filmpjes - doelgroep: leraren, ouders

filmpje 15 van 26 - 00:06:56 - 20 mei 2010 - voor leraren, ouders
onderwerpen: kleuteronderwijzer, klasse, leraar van het jaar
Geniet mee met de leraar van het jaar in dit sfeerfilmpje. Net als tweehonderd andere kleuteronderwijzers was juf Chris Bourgeois op woensdag 19 mei 2010 uitgenodigd voor de slotshow in Brussel. Tot haar grote verbazing ontving zij de symbolische titel van 'Leraar van het jaar 2010'.
Hieronder vind je de weergave van de gesproken tekst in het filmpje. Je kan deze tekst ook als ondertitelingsbestand (TimedText) downloaden
(JOURNALISTE) Als je door 't Hendrik Consciencegebouw loopt,
voel je een spanning hangen.
Hier zijn tweehonderd leraren uit het kleuteronderwijs
die genomineerd zijn voor de leraar van 't jaar.
Maar weten zij wie hen genomineerd heeft ?
(JUF) Nee, en ik ben heel, heel erg benieuwd.
Het is daarom dat ik naar hier wou komen.
(MEESTER) Echt niet. Het kunnen ouders zijn, collega's. Geen idee.
(JUF) We hebben al eens gepluisd bij de kinderen, maar daar komt niks uit.
(MEESTER) Ik heb er geen idee van. Ik ben benieuwd.
Ze gaan dat vanmiddag bekendmaken blijkbaar.
Ik weet het niet.
(JOURNALISTE) Hoe voel je je nu je weet dat je genomineerd bent ?
(JUF) Totaal verrast. Totaal verrast, echt waar. Ik had dat echt niet verwacht.
(JUF) Het is erg leuk, maar ik ben erg zenuwachtig.
(JUF) Dat was wel een hele eer voor mij. Ik ben er wel erg lang stil van geweest.
Ik heb dat ook heel lang voor mezelf bewaard en tegen niemand verteld.
(JUF) Een beetje trots en een beetje zenuwachtig. Zo'n beetje stressy.
(JUF) Dat is natuurlijk een hele eer en ik wou er ook echt wel bij zijn
omdat ik vind dat dat een feest van waardering is voor alle leerkrachten
die elke dag zo goed hun best doen.
(PRESENTATOR) De leerkracht van het jaar is geen supernanny en geen superman.
We tonen met dit initiatief hoe mensen jarenlang
deskundig, creatief en toegewijd bezig zijn
met de opvoeding van de jongeren in Vlaanderen.
(PRESENTATOR) Waar zit Maarten Alen ?
Ja, over jou weten we zoveel.
We hebben een doos tekeningen en brieven binnengekregen.
Ook pluimen voor jou trouwens.
(WARRE BORGMANS) '6 jaar geleden zat Stijn bij jullie in de klas. Hij kreeg kanker.
Die strijd zou vier jaar duren.'
(VROUW) 'Al meer dan twintig jaar vorm ik samen met juf Diane
een onafscheidelijke tandem. (DE HELE ZAAL LACHT)
We zeggen dikwijls tegen elkaar dat we zo goed als getrouwd zijn.'
(WARRE BORGMANS) Ik zeg het: Het mankementje was dat we dus 2 uur - 2,5 uur
die vier liedjes in lus zongen.
(DE HELE ZAAL LACHT)
(WARRE BORGMANS) Ja. In het begin is dat natuurlijk met vol enthousiasme
en je begint: (ENTHOUSIAST) In een klein stationnetje,
maar na een keer of tien, vijftien,
komt er toch een zekere routine in
en ik denk dat ik daar voor het eerst met het fenomeen
hangkleuter geconfronteerd ben geweest. (HELE ZAAL LACHT)
(VROUW) 'Als ik verdrietig was, liet zij me lachen.
Als er problemen waren, dan loste zij ze op.'
(WARRE BORGMANS) 'Maar wanneer we aan tafel zitten en we geïnteresseerd vragen
naar hoe haar dag is geweest,
kan je haar vermoeide gezicht zo zien opklaren
terwijl ze ons vertelt over haar kleuters.'
