Loading ...
1 jaar geleden 
Elli zit in het eerste leerjaar. Ze kan niet goed mee voor rekenen. Lezen lukt ook nog niet zo vlot. “Ze is nog niet klaar voor het tweede leerjaar”, zegt de juf, “laat haar nog maar een jaartje zitten.” Als een kind leerproblemen heeft, is zittenblijven het voor de hand liggende antwoord van veel scholen. 7 procent van de Vlaamse leerlingen doet het eerste leerjaar over. Leraren denken dat ze daarna wel zullen meekunnen. Maar, is dat wel zo?
Leerlingen die het eerste leerjaar ‘dubbelen’ zijn enkel bij de start van hun bisjaar beter in rekenen en lezen. Verder in de lagere school gaan ze minder vooruit en hinken ze al snel terug achterop. Bovendien zijn zittenblijvers minder populair onder klasgenoten, hyperactiever en asocialer. Ze zijn minder zelfstandig in de klas en ze hebben minder zelfvertrouwen dan hun vriendjes die altijd overgaan. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van de K.U.Leuven.
In basisschool Mikado in Borgerhout zou Elli haar jaar niet moeten overdoen. Geen énkel kind blijft er zitten. Het motto? ‘Niemand kan alles en iedereen kan iets’. De school werkt met parallelgraadklassen en zet de leerlingen zoveel mogelijk met hun leeftijdgenoten samen, ook al hebben ze voor één of meerdere vakken een grote achterstand. Directeur Hilde Henderickx en leraar Marieke Saelens vertellen hoe dat werkt.
Hilde: “We houden zoveel mogelijk rekening met het kind zelf. Zelfs kinderen in een zelfde graad volgen niet allemaal hetzelfde programma. Sommige kinderen volgen nog een deel van het derde leerjaar terwijl leeftijdsgenootjes al een deel van het vierde doen.
Kinderen hebben zelden voor alles een achterstand. ‘Iedereen kan iets en niemand kan alles’, is ons motto. Leerlingen krijgen niet het idee dat ze dom zijn omdat ze iets niet kunnen. Kinderen bloeien open en groeien als ze voelen dat we in hen geloven. Taal is belangrijk en rekenen ook, maar sociale vaardigheden, zelfstandig zijn, muzische en verbale vaardigheden zijn dat ook. We kijken naar het totale kind en bieden hen een toekomstperspectief. Welbevinden staat centraal: wat heeft een kind nu nodig om zich goed te voelen en dus om zich te ontwikkelen? We zijn er van overtuigd dat een kind pas ‘leert’ als het zich goed voelt. Wie zegt trouwens dat je de tafels in het tweede leerjaar moet leren? Sommige kinderen zijn er pas later klaar voor, anderen zullen er nooit klaar voor zijn. In beide gevallen is voor ons zittenblijven niet de beste oplossing. Uiteraard doen sommige leerlingen een jaar langer over een graad, maar ze beginnen nooit helemaal opnieuw.”
Marieke: “Zo’n graadklas heeft veel voordelen. Na het eerste jaar doorgrond ik een kind volop. Ik zie hoe het evolueert en volg dat op. Het volgende schooljaar kan ik in september de leerling meteen bij de arm nemen. Zorgenkinderen hebben veel baat bij zo een vertrouwensband. De leerlingen starten in hun groep als de jongsten, maar na een schooljaar zijn ze de oudsten. Ze ontfermen zich over de kleintjes en krijgen en nemen meer verantwoordelijkheid. Dat is heel goed voor hun status.
De leerlingen zijn ons systeem gewoon. De groepen worden zo vaak samengesteld en gewisseld dat het de leerlingen niet meer opvalt. Want ook met mijn parallelcollega ‘wissel’ ik leerlingen uit zodat we soms eens met homogene, dan weer met heterogene groepen werken. Je moet er wel structuur in stoppen, dat vragen de leerlingen echt. ‘s Morgens vertel ik mijn leerlingen wat de plannen van de dag zijn.”
Hilde: “Voor de ouders is het een proces waarin we ze meenemen. Vanaf de eerste graad is er bijvoorbeeld vijf keer oudercontact. Het rapport geven we ook niet mee met de kinderen, maar bespreken we meteen met de ouders erbij. We zitten zo vroeg mogelijk met de ouders aan tafel zodat ze een realistisch beeld van hun kind krijgen. Voor kinderen die niet het gewone traject volgen, stellen we visueel voor waar ze staan en waar we naartoe willen. Zo bied je een toekomst aan. Als ouders niet akkoord gaan, is dat hun goed recht. We geven hen tijd en vroeg of laat vinden we wel een oplossing. Ten slotte willen ze ook dat hun kind gelukkig is.”
Doorkleuteren of naar het eerste leerjaar?
In de derde kleuterklas blijven zitten, is goed ingeburgerd in Vlaanderen. Gemiddeld 5 procent van de Vlaamse kleuters doet de derde kleuterklas twee keer. “Voor kinderen die niet rijp zijn om naar het eerste leerjaar te gaan, is dat een goede zaak”, zegt specialist Marc Litière, “anders zadel je hen op met een valse start.”
Van de kleuters die geboren zijn in januari blijft maar 2 procent zitten, van de kleuters die geboren zijn in december is dat 17 procent?
Marck Litière: “Dat is logisch. Het is typisch voor het Vlaamse onderwijs dat alle leerlingen van een bepaald geboortejaar op 1 september starten in een nieuw leerjaar. Maar kinderen die in december geboren zijn, zijn bijna een jaar jonger dan sommige klasgenootjes. Als je nog maar vijf jaar bent, is dat heel veel. Voor hen kan het soms erg nuttig zijn om nog een jaar te rijpen of door te kleuteren.”
Kunnen ze niet ‘proberen’ in het eerste leerjaar?
Marc Litière: “Voor het kind zelf is een jaar extra in de kleuterschool niet zo erg. Ze kunnen nog een jaar ‘doorkleuteren’: spelen en leren bij de kleuterjuf. Als ze daar op hun plaats zitten, zullen ze zich goed voelen. Je brengt een kind veel meer schade toe door het toch naar het eerste leerjaar te laten gaan en het daar te laten falen. Je zadelt het op met een valse start, waardoor het zich slecht voelt. Zulke kinderen haken al af vanaf november en moeten dan een speciaal programma volgen of het jaar nadien het eerste leerjaar dubbelen. Dan hebben ze het gevoel: ‘Ik kan dit niet’. De redenering ‘Dan moet hij maar het eerste leerjaar dubbelen in plaats van de derde kleuterklas’ gaat dus niet op. Het is nefast voor het kind en het belast ook de klas, de leraren en de ouders. Je krijgt in de klas en thuis een kind dat niet meekan, dat zich bijgevolg slecht voelt en een laag zelfbeeld krijgt.”
Je brengt een kind schade toe door het toch naar het eerste leerjaar te laten gaan en het daar te laten falen.
Is doorkleuteren altijd een goede oplossing?
Marc Litière: “Als een kind gewoon te jong is, is doorkleuteren de ideale oplossing. Als een kind specifieke problemen heeft, dan is de speelleerklas aangewezen. Voor veel ouders is die drempel hoog, omdat hun kind dan naar het buitengewoon onderwijs moet. Nochtans zijn kinderen die de speelleerklas gevolgd hebben – net als hun ouders – daar positief over. Als er in elke school een brugklas was tussen de derde kleuterklas en het eerste leerjaar, dan zat die vol.”
Welk advies geef je aan ouders?
Marc Litière: “Let er op of je kind zelf aangeeft of het klaar is om naar het eerste leerjaar te gaan. De meeste kinderen voelen zelf wel aan of ze klaar zijn voor de lagere school. Hecht ook niet te veel belang aan die overgang. We zien naar het eerste leerjaar gaan te veel als een mijlpaal. Daar doet iedereen aan mee: kinderen krijgen een nieuwe boekentas en een pennenzak, oma en opa zeggen ‘nu is het gedaan met spelen, je bent groot’ … Maar in de derde kleuterklas leer je ook heel veel. En in het eerste leerjaar zou er ook nog veel gespeeld moeten worden.”
Wie beslist of je kind moet blijven zitten?
De school beslist hoe ze de kinderen in groepen indeelt en dus ook in welk leerjaar een kind thuishoort. Een uitzondering op deze regel is de overgang van het kleuter- naar het lager onderwijs. Daar hebben de ouders het laatste woord, op voorwaarde dat het kind voldoet aan de toelatingsvoorwaarden: voldoende aanwezig geweest in de derde kleuterklas of geslaagd voor een taalproef. In het basisonderwijs bestaan er geen regels voor de overstap naar een volgend leerjaar of een volgende leerlingengroep. De school bepaalt zelf hoe ze de vorderingen van de leerlingen meet en hoe ze daarover aan de ouders rapporteert. Of de school een leerling een jaar laat overdoen of niet, behoort dus tot haar ‘pedagogische vrijheid’. Die beslissing is niet bindend voor andere scholen. Een andere school kan dus beslissen om de leerling toch in een hoger leerjaar in te schrijven.
Op de website van Klasse voor Leraren discussiëren leraren over zittenblijven. Benieuwd wat zij denken?
Geachte,
Eind vorig schooljaar stond ik ook voor een dilemma. Er werd me door de juf van de derde kleuterklas aangeraden om mijn zoontje de derde kleuterklas te laten overdoen. Een hele zomervakantie lang heb ik er over getwijfeld wat het beste zou zijn. Ik las het boek van Marc Litière : “Juf mag ik overvaren?” maar veel wijzer werd ik er niet van. De juf had het steeds over schoolrijpheid en “je mag je kind dat niet aandoen, het is nog te vroeg om hem te laten gaan anders zal hij een laag zelfbeeld krijgen en nooit proeven van succes als hij faalt; altijd achterop hinken… en veel blabla . Wel nu het einde maart is en het schooljaar bijna om is vraag ik me eerlijk gezegd al maanden af waarvoor het goed was. Een kind dat de derde kleuterklas opnieuw moet doen verliest ook zijn vriendjes die naar het eerste gaan, net zoals een kind dat zijn eerste leerjaar overdoet. Hij wordt er ook op nagekeken dat hij zijn jaar opnieuw moest doen. Hij raakt ook steeds minder en minder gemotiveerd om naar school te gaan want in de kleuterklas werken ze o.a. met hoekjes. Elk hoekje heeft verschillende activiteiten of hoe je het noemen wil. Het is steeds opnieuw hetzelfde en hij heeft het allemaal al lang gezien en is het beu gezien. Ik betreur dat ik hem niet liet overgaan en verwijt me zelf dat ik hem de kans niet gaf om over te gaan omdat ik er van uit ging dat hij zou falen(omdat me dat uitdrukkelijk gezegd werd). Ik zou het nooit iemand aanraden. Wie ben ik om te zeggen dat hij zou falen maar vooral wie zijn zij? Er is een spreuk die zegt : “Mislukken in iets is misschien erg maar het niet geprobeerd hebben is veel erger”.
