Loading ...
5 maanden geleden 
“Mijn zoon (13) heeft leerproblemen. Daarom zou ik graag zijn examentoetsen inkijken. Dan zie ik waar hij fouten heeft gemaakt en kan ik bijsturen. Kan de school dat weigeren?”
Op school geldt zogenaamde ‘openbaarheid van bestuur’. Zowel leerlingen als ouders hebben het recht om toetsen en examens in te kijken. Je mag er zelfs een kopie van vragen. De school kan dat niet weigeren, maar kan wel vragen dat je voor de kopie betaalt. Je kan geen examens van anderen inkijken (om eventueel te vergelijken). Hoe de school dat concreet organiseert, kiest ze zelf. Als de leraar weigert om het examen te tonen of te laten kopiëren, kan je je tot de directeur of de schoolbestuur richten. De namen en contactgegevens van het schoolbestuur vind je in het schoolreglement.
Ik heb als leerkracht helemaal geen problemen met het inkijken van examens door ouders en leerlingen. Maar kopies meegeven, vind ik toch wel een beetje veelgevraagd! Zo is het gemakkelijk voor de studenten die nog volgen want wij maken niet elk jaar andere examens. Zeker niet als de methodes en leerplannen niet wijzigen. Handig voor jongere broers of zussen als de ouders in het bezit zijn van die examenvragen!
Dat heb je dus met die mooie ‘kant-en-klare’ methodes he? Leerkrachten die geen toetsen meer opstellen – vaak ook geen huiswerk meer (beetje uitkomsten op de schoolwebsite gooien en klaar is Kees) en leerlingen die niet meer kunnen leren uit hun fouten. Je gaat me toch niet zeggen dat dit mogelijk is als je vijf minuutjes de tijd krijgt om een toets in te kijken onder toezicht van een leerkracht?
Beste Sofie
Je kan ook anders proberen te denken over ouders (waarom denk ik nu ineens dat jij zelf geen kinderen hebt?). Er bestaan ook ouders die NIET zomaar zaken aan het volgende kind zullen doorgeven hoor! Uiteindelijk wil je als ouder toch ook wel weten of je kind de gekozen studierichting ZELF aan kan, anders loopt het vroeg of laat vast, en daar is alleen je kind de dupe van. Een beetje meer vertrouwen in ouders aub.
Ik kan alleen beamen wat Yo hierboven schrijft. Wij hechten als ouders ook (nog) geen waarde aan de punten die onze kinderen behalen maar willen juist weten wat ze kunnen en niet kunnen. We overlopen met onze kinderen de fouten die ze gemaakt hebben, gaan na of ze lacunes in hun kennis hebben en werken bij (of laten hen bijwerken) waar nodig. Ik denk niet dat leerkrachten in de klas de tijd hebben om dat met elke leerling te doen.
Wat waren wij toch gelukkig dat onze ouders niet in onze nek zaten te blazen om alle fouten van de toetsen te controleren.
Wat waren wij toch gelukkig dat onze ouders ons geen stress bezorgden.
Oproep aan alle ouders: bezorg je kind minder stress door leuke dingen te doen en aanvaard je kind zoals het is.
Ze kunnen nochtans veel leren uit fouten bekijken. Daar niet naar omzien vind ik een foute attitude.
Demaré, als dat gebeurt in een positieve sfeer en zonder verwijten komt daar geen stress bij kijken.
Het is toch normaal dat ouders de toetsen van hun kinderen kunnen bekijken? Uiteindelijk wil je als ouder toch weten of je kind de leerstof begrepen heeft of niet? Wat als je kind het niet begrijpt en geen uitleg durft te vragen? Dan gaat je kind zich alleen maar slechter voelen
Misschien ook wat vertrouwen in leerkrachten? Het advies is vaak gebaseerd op heel wat verschillende toetsen en taken rond verschillende deelonderwerpen van het vak. Het examen gaat slechts over een klein deel van de leerstof. Die taken en toetsen krijgen de leerlingen toch wel mee naar huis? Daaruit moeten ze leren voor het examen. Het examen is dus een tweede kans. Vaak over afgewerkte delen. In principe is het hier dan al te laat voor de toekomst. Ik zie dus het belang niet in om kopies te vragen van het examen. De tekorten en hiaten zijn toch al veel langer duidelijker op basis van de toetsen en taken doorheen het jaar? Het examen bevestigt alleen maar de tekorten of bevestigt de vooruitgang en dat wordt dan meestal toegelicht tijdens een oudercontact.
