filmpjes - doelgroep: leraren, ouders
Javanen, Hindoestanen, Indianen, Creolen en Afrikanen... De slavernij bracht hen samen in Suriname. In deze multiculturele samenleving is Nederlands de gemeenschappelijke taal. TV.Klasse ontdekt een land dat vecht voor zijn ontwikkeling: van de verborgen schooltjes in het ondoordringbare regenwoud tot de plantrekkers van Paramaribo. Deze reeks kwam tot stand in samenwerking met de VVOB (Vlaamse Vereniging voor Ontwikkelingssamenwerking en technische Bijstand) www.vvob.be
filmpje 2 van 4 - 00:08:41 - 23 oktober 2009 - voor leraren, ouders
Christopher wil vooruitduurt 00:02:18 |
|
Nederlands als gemeenschappelijke taalduurt 00:02:00 |
|
Volwassen na schooltijdduurt 00:01:13 |
|
Een steuntje in de rugduurt 00:01:05 |
|
Kans op een betere toekomstduurt 00:02:05 |
onderwerpen: taalontwikkeling, armoede, diversiteit, ontwikkelingseducatie, ontwikkelingssamenwerking, Noord-Zuid, ouderparticipatie, ouders, projectwerking, scholenbanden, solidariteit, verhalen Noord-Zuid, toerisme
TV.Klasse bezoekt een school in een van de armere wijken van de hoofdstad Paramaribo. “Kinderen mogen hier enkel op school kind zijn, thuis draait het om overleven”, vertelt directrice Lilian Vroom. Hoe krijgen sommige ouders toch een steuntje in de rug?
Hieronder vind je de weergave van de gesproken tekst in het filmpje. Je kan deze tekst ook als ondertitelingsbestand (TimedText) downloaden
(DIRECTRICE) Kinderen die van 8 tot 13u., ik hoop dat je 't snapt,
van 8 tot 13 uur kinderen moeten zijn en na 13u. moeten ze volwassen zijn.
Begrijp je dat ?
(VOICE-OVER) Javanen, Hindoestanen, Indianen, Afrikanen en Creolen.
De slavernij bracht hen samen in Suriname.
In deze multiculturele samenleving
is Nederlands de gemeenschappelijke taal.
TV.Klasse ontdekt een land dat vecht voor zijn ontwikkeling
van de verborgen schooltjes in het ondoordringbare regenwoud
tot de plantrekkers van Paramaribo.
(VOICE-OVER) De Oranjetuin van Paramaribo.
Op dit kerkhof ligt het koloniale verleden van Suriname.
De praalgraven voor Nederlandse ambtenaren en gouverneurs
zijn nu net als in hun plantages overwoekerd.
In 1863 kwam een einde aan de slavernij.
De bevrijde slaven vestigden zich in de armere wijken van de stad,
zoals hier in Pont Buiten.
De meeste leraren van de school wonen er niet.
Ze komen om kwart voor acht aan met het busje uit de stad.
Christopher staat buiten te wachten tot de school begint.
Zijn groene lagere schoolhemd doet hij nog niet aan.
Hij schaamt zich omdat hij al veertien is
en nog maar in het 5de leerjaar zit. Hij is al drie keer blijven zitten.
(CHRISTOPHER) In de eerste klas was ik stout. Ik wou niet leren
en in de derde klas was 't hetzelfde.
Nu probeer ik het weer en ik ben zeker dat ik ga overgaan.
Als ik in de zesde klas ben,
ben ik er zeker van dat ik mijn best ga doen om te slagen.
(VOICE-OVER) Deze typische Surinaamse school in 'n arme buurt
telt enorm veel zittenblijvers.
Meer dan de helft van deze leerlingen raakt niet door het nationale examen
op het einde van het zesde leerjaar.
Christopher wil later politieagent worden,
als zijn aandacht niet wordt opgeslorpt door meisjes.
(CHRISTOPHER) Ik vind ze mooi. Ze zijn schattig
en hun ogen maken me gek.
Daarom heb ik dit geschreven op mijn broek.
(MAN) Voor alle meisjes of voor één ?
(CHRISTOPHER) Alle meisjes. Als je van me houdt, hou ik ook van je.
(VOICE-OVER) Deze jongen verdeelt brood voor de kinderen die geen eten mee krijgen.
Veertien procent van de Surinamers leeft onder de armoedegrens.
Eén op zeven moet het doen met minder dan één euro per dag.
De multiculturele samenleving is hier goed zichtbaar.
Deze kinderen zijn afstammelingen van zeer diverse bevolkingsgroepen
die tijdens en na de slavernij in Suriname terechtkwamen.
(JUF MAUREEN) Ik heb Javanen. Ik heb Creolen,
Marrons, Hindoestanen, maar we werken gewoon.
Je gaat niet letten op kleur of ras. Nee, we doen het gewoon.
(DIRECTRICE) Kijk niet naar kleur, het is niet belangrijk.
Als je naar kleur kijkt, dan beginnen de verschillen.
Maar als je kijkt naar wie de mens is, dan gaat het 'n stuk makkelijker.
(JUFFROUW ZINGT) Ik kan lezen.
(LEERLINGEN ZINGEN LUID) Ik kan lezen, ...
(JUF MAUREEN) Oké. We gaan samen lezen.
(LEERLINGEN) Wat hangt...
