(JUF ANN) Hoi. Kom eens binnen. Kleine schattenbol.

Jij mag in de zonnebloemspiegel tegen jezelf iets zeggen

dat je heel goed kunt. Iets waar je heel fier op bent,

zoiets waar je van zegt: Dat kan ik supergoed

en het moet niks van de school zijn, maar het mag wel.

(HANNE) Ik kan al heel goed tekenen

en al heel goed kleuren. - (JUF ANN) Dat is leuk.

Jij mag je blaadje plukken en plakken.

(VOICE-OVER) Hanne voelt zich soms wat onzeker. Op school kan ze terecht bij juf Ann.

Juf Ann is zorgcoördinator in basisschool WAVO

in Onze-Lieve-Vrouw-Waver.

Samen met haar collega's zorgt ze ervoor dat kinderen

die zich niet goed voelen of leermoeilijkheden hebben

extra zorg krijgen. Tuur bijvoorbeeld is hoogbegaafd.

Hij voelde zich een tijd lang niet goed in zijn vel.

De ouders van Tuur trokken naar de zorgcoördinator.

(PAPA VAN TUUR) We waren er een beetje huiverig voor, maar niet zozeer omdat we

geen vertrouwen hadden in juf Ann, maar eigenlijk omdat we dachten:

Andere kinderen zullen meer nodig hebben of dit of dat,

of we willen niet speciaal doen.

En ook dat wordt in de school goed gekaderd dat kinderen met zorg

of dat 't is omdat ze iets niet goed kunnen

of dat ze iets beter kunnen, dat zijn geen specialekes,

want die krijgen geen uitzonderingsbehandeling of zo.

Nee, dat is gewoon een deel van de geheelaanpak van de school.

(VOICE-OVER) Voor ouders is 't belangrijk dat ze de stap naar de zorgcoördinator

durven zetten, want een kind dat zich niet goed voelt,

kan daar geholpen worden.

(PAPA VAN TUUR) Want eigenlijk aan de schoolresultaten op zich

merkten wij bij Tuur bijvoorbeeld niet echt iets op

dat er een probleem was, maar wel de manier waarop hij

naar school vertrok en van school terugkwam.

Je merkt dat er iets scheelt

en ja, dat is... Zeker dit jaar is dat opgelost geraakt

gewoon door het feit dat hij nu uitgedaagd wordt op zijn tempo.

(JUF ANN) Op de eerste plaats is het heel belangrijk

dat ouders en school, leerkrachten

een kind gewoon aanvaarden zoals die is.

Neem bijvoorbeeld een kind met een leesprobleem.

Het allerbelangrijkste is dat dat leesprobleem er mag zijn.

Dat we ertoe komen dat zo'n kind op een gegeven moment

tegen zichzelf kan zeggen: Ja, ik kan niet goed lezen. En dan ?

Kijk eens wat ik wel allemaal kan.

(VOICE-OVER) Juf Ann werkt altijd nauw samen met haar zorgcollega's,

meester Hans en juf Ingrid.

Twee zorgleraren en een -coördinator zijn nodig

in zo'n grote school als die van Ann.

Iedere week organiseert zij een overlegmoment

om de zorg op school op elkaar af te stemmen.

(JUF ANN) Ik wil eigenlijk 'n aanspreekpunt zijn voor collega's,

voor kinderen ook, voor ouders zeker en vast ook,

voor het schoolhoofd eventueel.

Bij problemen van alle mogelijke aard, dat kan erg uiteenlopend zijn.

Ik ben dan niet degene die gaat zeggen: Ah, dat is je probleem,

dit pakje zal je probleem oplossen. Zeker en vast niet,

maar het is de bedoeling dat wij dan eigenlijk samen gaan zoeken van:

Kijk, in welke mate is dit ernstig ? Wat kunnen wij samen doen ?

(VOICE-OVER) Ingrid geeft zorg aan de allerkleinsten

en meester Hans helpt die van 't vierde, vijfde en zesde leerjaar.

Renée en Kato hebben het moeilijk met rekenen.

Iedere week lopen zij even langs bij meester Hans.

