Loading ...
3 maanden geleden 
Vergeet de voor- en nabewaking waar leerlingen enkel huiswerk maken in afwachting van ma of pa. In Mechelen kunnen ze van zeven uur ’s ochtends tot zeven uur ’s avonds terecht in de opvang, mét ontbijt en avondmaal. Elders ondersteunt de voor- en naschoolse opvang ouders bij opvoedingsvragen. Nog even en kinderen moeten enkel nog naar huis om te gaan slapen.
Maandag, 16.45 uur. Julien (2,5) eet met vijftien vriendjes zijn avondmaal in de refter van de school. Hij is er al sinds 7.15 uur vanochtend. Toen zat hij op dezelfde plek voor het ontbijt. Straks, om 18 uur, komt mama hem halen. Zij werkt in een hotel in Brussel, papa op de luchthaven. Voor de ouders van Julien en van 400 andere kinderen op de Mechelse basisschool GO!Shil, is het ‘halfinternaat’ de geknipte oplossing om werk en gezin op elkaar af te stemmen. Directeur Bart Pepermans heeft er dan ook zijn missie van gemaakt om het drukbezette ouders wat makkelijker te maken.
We nemen een deel van de zorg- en opvoedingstaken van ouders over. Tegelijk nemen we ook hun schuldgevoel weg”, zegt hij. “Hoe vaak zie ik niet dat ouders zich de benen van onder het lijf rennen om zo snel mogelijk hun kind af te halen, en dan wil dat kind helemaal nog niet mee naar huis, want het is nog zo fijn aan het spelen. Dan zeg ik tegen zo’n ouder: ‘wat is nu het beste, dat uw kind hier nog een half uur langer kan spelen en dat u het rustig aan doet, of dat u het straks voor de tv neerplant omdat u nog snel eten moet klaarmaken?’”
Uithangbord
Elke dag kunnen de leerlingen hier terecht van zeven uur ’s morgens tot zeven uur ’s avonds, ook op woensdag en tijdens de schoolvakanties. Naast ‘bewaking’ en eten biedt GO!Shil heel wat activiteiten aan. Zo krijgen de leerlingen van het eerste tot het vierde leerjaar die dat wensen, elke dag een uur Franse les. De directeur brengt een groepje meisjes elke maandag hoogstpersoonlijk naar de balletles. Maar om half vijf moeten de leerlingen verplicht huiswerk maken. En de tv gaat niet aan vóór zes uur.
Voor de voorschoolse opvang van 7 tot 7.45 uur betalen de ouders 0,70 euro. Daarvan is 0,50 voor de opvang, de rest zijn internaatskosten. Daarna is de opvang tot 8.30 uur gratis. Na school is de opvang gratis tot 16.00 uur. Vanaf dan betaal je per begonnen half uur opnieuw 0,70 euro en dat tot 19.00 uur. “Met die prijs liggen we iets boven naburige scholen, maar ouders hebben het ervoor over. Het halfinternaat is met zijn uitzonderlijke openingsuren en faciliteiten uniek en daarom ook het uithangbord van de school”, legt de directeur uit. “Vierhonderd van de zeshonderd leerlingen maken er dagelijks gebruik van. Vooral kinderen van tweeverdieners uit de middenklasse, maar we tellen ook 20 procent GOK-leerlingen.”
Toen de Stad Mechelen tien jaar geleden aan de ouders vroeg om de kinderen naar een ‘officiële’ kinderopvang buiten de school te sturen gaf 96 procent aan dat ze dat niet zagen zitten.”Maken dergelijke initiatieven het ouders niet té gemakkelijk? En vragen ouders daar zelf wel om? “Die nood is er wel degelijk”, verzekert Jan Peeters, hoofd van het Expertisecentrum voor Opvoeding en Kinderopvang. “We deden een bevraging bij alleenstaande moeders. 60 procent van hen draaide avondshifts. Ik denk trouwens niet dat ouders zo’n opvang gaan uitbuiten. Ze doen er echt wel alles aan om het aantal uren dat hun kind in de opvang moet blijven, te beperken.”
Hoe los jij opvangproblemen op?
