advertentie

Klasse voor ouders

“Dries wil altijd op de computer”

“Dries (4) zou de hele dag computerspelletjes spelen”, zegt mama Fatiha. “Dat is normaal”, zegt Nel Broothaerts, specialist internetveiligheid bij Clicksafe. “Voor hem zijn computers, tablets en smartphones geen nieuwe media, maar dingen die hij altijd gekend heeft. En die vindt hij gewoon leuk!” Hoe begeleid jij jouw digitale kinderen? Klasse vroeg het aan de ouders van basisschool De Feniks in Gent.

“Ik lees soms haar sms’jes”

Fatiha, mama van Dries (4), Mouna (9) en Sana (15) heeft zelf een smartphone waarmee ze mailt en chat.
“Dries, onze jongste, speelt het liefst computerspelletjes. In het begin lieten we hem doen. Maar hij kon op een bepaald moment niet meer stoppen. Dan hebben we afspraken gemaakt: elke dag een uurtje. Vijf minuten voor het einde geven we aan dat het uur bijna om is. Zo weet hij dat hij niet aan een nieuw level moet beginnen. Je kan ook een kookwekkertje gebruiken. In het begin huilde hij enorm, maar als je elke dag dezelfde regels aanhoudt, zijn ze het snel gewoon.”

“Sana, de oudste, zou haar slaap laten om op Facebook te zitten en te chatten. Eigenlijk mag je pas vanaf dertien jaar een profi el, maar we lieten het eerder toe omdat al haar vriendinnetjes al op Facebook zaten. Op voorwaarde dat ik haar vriendje mocht zijn. Zo kon ik toch een oogje in het zeil houden. Nu ze ouder is, ben ik blij dat ze me nog niet heeft ‘ontvriend’. Ik laat haar doen, ook als ik zie dat ze op Facebook een discussie heeft. Dat hoort erbij. Soms kijk ik wel in haar smartphone. Het is tenslotte mijn taak om te zorgen dat ze goed opgroeit. Ze weet dat ik dat doe en begrijpt het wel.”

Nel (internetspecialist): “Elk kind heeft recht op privacy, maar tegelijkertijd heb je als ouder inderdaad de plicht om je kind op te voeden. En daar hoort opvolging bij. Dat betekent niet dat je zomaar mag inbreken in haar gsm of computer. Bespreek eerst dat je eens wil kijken. Leg ook uit waarom.”

“En, hoe was ’t op internet?”

Ann, mama van Mare (5), Bavo (18) en Anton (19) verenigt ouders en leraren op het Facebookprofi el van de school.

“Vorig jaar kreeg ik als leraar te maken met cyberpesten. Toen we de geprinte pestgesprekken zagen, stonden we perplex over wat kinderen tegen elkaar durven te zeggen. Waarom weten wij zo weinig van wat ze op internet doen? Je vraagt toch ook na schooltijd hoe het geweest is en met wie ze gespeeld hebben? Waarom doen we dat niet nadat ze uren hebben zitten chatten? Op school werken we veel rond internet. We kunnen als leraar of ouder leren van kinderen. En ondertussen voel je waarmee ze bezig zijn.”

“Ze zagen een sekswebsite”

Katy, mama van Lily (9) en Isabel (7) werkt soms te veel op de computer, volgens haar dochters.*

“Lily had samen met vriendinnetjes online dingen gezien die niet voor hen bestemd waren. ’s Avonds vertelde ze het mij. Ik was blij dat ze het kwam zeggen, maar ik was wel geschrokken.”

Nel: “Via internet komen kinderen zowel bewust als per ongeluk in contact met seks en geweld. Het is wat naïef om te denken dat jouw kind dat niet doet. Voor jonge kinderen kan een fi lter nuttig zijn, maar oudere kinderen laat je beter zelf ontdekken. Praat geregeld met hen over wat ze meemaken online en wat ze daarvan vinden. Zo bouw je een band op. De kans is dan groter dat ze je aanspreken als ze echt een probleem hebben.”

“Schrik voor cyberpesten”

Kaat, mama van Frida (5) en Pablo (3) heeft het gevoel dat haar kleuters sneller met de iPad weg zijn dan zij!

“Je merkt dat kleuters opgroeien met internet, tablets, smartphones … Thuis staat de iPad gewoon op tafel. Iedereen kan erop. Maar wat als ze ouder worden en ze willen een eigen computer? Dan zijn ze zo kwetsbaar. Voor cyberpesten bijvoorbeeld. Ik weet niet wat ik dan moet doen.”