(MEISJE) Omdat wij daar minder goed in zijn.

(MEISJE) Ja, en ja, als ik die oefeningen bij meester Hans doe,

dan helpt dat wel en dan in de klas gaat dat al een stuk beter.

(MEESTER HANS) Ken je een vermenigvuldiging die als oplossing 28 heeft ?

(MEISJE) Vier maal... Vier maal zeven.

(VOICE-OVER) Kinderen worden zeker niet altijd individueel begeleid

of uit de klas gehaald. Meestal kunnen ze met wat extra oefeningen

gewoon in de klas blijven. Quinten bijvoorbeeld is een kei in rekenen.

Hij rekent zo goed dat hij plustaakoefeningen krijgt.

Dat zijn extra oefeningen die hij tijdens rekenen

zelfstandig in de klas oplost.

Juf Ann checkt even of hij die juist heeft aangepakt.

(JUF ANN) We gaan eens kijken, jongen, hoe het gegaan is

met je plustaakoefeningen. Was het leuk, dit blad ?

(QUINTEN) Ja. - (JUF ANN) Ging het ? Ja ?

Dan gaan we eens zien, hè.

(QUINTEN) Juf, ik dacht eerst dat dit hier een drie was.

(JUF ANN) Maar je hebt jezelf verbeterd, dus is het oké.

Dat waren eigenlijk foutjes die je zelf gevonden hebt,

dus zijn dat geen fouten. - (QUINTEN) Joepie.

(JUF ANN) Ook al mag dat, hè. Fouten maken mag.

Iedereen mag fouten maken. - (QUINTEN) Hier heb ik er 2 keer 10.

(JUF ANN) Ook knappe rekenaars mogen fouten maken. Heb je me gehoord ? Ja ?

Ga je dat voor altijd onthouden ? Ook als je honderd jaar wordt ?

Alle mensen mogen fouten maken.

Of zit er zo vanbinnen in jou... Zit er in je hoofd zo een mannetje

dat tegen jezelf zegt: Quinten, je moet altijd 20 op 20 hebben ?

(QUINTEN LACHT) Nee. - (JUF ANN) Nee ? Gelukkig maar,

want als dat zo zou zijn, dan zouden we dat er langs je oor uit peuteren.

Kinderen mogen fouten maken, ze mogen veel fouten maken.

Wij zeggen dat ook echt expliciet zo tegen onze kinderen.

Meester Paul, onze directeur, die maakt ook behoorlijk wat fouten

en ik, ik maak heel veel fouten.

Ik ben een kampioen in het fouten maken en je papa,

die maakt ook fouten. Kinderen moeten echt van zichzelf

mogen fouten maken.

(VOICE-OVER) Juf Ann werkt allerlei zorginitiatieven uit.

Zo is er de grote vogel Toeka die op de zolder van de school woont.

Kinderen kunnen tegen hem vertellen wat ze aan niemand kwijt kunnen.

(ZORGJUF) Timmerbeen ?

Timmerbeen ? Kan je even naar het paleis komen ?

(VOICE-OVER) En met korte stukjes poppenspel tonen de zorgjuffen

hoe kinderen moeilijke dingen makkelijk kunnen aanpakken.

(JUF ANN) Koning, denk jij dat ik dat ga kunnen ?

(ZORGJUF) Ik ben daar zeker van, Beer. Als je alles stapje voor stapje goed doet,

gaat dat zeker lukken.

(VOICE-OVER) De taken van een zorgcoördinator zijn divers:

Overleggen, kinderen begeleiden en een aanspreekpunt zijn voor ouders.

Voor juf Ann is niks te veel.

Als haar kinderen zich maar goed in hun vel voelen.

(JUF ANN) Ik haal eigenlijk heel veel voldoening...

Ja, uit de kinderen en uit de collega's.

Gewoon vaststellen van: O, die kinderen komen graag naar school,

die zijn hier graag en met de collega's is dat net zo.

Collega's die graag komen werken, die hier graag op school zijn.

Samen een genietbare school mogen zijn,

voor mij zijn dat geen holle woorden. Eigenlijk is dat waar ik naar streef.