Op de hielen van...

filmpjes - doelgroep: leraren, ouders

Logo voor Op de hielen van...Hoe gaat de inspectie tijdens de doorlichting van je school te werk? Wat doet een Okan-leraar precies? Hoe fucntioneert een zorgcoördinator? En hoe werkt de CLB-medewerker samen met de school? TV.Klasse zoekt het uit en loopt een dagje op de hielen van uiteenlopend onderwijspersoneel.


Op de hielen van...

filmpje 3 van 11 - 00:09:16 - 19 december 2008 - voor leraren, ouders

Op de hielen van de directeur

 

onderwerpen: directeur, lager onderwijs

"Koffiepauze betekent bijpraten met de leraren", zegt Ludwig Lybeert. In de derde aflevering van de reeks 'Op de hielen van' loopt de camera van TV.Klasse een dag mee met deze schooldirecteur. Rapporten uitdelen, klusjes opknappen, klassenraden leiden, ouders ontvangen: zijn dag in een basisschool met 350 kinderen zit boordevol. 

Reacties

    • Zo kennen we onze Ludwig!!! Altijd klaar voor iedereen met een luisterend oor. Doe zo verder. Ik mis jullie ontzettend daar in de Heilig Hartschool.
      Isabella
    • isabubbel op 22/12/2008 @ 17:57
    • Het is vandaag 23 december, een donkere dag buiten, kerstlichtjes binnen. Ik blijf zo ver mogelijk weg van alle winkelstraten en supermarkten.
      Vanmorgen zat Klasse in onze bus (voor de verandering krijgen wij Klassen drie keer... een keer op school, één keer thuis voor mij en één keer thuis voor mijn echtgenote die ook voor hetzelfde ministerie werkt... - maar goed we klagen niet, Klasse is een leuk tijdschrift, ik lees het graag en de lerarenkaart is een mooie uitvinding.) Ik las in Klasse het artikel op bladzijde 191 waarop een directeur basisonderwijs vertelt over een doorsneedag. Volgens mij had deze directeur net iets te veel papierwerk en moest dit artikel nog vlug af, want als dit zijn doorsnee dag is, dan wil ik meteen solliciteren naar zijn job.
      Deze voormiddag na het lezen van Klasse, ging ik nog even (een uurtje of vier) naar school. In de drukte van de laatste weken was één en ander blijven liggen. Het was zo dat ik ook de postbus leeg maakte en daarin vond ik ook het tijdschrift advisie van de ODVB (organisatie van directeurs uit het Vlaams Basisonderwijs.) Toen ik na de middag terug thuis gekomen ben, lees ik op blz 3 het artikel over een ex directeur die er de brui aan gaf omwille van de hoge werkdruk en die teruggekeerd is naar zijn klasje. Ik las ook over de dag van een andere directeur die in de vakantie even naar zijn school ging kijken en die er uiteindelijk de rest van de dag mocht blijven om de verwarming en zijn poort te herstellen...

      Ik dacht aan vrijdag 19 december. De laatste schooldag voor een vakantie lukt het altijd net iets makkelijker om uit bed te komen, hoewel de drukte van de laatste weken duidelijk zijn tol eist. Maar goed, zo fris en zo monter als kan arrivieer ik rond kwart voor acht op school. Dit zal de eerste rustige dag worden van december, de proeven zijn voorbij, rapporten zijn uitgedeeld, ouders zijn geraadpleegd en de nieuwjaarsbrieven liggen in de klassen. Ik druk op de knop van de twee belangrijkste machines van de school (de kopiemachine en de koffiezet). Ik neem me voor om vandaag vooral tijd te nemen om mijn bureau in orde te krijgen en elk papiertje in zijn juiste map te stoppen. Daarnaast zou het vandaag toch moeten lukken om vooral eens te genieten van het Kerstspel en om wat babbels in te halen die de laatste tijd zijn uitgesteld wegens druk druk druk...

      Ik ga naar de bureau. Daar liggen wat hoopjes papier te wachten tot ik even tijd heb om alles in zijn juiste map te krijgen. Daar ga ik nu aan beginnen.

      Oh ja, het is waar ook... Straks wordt de eetzaal gebruikt voor het Kerstspel, ik begin meteen met het klaarzetten van de eetzaal, de tafels worden tribunes, de banken ervoor zodat ook de kleuters kunnen zitten en op zij nog wat krukjes. Ik haal meteen ook de micro's erbij en zorg dat de kerstcd klaarligt.

      Ik ga verder naar de bureau. Daar liggen wat hoopjes papier te wachten tot ik even tijd heb om alles in zijn juiste map te krijgen. Daar ga ik nu aan beginnen.