Nancy.
Zou dat ook niet wat met de aanpak van de juf te maken hebben? Zij moet ervoor zorgen dat je kind voldoende wordt uitgedaagd. Het heeft inderdaad geen zin als je kind gewoon dezelfde dingen als vorig jaar moet doen. Kan je het er met haar niet eens over hebben? Ik zou zeggen dat mijn kind zich verveelt, en graag nieuwe dingen zou proberen. Misschien staat ze er wel voor open. Dan ontdekt hij misschien ook het gevoel van: “Dit kan ik al!” bij iets wat andere kinderen nog niet zo goed kunnen.
Nancy bedankt voor deze reactie, ik zit dit schooljaar met hét dilemma. En ik twijfel nog steeds. Maar als ik dan jou bevindingen lees, wel dan is men beslissing snel gemaakt. Al vrees ik dan wel een beetje dat ik ze zal moeten laten zitten in het eerste en dat is dan ook weer niet goed. Aan de andere kant denk ik wel, dat zien we dan wel weer. Bedankt!
Mijn zoon zat in de kleuterklas in een heterogene groep is van kinderen van 4 tot 7 jaar. Hij verjaarde eind juni, dus traditioneel zou hij overgegaan zijn naar het eerste leerjaar nadat hij 6 jaar geworden was. Hij was duidelijk nog niet klaar voor de overstap naar het lager. Cognitief zou hij het wel aangekund hebben, gevoelsmatig was hij nog te jong. We hebben hem een jaar langer laten kleuteren. Omdat het een gemengde groep was, viel dat voor hem en de anderen niet zo op. Trouwens, ze hebben er deugd van om eerst de jongste, dan de middelste en tenslotte de oudste te zijn in een groep. Ondertussen zit hij in het tweede leerjaar en heeft een overschot, waardoor het heel goed gaat met hem.
Het hangt natuurlijk af van de school waar je kind zit en hoe ze de dingen aanpakken. Wij zijn in ieder geval heel tevreden!
Hoi,
als juf van het 1ste leerjaar word ik weleens geconfronteerd met kindjes die waren aangeraden om nog een jaartje in kleuterklas te zitten. Mijn ervaring is dat de kleuterjuf (bij ons zijn er geen kleutermeesters) het altijd bij het rechte eind had. De meeste van die kindjes starten wel goed maar haken af in november. Hun zelfbeeld en motivatie daalt dan enorm. Ze voelen zich niet meer gelukkig, denken dat ze niets meer kunnen en komen niet graag meer naar school. Uiteraard vind ik wel dat kindjes die hun 3de kleuterklas overdoen, voldoende uitdaging moeten krijgen. Ik vind het dan ook jammer dat het zoontje van Nancy (zie hierboven) hetzelfde moet doen als het jaar ervoor. De juf of meester zou voor hem meer uitdagende spelletjes, oefeningen, … kunnen voorzien. Tenslotte is het toch de bedoeling dat hij graag naar school blijft gaan!
Tijdens mijn loopbaan als kleuterjuf heb ik vaak moeten meemaken dat er sprake was dat een kleuter moest blijven overzitten. Deze beslissing werd genomen na het afnemen van een test. Deze test verliep dan nog op de meest onprettige manier, vreemde juf, andere omgeving Ik hoop dat deze toestanden uit de wereld zijn.
Vaak wordt er in de derde kleuterklas, in de loop van het schooljaar, gesproken over de grote school. Als een kind dan te horen krijgt dat het niet meemag is het vaak een zware opdoffer.
In de toekomst kijken kan niemand dus ook die “geleerden” niet die al op voorhand stempels op kinderen zetten. Als je dit doet dan gebeurt er later dat…..nee zo gaat het niet.
Ieder kind is apart en ze kennen en kunnen niet alles op hetzelfde tijdstip. Wie zegt dat ze in de loop van het eerste leerjaar niet plots de smaak te pakken krijgen en vlot meegaan?
Beste ouders aanvaard niet klakkeloos wat ze jullie voorschotelen maar denk er goed over na.
Als afsluiter. De meest grote uitvinders hebben zelfs geen kleuterklas gevolgd….het bestond niet.
Jammer dat je nooit kan vergelijken in zo’n situaties! Je ziet natuurlijk alleen maar de resultaten van de keuze die je maakte, maar ik ben er zeker van als de school je vertelt dat je kind niet rijp is voor het eerste leerjaar, dat ze daar dan ook echt van overtuigd zijn. Het is voor hen ook ideaal als elk kind elk jaar gewoon kan doorschuiven. Ze zullen dus zeker geen advies geven om over te zitten als ze er niet van overtuigd zijn dat het wat zal opbrengen voor je kind. Niemand kan natuurlijk in een glazen bol kijken, maar bedenk even wat je kind meegemaakt zou kunnen hebben in het eerste leerjaar als het een heel jaar aanvoelde dat het alles niet zo goed aankon. Onderschat dit niet. En … het is heel normaal dat je zoontje nu heel wat uitdaging wil. Dat is een reactie van een kind dat wel klaar is voor het eerste leerjaar. Hopelijk kan het die uitdagende opdrachten dan ook van zijn juf krijgen.
Zitten blijven of doorkleuteren: WAAROM? Er bestaat de mogelijkheid om kinderen naar een speelleerklas of brugklas te laten gaan. Dit is een optie wanneer kinderen niet klaar zijn voor het eerste leerjaar, en dit om allerlei redenen.
In deze speelleerklas krijgen kinderen onderwijs op maat. Elke kind krijgt hulp van een logopedist, kinesist,… wanneer het kind hiet nood aan heeft. Deze ondersteuning kan in de klas gebeuren of individueel. Dit gebeurt tijdens de schooluren en is volledig gratis. Kinderen zitten ook in klein groepjes(8 tot 12 kinderen) met leerkrachten die een grote expertise hebben opgebouwd om kinderen zo goed mogelijk te begeleiden. Er wordt gewerkt aan rekenen en taal, maar ook aan het welbevinden van kinderen. Zo stijgen de slaagkansen in het gewone onderwijs en kunnen ze daardoor een normale onderwijsloopbaan afmaken. Dit soort onderwijs bestaat in België en is een RECHT voor elk kind. Gewoon onderwijs als het kan, buitengewoon onderwijs als het moet! Waarom dus het risico lopen om toch te starten in het eerste leerjaar en te dubbelen of de derde kleuterklas over te doen, dit wanneer de school al aangeeft dat er zich problemen gaan voordoen. Na de speelleerklas kunnen een aantal kinderen terug naar het gewone onderwijs, dit zelfs met extra begeleiding vanuit de speelleerklas, indien nodig. Een aantal kinderen hebben meer baat bij speciaal onderwijs. Maar dit alles blijft een beslissing van de ouders. Zij beslissen waar hun kind naar school gaat.
En elke ouder wil hier het beste voor zijn kind!
Kinderen die de speelleerklas gevolgd hebben – net als hun ouders – hebben hier zeer goede ervaringen mee. Spijtig dat deze onderwijsvorm zo weinig bekend is. Maak dit zeker bespreekbaar want het kind staat centraal. Niet de ouders, de kleuterklas of het eerste leerjaar. Elk kind heeft recht op onderwijs waar het nood aan heeft. Laat een kind niet eerst falen. Zo wordt er te veel schade aangericht die een kind blijft meedragen gedurende zijn hele schoolloopbaan. Deze schade kan vermeden worden!!!
Er worden nog steeds testen afgenomen in de derde kleuterklas maar deze worden samengevoegd met observatie gedurende het schooljaar, met aanleg en talenten, met welbevinden en betrokkenheid, et schoolrijpheid, met overleg CLB/ouder/zorgco/directie/kleuterleidster.
De beslissing om een kleuter te laten overdoen is niet zo simpel en uiteindelijk beslissen de ouders of hun kind al dan niet naar het eerste leerjaar gaat. Dikwijls speelt de druk van buitenaf, familie , vrienden hierbij een grote rol. En”dan kan ie beter het eerste lerjaar nog eens overdoen” Dit standpunt wordt ook vaak gedeeld door zorgleerkrachten en CLB, want als het dan nog niet lukt in het eerste zijn er al 2 jaar “verloren”
Ook voor anderstalige kinderen met zware taalproblemen is dit vaak de oplossing: “Ze zullen de taal wel leren als ze leren lezen”
Het is spijtig dat er niet meer middelen worden vrijgemaakt om kleinere klasgroepen te maken( zowel 3de kl kl als 1ste lj)
Met de hulp van meer zorguren ,kleinere klassen, inschakelen van kleuterleidsters in 1ste en meer aansluiting zoeken op de manier van lesgeven uit de kleuterschool( minder klassikaal)meer differeentiatie en inpikken op het niveau waar de kleuter gestopt is in de derde kleuterklas zouden er veel minder zittenblijvers
Ook een sensibilisering van ouders om de druk niet te hoog te leggen( al van in de kleuterklas)zou het welbevinden, betrokkenheid , stressgevoeligheid, gevaar voor faalangst veel verbeteren.
En je mag er zeker van zijn dat er een groot aantal kleuterleidsters wwel oog heeft voor de noden van kleuters die overzitten.
Net zoals voor anderstaligen hoog/minderbegaafden, kinderen met een of ander probleem wordt er voor deze kinderen gediffentieerd, gewerkt met zorgleerkracht, hulp van buitenaf georganiseerd om deze kinderen zoveel mogelijk een gevoel van een gezond webevinden en een grote betrokkenheid te geven in de derde kleuterklas
Annemie
Een gevoelig onderwerp dat zowel bij ouders als bij een schoolteam veel stof doet opwaaien. De kinderen worden ons toevertrouwd en door hard werken, veel genegenheid en inzet probeert heel het team hen te ondersteunen in hun groei en de ouders een gefundeerd advies te geven op het einde van de kleuterschool. Het is waar, wij kunnen niet in een glazen bol zien en soms draait het net iets anders uit dan ingeschat maar ga er maar van uit dat de school het beste met je kind voorheeft.
