Deze reeks
| 1 | Sander: "Ik stotter"6 minuten en 44 seconden |
|
| 2 | Amber: "Ik heb epilepsie"6 minuten en 39 seconden |
|
| 3 | Louis: "Ik heb dyslexie"6 minuten en 36 seconden |
|
| 4 | Linne: "Ik ben hoogsensitief"± 6 minuten |
|
| 5 | Pieter: "Ik heb tics"± 6 minuten |
|
| 6 | Matthias: "Ik heb diabetes"6 minuten en 38 seconden |
|
| 7 | Julie: "Ik heb een spierziekte"± 6 minuten |
Over dit filmpje
Linne (12) pikt alles op: lawaai, gevoelens, stemmingen. Soms is het te druk in haar hoofd. Alleen op de speelplaats staan, vindt ze helemaal niet erg.Dit filmpje delen
Je mag dit filmpje kopiëren, verspreiden en doorgeven als je TV.Klasse vermeldt als bron en linkt naar het filmpje op de website van Klasse.
53 Reacties op “Linne: “Ik ben hoogsensitief””
Schrijf een reactie
Je reactie kan alleen gepubliceerd worden als je je naam en e-mailadres invult. Je reactie verschijnt meteen online, maar kan verwijderd of aangepast worden als de redactie vindt dat je reactie niet voldoet aan de algemene voorwaarden. Zorg dat je reactie relevant is voor het onderwerp van het bericht waarop je reageert. Gebruik geen ongepaste of beledigende taal en maak geen reclame.Sommige rechten voorbehouden:
Je mag teksten hergebruiken als je de bron vermeldt.
Voor TV.Klasse gelden meer beperkingen. Je mag de filmpjes kopiëren, verspreiden en doorgeven als je TV.Klasse vermeldt als bron en linkt naar het filmpje op de website van Klasse. Maar je mag ze niet bewerken. Disclaimer.
Bedankt voor dit mooie filmpje. Heel herkenbaar. Klasse!
Prachtig filmpje!! Heel veel herkenning.Ook al 12 jarig kind ging ik dagelijks een oud boerinnetje bezoeken die toen 81 j was.Ik vond er ook rust…echt heel mooi.
Mooi dat dit aandacht krijgt!
Linne heeft fijne mensen om zich heen…
Linne, je bent een toffe madame. Vergeet dit nooit.
Mijn zus (Linne) helpt iedereen en is steeds bezorgd.
Ook toen ik eergisteren geopereerd ben.
Respect!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Van haar broer Raf.
Hoe meer mensen HSP naar buiten brengen hoe meer kinderen we kunnen helpen.
Ze hebben geen hsp ze zijn hsp. het is dan ook geen ziekte maar een manier van zijn.
Belangrijk is dan ook dat we deze kinderen leren omgaan met hun zijn in plaats van hen proberen te genezen.
Ik heb zelf drie hs-kinderen en ben er zelf ook een.
Lieve hsp-er, het is echt een gave al is het niet gemakkelijk, maar eerlijk is eerlijk welke gave is dat nu wel?
Hallo, ik ben Kenneth(17)ik herken me hierin me heel er goed… Nu weet ik tenminste wat er is.
erg*
Raf, ik vind het ontzettend knap dat je zoveel respect en dankbaarheid toont voor uw zus ! Linne, je bent zo’n fantastische meid ! Fijn dat je zo goed kan zorgen voor uw broer, maar vergeet ook niet voor jezelf te zorgen. Jullie ouders mogen best trots zijn !
“Onze” lieve Linne is een sterke en fijne meid! Je was in mijn klasje een verrijking, een rustpunt, een lieve vriendin en een grote steun voor je klasgenoten en juf! Kijk positief naar de toekomst en laat je antennes maar werken! Onze wereld heeft nood aan gevoeligheid en empathie! Deze mooie reportage kan hopelijk een steun zijn voor velen!
lieve grts van je jufke
Lieve juf van Linne, zo’n hartverwarmende reactie ! Als we met z’n allen ietsje meer aandacht schenken aan gevoeligheid, dan leidt dit ongetwijfeld tot een beter welzijn voor iederéén ! Deze schitterende reportage en deze fijne reacties zijn alvast een stap in de goede richting.
Mooie getuigenissen, bedankt om jullie verhaal te delen. Het is herkenbaar, en het zal mij zeker helpen om mijn zoontje beter te begrijpen.
Ook hier is het verhaal heel herkenbaar. Ik heb een meisjes tweeling van 4 jaar. Ze zijn alletwee hoogsensitief. Ze liggen ‘s nachts heel dikwijls te roepen, te dromen, te woelen.