Een examen is helaas niet altijd een tweede kans, soms zelfs niet eens een eerste. Zoon had vorig jaar een examen dat voor 1/3 uit oefeningen bestond op een principe dat in de laatste schoolweek nog snel werd aangehaald a.d.h. van welgeteld 5 oefeningen. Niks geen theorie. Leraar was niet rond met zijn stof. Vorig examen: ongeveer 10 hoofdstukken van de 30 niet ingevuld maar toch te kennen. Taken voor dat vak? Zo goed als geen gezien. Toetsen? Eentje per rapport. Was nochtans een hoofdvak. Ik weet eerlijk gezegd niet goed wat de examens voor dat vak bevestigden … in elk geval niet mijn vertrouwen in de toelichting van die leerkracht.
Ik denk soms dat het leerzaam is dat de leerling de kans krijgt om het examen in te kijken. Soms geven ze een juist antwoord, maar zijn ze niet volledig. Soms geven ze onder de druk van het moment het tegenovergestelde antwoord. Ikzelf heb als student aan de unief mijn examens ingekeken, en heb er toch wat uitgeleerd.
Daarnaast prijs ik als leerkracht (en als moeder) de betrokkenheid van de moeder die bovenstaande vraag heeft gesteld. Als leerkracht ga ik ervan uit dat elke ouder het beste voor heeft met zijn of haar kind. Uiteraard tracht ik zoveel mogelijk in de klas te verwerken, en vind ik het belangrijk dat de prestatiedruk bewaakt wordt. Maar als je dit opmerkt als leerkracht, kan je de ouders hierin ondersteunen.
Geloof me, de ouders kennen hun kind heel goed, en willen hen vooral veel kansen bieden. En daarin zijn de leerkrachten een partner.
Fijne vakantie aan iedereen!
Ik ben zelf ook leerkracht (secundair) en ik heb er helemaal geen problemen mee dat leerlingen hun proefwerken inkijken: in de eerste les na de kerstvakantie geef ik hen hun proefwerk even terug en verbeteren we het samen. Daarbij probeer ik zo duidelijk mogelijk te maken wat ze “fout” hebben gedaan, of “fout”/onvoldoende hebben geleerd, meestal algemeen, soms ook individueel. Ik hoop dat velen leren uit hun fouten en (eventueel) inzien wat er misgelopen is.
Ik heb er evenmin problemen mee dat leerlingen een kopie van hun examen zouden meenemen. Als dat dan per ongeluk bij een jongere broer of zus belandt, is dat toch ook geen probleem? Een goed proefwerk stelt vragen over ALLE leerstof. Anderzijds, vind ik het niet kunnen dat je net hetzelfde proefwerk gebruikt van het jaar voordien: je legt toch andere accenten, je ontdekt vaak ook onvolkomenheden of slecht geformuleerde vragen in je eigen proefwerk? Bij ons op school staat er in de “richtlijnen voor de proefwerken” volgende (beetje ouderwetse maar wel correcte) zin: “Een proefwerk is nooit een exacte kopie van het voorbije schooljaar. Wij rekenen op uw beroepsernst en -fierheid dat u hiermee rekening houdt”. Een kleine aanpassing hier en daar kan dus al voldoende zijn.
Awel…beste Guy…als alle leerkrachten na de kerstvakantie de examens eens lieten inkijken en verbeteren door de leerlingen zelf, dan zouden er al heel wat leerlingen gelukkiger zijn…ze weten immers best wat ze kunnen en niet kunnen! Het kan hun alleen maar helpen om nog beter hun best te doen voor het vak…Wanneer die leerkracht dan ook nog eens vermeld dat ze de lessen samen beter gaan aanpakken om volgende examens beter te kunnen presteren, en de sterkere leerlingen de minder sterkere laat helpen uitleggen, dan kan dat toch alleen maar voordelen bieden aan iedereen?!? Leerlingen leren uit fouten maar ook van elkaar! Goed bezig Guy!!!! Doe zo verder! Jij hebt talent!
Wat als de school niet wil meegeven!