filmpjes - doelgroep: leraren, ouders
Javanen, Hindoestanen, Indianen, Creolen en Afrikanen... De slavernij bracht hen samen in Suriname. In deze multiculturele samenleving is Nederlands de gemeenschappelijke taal. TV.Klasse ontdekt een land dat vecht voor zijn ontwikkeling: van de verborgen schooltjes in het ondoordringbare regenwoud tot de plantrekkers van Paramaribo. Deze reeks kwam tot stand in samenwerking met de VVOB (Vlaamse Vereniging voor Ontwikkelingssamenwerking en technische Bijstand) www.vvob.be
filmpje 1 van 4 - 00:10:24 - 18 september 2009 - voor leraren, ouders
Met de boot naar schoolduurt 00:03:00 |
|
Juf Jacqueline keert terugduurt 00:02:26 |
|
Ruwat droomt over de stadduurt 00:01:54 |
|
Leven als een tijgerduurt 00:01:13 |
|
Suriname wil meerduurt 00:01:51 |
onderwerpen: armoede, ontwikkelingssamenwerking, diversiteit, interculturaliteit, kwetsbare jongeren, lesgeven in het buitenland, Noord-Zuid, taalachterstand, verhalen Noord-Zuid, toerisme
“Na 8 jaar lesgeven in de jungle is je ontwikkeling 3 jaar achteruit gegaan”, vertelt Juf Jacqueline. Samen met leraar Erwin vertrekt ze elke zondag met de boot voor een week naar het dorpje Dan. Wegen zijn er in dit ondoordringbare regenwoud niet. Ruwat is dertien en droomt van de stad: “ik wil een televisiemast in mijn dorp zodat ik beelden van de stad kan zien”.
Hieronder vind je de weergave van de gesproken tekst in het filmpje. Je kan deze tekst ook als ondertitelingsbestand (TimedText) downloaden
(JACQUELINE) Als je 8 jaar in 't binnenland blijft,
is je ontwikkeling ook meer dan drie jaar achteruitgegaan
zonder computer, zonder elektriciteit.
(VOICE-OVER) Javanen, Hindoestanen, Indianen, Afrikanen en Creolen.
De slavernij bracht hen samen in Suriname.
In deze multiculturele samenleving
is Nederlands de gemeenschappelijke taal.
TV.Klasse ontdekt een land dat vecht voor zijn ontwikkeling
van de verborgen schooltjes in het ondoordringbare regenwoud
tot de plantrekkers van Paramaribo.
(MOTOR VAN EEN VLIEGTUIG)
(VOICE-OVER) Het binnenland van Suriname. Dit is een van de dichtstbeboste landen
ter wereld. Meer dan tachtig procent van het Surinaamse grondoppervlak
bestaat uit vrijwel onaangetast tropisch regenwoud
dat onderdeel is van het Amazonegebied.
Hier vestigden zich in de negentiende eeuw de Marrons,
slaven die wegliepen uit de plantages aan de kust,
en zich in 't ondoordringbare woud verstopten
voor de wreedheden van de Hollandse kolonisten.
In dit gebied raak je enkel per boot of met het vliegtuig.
We landen in Botopatie, een dorp met zo'n 2.000 inwoners.
Van hieruit nemen we een boot over de 480 km lange Surinamerivier
die als een slang verder kronkelt tot diep in het binnenland.
We meren aan in Futu Na Keba,
een kleinere vestiging aan de Boven-Suriname.
Reusachtige bomen met daaronder een zee van varens en planten
bieden een thuis aan de meest uiteenlopende dieren,
van apen tot wurgslangen en vogelspinnen.
Te midden van al deze prachtige natuur woont leraar Erwin.
(ERWIN) Ik ben Erwin Linga. Ik ben geboren in het binnenland.
Nu vertrek ik naar mijn standplaats, Dan,
omdat mijn vrouw hier woont,
ben ik even naar hier gekomen om mijn kinderen te zien
en dat doe ik elk weekend en dan ga ik weer naar mijn standplaats.
