Beste Klasse,

Minstens eenmaal per week pleegt in ons land een leerling zelfmoord. 15 % van de kinderen in de lagere school en 30 à 40 % van de leerlingen in het secundair hebben ooit al zelfmoordgedachten gehad. Dat blijkt uit onderzoek. Na het verkeer is zelfmoord bij ons de tweede doodsoorzaak voor jongeren tussen 10 en 24 jaar. Vergeleken met andere landen scoren we op dit vlak erg hoog.

Een zelfmoordpoging is een signaal, een teken dat iemand met problemen zit («Er is iets met me, het gaat niet») en dat wil hij aan de omgeving tonen («Help mij»). Het is belangrijk dat zijn omgeving die signalen herkent en ze niet afdoet als aanstellerij of chantage.

Wat doet u als uw kind zelfmoordgedachten heeft?

Wat u wel doet: proberen te begrijpen

·Praat open en rustig over zijn verlangen om dood te gaan.

·Neem zijn zelfmoordgedachten ernstig, toon dat ook.

·Erken de moeilijkheden die uw kind ervaart.

·Kruip in zijn vel: luister naar gevoelens en feiten.

·Probeer structuur, orde te brengen in zijn gevoelens en feiten. Dat helpt angst en verwarring al verminderen.

·Ga na hoe vaak hij aan zelfmoord denkt, hoe concreet zijn plannen zijn, ga op zoek naar belangrijke of mogelijke crisismomenten vandaag en in de nabije toekomst.

·Zoek steun bij de huisarts, de school, het PMS/CLB, het Centrum ter Preventie van Zelfmoord, een centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg of Centrum voor Ambulant Welzijnswerk in de buurt.

Wat u niet doet: preken

·Begin niet onmiddellijk de waarden en de schoonheid van het leven te verdedigen.

·Ga niet meteen oplossingen formuleren.

·Minimaliseer de feiten en belevingen van uw kind niet.

·Zeg niet dat hij u veel pijn doet. Dat zorgt voor schuldgevoelens.

·Beloof niet dat u er met niemand anders over zult praten. Zeg wel met wie u erover praat.

Hoewel vaak goed bedoeld, duwen deze opmerkingen het kind nog dieper in de put.