(Oh, ja, blij dat je dit leest. Je bent een schitterend mens.)

Wanneer heb jij de laatste keer een compliment gegeven? Zopas? Gisteren? Herinner je het je niet meer? En aan wie? Aan je partner? Je kinderen? Aan Fikkie de hond? Vandaag is het complimentendag. Bij wie tover jij een glimlach op het gezicht?

Een compliment geven is eenvoudig, het kost weinig moeite en tijd. En toch kan je er superveel mee bereiken.

1. Je zegt veel met weinig woorden.
2. Je geeft je kind een goed gevoel: ‘Yes, papa heeft gezien dat ik mijn best doe!’.
3. Ouders en kinderen voelen zich goed bij elkaar en zijn aangenaam verbonden.
4. Je kind zal in de toekomst het gewenst gedrag herhalen.
5. Je kind gaat geloven in zichzelf. Dat geloof heeft hij nodig om nieuwe uitdagingen te durven aangaan, om te leren.

Met de investering van één knipoog krijg je dus een vijfvoudige opbrengst! Waar vind je nog zo’n interest?

Kan je ook foute complimenten geven?

1. Een compliment moet uit je hart komen. Als je bijvoorbeeld een compliment geeft over een tekening terwijl jij en je kind weten dat die niet echt mooi is, heeft je compliment een omgekeerd effect. Kinderen zullen je ‘tactiek’ vlug doorhebben en je goedbedoelde woorden en gebaren niet meer ernstig nemen.
2. Zorg voor wat evenwicht. Constant complimentjes geven en blind zijn voor wat fout loopt mag niet. Je bedriegt jezelf en je kind. Je kind krijgt het gevoel dat het perfect is en kan het dan moeilijk krijgen met kritiek. Je loopt het gevaar dat je kind een blaaskaak wordt.
3. Er hoeven niet altijd te veel mensen bij te staan als je complimentjes geeft. Je mag best fier zijn en dat tonen. Maar als anderen daar steeds bij zijn, gaat het vlug op opscheppen lijken. Dat kan zich tegen jouw kind keren.
4. Een compliment geef je best na gedrag dat je fijn vindt (hij heeft alles opgeruimd, mee de tafel gedekt…) Zeker jongere kinderen zien best het verband tussen hun gedrag en het schouderklopje. Maar soms lijkt wat kinderen doen zodanig vanzelfsprekend dat we geen complimentjes meer geven. Wie het dan wel doet, doet wonderen: ‘Tof dat je je schoenen hebt uitgedaan voor je binnenkomt.’