(VOICE-OVER)
Juf Sarah geeft les
in 't eerste leerjaar.
Vandaag laat ze de leerlingen
kennismaken met kunst.
(JUF SARAH) Goeiemorgen, allemaal.
- (LEERLINGEN) Dag, juf Sarah.
(JUF SARAH)
Goed, ga maar rustig zitten.
(JUF SARAH)
Goed.
Ik ga beginnen met een verhaal.
De...
- (LEERLINGEN) Stip.
(JUF SARAH)
De tekenles was voorbij,
maar Floor, die zat nog steeds
met een leeg papier voor haar neus.
Ze voelt 'r een beetje...
- (LEERLINGEN) Boos.
(JUF SARAH)
Boos.
Floors lerares boog zich
over het witte papier.
'Aha, een ijsbeer in de sneeuw.'
(LEERLINGEN LACHEN)
(JUF SARAH)
'Leuk, hoor', zegt Floor.
'Ik kan gewoon niet tekenen.'
'Weet je wat?' zegt de lerares.
'Zet gewoon ergens
op dit blad een stip
en kijk wat er gebeurt.'
(JUF SARAH)
Ik begon de les met 'n verhaal.
Het verhaal ging over een meisje
dat vindt dat ze niet kan tekenen.
De juf,
die laat haar een stip tekenen.
Ze schrijft er haar naam onder
en de dag erna hangt 'r werkje uit.
Je merkt
dat er kinderen waren in mijn klas
die hun daar
wel goed in konden vinden.
Bepaalde kinderen begonnen
te knikken en zo van:
Ja, ik ken dat.
Ik kan ook niet zo goed tekenen
en uiteindelijk hebben ze toch
de essentie van het verhaal gesnapt
dat iedereen kan tekenen.
(JUF SARAH)
Op de tentoonstelling van school
waren Floors stippen
een groot succes.
Je ziet, ze zijn allemaal van Floor.
Haar naam staat erop
en die hangen daar allemaal uit.
Mooi, hè ?
Mooi, hè, zo allemaal samen ?
(LEERLINGEN) Ja.
- (JUF SARAH) Het is precies...
(JONGEN) Kunst.
- (JUF SARAH) Het is precies kunst.
(VOICE-OVER)
Na 't verhaal begint Sarah
'n klasgesprek
over smaken die verschillen
en je eigen mening durven zeggen.
(SARAH) Moet je alles mooi vinden ?
- (LEERLINGEN) Nee.
(JUF SARAH)
Nee, hè ?
Je mag zelf kiezen wat je mooi vindt.
En als mijn vriend dat niet mooi
vindt, o, dat is spijtig voor hem.
Want ik vind het wel mooi. Manon.
(MANON)
Nina had dat gisteren ook gezegd
dat het niet zo mooi was.
(JUF SARAH)
Is 't waar ?
Was 't iets van jou ?
- (MANON) Ja.
(JUF SARAH) Hebben jullie nu ruzie ?
- (MANON) Nee.
(JUF) Nog vriendinnen ?
- (MANON) Ja.
(JUF SARAH)
Voilà, dat is zo.
Je mag zelf durven zeggen
wat je mooi vindt.
Nu, ik heb allemaal werkjes.
Je mag gewoon heel rustig kijken.
(LEERLING)
Wow.
(VOICE-OVER)
Sarah haalt vijf werkjes boven die ze
vannacht gaan halen is in 't museum.
De leerlingen moeten
in stilte en geconcentreerd
naar de werkjes kijken.
(JUF)
Door in stilte te kijken
naar de werkjes
gaan de kinderen echt details vinden.
Ze gaan echt de werkjes inspecteren
en daardoor gaan ze eigenlijk
bepaalde dingen ervaren, ontdekken
die ze zelf ook nog
kunnen gebruiken in hun werken.
(JUF SARAH)
Nu ga je een werkje krijgen
dat je aan niemand mag tonen.
Dus je gaat het krijgen
en je laat het liggen.
Alleen jij mag zo een keer
heel voorzichtig zo piepen.
Maar je buurman of je buurvrouw,
die mag het niet zien.
(VOICE-OVER)
De kinderen krijgen elk
willekeurig 'n kunstwerkje.
Ze moeten 't goed bestuderen
en dan aan de rest
heel nauwkeurig vertellen
wat erop staat.
(JUF SARAH) Vertel maar. Luister...
- (MANON) Een mevrouw
en die is aan het naaien
en er is zo een baby'tje
dat aan het spelen is.
(JUF SARAH)
Welke kleuren zie je ?
(MANON)
En het is zo een beetje blauw.
De kleedjes zijn zo blauw.
En van dat kindje is 't blauw en van
die mevrouw is het ook nog blauw.
(JUF SARAH)
En is het zo helemaal gewoon
geschilderd zoals wij schilderen ?
(MANON)
Nee, het is geschilderd...
met streepjes.
(JUF SARAH)
Geschilderd in streepjes.
(MANON)
En het meisje, het kleintje,
haar haar is geel
en dat van de mama bruin.
- (JUF SARAH) Goed.
Wie heeft ook dit werkje ?
Hannelore, kom maar naar voor.
Tegen je buik, tegen je buik.
Ik tel tot drie. Eén, twee, drie...