Ze slapen nog altijd niet door. Iemand misschien tips om hen beter te doen slapen?
Ze wiebelen ook altijd heel erg op hun stoel. Herkenbaar?
Linne, Dikke zoen van Myriam en Patrick. Prachtige foto’s en je verhaal zo fijn gebracht ! x
Zeer interessant onderwerp, nog weinig bekend. Ik heb een dochter die hier veel gelijkenissen mee vertoont, dus weet ik nu toch dat haar niets ernstigs mankeert, maar iets wat haar bijzonder maakt en waar we nu samen onze weg kunnen in zoeken.
Proficiat met dit mooie artikel.
Aan Linne: ik ben een juf met HSP. Ja, die zijn er natuurlijk ook. Ik begrijp je dus heel goed. Ik hoop voor jou dat je de komende jaren genoeg leerkrachten mag hebben die jou goed leren kennen. Leerlingen als jij zijn enorm belangrijk!
Aan de ouders van Linne: Ik durf hopen dat directies gaandeweg ook zullen inzien dat het op school niet steeds drukker, sneller, grootser moet worden om de beste te zijn. De hoogsensitieve mensen en kinderen zullen immers meer en meer in beeld komen, want hun aantal zal sterk groeien. Dat is het logische gevolg van onze overvolle en luidruchtige samenleving.
Bedankt om hierover in Klasse een artikel te brengen. Dit kan iedereen helpen die met hoog sensitieve mensen en kinderen in aanraking komt. Samen kunnen we hen helpen hoe hiermee om te gaan. Bedankt ook aan de juf van Linne. Knap! En aan Kim: mijn truukje is om elke avond vijf minuutjes mee in bed te gaan liggen en dan overlopen we wat er leuk was die dag en wat er niet leuk was. Zowel ik als zij doet dat. Dat verwoorden helpt al bij mijn dochter, maar elk kind is anders. Rustpunten zijn in elk geval essentieel voor hen…
Speciaal aan Kim,
Als mn dochter (hoogsensitief) echt teveel moeite heeft om rustig te slapen, geef ik ‘s ochtends en/of ‘s avonds een lepeltje “quiétude” van de “laboratoires boiron”. Dit is een homeopatische siroop, aangeraden door onze homeopaat die onze dochter als hoogsensitief herkende. GEEN slaapmiddel en ze worden ook niet suf of zo.
ook wij hebben twee kinderen die hoog sensitief zijn we kunnen er nu redelijk mee omgaan maar het blijft moeilijk om ze telkens te begrijpen.
ik zie ook zoveel herkenbaars in het filmpje van Linne alsof ik mijn eigen dochter zie.
bedankt klasse dat jullie hier aandacht aan geven ik merk namelijk vooral op school nogal eens dat leerkrachten niet weten waar je het over hebt,daarom geef ik de leerkrachten altijd standaard het boekje van de hsp voor leerkrachten,dus misschien een tip voor andere ouders.
hey linne met emilie .. hum ik weet niet wat zeggn maar als ik eerlijk moet zijn ik had het echt niet door vroeger waren we echt goede vriendinnen toen ben je verandert van school en hoorde ik niks meer van je ..nu zijn we weer samen int 1ste middelbaar dus ja linne je bent egt een toffe meid blijf zoals je bent
tot morge op school
Ik was linne’s eerste vriendin in de kleuterschool.
ze is top.
ze is cool.
Super!super heeft linne geschreven.
ik ben een jongen van 12 jaar en heb hetzelfde probleem en herken mezelf er ook in
ps: ik vind het heel knap van Linne dat ze daar zo voor uitkomt
hoi Linne ,Rafke Peter en Greet
wat een leuk filmpje zeg !
en ook moedig om zo een mooi getuigenis af te leggen !
je bent een prachtmeid ,al weten we dat al langer dan vandaag
ons diepste respect
dikke knuffel en ….ga vooral door zoals je bezig bent ! TOP !
hallo, ik ben mama van 3 kids waarvan de jongste, mijn zoontje Jefke, HSP is. Vorig jaar las ik heel toevallig een artikel over mensen met HSP. Hierin herkende ik mijn kleine jongen direct. De dag erna kocht ik een boek en toen zijn mijn ogen steeds verder open gegaan, ik las niet alleen het verhaal van mijn zoontje maar erkende me daar ook volledig zelf in.
Super vind ik het dan ook dat dit hier naar voor wordt gebracht want vele mensen verstaan niet hoe hij in elkaar steekt terwijl ik het juist een zaligheid vind hem zo te zien. Hij is gewoon super tot de moment dat hij overdonderd wordt en het even minder gaat. Spijtig dat enkel die mindere momenten in het oog springen bij vele mensen.