Alle kinderen telkens opnieuw laten doorstromen en vertrekken vanuit de beginsituatie van elk individueel kind, is een mooie en idealistische visie maar helaas niet haalbaar als je dagelijks met 26 kinderen werkt die je niet altijd even goed begrijpen. Differentiatie is een knap uitgangspunt maar laten we ook niet voorbijgaan aan de werkdruk en haalbaarheid voor de leerkrachten. Want niet alleen uw kind moet zich goed voelen op school, ook het team dat er elke dag opnieuw voor hen staat.
directie basisschool Deurne
Ik ben geboren in december. (Alweer 35 jaar geleden) In de derde kleuterklas moest ik blijven zitten samen met vijf andere kinderen. Zij waren allemaal van januari of februari. We waren samen nog niet schoolrijp. Dat was blijkbaar de conclusie. We beseften amper wat er gebeurde. Ik herinner mij hoegenaamd geen trauma’s of lage zelfbeelden. Integendeel. Ik ben altijd graag naar school gegaan, had goede resultaten en moest nooit echt hard studeren. Niemand heeft mij ooit uitgelachen dat ik moest blijven zitten. Ik had binnen de week nieuwe vrienden. Waarschijnlijk was dit de beste oplossing voor mij. Ik zou het met mijn eigen kinderen ook gedaan hebben als ik die boodschap had gekregen. Ik denk dat kleuterleidsters tegenwoordig wel wat meer criteria hebben om een dergelijk besluit te maken. Al zijn ze niet alwetend. Niemand heeft een glazen bol…
Mijn zoon Jonas, geboren op 30 december, was 5 jaar toen hij naar het eerste leerjaar ging. Hij was de aller-jongste van de klas en de oudste was een meisje van bijna 8. Is dus een verschil van een grote 2,5 jaar. Voor die leeftijd een zeer groot verschil.
3de kleuterklas werd niet overgedaan. Hij zou het mss wel net kunnen, werd mij gezegd. En Jonas zelf wou ook niet doorkleuteren. Hij wou met de vriendjes mee naar de “grote school”.
Heb er nog steeds spijt van dat ik hem niet heb laten doorkleuteren.
Van de eerste week in het eerste leerjaar tot zijn 6de leerjaar was naar school gaan, een marteling. 1ste leerjaar gebist. Zijn lagere schoolcarrière was een regelrechte ramp: Dagelijks huilen, boos worden en steeds hetzelfde “ik kan dat niet”, “Ik ben dom “, “Ik kan niets”
Na het 6de leerjaar kreeg hij geen getuigschrift, wel een attest dat hij dagelijks naar de klas is geweest. De zoveelste domper voor Jonas. Bissen in het 6de leerjaar zag ik niet zitten. Hij was schoolmoe en moest nog veel leren.
We hebben dan gekozen voor een brugklas.
Daar ben ik ( en hij ook) heel tevreden over. De leerstof van de lagere school wordt herhaald, maar met de mentaliteit van het middelbaar. Dus voor ieder vak een andere leerkracht, en voor sommige vakken een ander klaslokaal.
Nu is onze Jonas heel tevreden, gaat graag naar school en komt lachend thuis. En…..heeft goede punten.
Ik denk dat doorkleuteren voor Jonas wel een goede oplossing zou geweest zijn. Hij was als 5-jarige echt wel te jong.
Ik ben kleuterjuf en ouder van een zoon die in de derde kleuterklas niet schoolrijp was. Hij kon zich maar kort concentreren. Was speels en zag het zelf ook niet echt zitten. Ik had algauw beslist: “Hij blijft nog een jaartje in de kleuterklas”.Commentaar van buitenstaanders was er ook. Niet aantrekken.
Hij is nu 23. Hij is nog steeds speels en kan zich kort concentreren. Hij is verstandig en heeft hogere studies gedaan. Hij is gelukkig en evenwichtig. Nooit een seconde spijt van gehad!!
Als juf vind ik het soms zo zielig om vrolijke kleuters te zien treuren
30 jaar is mijn zoon nu, en nog vind ik het jammer dat hij niet een jaar langer heeft gekleuterd of de speelleerklas heeft gedaan. hij was gewoon niet rijp om naar het 1ste leerjaar te gaan, heeft altijd op de tippen van zijn tenen moeten staan. Daardoor was hij ontmoedigd en heeft ook zijn studies in het hoger onderwijs niet afgemaakt. Toch zien we dat hij een boel talenten heeft. Met een extra diploma zou hij een betere keuze kunnen maken op de arbeidsmarkt.
Wij staan ook voor een moeilijke keuze. Ons zoontje, 2 maanden te vroeg gebeuren, is altijd net wat trager in bepaalde zaken geweest, vooral oog-hand motoriek en concentratie. Verbaal is hij sterk genoeg en IQ getest, is normaal. Hij is nu aan het einde van zijn 3e kleuterklasje en hij volgt kine, als extra hulp. De school raadde aan om hem naar een speel en leerklas te sturen, wat we theoretisch een zeer goed idee vinden. Maar toen we in die school een kijkje gingen nemen werden we geconfronteerd met een heel andere omgeving dan we gewend waren. Hier zitten veel kinderen met gedragsproblemen, die dus na het werken in de klas, zich ook graag uitleven op de speelplaats, maar dit toch veel agressiever doen. Voor timide kinderen die uit het kleuterondewijs komen is dit wel een grote verandering. Zij gaan op leervlak wel beter presteren, maar gaan langs de andere kant ook makkelijker bedplassen, nachtmerries hebben en niet meer naar school willen. Wij zien hem niet kunnen aarden in die omgeving en overwegen dus 3e kleuterklas te herhalen in andere school met goeie zorgverbreding, of misschien eerste leerjaar ? CLB weet het ook niet goed en raadt ons aan om het te proberen. Dit is zo een moeilijke beslissing, waar doen we onze zoon het meest plezier mee ? Jaartje bissen en veel spelen, maar niet echt meer gestimuleerd worden, of eerste leerjaar waarbij hij misschien inderdaad op de toppen van zijn tenen moet gaan lopen. Ik denk als moeder dat er veel afhangt van hoe groot het klasje is, de zorgverbreding en de communicatie met de ouders om mee te helpen in zijn ontwikkeling. Iemand nog goede raad voor ons ?
Het is belangrijk dat een kind zich op z’n plaats voelt. Dat bepaalt veel van het zelfbeeld en heeft rechtstreeks invloed op persoonlijke ontwikkeling. zelfvertrouwen is zo belangrijk en schoolse prestaties bepalen hierin veel, zeker in het eerste lj. Ik heb hiervoor een product gevonden dat helpt om je kind voor te bereiden en te steunen in deze faze op school
op http://www.homescool.be leest u meer. Het voordeel hierbij is dat zowel grootouders als oudere broers of zusjes hier ook een belangrijke rol kunnen spelen. U kan ook tijdig merken wanneer u kind ergens klaar voor is.
Onze zoon, nu 9, zit een jaartje later in het derde leerjaar. O.w.v. motorische onrijpheid kozen wij voor hem om een speelleerklas te doen. We vinden dit nog steeds een zeer goede beslissing. De problematiek werd rond 4 jaar duidelijk en sindsdien volgde hij reeds logo en kiné.
In de speelleerklas leerde hij echt om zijn motorische “onkunde” een plaats te geven en hij kan er nu ook veel beter mee over weg + er is daar veel aandacht om kinderen weerbaar te maken.
Het ergste wat hem in onze ogen kan overkomen is een jaartje later afstuderen. Is dit dan een probleem? Voor ons niet!! Onze zoon doet het nu goed in het derde leerjaar, zijn problemen zijn niet voorbij en zullen ook nooit opgelost raken. We zijn er echter van overtuigd dat hij zonder de bagage van de speelleerklas nooit zo stevig aan zijn lagere school had kunnen beginnen. Het heeft zijn zelfbeeld en vaardigheden absoluut verbeterd. De derde kleuterklas over doen had nooit hetzelfde resultaat kunnen opleveren. Die kennis en mogelijkheden heeft een kleuterschool gewoon niet. Wij raden iedereen die erover twijfelt of zijn kind wel schoolrijp is aan ernstig na te denken. Stuur je kind toch niet te snel naar het eerste leerjaar!! Alles op het juiste moment doet een kind zoveel meer deugd. We willen toch allemaal een kind dat zich gelukkig voelt en niet constant op de tippen van de teen moet lopen.
Geloof niet dat als het in de kleuterklas moeilijk gaat dat die problemen in het eerste leerjaar niet meer zullen bestaan. Gun je kind de tijd!!!
In een reactie las ik dat je een timide kleuter had en dat je bang bent dat hij/zij niet kan aarden bij drukke (lees kinderen met gedragsproblemen) kinderen in een speelleerklas. Wel onze zoon was ook altijd zeer stil, rustig en niet weerbaar, vertoont zeker geen gedragsproblemen, toch vond hij heel snel zijn draai in het klasgroepje waar kinderen met diverse aandachtspunten zitten. Na een positief advies om nadien in het eerste leerjaar te starten ging hij weer naar zijn vroegere school en vond ook daar in de nieuwe klas snel kinderen met wie hij goed overweg kon. Meer zelfs ook de kinderen waar hij oorspronkelijk mee in de kleuterklas zat waren heel verheugd omdat hij terug op school kwam.
Bij mijn zoon (nu 2de LJ) is van 20 december. Ik zag ook meteen al in het 1ste kleuterklasje dat hij heel speels was en weinig concentratie had. Ik heb hem dan in het 2de kleuterklasje laten zitten. Ze zijn er dan ook minder van bewust en het is niet “net vóór de grote stap (1ste LJ)”.
Heb geen dag spijt en ben blij dat mijn kind een kind mag zijn. We zijn té veel eisend voor onze kinderen (waarschijnlijk omdat elke ouder wil kunnen stoeffen hoe goed hun kind wel is) maar mijn zoon is uniek en ik hou van hem hoe hij is. Om hem elke dag met een grote glimlach te zien is goud waard . Hij vindt wel zijn weg in’t leven… hebben we dat niet allemaal gedaan ! Mijn enige verwachting voor hem is; dat hij blij is.
PS: Caroline Peers, heel mooi gezegd !