Goed zo, fantastisch. In orde.
(JUF SARAH)
Ik wil vooral dat ze verder kijken
dan de tekening zelf.
Ook naar kleuren, technieken.
Ook...
Ja, in het algemeen, de compositie.
Dat zijn nu wel woorden die ik
niet aanbreng in de klas zelf,
maar ik wil dat ze verder kijken.
Natuurlijk,
die kinderen zijn nog maar 6 jaar.
Je kan daar
niet zo veel van verwachten,
maar uiteindelijk hebben ze
dat wel goed gedaan.
(VOICE-OVER)
Iedereen mag de zithoek induiken.
Juf Sarah zal tonen wat een echte
kunstenaar allemaal nodig heeft.
(JUF SARAH)
Nina.
Zij wil een kunstenares worden.
Zij heeft daar
vannacht van gedroomd
en wij gaan haar
een beetje moeten helpen,
want Nina, die weet niet
hoe ze eraan moet beginnen.
Nu, Nina heeft nog niks. Kijk,
dat is Nina. (KINDEREN LACHEN)
Draai maar een keer rond.
Zo, er zit hier niks onder.
Gewoon Nina zoals we Nina kennen.
Wat heeft Nina nodig ?
Delphine ?
- (DELPHINE) Een blad.
(JUF SARAH)
Een blad, inderdaad.
Een blad.
Alsjeblieft, Nina. Een blad.
Zo, Nina is een kunstenares, zie.
Voilà.
Wat is er nog te kort ? Niels ?
(NIELS) Een schildersezel.
- (JUF SARAH) Super.
(VOICE-OVER)
Nina wordt helemaal uitgedost
als kunstenares
en juf Sarah haalt
'n schilderskoffer boven
vol met prachtig materiaal.
(JUF SARAH)
Dat was voor die kinderen
'n fantastische ervaring.
Dat was echt voelen, kneden
en ook aan ruiken sommigen.
Door hun zintuigen te gebruiken
en 't materiaal daarbij te betrekken,
gaan ze in feite
echt gemotiveerd worden
om met dat materiaal
aan de slag te gaan.
(JUF SARAH)
Goed. Nu, we hebben
al een beetje gekeken naar werkjes.
Nu gaan we zelf
ook een werkje maken.
Je gaat nu
zelfstandig mogen werken.
Je gaat gewoon in je groepje zitten.
Ik kom blaadjes uitdelen
en je mag eraan beginnen.
(JONGEN)
Ja.
(JUF SARAH)
Bij sommige kinderen zie je dat
als het hun interesseert,
dat ze wat open bloeien.
Ik zou het zeker niet erg vinden
als er kinderen zijn die zeggen van:
Dit interesseert mij niet.
Dan weet je gewoon van,
als wij bijvoorbeeld een les over...
muziek of dans of gewoon nog maar
een groepswerk rond taal doen,
dan zie je dat die kinderen daar
dan wel beter in zijn.
Ze hebben allemaal
wel iets dat hun...
Ja, flatteert. Dat hun ligt.
(JUF SARAH)
Welk kleurtje gaan we
er nog een beetje in stoppen ?
Een beetje geel ?
- (MEISJE) Ja.
(JUF SARAH)
Kijk, en dan doe je
ook een beetje geel. Kijken.
Eerst kijken, Laurens.
Een beetje geel.
En ik kleur met m'n krijt echt recht
en nu mag je een doekje nemen.
Stop er je vinger maar in
en wrijf het maar open.
(JUF SARAH)
Als leerkracht moet je
duidelijk maken aan de kinderen:
Je mag proberen. Probeer maar uit.
Dat je niet moet zeggen:
Je hebt maar één blaadje.
Sorry, je krijgt geen ander meer.
Het moet nu wel juist zijn.
De kinderen moeten
't gevoel hebben van:
Ik mag proberen en ligt 't mij niet,
de juf gaat niet boos zijn.
Ik mag nog wel een keer proberen.
(JUF SARAH)
Nu gaan we een keer kijken
naar onze eigen werkjes.
Je mag achter je stoel gaan staan.
(VRAAGT TE ZWIJGEN)
(VOICE-OVER)
Juf Sarah heeft de werkjes
opgehangen in een echt museum.
Daar zijn de leerlingen
wel erg benieuwd naar.
(JUF SARAH)
Kom maar een beetje dichter.
Zo meteen gaan we alles bekijken.
(JUF SARAH)
Je zag aan de kinderen, als we
uiteindelijk naar 't museum stapten,
dat ze zo een beetje
de kriebels in hun buik hadden.
En je zag zo de trots. Je zag echt
de trots, want die gingen allemaal
eerst naar hun werkje gaan kijken
van: Hangt het er wel bij ?
En is het wel in orde ?
Zeker toen ik zei van: Ja, vanmiddag
zijn er al juffen en al geweest,
dan zo: O, echt ?
Wauw, het is echt, hè.
(JUF SARAH)
Wat vonden jullie van de werkjes,
om zo'n werkje te maken ?
(LEERLING) Ik wil 't verkopen.
- (JUF SARAH) Ga je 'm verkopen ?
Ik zou het toch eventjes in je kamer
hangen om van te genieten,
want ze zijn allemaal fantastisch.