Super filmpje, echt leuk om te zien en hopelijk verruimt dit inderdaad de gedachten van vele mensen waardoor er niet meer negatief wordt gedaan tegenover een kind of persoon met HSP. Wij zijn niet die verlegen associale mensen maar hebben gewoon even de tijd nodig om te wennen aan de omgeving en alle mensen die daarbij horen, pas op als we ons ergens goed voelen dan zijn we een waar plezier.
De manier waarop HSP naar voor wordt gebracht vind ik pure “klasse”.Ik moet zeggen dat mijn ogen zich de laatste tijd meer en meer openen.In mijn relatie hebben zowel de mama als haar jongste zoon HSP.Toegegeven, vond ik dit in het begin van mijn relatie ook maar iets van “niet flauw doen”.Maar door zulke filmpjes en reacties van andere mensen te zien en te horen moet ik toegeven dat er meer aan de hand is dan flauw doen.Wil langs deze weg mijn vriendin een hart onder de riem steken en haar verder inspireren,en steunen in haar opvoeding.
Mijn dochter is ook HSP,in tegenstelling tot Linne,is mijn dochter niet graag alleen.Al de rest is zeer herkenbaar en ben blij dat dit filmpje er is,niet alleen voor ons maar ook voor juffen,meesters,vrienden en familie.Want idd ,ze worden heel vaak bestempeld als flauw doen en aandacht vragen op de verkeerde manier.Met dit filmpje zullen ze mss hun mening veranderen.Mijn dochter heeft dan ook nog eens de pech dat ze klein is voor haar leefdtijd en daardoor 2 jaar gepest geweest is en ook doordat ze HSP is(vaak huilen,boos zijn,alles letterlijk opnemen,heel gevoelig voor alles…)Nu zijn we in behandeling bij een psychologe omdat ze zo gekraakt is en om te leren hoe zij,maar ook wij met HSP kunnen omgaan.
Ik heb er lang over gedaan om mijn naaste omgeving te knn overtuigen dat er iets mis was en dat het niet aan ons opvoeding lag,ben dus blij dat dit eindelijk eens uitgegeven werd,zodat andere mensen er mss niet zo lang moeten over doen om te weten wat er mis is….
Groeten Christa
Linne, wat knap dat je dit filmpje hebt gemaakt, en wat geweldig dat je zo’n fijne mensen rond je hebt die je steunen en alle begrip opbrengen voor je eigen manier van zijn.
Ik ben zelf ook een HSP van 41 jaar. Jammer genoeg heb ik niet de gepaste steun mogen ervaren vroeger en dan raak je de pedalen wel eens kwijt. Mijn dochtertje (5j) is ook hoogsensitief. Ik probeer alles in goede banen te leiden voor haar, maar soms worden de prikkels mij ook te veel en dan voel ik me niet zo’n goede mama……en ben ik eerder ongelukkig met deze ‘gave’. Maar nooit aan jezelf twijfelen knappe meid. Je gaat er fantatstisch mee om. Je bent sterk!
Volledig herkenbaar en een ware opkikker dat er meer aandacht voor het onderwerp is.
De opvoeding van onze hoogsensitieve dochter van 5,5 is moeilijk maar ze mag van ons zijn wie ze is want ze is een ontzettend lief en puur kind.
Ook ‘dikke pluim’ voor onze school die deze manier van zijn erg au sérieux neemt!
Zo mooi – zo puur – zo HERKENBAAR maar nog zo ONBEKEND !!!
wel wel Linne, ik wist niet dat dit bestond. Nù wel. Hoed af voor jou.
Leuk om te zien dat er kinderen zijn die het al vroeg weten, en zich daardoor beter ernaar kunnen ontwikkelen. Het is heel herkenbaar, ik vind het zelf ook heel jammer dat er in deze maatschapij nog ZOOOO weinig over geweten is. Op deze manier word het een stukje meer in beeld gebracht dus BEDANKT Linne om het voor alle hooggevoelige mensen toch al een beetje meer bespreekbaar wilt maken echt chapaeu dat je dat doet.
Fijn dat er eens iemand echt aandacht vraagt voor het HSP zijn. Mijn dochtertje en ik zijn ook HSP-ers. En zoals jullie laten weten is het inderdaad niet altijd gemakkelijk, soms heel moeilijk zelfs. Maar laten we eens de positieve kant belichten. Is het niet mooi dat je weet dat we zo intens kunnen genieten van de kleine dingen, dat we dingen kunnen voelen en zien, waar anderen geen aandacht voor hebben,… Na vele jaren heb ik geleerd dat het eigenlijk iets heel mooi is, en ben ik blij dat ik dat mag ervaren (ook al blijft het heel moeilijk in onze maatschappij). Maar het positieve probeer ik toch door te geven aan mijn dochtertje. En ik ben ervan overtuigd dat je op die manier dan toch de omgeving gaat creëren waar je je goed in voelt.