Waarom heb je dan nog kinderen, als je ze van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat aan de zorgen van een ander overlaat. Als je je levensstijl niet kan/wil aanpassen aan het hebben van kinderen, zet er dan ook geen op de wereld. Ik heb echt medelijden met die kinderen en redelijk wat verachting voor die ouders.
ik heb het hier toch moeilijk mee hoor , een kind 11 uur per dag onderweg en dan thuiskomen om te gaan slapen en dit elke dag ???? Kippevel
Ik ben zo’n mama die haar kinderen elke dag van 7u tot 18u30 naar de opvang laat gaan. Bij ons (in Hasselt) kan dat standaard en kunnen we zelfs opvang XL aanvragen tot 19u30. Ik heb ook vaak medelijden met mijn dochters, maar heb het er met hen al over gehad. De reactie van mijn oudste (10 jaar) toen ik haar vroeg of ik niet beter, zoals sommige van mijn vriendinnen 80% zou gaan werken was “neen, mama, dat moet je niet doen. Dan heb jij een veel minder plezante job en dat is voor jou ook niet leuk. Ik ben trots dat ik zo’n slimme mama heb en ik wil later ook ingenieur worden”. Onze meisjes zijn dol op me en we genieten 100% van het weekend dat ik zoveel mogelijk vrij houd voor hen.
Ja, ik heb medelijden met hen, maar neen, ik vind niet dat ik dan beter geen kinderen zou gehad hebben. Onze meisjes zijn heel gelukkig, wel opgevoed en we zien elkaar dolgraag.
Bart, dat vind ik wel heel kortzichtig geredeneerd. Soms sta je er plots alleen voor en je hebt je job en je uren niet altijd mooi te kiezen. Ik denk dat een initiatief zoals dit dan inderdaad het jagen en jachten voor de ouders beperkt, zodat ze na het afhalen van hun kind nog even rustig kunnen samenzijn.
We hebben steeds voorstander geweest van de combinatie basisschool + opvang, voor zover die opvang meer dan enkel bewaking is. Het element ‘emotionele ondersteuning’ moet zeker aanwezig zijn. Ouders met weinig of geen tijd voor hun kinderen verwaarlozen deze emotioneel, zelfs zonder het te beseffen.
Gelukkig dumpen niet alle ouders hun kinderen bij de grootouders. Ik vind dit een goede oplossing voor tweeverdieners.
Het is niet simpel als beide ouders werken en ik vind dat je niet zo kort door de bocht mag denken.
Het is nog altijd belangrijker hoe je de tijd met je kinderen spendeert, niet hoeveel tijd je samen doorbrengt.
Ikzelf ben kleuterjuf en heb nog geen kinderen, maar merk dat het soms eenvoudig gezegd is; “Dat die ouders hun kind maar elke dag naar school brengen en komen halen.”
Zo gemakkelijk is het niet altijd.
Ik zit zelf in de kinderopvang, maar je kind zo lang weglaten vind ik toch ook wel een beetje zielig. Mits je niet anders kan natuurlijk, als jezelf ook aan t werk bent heb je weinig keus!
Dat er steeds meer nood zal zijn aan opvang en zelfs langdurige opvang is een feit. Ten eerste zijn er steeds meer alleenstaande ouders. Je zal maar eens in hun plaats zijn en de reacties hier lezen… Zij hebben het vaak behoorlijk moeilijk om werk en gezin te combineren en het is dan ook goed dat er voor hen dergelijke opvangmogelijkheden zijn. Ten tweede zou het nu toch stilaan duidelijk moeten zijn dat we met z’n allen meer en langer zullen moeten werken willen we onze toekomst en die van onze kinderen blijven garanderen. Ook de opvang zal daarom moeten mee-evolueren. Ten derde zijn er nu eenmaal mensen in de samenleving die grote verantwoordelijkheid dragen, zowel in de privé als bij de overheid en zich geen nine to five kunnen veroorloven. Ook zij hebben recht op kinderen en een aangepaste opvang. Ik ben het ook helemaal eens met het feit dat niet de kwantiteit van het samenzijn telt, maar wel de kwaliteit! Ik denk dat er veel kinderen in de wereld veel minder goed af zijn dan onze westerse kinderen. Laat ons toch een stoppen met anderen met de vinger te wijzen. Moeten we dan ook met de vinger wijzen naar die mensen met gehandicapte kinderen die hun kinderen niet thuis opvoeden? Of naar die mensen die hun hond naar een dierenhotel brengen?
uiteraard is het nodig om opvang te hebben en een geluk dat deze diensten bestaan ! Zelf ben ik huisvrouw en gelukkig dat mijn man vele uren wilt kloppen voor vrouw en kinderen en als hij thuis komt staat het eten klaar en geen discussie over het huishouden en dergelijke. Zeer bewust gekozen voor deze situatie en nog geen moment spijt van , ik zit hier dan ook in een luxe positie en toch zie ik vrouwen rond mij die mij aankijken en het bijna een schande vinden om huisvrouw te zijn maar wij zijn hier in ons gezin heel gelukkig mee en heb ook het besef dat we het ook met minder kunnen . Dus laat ieder het voor zichzelf uitmaken en ik ga ervan uit dat toch elke ouder het beste wilt voor zijn kind!
