‘ en opeens ga je niet meer naar de leerkracht omdat het gewoon zinloos is, omdat je je niet begrepen voelt, omdat ze je niet serieus nemen.
En als er dan opeens eentje zelfmoord pleegt dan vallen ze allemaal altijd vierkant uit te lucht. ‘ Op onze school word niet gepest !!’
Een pester geen crimineel? Een jongen van 10 die niet beseft wat hij doet, laat me niet lachen, ze, de pestkoppen, weten verdomd heel goed waar ze mee bezig zijn. Ze weten goed genoeg wanneer ze iemand in een hoekje kunnen drijven om dan zgn. onbewuste emotionele schade toe te brengen. De ergste pestkoppen zijn zo goed als emotioneel koude kikkers, en grote toneelspelers, en supergoede leugenaars. pestkoppen populair? niet echt, pestkoppen hebben macht door angst te zaaien met populariteit heeft het niets te maken. Uit zelfbehoud hangt hun kliek rond hen, niet uit vriendschap.
Uit eigen ervaring weet ik dat de pester in plein publiek, een klap geven of een robbertje vechten de enige manier is om ze te doen stoppen, want pesters zijn machteloos als jij hen doet afgaan. ( en dat geldt alleen voor pesterijen die jaren duren, niet voor eenmalige pesterijtjes ). En na dat vechten, hoe bang en onzeker ze ( de slachtoffers) zich ook voelen, de pester steeds confronteren met het feit dat hij verloren heeft. Je zal vrienden maken en de pestkop zal zien dat zijn invloed weggevallen is en je gerust laten. ( en heel waarschijnlijk zal hij een nieuw slachttoffer zoeken)
Je hebt drie soorten slachtoffers van pesters ( jarenlang) l de een is iemand waarvan na jaren de stoppen doorslaan, en de pester hardhandig aanpakt, en de tweede is iemand die alles opkropt en de rest van zijn leven superwantrouwig naar anderen toe is uit angst om opnieuw gekwetst te worden, en die zit ook met een ongekende woede naar zijn pestkoppen toe. Ze vergeten niet, en de gebeurtenissen blijven maken in hun herinneringen, En de derde kan het allemaal emotioneel niet meer aan, voelt zich minder dan niets en pleegt in het ergste geval zelfmoord . ( erg simplistisch voorgesteld)
Mijn zoon word in momenten ook gepest. Gelukkig zijn er kinderen uit zijn school die met het dan komen zeggen, en dan verwittig ik de leerkracht. Ik heb mijn zoon de raad gegeven dat hij van mij erop mag kloppen, als het echt niet stopt na maanden. En ik heb zijn leerkracht dat ook gezegd dat als hij ooit gepest word dat hij niet moet verschieten dat hij vecht omdat hij mag van mij. Leerkracht schrok, kwam met de blabla van dat ,dat geen oplossing is, maar ik heb hem de vraag gesteld of hij ooit gepest is geweest en zijn antwoord was “neen’ en ik heb daarop geantwoord, dat hij dan geen recht van spreken heeft omdat hij niet weet welke impact pesten heeft . En ik heb de ouders van die jongen ook gewaarschuwd dat mijn zoon, dat zal doen als hun zoons volharden in hun gedrag. En ik heb de 2 pestkoppen ook gewaarschuwd. Ze zijn allemaal gewaarschuwd, dan moeten ze achteraf niet gaan janken als ze te blind waren.
Nu ik hoop natuurlijk dat het nooit zover zal komen.