Zo’n mooie en herkenbare getuigenis. Het herinnerde me aan de deugddoende contacten in mijn jeugdjaren met oudere mensen uit mijn buurt (intussen zo’n 45 jaar geleden). Bedankt Linne en bedankt Klasse voor de heldere en positieve kijk op sensitief zijn.
Hey Linne.
Wat een mooi getuigenis, ik was ontroerd! Ik vind het super, de manier waarop je met je speciale gave omgaat. Ik ben ook blij dat ik als HSPer mijn persoonlijk steentje heb kunnen bijdragen in je zoektocht naar je ware IK. We zijn begiftigd met een speciale gave en dat maakt ons zo bijzonder. Onze gevoelige natuur speelt ons dagelijks parten maar langs de andere kant hebben wij de capaciteit intens te kunnen genieten van de mooie en kleine dingen die het leven voor ons zo bijzonder maakt. Misschien voelen we ons niet altijd zo happy of goed in ons vel maar wij kunnen wel heel veel liefde, empathie en positieve energie geven aan anderen. Ik ben echt trots op jou en ik ben er zeker van dat je de weg van geluk in deze woelige wereld zult vinden.
Je HSP maatje,
Stefaan.
hallo linne en ouders
ook mijn zoon van 13 is hoogsensitief.
en wat hebben we al een weg afgelegd om mensen duidelijk te maken hoe het is om hoogsensitief te zijn. en nog altijd is er veel onbegrip.ook hij is dit jaar naar secundiar gegaan en heeft hier net als linne lagere tijd nodig om vertrouwd te raken en blokkeert hij bij bepaalde vakken omdat dat nieuw is voor hem en hij die vakken niet verstaat.
de leeraren/essen willen ons wel tegemoet komen maar dan wel het liefst op hun tempo.
en dat is nog te snel allemaal ook is er geen goede plek om tot rust te komen dus is het alsnog heel moeilijk als hij overprikkelt raakt en niet tot rust kan /mag komen.linne voor jou ben ik echt blij dat ze voor jou die extra rust en zorg wel geven. de leerkrachten op zijn school doen ook erg hun best op hun manier maar toch is het nog een lange weg die we moeten gaan.
een zeer bezorgde mama
hallo linne en ouders
ook mijn zoon van 13 is hoogsensetief.
en de weg die wij al hebben moeten gaan om mensen duidelijk te maken wat hoogsensitief is.
ook hij is voor het eerst naar het secundair gegaan dit jaar .
dit is nog steeds moeilijk voor hem. en voelt zich nog niet op zijn plaats.
op school proberen ze hem zo goed mogelijk te helpen maar wel op hun manier en tempo.er is spijtig genoeg geen plekje om tot rust te komen en daardoor ondervind hij nog veel stress en blokkeert hij vaak zodat hij de lessen niet optimaal kan volgen en achter geraakt op zijn klasgenoten.
In onze samenleving waarbij alles steeds meer en steeds beter MOET … en liefst ook steeds vlugger…
zijn er mensen NODIG die durven stil staan, denken en voelen, op een afstand leren kijken …
meer zien en begrijpen van de vele gebeurtenissen van de dag.
Daar is wel een beetje moed voor nodig en ook kracht om soms even tegen de stroom in te kunnen gaan.
Weet dat er vele manieren zijn om te kunnen omgaan met onze eigen ervaringen en indrukken.
Als je dat doet op jouw persoonlijke wijze … dan is dat waarachtig echt en bijzonder waardevol.
Voor iedereen op school is het in de eerste plaats van belang dat we rekening houden met elke persoonlijkheid.
Daarvoor moeten we ook tijd maken om goed te luisteren en elkaar te steunen …
Want uiteindelijk hebben we elkaar allemaal nodig … om er samen sterker uit worden!
Prachtig filmpje, heel herkenbaar! Wij zijn blij dat dit thema eindelijk wat meer aandacht begint te krijgen, zowel voor volwassenen als voor kinderen en jongeren. De druk om “te doen zoals al de rest” is soms hoog.
Vergeet als HSP niet dat iedereen verschilt, ook tussen HSP’s liggen grote verschillen: de ene is wél erg sociaal en extravert, de ander niet, de ene kan niet tegen lawaai maar heeft geen problemen met geweldfilms, de ander houdt van luide muziek maar wordt misselijk bij gruwelbeelden, etcetera. Ook heb je een schaal van S-M-L-XL-XXL bij elke gevoeligheid.