(VROUW) 'We hopen dat jullie onze biecht begrijpen
en dat je ons dit beetje vals spelen vergeeft.'
(JAN DE SMET) Wat ik mij zeker herinner van de allereerste schooldag...
De Stationsstraat in Duffel
lag tegenover de chocoladefabriek van Renaux.
Sindsdien heb ik de kleuterklas geassocieerd met 'n chocoladegeur.
(PRESENTATOR) Wat is dat dan een geur hier. (PUBLIEK LACHT)
(JAN DE SMET) Chocolade. - (PRESENTATOR) Ja.
(PRESENTATOR) U weet dat natuurlijk al langer,
maar wij hebben in de hele stapel nominaties
toch ook ontdekt wie je grootste fans zijn.
Je hebt het al gemerkt aan de ogen waarmee ze je aan de poort bekijken.
Het zijn... De papa's.
(JAN DE SMET ZINGT) Leg nu de vinger op de knie van je gebuur.
Leg je vinger op de knie van je gebuur. (PUBLIEK LACHT)
Leg je vinger op de knie van je gebuur en kijk niet zuur.
Leg je vinger op de knie van je gebuur.
Trek nu zachtjes aan zijn oor of aan haar oor. (UITBUNDIGER GELACH)
Trek nu zachtjes aan zijn oor...
(PRESENTATOR) Krijgt ze een kusje ? Wel ? Ja. Ooo.
Je zegt dat alle juffen mekaar een hug moeten geven ?
Willen jullie eens allemaal rechtstaan en mekaar huggen ?
(VROUW) 'Voor onze kindjes doet zij alles. Je ziet het zo. Zij houdt van 'r werk.'
(PRESENTATOR) 'Omdat creativiteit voor haar geen grenzen heeft,
wilden we graag iets terugdoen.'
(VROUW) 'Het warme en geborgen gevoel overspoelt klein en groot.'
(WARRE BORGMANS) 'Lovende woorden worden binnen 't team vaak achter haar rug gezegd.
Nu is het tijd dat ze er de terechte erkenning voor krijgt.'
(PRESENTATOR) Hier is de leraar van het jaar van de derde kleuterklas
in een school en een dorp dat zijn naam niet gestolen heeft,
De Zonnevlier in Zonnegem: Chris Bourgeois. (GROOT APPLAUS)
Kom eens even.
(JUF CHRIS) Ongelofelijk. Iets heel hartverwarmends.
Ik dacht van: Ja, dat is niet voor mij,
maar toch ergens dacht ik van: Ja.
Het gaat hier wel over mij, maar het is wel een grote eer
om hier te mogen zijn en dat te mogen meemaken.
En één zwaluw maakt de lente niet.
Ik doe dit wel als een symbolische actie voor iedereen
die zich inzet voor kinderen en die werkt met kinderen.
Het is elke dag wel een opgave om dat te moeten doen,
maar toch als je het met een passie doet, kan je het erg lang volhouden.
(JUF) Heel, heel fijn. Echt waar. Echt, het is verrassend, spannend.
En ja, zenuwachtig.
(JUF) Ik vond het een heel aangrijpende show
met heel veel mooie brieven over hartverwarmende verhalen
en ik heb ook een paar keer mijn zakdoek er moeten bijnemen.
Ja, ik vond het een hele mooie geslaagde dag.
(MEESTER) Ik had... Je hebt geen verwachtingen voor je hierheen komt,
maar uiteindelijk... Het was echt fantastisch.
(JUF) Ik voelde me heel dikwijls aangegrepen en heel ontroerd
door de verhalen die verteld werden. Je herkende heel veel situaties
en dan... Ja, toch wel een raar gevoel soms.
(JUF) Ik ben erdoor gepakt, door de getuigenissen van mijn kinderen,
mijn vrienden, mijn collega's. Ja, ik ben heel gelukkig eigenlijk.
(JUF) En je denkt: Allee, doodgewoon.
En dan: Dat kan toch niet ? Ik heb niks spectaculairs gedaan
en ik zit hier.
En dan zo... Dan denk je toch wel, je team, je ouders, je kinderen.
Het is de mooiste job eigenlijk die je maar kunt dromen.