Ondertussen =Mijn zoons pestkoppen komen hier spelen, en dan spelen ze ook effectief goed samen. Ik doe dat expres, zodat ze zoon ook buiten de school leren kennen. Maar op school als die 2 pestkoppen op school samenkomen dan durven ze nogal rap vergeten dat ze wel goed kunnen spelen met zoon. Die twee pestkoppen halen precies het slechtste in elkaar boven. Ik woon rechtover de school en het zijn echt geen engeltjes als ze samen bezig zijn en de leerkracht hen niet bezig ziet, en niet alleen toz van mijn zoon maar ook tegenover anderen . Af en toe hou ik de speelplaats in de gaten als er kinderen van zijn school mij komen vertellen dat mijn zoon gepest word of als mijn zoon zo melding maakt dat ze weer bezig zijn tegen hen, ( kwestie van te zien of mijn zoon geen olifant van een mug maakt) . Als het dan effectief zo is , ga ik gewoon naar de overkant met zogezegd iets dat mijn zoon vergeten heeft, en zeg ik simpelweg tegen die 2 jongens ‘ Als anderen dat zouden doen met jullie, zouden jullie dat graag hebben? Ik dacht van niet, dus doe het ook niet met mijn *x*.’ Of als ze voor de deur passeren als de school uit is, dan zeg ik simpelweg tegen hen ‘ Jullie waren vandaag niet echt faire spelers tegenover *X* en die en die, hé? . Dan verschieten ze en dan zijn ze weer een paar weken stil.
Naar mijn mening moeten ze serieus stoppen met de pestkop te bepamperen, en het slachtoffer nog meer in de grond te duwen. Ze geven gewoon het signaal dat ze mogen doen wat ze willen. Dat het niet erg is wat voor emotionele schade ze aan hun slachtoffer toebrengen.
Zolang een pestkop niet beseft wat hij emotioneel doet met zijn slachtoffers zal hij of zij nooit begrijpen wat de andere voelt, zal hij of zij nooit ophouden, en leert hij alleen nog subtieler pesten waardoor het slachtoffer nog ongeloofwaardige overkomt. Een pester zal alleen geholpen kunnen worden als hij zelf eerst in de schoenen van de gepeste komt te staan, als er zelf eerst wat aan zijn zelfvertrouwen word gerammeld. Dan pas zal hij misschien begrip hebben voor wat hij gedaan heeft, en dan pas kan je een pester helpen, en misschien heropbouwen tot een deftige persoon. Klinkt mssn hard, maar als je zelf nooit gepest bent, kun je nog zoveel zogezegde tips en weet ik veel wat geven maar ze brengen gewoonweg geen zoden aan de dijk. Als je zelf nooit gepest bent geweest en je kind word gepest, dan kun je nooit op de juiste manier handelen omdat je niet kunt invoelen in de beschadigde emotionele leefwereld van je kind.
Ook de reden waarom iemand pest moet onder de loep gelegd worden. Je hebt pesters die pesten omdat ze jaloers zijn op het feit dat het slachtoffer bv thuis mag eten over de middag, die leuke verjaardagscadeaus gekregen heeft of zoiet idioot als nog altijd knuffels en kussen krijgen aan de schoolpoort. Je hebt pesters omdat hun ouders in scheiding liggen en ze met een schuldgevoel worstelen die ze aan niemand kwijt kunnen ( zoals bv dat hun ouders door hun schuld uit elkaar gaan ) en het dan maar afreageren op anderen. Je hebt pesters die met een of andere ziekte kampen die hun zo doet of iemand die begint te pesten omdat iemand uit zijn dichte familie is gestorven en niet kan verdragen dat een andere nog zijn ganse familie heeft. ( Allemaal zaken die tot pestgedrag geleid hebben toen ik toezicht deed op scholen )
Je hebt pesters die er een kick van krijgen om iemand te kleineren. En die laatste zijn degenen die jaren aan een stuk blijven pesten. De andere pesters blijven doorgans niet heel lang doorpesten. Vooral als ze bij iemand terecht kunnen met wie ze kunnen praten,
En verder..
Ook ouders… die mogen soms eens nadenken wat ze in bijzijn van hun kinderen vertellen over anderen ( vooroordelen over ouders/kinderen, roddelen, of zelfs gewoon ruzie maken met hun partners/ ex partners) want Eerlijk daar ligt een van de grootste oorzaken van pestgedrag van kinderen.. Onbewust tonen veel ouders het gewoon voor hoe hun kind iemand moet pesten.
En Leerkrachten die zouden beter rechtuit zijn ipv A zeggen en B bedoelen. Zeggen dat ze het in de gaten zullen houden en ondertussen op hun horloge kijken ,zuchten en zo zie je dat ze er geen bal van menen.. Precies of ze bang zijn om pestgedrag aan te pakken.