Het gaat erom jezelf/je kind goed te observeren en te kijken waar de gevoeligheden juist liggen – en er dan een oplossing voor te verzinnen. Dat wil zeggen: strategieën die je toelaten te doen wat je wilt, maar op een iets aangpaste manier, net zoals Linne in het filmpje een “huisje” om zich heen kreeg om een toets te doen.
HSP-ers kunnen alles doen wat ze willen, maar wel op hun eigen manier!
Ik vind HSP-zijn zeker een meerwaarde, al heeft het een tijdje geduurd voor ik het zo kon zien. Maar dat is ook typisch voor HSP’ers, ze doen er langer over hun weg te vinden in een wereld die niet altijd even gevoelig is. Is het niet hetzelfde als bijvoorbeeld vrouw-zijn? In veel opzichten is het moeilijker omdat je zwakker bent dan het mannelijk deel van de bevolking, maar uiteindelijk merk je dat je ook als vrouw alles kan, zij het soms op een iets andere manier dan de mannen, en je hebt intussen ook al zo veel voordelen ontdekt dat je nooit anders zou willen zijn…
@Kim: Probeer de hele dag, maar vooral ‘s avonds alles zo rustig mogelijk te houden om je kinderen heen en werk met vaste rituelen. Hou de slaapkamers erg “zen”, zonder veel spulletjes en met een zacht lampje, gebruik kalmerende kleuren voor wanden, beddegoed, pijama’tjes etc. Een warm badje, onder zacht licht, eventueel met lavendeldruppeltjes in bad, is een goede afsluiter van de dag. Praten met je kinderen, zoals iemand al eerder suggereerde, vind ik een erg nuttige tip: als ze alles van de dag verwerkt hebben, slapen ze zeker beter. Op die leeftijd moet je natuurlijk zien dat je veel vragen stelt over hun dag en over hun gevoelens van die dag, ze komen er nog niet zelf mee af. Hou er ook rekening mee dat sommige dingen op TV lang kunnen doorwerken, wij zijn daar met ons kindje erg selectief in. En last but not least is het erg belangrijk dat ook jij/je partner rustig zijn, onze stress en emoties komen meteen bij onze kindjes binnen!
Het is hartverwarmend al deze commentaren te lezen. We maken er samen een mooiere, gevoeligere wereld van!!!
Beste Linne, Ik vond jouw reportage heel leuk want ik voel hetzelfde aan. Ik ben blij dat je deze gemaakt hebt want zo zien de mensen hoe hooggevoelig kinderen kunnen zijn. Jij en ik weten wel waarover we spreken. Dikke kusjes en zeker tot volgend jaar op het kamp.van nikita
Klasse, dikke merci om eens de aandacht te vestigen op HSP. Op onze school (ik ben zelf leerkracht en HSP’er) is er veel aandacht voor leerlingen met dyslexie, ADHD, dysorthografie. Er zijn concrete STICORDI-maatregelen voor handen. Maar voor HSP bestaat er niets. We weten gewoon: ‘die leerling is hypersensitief’.
Bijgevolg reageren bepaalde collega’s van mij soms negatief op leerlingen die hooggevoelig zijn. Ze beschouwen hun gedrag wel eens als ‘flauw doen’. Bijzonder jammer vind ik dat, maar het is iets van onze maatschappij. Zelf durf ik op school niet eens te vertellen dat ik hooggevoelig ben, want zelfs mijn omgeving weet niet goed wat het inhoudt.
Eigenlijk zou rond HSP best wel wat meer aandacht mogen komen op tv bijvoorbeeld. Klasse, het is fantastisch dat jullie het aankaarten. Maar tv bereikt nog meer mensen. Toevallig geen programmamakers op deze site die dit onderwerp aandurven??
P.S.: Linne, chapeau dat jij dit hebt aangedurfd!