Ik wil gewoon melden dat er zijn geen goede ouders of slechte ouders. Alle ouders doen een poging om hun kinderen goed op te voeden. Het loopt niet altijd zoals geplant. Sommige ouders hebben echter geen andere keuze, anders belanden ze in een armoede of op straat.
Dus niet veroordelen aub want niemand heeft het zicht op de echte motieven van bepaalde handelingen.
bart,
Ik vraag me af of jij kinderen hebt en of jij nooit je kinderen in de opvang laat.
Het is enorm frustrerend te lezen hoe snel er een mening gevormd wordt.
Ik ben alleenstaande mama met een dochterje van bijna 2.
Geloof me maar als ik zeg dat ik het anders voorgesteld had . Maar ik ben wel verpicht mijn dochter 5 op 7 van 7u15 tot 18u achter te laten in de creche. Denk je dat dit geen pijn doet. Ik ga tijdens het weekend NOOIT weg , tenzij mijn dochter mee kan, om alle tijd te compenseren. Vind je nu nog steeds dat ouders hun ritme niet aanpassen aan hun kinderen. 2x nadenken voor je iets zegt is de boodschap en vooral dankbaar zijn dat er zulke opvanginitiatieven zijn!
Hoi allemaal, het klopt inderdaad dat er ouders zijn die niet anders kunnen, omdat ze bv alleen voor staan, maar ik ben er toch van overtuigd, dat als we het beste voor onze kinderen willen, er dan bij heel wat mensen toch zoiets als een mentaliteitsverandering moet komen. Heel vaak wordt toch onze eigen leven voorop gesteld, vinden we het voor ons zelf nodig om met 2 te gaan werken, ons alle luxe te kunnen permiteren, moet er … keer op vakantie gegaan worden, hebben we alle nieuwste technische snufjes nodig etc. Er kunnen ook keuzes gemaakt worden ten voordele van het “welzijn” van de kinderen ipv enkel ten voordele van hun “welvaart”.
Ook ik ben huisvrouw, niet opmdat mijn man zo’n superjob heeft dat we het ons kunnen permiteren, wel omwille van het welzijn van de kinderen. Ik ben van opleiding zelf opvoedster, heb jarenlang met probleemkinderen gewerkt, heb op een bepaald moment ervoor gekozen om niet telkens op 2 plaatsen schuldgevoel te hebben (op het werk omdat ik geen tijd had thuis om extra in m’n werk te investeren, thuis omdat het onregelmatig werken bij m’n dochter voor heel wat stress zorgde) Ik heb er nog geen moment spijt gehad, ook al moest het met heel wat minder. Nu de kinderen wat ouder zijn had dat anders kunnen zijn, hun basis in het leven is gevormd, maar wegens de handicap van één van hen is met 2 uit werken gaan uitgesloten (tenzij dit kind op internaat zou gaan, en dat zou hem geen goed doen. Een gehandicapt kind kost nog meer, dus nog meer moeite om rond te komen, maar de waarden en veiligheid die ik hen kan bieden door er elke dag, elk moment dat ze me nodig hebben te zijn is onbetaalbaar. En het is heus niet omdat kinderen groter worden dat je nog minder tijd aan hen moet besteden. Kwaliteit is het belangrijkste inderdaad, maar zonder een minumum aan kwantiteit kan je geen kwaliteit bieden. Als je je kinderen enkel ziet om ze in bed te stoppen en er ‘s ochtends weer uit te halen, hoe kan je dan weten waar ze mee bezig zijn? Bij wie moeten ze dan terecht met hun grote en kleine zorgen, wie geeft hen dan de basisveiligheid dat ze altijd bij je kunnen aankloppen voor wat dan ook? Hoe zie je dan als je kind in nood zit, met vrienden, drug of wat dan ook? Je hoeft er als ouder heus niet altijd te zijn, liefst zelfs niet, maar kinderen van 7 tot 7 aan anderen overlaten? Aan nachtouders hebben kinderen echt niet zo veel hoor. Dan denk ik dat het niet slecht is om eens diep in je hart te kijken en na te denken wat echt belangrijk is, ook al moeten er dan soms andere keuze gemaakt worden en moet je soms je eigen doelen en idealen bijstellen. De kindertijd van je kind komt NOOIT meer terug. Hoe vaak hoor je mensen dat niet zeggen, tegen ouders van een pasgeboren kind. GENIET ERVAN WANT VOOR JE HET WEET ZIJN ZE GROOT.