(HARYO) Ik zeg niet echt dat ik 'n Antwerpenaar ben. Ik ben nog steeds een vreemdeling met een... Volgens mijn lief, 'n donkergele huidskleur. Ik voel me hier niet thuis. Ik ben thuis, maar ik voel me niet thuis en... Maar dat is ook zo, ik ben ook niet thuis in Los Angeles of in Indonesië en dat heeft me toch wel hard beïnvloed. Ik heb soms een afstandelijke manier van fotografie of een vrij donkere ironiserende tragieke manier, maar... dat komt ook misschien wel omdat ik, ja, me een beetje vreemd voel, buiten voel, maar niet echt in een slechte zin, niet echt... Ik ben wel blij hier. (HARYO) StampMedia is een jongeren- persagentschap van Antwerpen en ook Genk nu. Da's werken met dezelfde standaarden, waarden als 'n gewoon persagentschap, maar er echt de jeugd bij halen en leren om nieuws te schrijven, foto's te nemen, reportages te maken en van die dingen en dat deed ik echt graag. Ik had er mijn vrijheid in en ik kon me daar echt goed in ontwikkelen. Ik heb misschien dankzij StampMedia mijn liefde voor Antwerpen gekregen, want veel van die opdrachten waren in Antwerpen en ik ging daar overal in Antwerpen naartoe, naar plekken waar ik normaal niet zou geweest zijn of evenementen die ik zou negeren. (HARYO) Ik probeer Antwerpen niet echt in beeld te brengen, maar ik probeer gewoon de mensen daarbinnen in beeld te brengen. Er zijn mensen die 'n foto vragen. Er zijn er die mijn camera willen vernielen omdat ik een foto neem. Niks tegen Gent, maar als ik in Gent kom, voel me ik daar nog meer een vreemde, want soms heb ik het gevoel dat ik de enige buitenlander ben in een bepaald café of zo. Maar in Antwerpen, je hebt hier Marokkanen, Turken, (DENKT NA) Indonesiërs, Afrikanen, Congolezen, Egyptenaren, maar ook Tunesiërs, allee. Ik heb ook gelezen dat Antwerpen een van de meest diverse steden in de wereld is en dat zie ik hier echt wel. Het is een smeltkroes van alles hier.