hallo,
@ cat(1 week geleden)heel leuk hoe jij het beschrijft want er zit inderdaad veel verschil in HSP.Onze dochter is nu 9 jaar en al heel vroeg merkten we dat ze anders was , als er veel te doen was geweest op één dag (naar een ander zijn mening dan nog geen drukke dag) dan ging onze dochter in overdrive ,we konden haar niet aanspreken , kon geen kritiek verdragen en slapen is nog altijd een GROOT probleem. Aanvankelijk dachten wij aan ADHD omdat ze ook nooit stil staat en we in het 3 de leerjaar te horen kregen dat ze regelmatig afgeleid was.We zijn in al die jaren raad gaan vragen bij psychologen , naar een cgg( centrum geestelijke gezondheidszorg)en altijd maar praten. Uiteindelijk is ze getest geweest 2 keer zelfs met de nodige tijd ertussen.Resultaat:geen adhd ,in tegenstelling tot veel andere geteste kinderen kon zij haar aandacht ongeloofelijk goed bijhouden tijdens de test(achteraf bekeken kwam dat omdat zij bij de psychologe alleen was en geen prikkels om haar heen had.) Wel kwam de diagnose HSP en qua emoties en denken zat ze op een niveau van een 17 jarige terwijl ze toen 8 jaar was. Ook zij zegt soms dat ze nooit geboren wilde zijn en dan weet ik dat het haar weer zwaar ligt. We krijgen haar ook heel moeilijk rustig als ze van school komt( dan heeft haar buurjongen in de klas weer te luid geademt…etc),ze wipt dan rond en kunnen wij dan bijna niet tot haar doordringen we worden wij na een tijd(want je probeert het rustig aan te pakken)gestrest en vice versa en dan is er helemaal geen huis mee te houden. We doen ons best en gaan ons best blijven doen voor haar.
Er is inderdaad nood aan infoavonden in hoe we HSP’ers en hun ouders kunnen helpen.
Linne, super dat je het hebt aangedurfd en hopelijk maken we het zo meer bespreekbaar want er is ooo zo weinig over geweten.
Beste ouders van een hypersensitief kind,
Ik werk als docente ‘psychopathologie’ en als onderzoeker aan de Sociale School Heverlee. Het COSWO project is een praktijkgericht onderzoek dat de relatie welzijn – onderwijs wil onderzoeken. Het gaat hierbij om kleuters en lagereschoolkinderen, die een bepaalde zorg vragen die het schoolaanbod overstijgt. Voorbeelden daarvan zijn: kinderen met faalangst, kinderen met een aandachtsprobleem, kinderen die hoogsensitief zijn, kinderen met een leerprobleem, kinderen met een depressie, kinderen met een verwerkingsproblematiek…
Ik heb nog maar één ouder kunnen bereiken met een hoogsensitief kind. Via deze oproep wil ik nog ouders vinden, bij voorkeur uit de regio Vlaams-Brabant of Limburg.
We vragen aan ouders of we een interview mogen afnemen van ongeveer een uur over de relatie tussen school, (CLB) en welzijn. In het interview wordt gewerkt rond de vraag “Wat is er nodig in deze samenwerking onderwijs-welzijn zodat dit de zorg aan uw kind ten goede komt. Wat werkt er en wat ontbreekt er?”. U kan mij mailen, veronique.deroeck@khleuven.be of bellen 0473/746485. Ook in deze groep kan u reageren.
Alvast bedankt!
Veronique
Ook wij hebben een hoogsensitieve dochter van bijna 6 en het is een zalig kind. Zij is degene die het het eerst merkt als iemand verdrietig is, als je naar de kapper geweest bent, als je een nieuw parfum op hebt, … Ze heeft een paar goede vriendinnetjes maar verder is ze nogal “selectief”. Klasgenootjes die “druk zijn”, “niet lekker ruiken” of “te hard knijpen als ze knuffelen”, vindt ze niet zo leuk. ‘s Avonds heeft ze regelmatig hoofdpijn, vooral als de dag druk verlopen is. Na school zoekt ze spontaan even een rustige bezigheid, in haar eentje, een puzzel, een boekje, Playmobil of Barbies, als ze maar alleen is dan. Verder moeten steeds alle etiketjes uit de kleren geknipt worden omdat die anders vervelend zijn, en sokken aandoen vergt ook wel wat geduld eer die goed zitten, jurkjes met rekjes zijn uit den boze bij haar. Knuffelen gebeurt op haar initiatief en volgens een vast ritueel. Vanaf het moment dat we wisten dat ze hoogsensitief was, verloopt alles veel makkelijker. Het is goed dat er aandacht is voor hoogsensitiviteit opdat meer mensen het herkennen en ervoor openstaan. We kunnen alleen maar hopen dat steeds meer mensen een groter stukje gevoeligheid aan de dag leggen. De wereld wordt er alleen maar beter door.
