(LERARES) Ik heb één keer gehad dat ik vond dat ik onterecht aangevallen werd door een ouder en toen moet ik zeggen, was ik wel heel boos en ik was heel boos omdat die persoon alleen maar zijn eigen kind zag en niet de rest. Niet de groep, niet de andere kinderen en eigenlijk wou ik die persoon niet meer zien. Had ik iets van: Laat me met rust. (LERAAR) Ik heb 't zelf niet ervaren, maar als 't zo is, dan ga je de ouders proberen gerust te stellen. Ja ? En zeker te relativeren, dus... Ik wil er zeker geen big deal van maken. Ik wil 't beperkt houden. (LERARES) Ik heb 1 keer een ouder die niet in mijn klas zat die ongelofelijk begon te brullen, wel in de gang, en dan heb ik echt zoiets van: Zeker kalm blijven, zeker ook niet boos worden en proberen iemand tot rust te brengen. Dat deden we dan met 'n paar mensen. Je probeert om iemand te kalmeren en 't gesprek ook zeker niet op dat moment te laten verdergaan. Dat lukt toch niet. Maar dus... Ik denk dat het belangrijk is dat je zelf rustig blijft en probeert 't niet bij jou te laten binnenkomen. (BELGERINKEL) (LERAAR) De volgende. (LERAAR) Handtassen aan de deur laten staan. Dank u. Ja. Daar bent u dan. Ik heb veel over u gehoord, maar een verwittigd man is er twee waard. (MAMA) Ja. Mr. Wittevrongels, ik ben blij dat wij even kunnen praten. Onze Michael is... - (LERAAR) Stop. Ik bepaal graag mijn eigen tempo. Praten is voor straks. Als u eerst even zou willen gaan staan. (MAMA) Pardon ? - (LERAAR) Gaan we moeilijk doen ? Eerst even gaan staan, benen in lichte spreidstand, alstublieft. Leg uw handen waar ik ze kan zien. - (MAMA) Wat is dat hier ? (LERAAR) Dat is gewoon 'n kleine security scan voor m'n eigen veiligheid. Hebt u wapens of scherpe voorwerpen bij ? (MAMA) Zeg, blijf eens van mijn lijf. (LERAAR) Gaat u me aanvallen ? Ik waarschuw u. Eén druk op die knop en ik krijg direct versterking. Begrepen ? (MAMA) Zeg, wat is dat hier ? Dat is nu toch niet normaal ? (LERAAR) Normaal ? Noem jij jezelf normaal ? Uw zoon Michael is verre van normaal. (MAMA) Pardon ? - (LERAAR) U hebt 't goed gehoord. Uw zoon Michael is abnormaal. Hij is zot, mevrouw. Zot. Met proppen gooien terwijl ik met mijn gezicht naar het bord sta. (MAMA) Dat is echt te belachelijk voor woorden. En dat geeft les aan mijn kind. Prutser. (LERAAR) Gaan we beginnen schelden ? Ik kan ook lelijk uit de hoek komen, hoor. Trut. - (MAMA) Klootzak. (LERAAR) Del. - (MAMA) Loempia. (LERAAR) Dat pakt u terug. Dat gerecht pakt u terug. (MAMA) Je weet toch hoe al de leerlingen je noemen hier op school ? Meneer de Mosselman en ik kan ze geen ongelijk geven. Jij bent een mossel. (LERAAR) U heeft echt een agressieprobleem, mevrouw. Ik sta nu al jaren in het onderwijs, maar dit maakte ik niet vaak mee. Probeer de volgende keer toch de kalmte te bewaren. Ja ? Gelukkig was ik voorbereid, maar in de praktijk blijkt dat toch niet altijd zo eenvoudig. (LERAAR ZUCHT OPGELUCHT) (LEEN) Ouders kunnen agressief worden of kwaad worden wanneer je bijvoorbeeld moet ingaan tegen 't verwachtingspatroon van die mensen. Wanneer je moet zeggen dat zoonlief toch niet zal kunnen overgaan of als er een paar dikke onvoldoendes op het rapport staan. Ook bijvoorbeeld als je zware gedragsproblemen moet melden. Een andere situatie die agressie kan opwekken, is als je informatie moet overmaken die mogelijk beledigend kan zijn voor de ouders. Bijvoorbeeld als je moet zeggen dat hun kind nogal vaak onverzorgd naar school komt of dat er nog openstaande facturen zijn. Dat zijn allemaal situaties die bij de ouders heel wat emoties kunnen vrijmaken. (LEEN) Je kunt al een stuk agressie vermijden door het probleem heel concreet te stellen en zeker geen waardeoordelen te gebruiken, dus niet zeggen: Uw zoon Jan is lui, maar bijvoorbeeld... Je zoon maakt vier keer per week zijn huistaken niet. (MAMA) Je weet toch hoe al de leerlingen je noemen hier op school ? Meneer de Mosselman en ik kan ze geen ongelijk geven. Jij bent een mossel. (LEEN) Hoe kan ik daar nu best mee omgaan ? Het is heel belangrijk dat je vooreerst probeert om de emoties bij de ouders te laten dalen voordat je verder gaat met de rest van je verhaal. Want doe je dit niet of neem je daar niet voldoende de tijd voor, dan is het goed mogelijk dat ze gewoon niet meer luisteren of dat ze naar huis gaan en je advies niet opvolgen. Emotie laten dalen kan je doen door een gevoelsreflectie te geven. Dat is het gevoel van de ouder oppikken en het gaan benoemen. Bijvoorbeeld: Je kan zeggen van: Ik merk dat u erg overstuur bent. Of: ik zie dat het nieuws u heel erg treft en met de nodige empathische ondertoon. Je kan ook zeggen van: Ik vind het zelf ook heel erg vervelend om u dit nieuws te moeten melden. Dat soort interventies maakt dat die emoties uiteindelijk een stuk gaan gereduceerd worden en dat je dan verder kan met je verhaal. (LEEN) Probeer eventuele kritiek of klachten van de ouders niet persoonlijk te nemen en ga zeker niet meteen in de verdediging. Tracht vooral rustig en beheerst te blijven. Anderzijds is het goed dat je voldoende je grenzen aangeeft. Zeker als een ouder je ongevraagd op een agressieve manier de les komt spellen, is het belangrijk dat je erg kordaat paal en perk kunt stellen aan het gedrag. Je kan bijvoorbeeld zeggen: Het spijt mij, maar ik wil wel met u praten, maar op een rustig moment of op een rustige manier. (LERAAR) Vergeet uw handtas niet aan de deur. (MAMA) Mossel. (SLAANDE DEUR) (BELGERINKEL) (LERAAR ROEPT) De volgende.