Hallo,
Wij zaten hier ook met hetzelfde probleem. onze tweeling (een maand te vroeg geboren) zitten nu in de 3e kleuterklas. Aan de hand van de testen zijn ze ook niet schoolrijp voor naar 1e leerjaar te gaan. ze volgen ondertssen ook apart logopedie en motoriek. Het clb en de juf raadde ons aan om eens te gaan kijken in een speel en leerklas of in een type 1 klas. dit hebben wij ook gedaan en we zijn serieus verschoten in de positieve zin. Je merkt in een type 1 klas ook hoe de leerkrachten meer tijd en energie kunnen steken in een klas van amper 12 kids, terwijl ze nu in een klas van 28 zitten. In een type 1 klas krijgen ze tijdens de schooluren ook de nodige begeleiding: logopedie, kine enz.. wij hebben dan ook sterk overwogen om hen naar een type 1 klas te laten gaan vanaf september. het is zeker niet evident, maar je moet uiteraard denken wat zou het beste zijn voor je kind. Want een jaartje speel en leerklas is goed, maar hebben ze daarna de nodige achterstand ingehaald? Nu kunnen ze naar het 1e gaan en krijgen ze de nodige begeleiding die ze nodig hebben.
Ik stond een jaar geleden ook voor die moeilijke keuze bij mijn decemberkindjes. Het is kiezen tussen 2 negatieve zaken. Doorkleuteren en de vriendjes wel zien overgaan en alle reacties van dien of naar het eerste met de kans dat ze dat jaar zouden moeten overdoen en alle gevolgen. We kozen voor doorkleuteren, niet langer maar even lang kleuteren als de voorjaarskindjes waarmee ze in 2007 waren ingestapt. Het is vooral de eerste maand moeilijk geweest, de vriendjes die over gingen zagen hen niet meer staan en de andere klasgroep vonden ze niet gelijk aansluiting want die was al gevormd maar het is snel goed gekomen. Niet meekunnen in het eerste geeft ook problemen. Er is ook een eigen leerlijn uitgeschreven door de juf, daar moet je op staan. Het kan niet de bedoeling zijn dat ze na dat jaar even ver staan omdat ze zaken blijven vermijden die ze niet goed kunnen. Gezien er niet dadelijk een speelleerklas in de buurt was ben ik wel privé hulp gaan zoeken. Bij de logo en kiné werken ze ook rond schoolrijpheid. Het voordeel is dan dat ze niet van school moeten veranderen.
Er was wat twijfel of mijn zoon wel schoolrijp was op het einde van de 3e kleuterklas. Ik heb hem toch laten overgaan naar het 1e leerjaar. Uiteindelijk heeft hij het eerste leerjaar overgedaan wegens een paar zwakke resultaten. Na heel lang aandringen van mijn kant werd hij dan pas nog een jaar later getest op dyslexie. Na de lijdensweg doorheen de logopedie kregen we dan nog eens een half jaar later eindelijk die diagnose. Een jaar doorkleuteren zou hem dus niet geholpen hebben in de lagere school. Ik ben blij dat ik hem dat niet heb aangedaan.
Mijn zoon zit nu in het 2e leerjaar.
Hij heeft zijn 3e kleuter gedubbeld.
De juf vond hem wel intelligent genoeg, maar niet schoolrijp.
Voor kindjes die schoolrijpheid missen, blijkt te dubbelen in het 3e kleuter beter.
Ik was volledig akkoord met de juf.
Mijn zoon verjaart op 21 december.
2 weken later geboren, en hij zat sowieso ook pas waar hij nu zit.
Bovendien is hij tot nu toe in alles nogal een laatbloeier geweest.
Ik heb zeker geen spijt van mijn beslissing.
Ik denk dat het zijn zelfvertrouwen ten goed komt.
Altijd aan het staartje van de klas hangen is niet leuk.
Enkel in het 1e trimester van zijn 2e keer 3e kleuter moest hij wennen aan de nieuwe kindjes en voelde hij zich te groot voor hen.
Voor de rest alleen maar positieve ervaringen.
De juf van het 3e kleuter zorgde voor aangepaste oefeningen voor de ‘dubbelaars’.
En ik heb gezien dat zij het er moeilijk mee had om ons de boodschap van het dubbelen te vertellen.
Los daarvan heb ik gelezen dat de hersenen op 5 jaar niet klaar zijn om te leren lezen en schrijven.
Ook mijn neefje verjaart op het einde van het jaar.
Hij geraakte er altijd door, met de hakken over de sloot.
Uiteindelijk heeft hij zijn 4e leerjaar moeten overdoen.
Daarna zag je hem open bloeien, vooral op persoonlijk gebied.
Mijn vriendin geeft les in het 1e leerjaar.
Zij zegt dat kindjes die dubbelen in het 1e het veel te gemakkelijk hebben in het begin van het schooljaar.
Tegen dat ze beseffen dat het moeilijker wordt, hebben ze een totaal verkeerde houding aangenomen.
Uiteraard is elk kind anders en moet er een gegronde reden zijn om het te laten dubbelen.
En ik kan niet weten hoe mijn zoon het zou doen als hij nu in het 3e leerjaar zat.
Maar ik ben ervan overtuigd dat het jaartje extra ‘spelen’ hem deugd gedaan heeft.
Als moeder van een kind van eind december en eentje van begin januari, stel ik mij eigenlijk vragen over het schooljaar-systeem.
Ik vraag mij af of het werken in niveau’s zoals in het Freinet-onderwijs niet beter is voor de persoonlijkheid van de kinderen.
Wij hebben 4 kinderen. Ons oudste kind wandelde fluitend door de kleuterklas en de lagere school.Ons 2de kind problemen vanaf de 1ste kleuterklas: hij was te speels, kon zich niet goed concentreren. In de 3de kleuterklas was er geen probleem om naar het 1ste leerjaar te gaan dus maakte hij de stap. Vanaf lesdag 1 ging alles fout, de juf vertelde terug hetzelfde als in de 1ste kleuterklas, te speels en te weinig concentratie. CLB heeft hem toen getest en bleek in de concentratietest dat hij die zonder fouten en spelend maakte terwijl hij aan de begeleidster nog een verhaal vertelde en een liedje zong. Geen concentratieprobeel dus. Maar het wilde niet lukken in het 1ste. Dus beslisten we om hem de schakelklas te laten doen. We hadden de luxe dat er op die school zelf zo’n klasje was. Heel goed! Rest van de lagere school geen probleem. Hij kon ASO doen maar weer tijdens dit 1ste jaar middelbaar bleek hij zich te pletter te vervelen. Hij doet nu technisch en is zeer tevreden. Hij bleek gewoon geen stilzitter te zijn maar is verstandig en heeft veel andere talenten.
Ons 3de kind: 1ste kleuterklas zegt de kleuterjuf, mevrouw Uw zoontje zijn taal is slechter als dat van de migrante kindjes. Daar sta je dan, wat nu? Extra aandacht logopedie enz… Ook een jaartje schakelklas, geen probleem tot eind 3de leerjaar. Testen op leerstoornissen: resultaat dyslexie en dyscalculie. De juf raad type 8 onderwijs aan. Daar gingen we een kijkje nemen, heel gedreven begeleiders die een pluim verdienen, maar inderdaad in een omgeving met gedragsstoornissen, verplegend personeel, psychologen … Je krijgt de kriebels want dit lijkt niet op school.Onz kids hebben geen gedragsprobleem of adhd e.d.
Ons 4de kind bleek dyslexie, dyscalculie en dysfasie te hebben toen ook hij gestest werd voor het 1ste leerjaar. Een diepe zucht, en wat nu?
Wij kozen voor onze kinderen eenleefschool. Ervaringsgericht onderwijs met het gewone leerplan zoals in een andere lagere school maar op een andere manier gebracht. Hier ontdekten we kinderen die hoogbegaafd zijn en sneller de leerstof doorlopen en samen in een groep zitten met kinderen die trager evolueren. Heel kindvriendelijk en heel erg veel aandacht voor het tempo en de mogelijkheden van het kind zelf, ook het principe van jongste, middengroep en oudste is super. Dat is voor ons een gouden oplossing geweest. Hoewel ik dit spijtig vind. Dit type school zou gewoon algemeen moeten zijn, geen opvangnet voor hoogbegaafde, of kids met leerstoornissen die niet in type 8 thuishoren. Wat deze school kan, kan toch elke school!
De lat ligt heel hoog voor onze kinderen. Ik heb geleerd dat elk kind zijn mogelijkheden heeft. Onze oudste doet nu haar 6de ASO economie-wiskunde,verstandig, maar heeft zelfs geen interesse om een ei te bakken. De 2de is nog altijd speels en zal dat blijven, verstandig en heel vindingrijk. De 3de en de 4de door de leerstoornissen zullen ze een beroepsopleiding volgen, en misschien later veel verdienen door de klusjes van de ‘verstandige’ mensen op te knappen omdat deze hier geen niks van kunnen. Waarom maken we ons zorgen? Elk kind krijgt een toekomst die bij hem past. Het blijven mensen en vooral onze kinderen. Een diploma en een goed brein is niet altijd de succesformule om een gezond, evenwichtig en gelukkig mens te zijn.
Ik ben juf van de derde kleuterklas.
Een heel jaar observeer ik alle kleuters .
Ik bekijk allerlei verschillende vaardigheden.
Dan is er nog de toetertest en met al mijn gegevens tracht ik een eerlijk advies te geven aan de ouders.
Dit is elk jaar weer zeer moeilijk omdat de “aanvaardingsdrempel” zeer hoog is (te begrijpen)maar ik moet eerlijk blijven tov van mijn kleuters.
Elk jaar zeg ik tegen collega’s en directie was er maar een speelleerklas,brugklas in onze school.
Heel veel kleuters zouden genieten van een geleidelijke overgang tussen kleuterschool en lagere school.
Ik weet ook dat we niet in een glazen bol kunnen zien maar we geven advies over onze bevindingen van een heel jaar.