(JUF MAUREEN) Hangt. - (LEERLINGEN) Hangt.
(LEERLINGEN) Aan de lijn.
(VOICE-OVER) De kinderen spreken thuis elk hun taal,
maar Nederlands is de officiële en gemeenschappelijke taal
voor bestuur, handel, media en onderwijs.
(JUF MAUREEN) Het is beter voor je toekomst om Nederlands te leren,
want Nederlands is de schooltaal.
Dus je probeert ze op alle mogelijke manieren te leren
dat Nederlands niet makkelijk is, maar je moet proberen.
En ze praten veel hun eigen taal.
Daarom is 't nog moeilijker en alleen op school en in de klas
dwingen we ze 'n beetje van...
Ik praat af en toe in hun taal zodat ze rekenen of taal beter begrijpen,
maar het is niet zo gemakkelijk.
(JUF MAUREEN) Dat zijn die korte klanken, nu die lange klanken.
(LEERLINGEN) A, O, E, U.
(LEERLINGEN ZINGEN) Onder moeders paraplu.
(VOICE-OVER) De school is uit om 13 uur. 's Namiddags moeten de kinderen
veelal thuis werken. Helpen bij de visverkoop van vader
of in het huishouden van moeder.
Kinderen mogen enkel op school kind zijn.
Thuis draait 't om overleven.
(DIRECTRICE) Het is niet gemakkelijk. Je hebt kinderen die...
En dat is eigenlijk het ergste wat ik vind.
Kinderen die, van 8 tot 13 uur, ik hoop dat je 't snapt,
van 8 tot 13 uur kinderen moeten zijn en na 13u. moeten ze volwassen zijn.
Kun je dat begrijpen ? Dus ik verwacht van kinderen
dat ze van 8 tot 13 uur zich als kinderen moeten gedragen
en na enen zijn ze geen kinderen meer,
mogen ze geen kinderen zijn om bepaalde situaties.
(VOICE-OVER) Voor ouders is 't niet makkelijk om hun kinderen
de ondersteuning te geven die ze nodig hebben.
Vaak combineren ze verschillende jobs om te overleven
en worstelen ze zelf met vlot Nederlands.
(JUF MAUREEN) De meeste ouders heb ik wel gezien van:
Ze kunnen de kinderen niet helpen omdat ze niet naar school gingen
en dat zeg ik ze meestal: Doe je best. Mama ging niet naar school,
papa misschien ook niet, maar jij hebt de kans om iets te worden
in de maatschappij.
(JUF JOANY) Schatjes.
Maak het gewoon op de vloer open, anders is ze straks stuk.
Goedemiddag. Kom maar. Er is nog plaats hier. Daar.
Er is nog plaats daar.
(VOICE-OVER) Om ouders te betrekken bij het leren van hun kind
kwam dit ontwikkelingsproject Steuntje in de Rug tot stand.
Op woensdagnamiddag ontvangt juf Joany hier ouders met hun kinderen.
(JUF JOANY) Iedereen gaat vandaag gewoon een blaadje daar nemen.
We gaan gewoon kleuren en dan gaat u...
Of uw zoon of uw dochter of uzelf
gaat de naam van uw kind hier in de namiddagles kerven.
(DANIELLE) Ik kom hier om mijn kind te helpen zodat hij wat kan leren
om wat te worden in de maatschappij,
want hij is zwak in bepaalde dingen.
We hebben een papiertje gekregen. Er zijn vakjes erop geschreven.
We moesten dat alle kleuren geven
en dan de naam van het kind daarop zetten.
(JUF JOANY REAGEERT BLIJ)
(JUF JOANY) Ze zijn enthousiast, hè ? (ROEPT) Moeders ?
Die moeders luisteren niet meer. Ze tekenen maar verder. (LACHT)
De volgende opdracht is: Teken een antenne, een tv-antenne,
op het dak van het huis.
(VOICE-OVER) Met speelse activiteiten toont juf Joany aan ouders
dat ze hun kinderen elke dag wel iets kunnen bijleren.
Vele ouders werken hard en brengen weinig tijd door met hun kinderen.
(JUF JOANY) Het is wel een probleem.
Ze wonen in een huis met misschien tien, twaalf kinderen
met alle zusters, met tantes erbij vanwege woningnood.
Sommige kinderen komen naar je toe en grijpen je gewoon zo.
'n Knuffel, 'n kusje, weet je. En soms vergeten die moeders dat ook.
Soms zijn de kinderen krampachtig.
Vooral als ik merk dat het kind zachtjes leest of bang kijkt zo van:
Hé, straks gaat de juffrouw schreeuwen.
(VOICE-OVER) Deze ouders willen hun kinderen dat duwtje in de rug geven
zodat ze een kans hebben op een betere toekomst.
(DANIELLE) Vorig jaar is hij blijven zitten
en dit jaar zei de juffrouw dat hij weer gaat blijven zitten,
maar ik vind 't wel 'n beetje erg.
Daarom blijf ik komen bij hem op de les om hem te helpen.
(JUF JOANY) Je ziet gewoon de sterretjes in de kinderen hun ogen.
Dat ze zeggen: Hé, ik kan het.
Laten wij hopen dat wij allemaal willen werken
en toch de toekomst van het kind goed komt,
dan brengen we dat kind ook op een niveau
en hebben we ook een betere maatschappij.