(JACQUELINE ZEGT IETS IN VREEMDE TAAL)
(VOICE-OVER) Samen met Erwin vertrekt ook Jacqueline telkens voor 'n week
om les te geven in het dorpje Dan.
Het binnenland van Suriname is arm en wegen zijn er niet.
Het enige vervoersmiddel is de boot, maar benzine is duur.
Voor Jacqueline en Erwin is 't goedkoper
om 'n week in de school te logeren dan elke dag heen en weer te varen.
Van zondag tot vrijdag wonen ze in deze huisjes vlakbij de school.
(KLOK WORDT GELUID)
(VOICE-OVER) De helft van de kinderen in 't regenwoud gaat niet naar school.
Zij die naar school gaan, hebben weinig kans om verder te studeren,
omdat ze dan naar de grote stad moeten en die is ver weg.
(ERWIN) Voor kinderen die familieleden in de stad hebben,
kunnen ze wel verder gaan studeren,
maar voor anderen die geen familieleden in de stad hebben,
die blijven gewoon in het dorp rondlopen.
(VOICE-OVER) Veel werk is er niet, al komt het ecotoerisme langzaam op gang.
Deze afstammelingen van weggelopen slaven zijn wel fier
op hun afkomst en voorzien in hun eigen levensonderhoud.
(JACQUELINE) Waaraan denk je als je zes kinderen hoort ? Telkens hoor je zes kinderen.
Waaraan denk je ? Aan de tafel van ?
Tafel van ? - (KINDEREN) Zes.
(JACQUELINE) De tafel van zes, toch ? En Dorien maakt de eerste.
Negen, tien...
(VOICE-OVER) Juf Jacqueline is in dit regenwoud opgegroeid en kreeg de kans
verder te studeren. Nu wil ze iets terugdoen als leraar.
Geen enkele van deze kinderen spreekt thuis Nederlands,
al is 't de officiële taal op school, in bedrijven, in de media en de stad.
(JACQUELINE) En nu is het niet meer zes kinderen, maar zeven kinderen.
Het is de tafel van zeven, hoor.
(JACQUELINE) Ja, in Suriname is Nederlands de allerbelangrijkste taal
die je moet kennen. Anders kan je niet eens soms een brood kopen.
Je komt niet aan eten. Je kan bijna niks doen,
dus je moet sowieso Nederlands in Suriname kunnen praten om te leven.
Wil je doorgaan in de maatschappij, wil je ook meetellen,
wil je een goede baan, wil je echt meeleven,
moet je Nederlands kunnen praten. Je hoeft die wolkjes niet te tekenen.
Hier staat gewoon 45 koekjes.
Dan schrijf je gewoon wat je in je schrift hebt bij...
(VOICE-OVER) Jacqueline is 'n uitzondering. Er zijn maar weinig leraren
die hier willen lesgeven. Er heerst dan ook een groot lerarentekort.
(JACQUELINE) Vooral in 't binnenland willen de meesten niet komen omdat je hier...
Je hebt geen tv-station
en je was gewoon in het luxeleventje in de stad
en je wilt 't niet achterlaten om hier te komen.
Soms laat je je gezin en je kinderen ook achter. Je kan ze niet meenemen.
Als je 8 jaar hier in 't binnenland blijft,
is je ontwikkeling ook meer dan drie jaar achteruitgegaan
zonder computer, zonder elektriciteit.
Dus er zijn zeer veel redenen waarom ze soms niet willen komen.
(VOICE-OVER) Hier hebben kinderen geen tv of computer.
Nieuws bereikt het dorp zelden.
Ruwat is dertien en heeft nog nooit een auto gezien.
Suriname telt veel zittenblijvers.
Hij zit op leeftijd, maar zijn medeleerlingen van de zesde klas
zijn vaak al vijftien of zestien. Ruwat droomt over de stad.
(RUWAT) Maar ik wil hebben dat we nieuws van de stad zien.
Ze moeten een mast hier in het binnenland zetten voor de televisie,
dan gaan we dingen van de stad zien.