En sommige kinderen zijn misschien dramaqueens maar tussen 10 dramaqueens, zit er minimum 1 kind dat effectief gepest word, zit 1 kind dat effectief niet meer weet welke kant het opmoet om het te stoppen, Zit 1 kind dat emotioneel zo gekwetst word dat hij er de rest van zijn leven de gevolgen van zal moeten dragen. En naar dat ene kind , dat tussen de dramaqueens hangt, moet geluisterd worden.. Alleen moeten we door het gemekker van de dramaqueens kijken om dat ene kind te vinden. En daar falen we gigantisch in..
Vraag tot de juristen: op klasse moet je je inschrijven. Zou je dit kunnen beschouwen als een gesloten groep/vereniging waar je bv. scholen en directeurs bij naam kan noemen? Wat zijn in de praktijk de eventuele sancties van het gerecht om iemand zijn school en directeursnaam te noemen in deze context? Als het in de praktijk maar een symbolische euro is …
Pineut, ga je die nu niet met een groep eens mores leren? Het is toch duidelijk, als ze je niet kunnen pakken/identificeren, er geen bewijzen zijn … dan zijn er blijkbaar geen gevolgen. Je kan zelfs toegeven dat je er was, maar dat je niets gedaan had … hoe die vingers dan onder een hamer waren gekomen … tja … dat is woord tegen woord? Ik denk dat het gerecht toch wel ander ineen zit.
Tja allemaal leuk en aardig die verhalen. Geen enkele situatie is vergelijkbaar. Ik ben vroeger ook gepest geweest en gaf de opeens de hoofdpester in t bijzijn van de groep een flink pak rammel (bewusteloos) . Dit bleek voor eens en altijd geholpen te hebben. Nooit geen last meer gehad van die hoofdpester (durfe niks meer). Als ik nu als volwassenen es gepest wordt geef ik verbaal meteen repliek. Als ik fysiek wordt bedreigd geef ik een flink pak rammel. Ben nu 50 jr en nog steeds heel gelukkig !
je staat er alleen voor als slachtoffer.
Niemand gelooft je of wil je geloven. Zelfs als het de dood tot gevolg heeft zullen mensen zeggen dat het een raar verhaal is en er wel meer mee gespeeld zal hebben.
Het enige wat helpt is zoals ric al zegt. Gewoon rammen! Niemand helpt je de laffe bestraffingen van school zorgen alleen voor wraak. niet voor een oplossing.
Slaan dus. Bewusteloos zoals hierboven is wel link. Maar voor de rest pak ze keihard aan. De dader mag best wat breken of een week slecht kunnen lopen of pijn hebben.
Hoe meer pijn en schrik hij heeft hoe groter de kans dat ie ophoudt.
Een pester houdt alleen op als zijn dominantie word gebroken! Is er een hele groep? Pak er 1, maar wel zo genadeloos dat de rest te erg schrikt om in te grijpen.
Belachelijk? Het alternatief dat iemand van ellende voor te trein springt dat is belachelijk.
Ook is belachelijk dat volwassenen niet ingrijpen en geen idee hebben wat er echt speelt. En als ze het wel verteld word zwakken ze ‘t af.
Ik weet dat het eng is, maar je vuisten zijn de enige die je zullen helpen! Vaak zijn pesters zwakker dan ze lijken, ze komen niet voor niks met meerdere.
Ik hoop dat je ‘t gevecht wint.
Heel veel sterkte!
Wat bedoel je met laat kinderen kinderen zijn ? Die kinderen die worden volwassenen en volwassenen kunnen net zo of nog gemener pesten dan kinderen – zowel volwassen pesters als kinderen moeten aangepakt worden – maar de wegkijkers laten het gebeuren dus die moeten ook aangepakt worden en een gepeste moet serieus genomen worden, helaas moet deze waarschijnlijk zijn verhaal doen tegen een wegkijker of volwassenen die zelf ook zijn hoofd niet boven het maaiveld durft te steken, dat is de reden waarom pesten doorgaat , omdat niemand dapper is behalve de gepeste persoon die zich er elke dag er door heen moet slaan en zichzelf moet motiveren alles aan te kunnen.