      Een leerkracht steekt zijn hoofd binnen, oh ja dat kerstspel, is dat ook voor de hogere klassen of is dat alleen voor de kleuters en klassen één en twee zoals vorig jaar?
      Oh dat was dus niet duidelijk denk ik. Ik zoek vlug de leerkrachten van drie vier vijf en zes op om nog eens duidelijk te maken dat zij ook verwacht worden.
      De juf van het tweede kleuter komt nog even binnen, die palen om versiering aan op te hangen, waar staan die? Werkt de micro? ...
      Ondertussen belt nog een mama om een ziekte te melden, nog een paar leerkrachten steken hun neus binnen.
      Nog een mama belt, we hadden een bespreking ivm haar zoon vorige woensdag en ze belde om nog wat meer advies en ze wilde dat ik alles zou regelen voor de start van logopedie, liefst zo vlug mogelijk. DIt moet ik zeker nog doorzeggen aan mijn zorgcoördinator, niet vergeten zeg ik tegen mezelf...

      Ik ga verder naar de bureau. Daar liggen wat hoopjes papier te wachten tot ik even tijd heb om alles in zijn juiste map te krijgen. Daar ga ik nu aan beginnen.

      Even voor half acht komt mijn adminstratieve hulp en ICT juf binnen. Mijn laptop die wat last heeft van virusjes heeft ze nog niet terug, het probleem is dus duidelijk iets moeilijker dan gedacht. Ik neem plaats aan de andere computer en bekijk de mails via internet. Niet makkelijk omdat je hier geen adresboek hebt, maar goed, we slaan er ons wel door. Het duurt wel even voor alle mails gelezen en beantwoord werden. Jammer genoeg zit er weer nogal wat rommel tussen en dan ook nog de beste wensen van iedereen waar we mee samen werken... Gisteren kregen alle kinderen een papieren nieuwjaarskaartje mee naar huis, ik denk niet dat ik nog de tijd zal vinden om een kaartje te versturen met de computer naar heel mijn adresboek.
      Een leerling komt binnen, het fototoestel dat ze gisterennamiddag meegenomen hadden naar een sportactiviteit staat helemaal vol, als ik straks foto's wil nemen van het Kerstverhaal zal ik de kaart van dit fototoestel nog moeten leegmaken. Ik plaats de foto's op de computer en laad ze meteen op voor de website... Een juf komt binnen, een leerling heeft beseft dat hij twee nieuwjaarsbrieven te weinig heeft besteld, ik maak nog vlug twee brieven bij. Ik geef de brieven af in de klas...

      Ik ga verder naar de bureau. Daar liggen wat hoopjes papier te wachten tot ik even tijd heb om alles in zijn juiste map te krijgen. Daar ga ik nu aan beginnen.

      Ooh is het al zo laat, een eerste klas stapt de speelplaats over, ik haast me om in de eetzaal te zijn. Ik leg wat sfeermuziek op zodat het niet te luid gaat... Hoe rustiger ze binnen komen, hoe rustiger het kerstverhaal straks kan verlopen. Maar rustig binnenkomen is niet de specialiteit van een groep van 180 leerlingen in een te kleine eetzaal. Gelukkig krijg ik wat steun van andere leerkrachten en hoef ik mijn rol van boeman niet terug op te nemen. De rol van boeman is de rol waar ik het het moeilijkst mee heb en toch wordt ze zo vaak van mij verwacht.

      Het Kerstspel is schitterend verlopen, de kleuters waren schitterend in hun rol. Geen enkel volwassen toneelgezelschap kan op dezelfde ontwapenende manier het Kerstverhaal naar voor brengen als deze kinderen...
      Ik zie het verhaal doorheen de lens van het fototoestel, ik geniet terwijl ik heen en weer loop naar de muziekinstallatie, regel de muziek, regel de micro, ik neem een paar storende kleuters bij me die moeite hebben met het stilzitten. Achteraan is rumoer bij de grotere klassen, zou ik ingrijpen... Neen ik zie dat de leerkracht zelf zijn verantwoordelijkheid neemt.

      Het is ondertussen bijna tien uur, mijn werkdag is ongeveer twee uur bezig. Zo gaat het door, de hele dag door en telkens komt het refreintje terug...
      Ik ga verder naar de bureau. Daar liggen wat hoopjes papier te wachten tot ik even tijd heb om alles in zijn juiste map te krijgen. Daar ga ik nu aan beginnen.
      Als ik om half vijf naar huis vertrek (vroeger dan anders, want ik moet nog naar de middelbare school van mijn zoon om het rapport af te halen) krijg ik het gevoel dat ik die hele dag niet veel gepresteerd heb. Babbeltijd was er niet, mijn bureau ligt nog altijd overhoop... Nadat ik thuis nog voor het avondeten en het vervoer naar de turnclub gezorgd heb, plof ik me neer in de zetel met de zalige gedachte dat het vakantie is... Oef we hebben het weer gehaald...