(ERWIN) Oké, we hebben gezien dat er twee soorten van afval zijn.
Nietwaar ? - (LEERLINGEN) Ja.
(ERWIN) Oké. En wat zijn die weer ? - (LEERLINGEN) Verteerbaar afval.
(ERWIN) Verteerbaar afval en onverteerbaar afval.
(VOICE-OVER) Ruwat is geboren in een gezin van elf kinderen en heeft veel dromen.
Volgend jaar wil hij verder studeren in de hoofdstad, Paramaribo,
maar wie geen geld of opvang heeft in de stad, raakt niet uit de jungle.
(RUWAT) Ik wil me verder ontwikkelen.
Er zijn een paar kinderen hier die wel mensen in de stad hebben,
maar die mensen kunnen niet meer voor hen zorgen.
Dan wil ik hebben dat er een middenschool hier
of een technische school gebouwd wordt in mijn dorp.
(VOICE-OVER) De vader van Ruwat vindt onderwijs enorm belangrijk
als hefboom voor een betere toekomst.
Hij stimuleert z'n kinderen om verder te studeren en ondersteunt hen.
(BERNARD) Met te leren thuis help ik.
Ik help ze als ze 's avonds thuiskomen met huiswerk...
Of als ze iets niet weten, dan probeer ik het uit te leggen. Ja.
(VOICE-OVER) Het leven in de jungle is hard. Er is geen stromend water
en geen elektriciteit. Leraren verdienen hier 350 euro per maand.
De directeur van de school heeft in zijn bureau twee dieselvaten staan.
(DIRECTEUR) Die vaten zijn bedoeld om diesel op te slaan
en die diesel hebben we nodig voor de lichtgenerator van de school
en we hebben die generator nodig om voedsel langer te bewaren.
En dat heb je nodig in deze tijd, anders ga je leven als een tijger.
Iedere keer weer opnieuw gaan zoeken naar voedsel.
(VOICE-OVER) De directeur vindt samenwerking en overleg met andere directeurs
heel belangrijk, maar dat gebeurt noodgedwongen eerder toevallig.
(DIRECTEUR) Vervoer over water is duur
en je kan niet uit je zak gaan graaien
om een collega daar te gaan ontmoeten voor een babbeltje,
maar wanneer we mekaar eens tegenkomen,
dan praten we flink met elkaar en diep ook.
Ja, over schoolzaken.
(VOICE-OVER) Deze muurschildering over gezonde voeding is 'n overblijfsel
van een van de VVOB-projecten in deze regio.
Via Vlaamse ontwikkelingssteun krijgen deze leraren in 't regenwoud
ook materiaal en nascholing.
(JACQUELINE) Ze hebben ons getraind, we hebben 3 jaren lang training van ze gehad.
We leerden meer hoe je Nederlands als tweede taal kan gebruiken.
We hebben ook gewerkt aan oudereducatie.
De meeste ouders hier waren niet geschoold
en ze hebben bijlessen gehad. Ze kregen analfabetiseringstraining
gedurende 3 jaren en ze kunnen hun naam schrijven.
Ze kunnen die kinderen hun schrift ondertekenen.
Ze kunnen even kijken: dat kind heeft z'n huiswerk gemaakt.
(VOICE-OVER) Maar Jacqueline wil meer. Ze wil blijven bijleren
om de bevolking in het regenwoud te ondersteunen.
Vlaamse stagiairs helpen haar daarbij
en nemen waardevolle ervaringen mee naar huis.
(JACQUELINE) We hadden er één afgelopen jaar.
We hadden echt een goede samenwerking met haar.
We hebben veel van haar geleerd en ze heeft ook veel van ons geleerd.
Liedjes uit Suriname heeft ze meegenomen.
Ze heeft erg veel aan onze kleuterschool gedaan.
Ze heeft hier bij ons ingewoond.
Gewoon meegegeten, alles wat we eten.
Ze eet met de pot mee en ze vond het hier gezellig,
dus als er meer zijn die willen komen,
wel, de openbare school van Dan, wij staan open. We willen meer.