Nel: “De computer en de iPad zet je het best centraal in huis. Niet om te controleren, maar wel om een oogje in het zeil te houden en te antwoorden op de vragen die je kind heeft. Als je kind gepest wordt, heeft het geen zin om internet te verbieden. Dan lijkt het alsof je je kind straft. Bovendien halen ze steun uit gesprekken met anderen die wel positief zijn. Ook al gebeurt cyberpesten buiten de school, toch is de dader vaak iemand van op school. Daarom betrek je het best de leraar. Die kan de ouders, de pesters en de slachtoffers samenbrengen om met hen een oplossing te zoeken. Als dat niets uithaalt, kan je naar de lokale politie stappen. In uiterste nood natuurlijk.”

“Begin zo vroeg mogelijk”

Koen, papa van Minka (10) en Vita (7) vindt het vermoeiend om lange teksten te lezen op een beeldscherm.

“Toen Minka vier was, heb ik een e-mailadres voor haar gemaakt. Ik stelde het zo in dat al haar mails ook in mijn mailbox terechtkomen. In het begin checkten we samen de mail. Vooral oma stuurde haar foto’s. Sinds ze kan lezen, laat ik haar dat zelf doen. Ik blijf in de buurt. Soms krijgt ze spam of reclame binnen. Dan vertel ik waarom ze daar beter niet op klikt. Zo leert ze al doende.”

* Katy is een nickname. Zij wou liever anoniem blijven.

Mijn dochter kleedt zich uit voor de webcam. Kan je verslaafd worden aan gamen? Doe ik mijn kind te kort als ik het verbied om te chatten? Lees meer vragen en antwoorden op www.clicksafe.be. Vragen over veilig internet? Bel de hulplijn van Clicksafe via 02 475 44 00 of sms via 0470 44 44 00.

Huiswerk oefenen met de computer of de iPad? Check de lijst van apps en websites opwww.klasse.be/klikprint.

Welke cyberouder ben jij? Doe de uitgebreide test op www.clicksafe.be.

3 Reacties op ““Dries wil altijd op de computer””

  1. Onze kinderen mogen niet iedere dag aan een beeldscherm zitten. Voor hen is de regel: maandag en vrijdag mag je tv kijken of een computerspelletje spelen. En af en toe wordt er wel eens een uitzondering gemaakt. Zo blijft hun vrijetijdsbesteding zeer gevarieerd. Uiteraard vind ik dat ze moeten kunnen leren omgaan met een computer, maar ik vind het triestig om te zien dat heel wat kinderen op den duur niet anders meer doen. Ik denk ook dat het niet gezond is voor hun lichaam…de uren die er aan computer en dergelijke doorgebracht worden, kunnen ze niet buitenspelen, boekje lezen, timmeren, in de keuken dingen uitproberen, met echte materialen werken, écht praten met vriendjes,…

  2. Spijtig genoeg leven we nu eenmaal in een moderne maatschappij waar constant electronica en computer veranderingen zich de kop opsteken.
    Zelf heb ik een kind van 6 en ja hij zit gemiddeld 2 uur per week op de computer en kijkt elke dag een half uur tv. Het is inderdaad spijtig dat de kinderen minder sociaal met elkaar spelen en zelf geen leuke dingen meer uitvinden om buiten te spelen. Tijden veranderen nu eenmaal. Toen ik 6 was bestond de computer nog niet. Ik weet zelfs nog dat ik voor mijn communie het eerste typmachine kreeg waar een wp schermpje opstond en waar je 10 brieven kon in opslaan. Dat was toen het van het. Als ik dan nu kijk wat je met de computer allemaal kan. Wat een vooruitgang. (of moet ik zeggen achteruitgang) Kinderen gaan idd minder vaak bij elkaar spelen, hun gezondheid verslechtert zienderogen, maar hen van deze media afhouden is ook geen goed idee, want dan kunnen ze binnen de kortste tijd niet meer volgen. Het is nu eenmaal de maatschappij waarin we leven. De kinderen weten niet beter. Zij hebben onze tijd niet gekend.

  3. Mijn ouders hebben mij niet toegelaten om in de week op computer te spelen.Dat is slecht.Je kunt er van ongelukkig zijn.Dus ik zit alleen in de vakantie of weekend op de computer.Chatten vindt ik maar pas goed als je groot bent.

Schrijf een reactie

Je reactie kan alleen gepubliceerd worden als je je naam en e-mailadres invult. Je reactie verschijnt meteen online, maar kan verwijderd of aangepast worden als de redactie vindt dat je reactie niet voldoet aan de algemene voorwaarden. Zorg dat je reactie relevant is voor het onderwerp van het bericht waarop je reageert. Gebruik geen ongepaste of beledigende taal en maak geen reclame.