      Vrolijk Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar
      en voor 2009 ... wens ik iedereen een schitterende tijd
      en voor elke directeur basisonderwijs... wens ik in de eerste plaats tijd
      en minister Vandenbroucke, als u even tijd hebt... die full time secretaresse, die mag er nu toch wel echt dringend komen!

      groeten

      Ludovik Dornez

      directie vrije basisschool Onze Ark
      Woestendorp 4 - 8640 Woesten
      www.onzeark.be
      info@onzeark.be

    • info op 24/12/2008 @ 11:27
    • Dit is onze Ludwig zoals hij is!
      Hij is 'onzen baas', maar nog véél meer dan dat: gesprekspartner, collega, vriend, motivator, iemand die je evalueert, maar je ook dieper laat nadenken over jezelf, iemand die je steunt, luisterend oor, groene leerkracht, de persoon die de handdoeken en kapotte toiletlichten vervangt ;-) , lid van het zorgteam, lid van ouderraad en grootoudercomité... en nog zoveel meer!
      Oh ja, Ludwig, maak je maar geen zorgen, jij staat niet bovenaan als 'tiran', neen, je staat weldegelijk tussen de kinderen én tussen je collega's. En net dát maakt het zo fijn! Dankjewel!
      Samen met alle collega's zorgen we ervoor dat de Heilig Hartschool, de school met een HART blijft!

      Groeten en tot na de vakantie!

      Véronique Govaert
    • veronique_govaert op 24/12/2008 @ 15:52
    • Een fijne directeur, die weet waar de klepel hangt.
      Een directeur is en moet blijkbaar een duizendpoot zijn. Maar durven ze voldoende delegeren? Durven ze rekenen op hun beleidsmedewerkers??????????
      Christine Snoeck
    • christine.zorg op 31/12/2008 @ 16:38
    • Ik wil met plezier bevestigen dat dit "de droomdirecteur" is die een school zich kan wensen. Onze zoon heeft autispectrum, ... en heeft het bijzonder onderwijs gevolgd, tot we gelukkig een plaatsje vonden in deze school. Hij is nu een voorbeeldig leerling in het tweede middelbaar van de gewone onderwijsvorm, en nog steeds zegt hij "mama, directeur Ludwig is mijn vriend, hij heeft me de kans gegeven te tonen dat ik het wel kon, terwijl veel mensen dachten dat ik "autistisch ben" en dus niets kon, ...
      Dus, zowel van ons uit als van hem uit, een dikke merci, maar dat weet hij vast wel, de knuffel voor Nieuwjaar is de zoon zelf al gaan geven met in bijlage zijn goed rapport, ... een rapport dat hij heeft verkregen door bij deze man goed opgevangen te worden, een mens die samen met zijn schoolteam de eigenwaarde van onze zoon heeft teruggegeven, ...iets wat nu voorop staat voor de rest van zijn leven, onbetaalbaar, maar oh, zo nodig, ...
      Ludwig, ik, de mama, ... wens je nog vele jaren als directeur op deze school, ... en zoals beloofd, onze zoon M. blijft je zeker en vast een bezoekje brengen wanneer het kan,... jouw schoolteam verricht wonderen, ... merci , ...
      Karin
    • spidi123 op 02/01/2009 @ 08:31
    • Hij is inderdaad een zeer goede directeur die altijd klaarstaat om iedereen te helpen indien mogelijk.
      Onze zoon is hoogbegaafd en dit bracht ook op sociaal vlak de nodige problemen mee. Dankzij de goede begeleiding van het zorgteam met Ludwig aan het hoofd is Robin kunnen overgaan naar een hogere klas. Momenteel is hij een zonnetje geworden die supergraag naar school gaat en zich zeer goed voelt in zijn klas.
      Hij heeft duidelijk zijn weg gevonden dankzij de goede zorgen van Ludwig, Bavo en Raf.
      Zo'n directeur vind je niet overal.
      groeten
      Karin
    • karin.decock op 11/01/2009 @ 12:01
    • Geachte directeur Ludwig,
      Met ontroering heb ik naar je filmpje gekeken...
      Ik stuur het ter inspiratie nog eens door naar al onze directeurs !
      Van harte proficiat en veel arbeidsvreugde toegewenst !
      Lieven De Luyck,
      pedagogisch begeleider SJ
    • lievendeluyck op 14/01/2009 @ 12:07
    • Wat fijn dat de directeur in deze school zo dicht bij de leerlingen staat.
      Bij ons op school gaat het er wel een beetje anders aan toe. De directeur komt alleen tussen bij problemen.
      Dit roept wel wat ergernis op, want als je directeur zijn gezicht ziet, weet je op voorhand al dat er wat negatiefs komt. In onze maatschappij hebben we zoveel behoefte aan positiviteit, en bevestiging. Het zou heel leuk zijn mocht de directeur een stapje naar beneden zet en wat dichter bij de mensen zou staan.
    • Anoniem op 03/06/2009 @ 15:54
Plaats een reactie
Toon een nieuwe afbeelding een nieuwe code Voer de hierboven weergegeven code in ter controle