Hallo, Ik ben een meisje van 16. Ik zoek iemand om over HSP te kunnen praten. Ik ben bang dat ik er steeds ongelukkiger van wordt. Ik vergelijk mezelf te veel met niet hoogsensitieve personen. En dat maakt me heel slecht voelen. Gelukkig heb ik wel een lieve vriend die er is voor mij, maar hij begrijpt me niet zo. Ik kom voor vele mensen zwak en geremd over. Wat ik ook merk is dat ik binnen een kleine groep veel beter kan praten dan in een grotere groep ( klas, familiefeest, ..) Op school begrijpen de leerkrachten niet zo goed dat ik op mijn stage goede punten haal, ze dachten dat ik afwachtend en stil was(in de klas) en dat dit ook zo ging zijn tijdens de stage. Misschien moet ik hen vertellen over mijn hsp, maar hoe begin ik daar aan, ik zal overkomen als iemand die aandacht wil zoeken.
Ik heb echt nood om er over te praten. Mijn ouders willen me maar niet begrijpen, hoe graag ik ook wil dat ze hun dochter leren kennen.
@Eva,ik wil er best met u over praten.Ikzelf ben niet hsg,maar mijn dochtertje van 10 wel.Binnen 1,5 jaar gaat ze naar het middelbaar en daar ben ik toch bang voor.Ik kan je de ervaring meegeven die ik als ouder waarneem ,wat ze voelt kan ik alleen maar beschrijven hoe ze het verteld aan mij.Je ziet maar….
@ ouders,kinderen en zelfs leerkrachten….Er bestaat een boekje:Help ik voel zoveel….Het is een zeer interesant boekje dat in gemakkelijke taal uitlegd hoe een hsg zich voelt en hoe ze aan die prikkels komen.Er staan ook tips in en opdrachten om samen of alleen te doen.Het is echt de moeite waard om het te hebben.
HELP….IK VOEL ZOVEEL!!!
Carla van Wensen is de uitgeefster
Help…ik voel zoveel!’helpt kinderen op een speelse en aansprekende manier om te gaan met hun hooggevoeligheid en te ontdekken wie ze zelf zijn.Dat maakt ze sterk en geeft zelfvertrouwen…Het boek is tevens een aanrader voor alle kinderen die graag wat steviger in hun schoenen willen staan.”
Je kan het boek bestellen via standaard boekenhandel
aan Eva van 16.
Ik heb een 16 jarige hooggevoelige dochter. Ze ervaart dezelfde moeilijkheden als jij. Misschien kunnen jullie met elkaar eens chatten?
Stuur me eens een mailtje: els@viapromessa.be.
Hallo Eva;
Ik ben Suzan ; 20 jaar.
Je verhaal komt me bekend voor. Ik ben zelf ook hsp’er en heb dus ook wel nog moeite om met mijn hooggevoeligheid om te gaan. Grote groepen vind ik ook zelf nog moeilijk. Ik wil gerust met je praten.
Groetjes
Mooi filmpje! Ik kreeg enkele maanden geleden te horen van een collega dat ik wel eens hoogsensitief zou kunnen zijn. Veel dingen van het filmpje herken ik ook bij mezelf. Ik ben ondertussen mamma van 2 prachtige zoontjes en ook bij de oudste (5 jaar) zie ik bepaalde kenmerken van hsp. Wij hebben gesprekken gehad met het CLB omdat er problemen waren met hem in de klas: hij wou vaak geen taakjes maken maar wel op zijn eentje gaan spelen in het huisje in de klas, hij werd op 1 dag soms wel 10 keer echt boos, nieuwe dingen schrikken hem af, hij staat absoluut niet graag in de belangstelling,…..Bv zijn verjaardag. Hij krijgt dan cadeautjes en taart en is daar op het eerste moment niet echt gelukkig mee. Hij verstopt zich achter de zetel om zijn pakjes open te maken. Het CLB had gezegd dat ze vermoeden dat hij autismespectrum heeft. Wij dus vragenlijsten ingevuld zoals gevraagd, maar daar kwam uit dat het geen autisme of dergelijke was. IQ-test laten doen; resultaat=erg slimme jongen. Mijn collega is zelf ook hoogsensitief en ook zij herkende bij mijn oudste meteen kenmerken van hsp. Nu weten wij tenminste ook dat er niks erg met hem aan de hand is, maar dat hij een gave heeft die hij met onze hulp hopelijk ten volle kan benutten.
groetjes
Ik vermoed dat mijn oudste zoontje van 7 ook HSP is. In de kleuterklas werd me al door de juffen gezegd dat hij zo’n lieve jongen is. Heel zorgzaam, heel rustig en hééél gevoelig. In de peuterklas heb ik eens door het raam staan piepen, en zag ik dat hij wachtte tot iedereen aan het spelen was, en ging toen voorzichtig langs de kant naar een stukje dat vrij was om in zijn eentje te spelen. Ik sprak de juf erop aan, en bleek dat hij dat altijd deed… Na 1,5 jaar had hij er één vriendje. Het op één na braafste kindje van de klas. Hij was de braafste. Ik hoorde nooit iets van hem over school en had de indruk dat hij zich er niet goed voelde. Het was er ook heel druk!