Alle ouders die voor een moeilijke keuze staan wil ik veel sterkte geven !
ons zoontje werd geboren in oktober 2006 en had een motorische achterstand vanj ongeveer 6 maanden. op het einde van de eerste kleuterklas stelde de juf voor om hem toch nog eens zijn eerste kleuterklasje te laten overdoen omdat hij volgens haar nog niet klaar was om over te gaan naar de tweede kleuterklas. wij volgden die beslissing en gingen hiermee akkoord (met groot protest van de grootouders en anderen)
in september zag ons zoontje al zijn vriendjes bij da andere juf gaan en hij moest opnieuw bij dezelfde juf gaan samenzitten met peuters van 2,5 jaar. hij verveelde zich daar steendood in de klas, wat thuis resulteerde in nachtelijke huilbuien, agressie tegenover ons en zijn broertje en teruggrijpen naar de fopspeen.
ons kind was zichzelf niet meer en bleef trappelen op hetzelfde niveau. ook de juf had dit door, maar bleef beweren dat dit de beste oplossing was geweest.
toen hebben we besloten om hem te laten veranderen van school. vanaf januari zou hij montessori-onderwijs volgen, een uniek methode-onderwijs in onze streek.
daar zaten alle kleuters (peuter, 1,2 en 3) samen en de grootsten leerden het aan de kleinsten. het was een totaal andere manier van onderwijs, maar wij vonden het het proberen waard!
en we hebben hier ondertussen nog geen minuut spijt van gehad! na twee dagen hadden we opnieuw een blij, opgewekt kind dat graag naar school ging! wij zagen ons kind iedere dag evolueren en zijn schade inhalen! in dit soort onderwijs kan hij even “blijven hangen” waar het nodig is en een stapje vooruit gaan waar hij sterk in is. hij hoeft niet het hele jaar weer te herkauwen, maar kan op zijn eigen tempo en met zijn eigen kwaliteiten verdergaan.
wij kunnen het montessori-onderwijs sterk aanraden aan iedereen wiens kind een beetje meer tijd nodig heeft en het op zijn eigen tempo wil doen.
Onze jongste dochter, 8 jaar van september en prematuur geboren, zit nu in het tweede leerjaar en gaat elke dag opgewekt naar school. In de derde kleuterklas (1ste maal) was dit na Pasen niet zo evident: ze treurde, werd geplaagd en zei dat ze niet naar het eerste leerjaar wou, bovendien zat ze in een klas van 28 kindjes met een aantal pestkoppen. De school raadde ons ook aan om haar te laten doorkleuteren of naar de speel-leerklas te gaan, na een test bij Marc Litiere waren we ook overtuigd. Omwille van haar sociale contacten hebben we gekozen voor haar om door te kleuteren in dezelfde school en met een andere juf. Onze dochter bloeide terug open, kon lezen vanaf Pasen (op haar ritme) en begon met wat voorsprong aan het eerste leerjaar in een kleinere klas.
We hebben nog geen moment spijt gehad dat we onze dochter hebben laten doorkleuteren. Ze is een nog steeds speelse, lieve en enhousiaste meid die elke dag graag naar school gaat.
Soms weet je als ouder wel wat het beste is voor je kind. Toch blijft het belangrijk om te blijven overleggen met de kleuterjuf als de juf van het eerste lj. Wij twijfelden ook of onze zoon (geboren in oktober)naar het 1e lj kon. Hij heeft het niet altijd even makkelijk, maar toch zijn we blij dat hij in het eerste lj zit. Dankzij de goed uitgewerkte zorg op school vindt hij het opnieuw en nog steeds leuk om naar school te gaan en nieuwe dingen te leren. En we worden zeer regelmatig op de hoogte gehouden van alles (dus ook psychosociale aspecten), waar we heel tevreden over zijn. Vermoedelijk zit er meer achter (vermoedelijk een leerprobleem??) en daarvoor hebben we goede contacten met het CLB en de school. Wat zou dan het nut geweest zijn van doorkleuteren?
Ik denk daar waar goede communicatie is tussen school en ouders er samen een juiste beslissing kan genomen worden. Misschien is er nog meer overleg nodig tussen kleuterjuffen en lkn van het 1e lj zodat de overgang voor de kids niet te groot is? Want het is toch wel een grote verandering en hard werken in die grote school voor die kleine mannen!
Mijn zoon is van begin januari 2006. Op het einde van de eerste kleuterklas was ons aangeraden om hem direct over te laten gaan naar de derde kleuterklas dus geen 2 de kleuterklasje. Hij heeft heel veel uitdaging nodig en zou deze niet genoeg hebben en zich snel vervelen. Nu zit hij in de 3 de kleuterklas, heeft massa’s vriendjes, verteld over school, gaat graag, allemaal dingen dat hij het vorige jaar niet deed. Vorige maand vertelde de juf me, hem nog een jaartje te laten doorkleuteren omdat hij te speels is. Zijn toetertestjes waren boven het gemiddelde. Hierin ben ik nu wel een beetje van geschrokken, dit is toch wel een beetje met mijn kind “spelen” eerst een jaar skippen en dan blijven zitten. Wij gaan hem toch naar het eerste leerjaar laten gaan, hebben schrik dat hij anders gedemotiveerd zal raken, terug nieuwe vriendjes, weer zelfde oef. Uiteindelijk is het nog bijna 6 tegen dat het nieuwe schooljaar begint.Volgens mij doen sommige scholen dit ook om hun klastellingen te laten uitkomen.
Wij hebben ons zoontje (geboren eind december) 2 jaar terug ook laten doorkleuteren. Niet op advies van de juf,maar wel op advies van de logopedist waar we in behandeling met hem waren. De juf zei dat doorkleuteren eigenlijk niet werd gedaan, enkel ingeval van langdurige ziekte of iets dergelijks. In het begin van het volgend schooljaar waren ze met 3 kindjes die doorkleuteren. De aanpak van de juf is spijtig genoeg niet veranderd. Maar momenteel zit hij in het eerste en gaat het vrij goed. Het doorkleuteren heeft hem toch goed gedaan. Nu was hij veel meer klaar om de stap naar het eerste te zetten. Je kan niet terug kijken, maar ik denk wel dat hij nu veel meer problemen zou hebben en dan nu misschien zou moeten blijven zitten. En in het oog van de kinderen is hij nu niet blijven zitten,terwijl ze in het eerste altijd gezien blijven als een zitten blijver.
Onze zoon zit nu in de derde kleuterklas en heeft zowel visuele problemen als CVI…zijn huidige school is een hele fijne school met hele lieve en behulpzame kinderen en een topjuf…het liefst van al zien we hem met zijn vriendjes overgaan naar het eerste leerjaar maar uit testen en bespreking blijkt dat hij ondanks zijn verstandelijke mogelijkheden het eerste leerjaar niet aankan en dat hij best naar de speelleerklas gaat van type 6 onderwijs…naast het verdriet van het verlies van zijn vriendjes, de verandering vanc school is er de angst om de confrontatie met kinderen met gedragsproblemen zoals hier nog beschreven in andere reacties. Ook de schoolkeuze is erg beperkt want er is in Limburg geen enkele erkende school type 6. Ik vrees ook dat er in de scholen een gebrek aan deskundigheid is op vlak van CVI dus een keuze maken is bijzonder moeilijk maar wij blijven zoeken naar de beste ondersteuning voor onze zoon…
ik wens aan alle ouders die worstelen met een keuze dilemma veel sterkte omdat ik voel hoeveel verdriet en moeite ikzelf hiermee heb!
ik zit dit jaar in een gelijkaardig geval. mijn kleine man zit in de tweede kleuterklas. juffrouw (een hele lieve juffrouw trouwens) zegt dat mijn zoon mogelijks problemen zal ervaren met ‘de aangeboden leerstof’ in de derde kleuterklas.
mijn rughaar kwam rechtop te staan. is er dan geen plaats in de klas voor iets trager ontwikkelende kindjes ?
binnenkort moeten de kindjes al kunnen fietsen van zodra ze de moederschoot verlaten?
ik vind dit niet fijn, en zo ga ik dus de paasvakantie in, met een klam gevoel …
dat het revalidatiecentrum (waar ze testen wat er met het kind aan de hand zou KUNNEN zijn) met een wachtlijst zit tot september dit jaar, betekent volgens mij dat er veel kindjes zijn waar er MOGELIJKS iets mee scheelt.
mijn conclusie: tragere kindjes maken een groot percentage uit van de klasbevolking. zou het dan niet democratischer zijn van het lesniveau wat aan te passen? mss liggen de eisen de laatste jaren wat te hoog …
Zo’n 13 jaar geleden, toen ik een derdejaars kleuter was, moest ik op het einde van het schooljaar naar het PMS. Ik was namelijk geboren in januari en een jaar te vroeg naar school gegaan: ik was er gewoon snel klaar voor. Samen met twee vriendjes in hetzelfde parket werden we uitvoerig getest door het PMS. Ik maakte geen goede beurt: zo tekende ik geen neus toen mij werd gevraagd een mannetje te tekenen (ik vond dat gewoon mooier, ik tekende op z’n ‘south parks’), en dus “dacht ik dat mensen geen neus hebben!!!”. Terwijl ik erbij zat, liet mijn beoordelaar duidelijk weten wat ze van me vond. Een dom kind. Het verdict was dan ook duidelijk: blijven zitten die handel. Mijn moeder én mijn kleuterjuf waren verbouwereerd: ik kon altijd goed mee, ik zou me vervelen als ik moest blijven zitten. Ze hebben dan ook samen beslist om me toch naar het eerste leerjaar te sturen. Gelukkig maar: ik was mijn hele lagere schoolcarrière moeiteloos bij de top van de klas. PS de ouders van een ander schoolkameraadje luisterden wel en lieten hun kind een kleuterklas dubbelen.
Het is natuurlijk lang geleden, en ik ben ervan overtuigd dat er ondertussen deskundiger wordt omgegaan met de schoolcarrière van kinderen. Het zal ook best zijn dat sommige kinderen wél heel erg gebaat zijn om nog even in de kleuterschool te blijven. Maar vertrouw wel op je gezond verstand wanneer je een beslissing neem, en overleg met de school.
Foutje hierboven: het gaat om 23 jaar geleden
Bij onze dochter was al vrij snel duidelijk in de derde kleuterklas dat ze zich niet happy voelde in de klas, de andere kinderen waren veel sneller als zij en ze voelde zich dan ook niet prettig op school met veel tegenzin ging zij dit jaar naar school. Wij wisten voor het paasverlof van dat schooljaar dan ook al dat zij een jaartje extra zou blijven kleuteren dit was voor ons geen moeilijke beslissing, de moeilijke beslissing voor ons was dat wij nog een dochter hebben die 11 maanden jonger is.
