Loading ...
10 maanden geleden 
{copyright}
Ongeveer drie op de tien mama’s met kinderen tussen 7 en 15 jaar hebben een kind dat in bed plast of een bedplasprobleem heeft gehad. 7 op de 10 van hen geeft aan dat hun kind één of meerdere keren per week in bed plast(e), van wie een kwart dagelijks. Dat blijkt uit een enquête door onderzoeksbureau Ivox bij 200 moeders in Vlaanderen en Wallonië.
De belangrijkste oorzaken zijn volgens de moeders diepe slaap en/of hoge wekdrempel (71 %), psychologische problemen (62 %) en te veel drinken voor het slapengaan (47 %).
“Toch liggen psychologische factoren niet aan de basis van het probleem, dat is een fabel”, zegt professor Vande Walle, kindernierspecialist in het UZ Gent. “De echte oorzaken zijn van fysieke aard, zoals een te hoge nachtelijke urineproductie, een overactieve blaas of een hoge wekdrempel. De gevolgen zijn weliswaar psychisch, maar er is bijna geen enkel kind dat om psychische redenen in bed plast. Ook het idee van een ‘te diepe slaap’ klopt niet: ondertussen werd bewezen dat kinderen met bedplassen minder diep slapen, maar onvoldoende schijnen te reageren op de prikkel van de blaas.”
Bedplassen gaat vaak vanzelf weer over, maar soms is een medische behandeling vereist, onder andere met medicatie, een plaswekker, een luierbroekje of een plaskalender. Dokter Bael, pediater-nefroloog in het ZNA Koningin Paola Kinderziekenhuis Antwerpen: “Bedplassen is een van de grootste taboes in de geneeskunde, omdat niemand bedplassen als een ziekte beschouwt en niemand durft te zeggen dat hij bedplast. We weten echter dat wereldwijd 1 op de 100 volwassenen in bed plast. Belangrijk is eerst en vooral naar een arts te gaan en erover te spreken.”
Een kind dat bedplast, heeft heel wat stress te verwerken wanneer het met vriendjes op bosklas of vakantiekamp vertrekt, of wanneer het gewoon bij een vriendje gaat logeren. Toch laat 90 % van de moeders hun kind overal naartoe gaan en geven ze de nodige uitleg mee.
Voor meer informatie over bedplassen, kan je terecht op www.drogenachten.be, het Belgisch informatiecentrum rond bedplassen. De website is een initiatief van specialisten en huisartsen die zich hebben verenigd.
Gisteren zag op Vitaya dat jongens tot hun 10de last kunnen hebben van bedplassen. In een groot aantal van deze gevallen zou het bedwateren een gevolg zijn van een tekort aan een bepaald hormoon. Dit hormoon kan in synthetische vorm worden toegediend. Het patiëntje in het programma was al de eerste nacht na inname van dit hormoon droog.
Bij 1 van mijn kinderen had bedplassen een fysieke oorzaak. Een vliesje in de urineleiderzorgde voor een verkeerde manier van plassen (meepersen) en een zenuwachtige blaas die te weinig volume had om ‘s nachts droog te blijven. Lang bedplassen kan verschillende oorzaken hebben. Volgens de kinderuroloog kan je wachten tot een jaar of zes, daarna laat je beter onderzoeken wat er precies gaande is.
Kinderen worden op ieder vlak controleerbaar. lezen ze zwakker, dan komt er logo, vlot zwemmen minder goed, dan volgen ze private zwemles. Eten en plassen is het enige gebied die je nie tkan forceren …
lees eens het artikeltje over faalangst …
straks gaan ze op schoolkamp, gelukkig heeft de juffrouw begrip voor zijn probleem
Hoezo drie op de tien mama’s? En de papa’s dan?
“Toch liggen psychologische factoren niet aan de basis van het probleem, dat is een fabel”, zegt professor Vande Walle, kindernierspecialist in het UZ Gent
dat kan je volgens mij niet als status gebruiken. Hier begon ons dochtertje van bijna 5 opeens terug in bed te plassen, enkele maanden later bleek dat ze misbruikt werd
Zodra ze dit geuit had en aan het probleem gewerkt werd, stopte het bedplassen vanzelf weer. Dus WEL psychologisch!
Ik heb een tweeling (jongens) van inmiddels 12 jaar oud. Beiden hebben last gehad van bedplassen. Bij de een heeft het langer aangehouden dan de ander. En naar mate dat ze ouder werden kwam het steeds minder frequent voor. Het is vanzelf overgegaan we hebben er niets aan gedaan. Ook ik vermoed dat het iets te maken heeft met een hormoon wat niet of te weinig aangemaakt wordt. Echter om hier een synthetisch hormoon toe te dienen vind ik geen goed idee. Het is immers geen ziekte.