Ik heb hem naar een andere school gebracht voor het 2e kleuter. Veel rustiger en gestructureerder en hij bloeide open. Het klikte meteen met zijn hele lieve juf. Hij lag goed in de groep, speelde met iedereen wat, maar echte vriendjes had hij niet. Als het te druk wordt, zondert hij zich af en gaat in zijn eentje spelen. Op de speelplaats loopt hij vaak alleen rond, hoewel hij niet lijkt of hij dat erg vindt. Hij gaat graag naar school. De juf van het 3e kleuter bevestigde mijn vermoeden dat er op sociaal vlak “iets hapert”.
In het eerste leerjaar merkte ik meer en meer dat er iets wringt. Soms zegt hij al huilend: “Je begrijpt me niet!” Dat komt hard aan.
Thuis is hij – in momenten – veel drukker en uitgelaten. Maar voor publiek/groep durft/wil hij niet spreken of dansen of zo. Hij is met zo veel bezig in zijn hoofd. Met “grote-mensen-dingen” omschreef een juf het. Ik weet ondertussen dat te veel indrukken hem migraine bezorgen… En dat op 7 jaar.
Kan iemand me laten weten waar we terecht kunnen om na te gaan of hij HSP is? Het zou een uitleg zijn voor situaties en een geruststelling. Als het zo zou zijn, dan kan ik de school ervan op de hoogte stellen en kan daar dan rekening mee gehouden worden. Want de juf van dit jaar snapte hem helemaal niet. (met alle gevolgen voor zijn huiswerk…)
Een bezorgde mama.
Beste mama
Goed dat jij oog hebt voor wat je kind echt nodig heeft en dat je ook op zoek ging naar de best mogelijke school.
Als je kind roept “Jij begrijpt me niet” doet dat natuurlijk pijn.
Maar zoals zo vaak zit onder de boosheid natuurlijk angst en de vraag naar hulp.
Verder is het ook belangrijk dat je te weten komt of het over hooggevoeligheid gaat of dat er meer aan de hand is.
Je zoon kan ook zelf al de “Hoog sensitiviteit Survivalgids” lezen (van uitgeverij Abimo) om zichzelf beter te leren begrijpen en zijn omgeving duidelijk te kunnen maken wat er in hem omgaat. Bij Sensitief vzw kunnen zowel ouders, leerkrachten als kinderen terecht voor begeleiding en duiding.
Groetjes
An Michiels
Aan de ‘bezorgde’ mama,
Jouw verhaal is heel herkenbaar. We maakten hetzelfde mee met onze hooggevoelige dochter.
)
Je mag me een mailtje sturen wanneer je graag meer info wil: els@viapromessa.be
We kunnen je heel wat tips geven! (Hier op dit forum mogen we geen reclame maken
Intussen wens ik jou en je zoon alvast een ‘rustige’ vakantie.
Groetjes,
Els Diependaele
Als ouder ben ik enorm gevoelig voor kritiek over mijn kinderen. Ik heb 2 hoogbegaafde kinderen die ook wel heel sociaal zijn. Nu is het zo dat zij al elk jaar de primus van de klas zijn zonder er moeite te moeten voor doen. Dit jaar was er enorm veel achterklap en geroddel en werd een klein “incident” uitvergroot door een zekere mama. Deze roddel heeft zijn eigen weg gegaan met als gevolg dat er van een muis een olifant werd gemaakt en de roddel over mijn kinderen ging. Ik ben er toevallig achter gekomen en weet inmiddels wie de roddel heeft verspreid, maar mijn kinderen werden in een slecht daglicht gesteld. Ik heb de persoon aangesproken die de roddel in gang heeft gestoken en die heeft bekend. Welke haar motieven waren, daar heb ik naar te raden, maar ik vermoed dat er jaloezie in het spel zit.
Ik heb mij dit erg aangetrokken en was geschrokken van de impact van een uit de hand gelopen roddel en volgens mijn man trek ik het me te veel aan. Is dit nu een normale reactie van mij of ben ik inderdaad te gevoelig voor wat anderen van me denken ?
@ Miek:
het incident is er geweest, het is uitgepraat, blijf er niet over piekeren
btw: het wekt idd jaloezie op als kinderen zien dat de primussen weinig inspanning moeten leveren om het maximum aan punten te scoren. zeker als ze zelf heel veel moeite hebben om het minimuum te scoren. een begripvolle en hulpvaardige houding van die primus kan hierbij wrevel voorkomen. veel plezier met je knappe stundentjes