Als onze oudste naar het eerste leerjaar zou gaan zouden ze bij elkaar in de klas komen hoe zou dit verlopen. Wij hebben toen de bewuste keuze gemaakt om ze bij elkaar in de derde kleuterklas te plaatsen en te kijken wat dit zou brengen mocht dit niet goed gaan dan had een van de twee naar een andere basisschool gemoeten.Ze zitten nu beide in het eerste leerjaar bij elkaar in de klas en we hadden als ouders geen betere beslissing kunnen nemen.Want onze oudste doet het nu beter dan onze jongste die wel”RIJP” was voor het eerste leerjaar. Ik vind dat het heel belangrijk dat je als ouder kijkt naar je eigen kind voelt het zich prettig op school en hoe komt dat tot uiting thuis. Overleg met de school is hierin belangrijk maar zelf ken je je kind toch het beste. Het CLB vind ik hier absoluut geen toegevoegde waarde hebben ik vond het zelfs heel vernederend dat ze op huis bezoek kwamen om de thuis situatie te bekijken en je als ouders het gevoel geven dat je zelf niet de juiste beslissing kunt nemen voor je kind.
Mijn dochter moest ook blijven zitten in het derde kleuterklas maar ik heb haar toch laten overgaan naar het eerste leerjaar omdat ik persoonlijk vond dat ze in het eerste jaar nieuwe dingen leren! De juf zei destijds dat het niet goed is om jouw dochter naar het eerste te sturen want ze gaat daar blijven zitten, ik zei dat is niet zo erg want dan gaat ze beseffen dat het in het lagere school anders aan toe gaat dan in de kleuterschool! En ze is dan toch niet blijven zitten in het eerste maar had het wel moeilijk met rekenen! Maar nu doet ze heel goed haar best en zit ze in het vierde! De ouders moeten eigenlijk zelf uitmaken wat het beste is voor hun kind! Ik ken ook kindjes die het derde kleuterschool 2 keer moesten doen van de juf en in het eerste leerjaar ook zijn blijven zitten! Ik geef jullie een goed raad, luister niet te veel naar de juf maar naar wat jij denkt dat jouw kind aankan! Als je bereidt bent jouw kind te helpen in het eerste leerjaar dan zou ik zeggen, geef hem een kans in het eerste leerjaar!
Mijn jongste zoontje zit momenteel in de brugklas. Dat hij vorig jaar niet naar het eerste leerjaar kon gaan was snel duidelijk. Hij heeft immers ook CVI en nog een mentale achterstand. Van zodra in de kleuterklas toetertesten werden afgenomen had hij buikpijn en wilde hij niet naar school. Nu gaat hij elke dag doodgraag naar school ook al waren we bang in zijn plaats. Hij ging immers naar een andere school gaan zonder zijn vriendjes.
Weten dat je kind ondertussen graag naar school gaat en gelukkig is doet je dit echter snel vergeten. Hij gaat er dan ook vanuit dat hij in het 1e zit ook leert hij nog niet schrijven en lezen.
We hebben dan ook nog geen moment spijt van deze beslissing.
Wij hebben een paar jaar geleden ook deze keuze moeten maken. De testen in de klas, als de testen van het CLB waren een drama. Niet dat hij deze niet aankon, maar hij was nog veel te veel met andere dingen bezig. In samenspraak met de juf, de zorgjuf en het CLB hebben we dan de keuze gemaakt om ons zoontje zijn 3de kleuterklassen te laten dubbelen. Ik heb mijn gedacht hier ook echt moeten opzetten want iedereen ziet graag zijn kind vooruitgang. Mijn ex had er grotere problemen mee, maar doordat hij zich toch niet zo erg interesseerd in zijn zoon zag hij de problemen ook niet. Daarmee hebben mijn huidige man en ik daarna dan ook 100% achter onze keuze gestaan. Hij was gewoon nog te speels en zo. Heeft op zijn gemakje nog een jaartje kunnen groeien (op alle vlakken) en kon daarna in het 1ste leerjaar zonder problemen mee. Hebben hem ook wel naar ergotherapeute en logopediste gestuurd wat ook héél erg geholpen heeft en nu nog steeds terwijl hij nu in het tweede leerjaar zit.
Het is jammer als ze hun jaar moeten dubbelen, maar had liever dat hij zijn kleuterklas dubbelde dan zijn 1ste leerjaar want er gaat sowieso weer een jaar voorbij waar ze dan nog eens een rapport krijgen en als ze daar geen goeie punten op halen zeer teleurgesteld zijn. Mijn raad: laat je kind groeien op zijn tempo en dwing ze de overstap niet op.
Bij ons zoontje van 7 jaar (geboren in december) hebben wij ook erg getwijfeld of hij wel rijp was om naar het eerte leerjaar te gaan. De ‘intelligentie’ was er wel, maar hij was verbaal zwak (een erg late prater) en ook nog erg speels. Toch raadden de zorgjuf en juf ons aan hem te laten doorgaan, we zouden zelfs een ‘foute’ beslissing nemen volgens hen, mochten we hem het 3e kleuterklasje laten overdoen. Hij startte heel zwak in het eerste leerjaar, maar dankzij onze hulp en die van de juf en zijn sterke wil om te werken, evolueerde hij erg goed. Hij mocht dan ook overgaan naar het tweede. Hier is hij goed gestart, maar nu stellen we vast dat sommige vakken meer en meer zijn petje te boven gaan. Sommmige vakken, zoals lezen en maaltafels gaan best wel goed, maar de algemene kennis en verbale kennis zijn, in vergelijking met leeftijdsgenootjes, zwak. Hij hoeft voor ons helemaal niet uit te blinken, maar we zijn nu wel bang dat hij in het derde leerjaar niet gaat kunnen volgen en zich daar ongelukkig gaat voelen…. Langs de andere kant zou ‘dubbelen’ misschien ook te gemakkelijk zijn voor hem en gaat hij zich misschien niet meer inzetten? We weten niet goed wat te doen. Alle raad is welkom.
Aan Tom
Als de juf/meester zegt dat jouw zoon moet blijven zitten in het tweede dan laat je hem het jaar terug overdoen! Mijn dochter was ook zwak gestart in het eerste en daarna blijven zitten in het tweede en ik moet toegeven dat ze is blijven zitten in het tweede heeft haar deugd gedaan! Ze zit nu in het vierde en de juf zegt dat ze schitterende punten heeft en ze zeker mag overgaan naar het vijfde! Dus voor sommige kindjes is blijven zitten een deugd en voor de anderen weer niet! Vraag raad aan de juf/meester! Succes!
Onze zoon nu 10 jaar ( geboren in
september),doorliep de kleuterklas met glans( Freinetonderwijs) ,bij de testen van de derde kleuterklas was hij één van de beste.
Bij de blokfiguren had hij echter wel een zwak resultaat, maar dit zou enkel een werkpunt worden.Ook werd hij altijd als zeer volwassen omschreven door de verschillende kleuterjuffen. Hij bleek wel niet zo goed in tekenen en puzzelen , maar het motto was elk kind heeft zijn kwaliteiten .
Wij als ouders maakten ons zorgen, doch we werden duidelijk meegedeeld dat hij zeker naar het eerste leerjaar zou overgaan.
Het werd een ramp, mijn zoon werd door de leerkracht omschreven als lui.( klopte niet met het beeld van onze zoon )
Lezen en schrijven lukte niet, rekenen wel maar de cijfers schrijven niet.
Op eigen initiatief lieten we hem testen, hij stond motorisch twee jaar achter !!!!
Hij legde wel een zeer goede IQ test af .
Dus logo en kine, extra belasting voor een kind want tijdens de schooluren werd dit niet toegestaan.
Uiteindelijk zagen wij een kind die school moe was en met lood in de schoenen naar school ging, toch kreeg hij een groen licht om naar het tweede leerjaar te gaan . Opnieuw vraagtekens bij ons ouders.
Uiteindelijk hebben we met pijn in het hart afscheid genomen van onze school en vriendjes.
De overstap gemaakt naar traditioneel onderwijs en het eerste leerjaar opnieuw gedaan.
Wat een opluchting mijn zoon werd vanaf dag één opgenomen in een zeer toffe groep kinderen en ging terug met opgeheven hoofd naar school .
De juf kon niet geloven dat hij zoveel problemen had gekend .
We konden stoppen met extra privé begeleiding in december ( plots kon dit wel op school ? ) .
Ondertussen zitten we in het vierde leerjaar en moeten we er nog steeds voor werken maar haalt hij wel zeer goede schoolresultaten.
En het belangrijkste hij voelt zich evenwaardig en goed in zijn vel. Aangezien hij ook pas elf jaar zal worden in het vijfde leerjaar ( zoals de meeste klasgenoten) valt hij nooit uit de boot en worden er eigenlijk geen opmerkingen gegeven over zijn jaartje ouder zijn.
Mijn boodschap luister naar de leerkrachten maar bij twijfel luister naar je gevoel ( ook testen bij logopediste of andere derde geven een ruimer beeld ) .
Inmiddels zitten er nog twee kinderen in de kleuterklas en ik zou indien nodig niet twijfelen om ze de kleuterklas te laten overdoen, mits begeleiding en aangepast plan met uitdaging.
Want als je in het eerste leerjaar steeds op je tippen dient te lopen maakt dat een kind echt wel ongelukkig, wat is één jaartje op een mensenleven .
Het persoonlijk geluk van je kind gaat echt boven alles !!
Ik heb drie zonen, allemaal geboren in december.Matthias in het eerste middelbaar,Jeff in het derde leerjaar en Lukas in de derde kleuterklas. Bij Matthias hadden we het probleem al, niet schoolrijp bevonden in het eerste leerjaar. Na de kerstvakantie leek het beter te gaan en ging de lagere school zonder problemen. Bij Jeff ging het niet beter na de kerstvakantie. De reactie van de juf; we laten hem maar wat spelen in de speelhoek want anders gaat hij zijn motivatie kwijtgeraken. Jeff dubbelde het eerste leerjaar en zit nu in het derde leerjaar en dat gaat nu. Als ze nog maar opperen dat Lukas “te jong” zou zijn voor de lagere school laat ik hem met plezier dubbelen in de kleuterschool.
Matthias zit nu in het eerste middelbaar en sleurt nog steeds “te jong” zijn mee. Dat wil ik de andere niet aandoen, het is zielig om te zien dat een jongen altijd moet trappelen om emotioneel mee te kunnen.
Als je ziet dat zoveel kindjes extra hulp kunnen gebruiken, waarom het speel en leerklasje niet standaard maken in elke lagere school. Zo hoeft een kind niet een jaar onttrokken te worden uit zijn omgeving waar hij het systeem, de juffen en kinderen al kent ? De politiek heeft nog werk hieraan.
