(LINE) Niemand begrijpt mij, omdat ik zo anders ben. Dan verstaan ze niet waarom ik niet van iets hou of zo rustig ben. Ik word daar soms wel verdrietig van. Dan wou ik dat ik anders was. (MAMA) We hebben voor de eerste keer iets gemerkt toen ze kleuter was, zo rond vier jaar ongeveer, de eerste kleuterjaren, op de speelplaats bijvoorbeeld stond ze altijd alleen. Zo heel stil altijd, afzijdig, ik dacht: Oei, die is niet blij. En dan, op dat moment juist zei ze, ineens, plotseling: Ik wou dat ik nooit geboren was. Dat was echt een slag van: Wat zegt ze nu ? Op die leeftijd... Dat was echt pakkend. (GEROEZEMOES) (LINE) Het vervelendste aan een school vind ik de drukte. Als het druk is geweest, kan ik stress krijgen en wild worden vanbinnen en ook soms vanbuiten, maar minder erg. En dan heb ik nood aan rust. (PAPA) Je merkt dat Line hooggevoelig is door het feit dat ze heel veel prikkels van buitenaf opvangt, qua geluid, qua smaak en dat dat sneller tot haar doordringt. En als zich dat dan opstapelt, die prikkels, dan wordt dat te veel in het hoofd en dan reageer je door psychosomatische klachten, door niet kunnen slapen of door... Zich af te zonderen in een omgeving waar die prikkels wegvallen, zodat je tot rust kan komen. (LINE) Als het in de klas soms te druk wordt, mag ik van de juf naar buiten en naar de zorgcoördinator en dan praten we daar een beetje over en dan gaat dat over. Als het een toets of zo is, mag ik van de juf een huisje gebruiken en dan kan ik niemand zien en heb ik ook minder prikkels en stress. Dan kan ik mij meer concentreren op mijn toets. (MAMA) De speeltijd is voor haar niet het plezantste moment op school. Ze zal inderdaad nooit uitbundig ravotten en spelen en roepen en lawaai maken, helemaal niet. Je ziet nog vaak dat ze apart staat op de speelplaats en dat ze dat echt opzoekt. Veel kinderen komen naar haar, terwijl zij tot rust wil komen. Vroeger dacht ik echt: Ze is echt ongelukkig, ook op de speelplaats. Maar nu besef ik wel dat dat voor haar niet zo erg is. Het feit dat ze alleen staat, dat is juist haar bedoeling. Om tot rust te komen, om te observeren. Ze doet dat graag, kijken naar de andere kinderen zonder mee te doen. (LINE) Er zijn ook positieve dingen aan hooggevoelig zijn. Ik zie welke kindjes verdrietig zijn of hulp nodig hebben of slechtgehumeurd zijn of zo. (MAMA) Ik vind dat ook altijd bizar, hoor. Enerzijds is ze heel populair, de kinderen komen echt naar haar, zij voelen ook die rust bij haar, en ze komen heel vaak hun verhaal doen. Als er iets is, komen ze bij Line. Line troost en luistert. En daardoor heeft zij veel succes eigenlijk. (PAPA) Maar het is ook stresserend, het is dikwijls te. (MAMA) Ja, dat maakt het voor haar dan weer te druk. (LINE) Als ik van school kom, heb ik thuis een moment rust nodig om die prikkels een beetje te verwerken. En dan ga ik soms in de zetel liggen of met de kat spelen. Ik ga vaak bij Emma, dat is mijn buurvrouw. Dat is mijn beste vriendin. Ze is 89 jaar en het is daar heel rustig en ik kan met haar gezelschaps- spelletjes spelen en goed praten. Want zij luistert naar mij en dat is het omgekeerde van op school. Ze is lief en ik voel mij daar op mijn gemak. (MAMA) Ik heb soms zo angst van: Line is zo serieus. Ze kan eens niet uit de bol gaan, eens niet gewoon zot doen. (LINE) Met jou lachen. - (MAMA) Dan denk ik: Dat mist ze allemaal misschien. Maar eigenlijk is dat zo niet. Je mist dat niet. (LINE BEVESTIGT) (MAMA) Vroeger maakte ik mij daar echt ongerust over, maar nu niet meer. Nu weet ik: Line heeft dat niet nodig, uit de bol gaan. Ze is gelukkig hoe ze is. (LINE BEVESTIGT) We leven in een wereld waarin veel stress is, een maatschappij die heel veel vraagt van de mensen en ik hoop dat ze een manier vindt om daarmee om te gaan, om tot rust te komen en zich niet laat overweldigen.