Onze zoon werd prematuur geboren in december. Toen hij klaar was voor de kleuterklas, beslisten wijzelf als ouders hem in te schrijven voor de peuterklas ipv. voor de kleuterklas. De directie was het hierover niet echt eens maar wij kregen onze zin.
Volgend schooljaar maakt hij de stap naar het eerste leerjaar. Hij doorliep 4 jaar kleuterklas. Hij heeft zijn eigen vriendjes in zijn klasje en ook al is zijn geboortejaar niet hetzelfde als deze van de andere kindjes, stoort hem dat niet want hij heeft altijd met hen samen gezeten. Wij zijn heel erg blij met deze situatie. Hij is nu helemaal klaar voor het 1ste leerjaar, zal zich niet gefaald voelen, behoudt al zijn vriendjes en kan bovendien een prima start maken ! Vorig schooljaar was hij hier echt nog niet “rijp” voor.
Wij zijn helemaal tevreden over dit jaartje doorkleuteren en raden het iedereen aan in deze situatie.
@ Rita , fijn dat ze dit voor je zoontje toegepast hebben. Bij ons worden de oudste kleuters doorgeschoven in de loop van het jaar als de klas te vol geraakt dus wist ik dat dit niet de oplossing was voor mijn jongens. Had het anders ook heel graag zo gezien. Ze hebben nu hun derde kleuter nog een keer gedaan en hun vriendjes wel zien overgaan. Het was moeilijk voor hen om aansluiting te vinden maar het is wel gelukt uiteindelijk.
Mijn dochtertje is geboren eind december en ook wij kregen op het einde van de derde kleuterklas de raad om haar te laten dubbelen omdat ze nog te speels zou zijn. Zijzelf wou echter graag naar het eerste leerjaar samen met de rest van de klas, dus lieten we haar dat op aanraden van het CLB proberen. Het schooljaar was amper anderhalve week ver en we kregen van de juf al te horen dat ze het gevoel had dat onze meid nog niet klaar was voor al die leerstof, terwijl ze thuis wel perfect deed wat ze op school had geleerd. Toen ik vroeg of ze dan zo’n slechte resultaten had zei de juf “nee, maar dat kan nog veranderen en ik heb nu eenmaal geen glazen bol”. Zonder enig gesprek met de zorgjuf of het CLB kregen we de raad om haar gewoon terug te sturen naar de kleuterklas, iets wat zijzelf hoegenaamd niet zag zitten. Wij als ouders voelden ons behoorlijk in de steek gelaten. We zijn dan eens op gesprek geweest op een andere school en daar vonden ze, aan de hand van haar resultaten, dat ze wel kon verdergaan in het eerste leerjaar. Het gevolg is dat onze dochter na 2 weken naar een andere school ging, daar zeer gelukkig is, en het wonderbaarlijk goed doet. Ze komt rapport na rapport met prachtige resultaten naar huis. Op haar oude school wordt nu gedacht dat dat komt omdat het niveau lager ligt dan bij hen, maar niets is minder waar, er worden exact dezelfde leermethoden toegepast. Het is wel zo dat onze dochter van karakter nogal een gemakkelijke is, maar zoiets verander je niet door je kind te laten dubbelen in de kleuterklas. Toen haar vorige juf zei dat onze dochter bijvoorbeeld met haar jas de klas inliep terwijl ze tegen iedereen had gezegd “hang je jas aan de kapstok”, dan was mijn reactie dat dat gewoon in haar karakter ligt en dat ze waarschijnlijk haar hele leven lang zulke karaktertrekken zal vertonen. Ze is nu eenmaal een warhoofd. Door haar uiteindelijk toch het eerste leerjaar te laten verderdoen is ze nu een pak zelfstandiger geworden, dus het heeft haar zeker goed gedaan. Ik denk niet dat een jaar langer kleuteren haar op die manier zou gestimuleerd hebben. Zo zie je maar dat je als ouder niet zomaar eender welke beslissing van de school moet volgen, je kent je kind tenslotte toch goed genoeg?
Ons dochtertje zit nu in de derde kleuterklas en wij staan nu voor het dilemma; eerste leerjaar of brugklas?
Vanuit de school komt er jammer genoeg niet zoveel steun. Nog 2 weken en het schooljaar zit er op en ons dochter is nog niet opnieuw geëvalueerd!
Dit is allemaal frustrerend aangezien dit om je kind gaat en je de juiste beslissing wilt nemen.
Ze is reeds in het revalidatiecentrum getest, volgend jaar gaat ze daar in therapie en daar gaan we nog eens raad vragen.
Onlangs heeft ze nog verschillende testen gehad en nu denken ze dat ze CVI zou hebben en daar wordt ze in September op getest.
Dan vraag je je toch af om haar eventueel te laten starten in het eerste en de uitslag af te wachten?
Het is allemaal niet makkelijk.
Dag Tommy,
Wat geeft jullie dochtertje zelf aan? Wil ze graag naar het eerste leerjaar of zou ze liever nog een jaartje spelen en leren. Onze dochter nu 3 jaar geleden gaf zelf aan dat ze liever niet naar het eerste leerjaar wou en heeft dan een jaartje doorgekleuterd…
Mieke, ons meisje zelf zou graag naar het eerste gaan, maar is wel een beetje bang, maar dat is normaal hé! Maar ik denk dat nog een jaartje kleuteren niet goed zou zijn voor haar; ze is echt wel rijp genoeg, maar haar grootste probleem is visuele motoriek en concentratie. De zorgleerkracht van school zegt wel dat haar derde kleuter nog eens doen geen optie is, omdat ze zich zou vervelen. Dat ze niet genoeg uitdagingen zou hebben. Dus dan is het kiezen tussen 1ste of brugklas.
Wij hebben ondertussen ook een beslissing genomen en onze zoontjes (een tweeling) gaan vanaf september naar een nieuwe school, waar ze dan een speel en leerklas gaan doen. Wat het jaar erop gaat brengen, weten we nog niet. we hebben dit voorzichtig aangebracht bij onze zoontjes en ze zijn mee naar hun nieuwe school gaan kijken. ze weten en beseffen dat ze trager zijn tov leeftijdsgenootjes, ook omdat ze al een jaartje naar het revalidatiecentrum gaan voor extra begeleiding. Dus ik kan alleen maar hopen en duimen dat het hun heel goed gaat meevallen. Van onze huidige juf mogen wij helemaal niet klagen, het is een superjuf. en ze is mee onze nieuwe school gaan bezoeken.
Dag Tommy,
Dan zou ik niet twijfelen en het eerste leerjaar kiezen. Oogmotoriek kan geoefend worden, wij zijn met onze dochter ook optometrie gaan doen: Anne Gorissen (Leuven) kan ik zeker aanraden…
Good luck
Wij hebben vorig jaar de beslissing genomen om ons zoontje toch te laten overgaan zelfs al gaven de testen ( die slechts een deeltje van de schoolrijpheid testen) aan dat dat beter niet zo zou zijn. Een kleuter die tranen laat ‘s morgens omdat hij weeral moet knutselen,… laat je toch niet nogmaals het 3de kleuter doen.Dat was ook het idee van de school, de juf en CLB. Nu z’n eerste leerjaar zit er bijna op wiskunde geen enkel probleem integendeel zelfs, lezen en spelling gaan moeizamer maar we zijn bezig met heel wat tests bij leertherapeuten, logo, optometrist,… blijkt dat er problemen zijn met z’n ogen en de verbinding met de hersenen en dyslexie.
Hij zal dan ider jaar mogen overzitten maar dat zal niet helpen als er geen aangepaste begeleiding en therapie is. Nu kunnen we dit aanpakken en is de kans zeer groot dat het probleem verholpen of toch zeker sterk kan verminderen. We hebben van het begin gezegd dat mocht het nodig zijn hij z’n eerste zou opnieuw doen maar blijkt dat dit dus niet nodig zal zijn.
PS. hij verjaart 27/12 dus is de laatste van zijn lichting.
Al zoveel reactie gelezen, zoveel nagedacht en ik weet het nog niet. We besloten op het einde van vorig schooljaar onze zoon zijn 3de kleuterklas te laten dubbelen. Maar nu bijna 2 maanden later heb ik zo’n spijt van deze beslissing. Zijn juf van het 2de kleuterklasje zei me al dat het moeilijk ging worden, toch is er heel de 3de kleuterklas geen begeleiding geweest, pas na de toeters in januari, waar ik pas eind februari iets over te horen kreeg. Waarom zoude ze hem dan nu wel begeleiden? Wie zegt niet dat hij net die strucuur van het 1ste leerjaar nodig heeft om echt schoolrijp te worden? Als ik zijn juffen hoor, hoor ik een heel ander verhaal dan van zijn trainers. Op school merkte niemand zijn ‘vriendje’op (een vriendje dat komt als hij het moeilijk heeft) en zijn trainers hadden dit direct door. Op zijn training is hij ook kort geconcentreerd, maar daar proberen ze eraan te werken. Op school heb ik de indruk dat hij gewoon makkelijkere oefeningen kreeg in plaats van hulp. Ik weet dus nu echt niet meer wat te doen.
Wat bedoel je met ‘geen begeleiding’, Daniëlle, ik veronderstel dat de juf daar gewoon tussendoor voor zorgt? Uitleg geeft, kijkt en verbetert? Of worden kleuters tegenwoordig ook door een taakjuf begeleid?
Als je twijfelt, zou ik persoonlijk eerder voor het eerste leerjaar kiezen. Een nichtje van me was ook nog niet zo supergeconcentreerd en ook erg jong (van het einde van het jaar) en heeft in het eerste toch stap voor stap geleerd wat nodig was. Ze had tijd nodig om haar draai te vinden, vooral wat rekenen betreft, maar was daar niet alleen in. Er zijn wel meer kinderen die tijd nodig hebben om de klik te maken. En als ze op het einde van het jaar niet klaar geweest was om naar het tweede leerjaar te gaan, dan had ze het eerste gedubbeld. Dat wist ze zelf ook, daar werd heel neutraal over gepraat, en dat was zeker geen ramp geweest.
wij hebben na lang twijfelen toch voor de brugklas gekozen voor ons dochtertje. We zijn nu content van onze beslissing.
En zeker nu we naar school zijn geweest op een kennis namiddag met de juffen en de kindjes en zien hoe content ze er was. De juffen maken echt tijd voor “hun” kindjes, ook zit ze maar in een klasje van 8 kindjes, terwijl ze in het eerste leerjaar een klas van 25 zou hebben gehad en ik denk dat de afleiding nogal groot zou zijn , aangzien ze nogal moeite heeft met concentratie. Zelf voelt ze er zich ook goed bij, want ze was toch een beetje bang dat het eerst een beetje te moeilijk zou zijn.
Maar het blijft natuurlijk allemaal afwachten hé! aan iedereen een goede start van het schooljaar!
niemand weet wanneer een kind ‘klaar’ is om naar het eerste leerjaar te gaan. trouwens, wat is klaar zijn, schoolrijp zijn?? Het is erg belangrijk om doorheen de 3e kleuterklas regelmatig te overleggen met de kleuter- en zorgjuf en dan een keuze te maken. en hier knelt vaak het schoentje: beroepsmatig kom ik vaak kleuterjuffen tegen die onvoldoende op de hoogte zijn van de globale ontwikkeling van kleuters, of onvoldoende het reilen en zeilen van de lagere school kennen. Ouders zelf leggen ook al te vaak adviezen van professionelen naast zich neer en laten zich leiden door ongefundeerde adviezen van andere ouders. we horen toch allemaal liever dat het wel kan, niet? En het is toch ook ‘belangrijk’ dat het kind bij zijn of haar vriendjes kan blijven zitten…
Beste,
Mijn dochter zit in het 2e lj. ze kan niet mee met rekenen, in taal is ze beter, dictee heeft ze altijd 8/10 of 10/10.
Ik denk dat ze moet blijven zitten voor haar rekenen. Ik wil dat mijn dochter meegaat met haar klasgenootjes.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Help me a.u.b
Mijn dochter zit in het 2e lj. ze kan niet mee met rekenen, in taal is ze beter, dictee heeft ze altijd 8/10 of 10/10.
Ik denk dat ze moet blijven zitten voor haar rekenen. Ik wil dat mijn dochter meegaat met haar klasgenootjes.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Help me a.u.b
@kasandra. Misschien kan je dochter geholpen worden. Stuur me gerust een mailtje: daisydemarez@hotmail.com
gr
Kan dit wel, hier constant reclame maken voor een eigen zaak?
ik denk het niet want dat staat bij de regels
en waar staat die reclame precies?
Daar onder SCHRIJF reactie,
daar staan de regels onder van dat!!!
oké??
Grt,
alicia
reacties moeten relevant zijn aan de onderwerpen. Hulp aanbieden is altijd relevant in geval van problemen. Zolang er geen namen genoemd worden of logo’s geplaatst of dergelijke kan er geen sprake zijn van reclame. En mensen die er niets aan hebben hoeven ook niet te reageren. ik vond hier al meerdere berichten van hulpverleners op dit forum.
Mijn excuses.
Dubbelen hangt van kind tot kind af.
Het kan absuluut geen kwaad. Natuurlijk zijn de eerste dagen moeilijk. Maar je moet denken in het belang van je kind. Zelf ben ik ook leerling 3jaar EE, nog nooit blijven zitten maar mijn zus wel. Nu is ze met alles beter mee en heeft ze een jaar later 87%! Vroeger scoorde ze altijd rond de 65%.
Dus besluit: Voor sommige kinderen is het beter voor andere niet. Oefen veel thuis! dit kan je een pak verder helpen
Bv. spaar dopjes van flesjes. Bij wiskunde kan je een gemakkelijker overzicht maken voor je kind
Bv. Jan heeft 10 dopjes, Jan heeft er 4 aan Lies. Hoeveel dopjes heeft jan da’n nog over=,
? …
Beste Gregory,
Bedankt voor u reactie, ik weet dat het belangrijk is voor mijn dochter, maar ik hoop dat ze niet te veel zelfvertrouwen gaat kwijtraken.
Ze is altijd verlegen, ik hoop dat het haar lukt.
Mvg,
PS. Beste Daisy,
Bedankt voor je reactie, ik ga u een e-mail sturen.
Hartelijk dank.
Beste Daisy, u maakt wel degelijk reclame voor uw zaak. U geeft mensen geen advies zonder meer, maar verwijst hen door naar uw website en raadt hen aan om af te spreken. Dat is wel degelijk reclame maken voor uw zaak en proberen om klanten te ronselen via deze website.
@gast: hou er aub mee op. Ik begrijp echt niet dat sommige mensen erop gefixeerd lijken te zijn om een ander de grond in te boren of zwart te maken. Mensen die helemaal niet geïnteresseerd zijn of geen hulp nodig hebben mailen mij ook niet. Ieder van ons is vrij in zijn keuzes.
Bedankt!!
@gast: Je moet je schamen, in plaats dat je de mensen probeert te helpen, schreef je van die domme reacties: ofwel zeg je iets positief ofwel je mond houden.
Ik weet niet wie je bent, maar jammer dat volwassen mensen zoiets doen.
shame on jou.
Beste Kassandra, Bedankt voor jouw reactie
De eerste dagen zal ze zich misschien ongewoon verdragen, en met haar oudere vriendjes spelen. Misschoen zal er na een tijdje wel een traantje vallen. Wat heel normaal is. Maar na enkele weken zou je hier niets meer mogen aanmerken.
Het is nu gewoon je taak als ouder je kind zoveel mogelijk te motiveren. Veel succes.
Gregory
Ja het is wel zo en somige maken ook reclame en zo normaal mag dat niet he??
Grt,
alicia
@alicia: hou je er aub ook mee op. Ik heb geen idee wie je bent of hoe oud je bent maar sowieso getuigt dit van heel weinig respect voor je medemens. bedankt!
Beste Gregory,
Nogmaals bedankt voor u reactie, ik vind het echt tof dat er nog mensen zijn die nog om medemensen geven.
Ik heb het daarstraks aan mijn dochter verteld, ze begon te huilen, ik kon mijn tranen ook niet tegenhouden. Ze zei waarom mama, ik zit zo graag bij mijn meester. Morgen gaat de meester een afscheidsfeest geven. Ik hoop echt dat ze goed gaat stelen.
Nogmaals bedankt,
Groetjes,
Kasandra
@alicia ik zou me schamen, echt waar. je maakt je belachelijk voor een volwassene.
heel goede voorbeeld voor je kinderen proficiat
Ja je moet je schamen!!!
Nochtans heeft Alicia wel gelijk. In de algemene voorwaarden staat duidelijk vermeld dat je geen commerciële berichten of reclame mag plaatsen (zie rubriek ‘dit mag niet’). Een bericht waarin je een bepaalde aanpak aanprijst en
mensen doorverwijst naar een eigen praktijk, lijkt me ook een commercieel bericht, of niet soms?
@GAST:er wordt geen aanpak aangeprezen en er wordt evenmin doorverwezen naar een eigen praktijk. Hou er dus mee op. En ook mensen die gaan googlen om hulp komen ook bij ‘hulpverleners’ terecht. als u of uw gezin (als u dit al hebt) nergens hulp voor nodig heeft dan is dit zoveel te beter voor u. prijs uzelf gelukkig en laat andere mensen met rust.
Dat klopt toch niet, Daisy? Je hebt het voortdurend over een spectaculair snelle manier om kinderen met dyslexie van hun probleem af te helpen en verwijst daarnaast door naar je eigen website. Je reageert bovendien als een kind dat keihard ontkent dat het liegt terwijl dat toch wel duidelijk is… Laat me met rust, nietwaar?
Kassandra
Ik hoop dat het afscheidsfeestje goed verlopen is. Ik denk dat het nog altijd het beste is, als je denkt aan wat er op dat moment het beste is voor je kind. Als het ziet dat ze dan terug goed mee kan in de klas dan krijgt haar zelfvertrouwen een enorme boost, en dan is je kind ook gelukkiger.
Ik spreek uit ervaring, wij hebben ons dochtertje ook laten veranderen van school omdat het eerste leerjaar te vroeg voor haar was. Nu gaat ze naar een andere school, naar de brugklas. Alles gaat goed daar, ze kan terug goed mee en het belangrijste is dat we terug een gelukkig meisje hebben en niet zoals vorig jaar “een brombeerke”. Gewoon omdat ze nu niet meer het gevoel heeft, dat ze constant de “laatste” van de klas is.
Groetjes
Eigelijk heeft @Gast wel een beetje gelijk, maar ja laat nu ook ma.
He mensen sorry ik zal niet meer zo ambetant doen. sorry Kasandra sorry daisydemarez
Sorry sunchine,
oké??
Grt
alicia
ik zou zwakke lnn toch laten overgaan. sommigen zijn nu eenmaal minder begaafd als hun vriendjes.
de leerkracht kan zijn eisen mss iets minder hoog leggen? en wie te snel evolueert krijgt extra oefeningen.
Beste Liesbeth,
Bedankt voor u reactie, ik wil het beste voor mijn dochter, ik wil dat ze gelukkig is, en dat ze haar jeunt. nu in het 2e lj. heeft ze vriendjes gemaakt, als ze terug naar het 1e lj. terug moet, ik weet zeker dat ze het moeilijk gaat hebben. ze is veel te verlegen om direct contact te maken, ze durft niet de eerste stap te zetten. hopelijk komt het goed.
Vele groetjes,
nogmaals bedankt voor u reactie.
Beste Tommy,
Bedankt voor u reactie, is u dochtertje niet gepest geweest, ik ben daar zo bang voor, ik wil niet dat ze nog meer zelfvertrouwen gaat kwijtraken. ik ga bidden dat ze het goed zal stellen.
Vele groetjes,
@alicia: ik vergeef het je alicia!!
Hallo
Ik zit hier ook met een groot dilemma. Men dochter van 5 jaar (geboren in augustus) zit in het derde kleuterklasje. Het revalidatiecentrum zegt bijzonder onderwijs (wat voor mij op het moment geen optie is) De school zegt 3de kleuterklas overdoen. Ik vrees dat ze zich zal vervelen dan. Haar probleem is haar tempo. En zoals ik haar ken,is dat ‘geen zin,verveling,etc. De gon probeert daar nu eindelijk iets aan te doen. Nu pas !! Als dat niet lukt,moet ik een beslissing nemen. Zitten blijven is geen nieuwe uitdaging. Overgaan,dan is er kans op falen. Met als resultaat een ongelukkig kind met weinig zelfvertrouwen. Een brugklas ? Tja,maar dan zit ze toch in het bijzonder onderwijs. Heb daar niets tegen. Maar Laura heeft geen last van druktes. Kan alle opdrachten,etc. En ze is zo gelukkig op haar schooltje.
Wat nu ??