Blog Gepubliceerd op

Klusjesdag: lust of last?

5 reacties

Log in om te bewaren.

Delen

Juf Carolien Planckaert
Juf Carolien betrapt zichzelf op flink wat tegenzin voor de klusjesdag op school. Omdenken dan maar: zou zo’n dag een goede teambuilding kunnen zijn? Of zelfs het toppunt van ‘samen school maken’? Voor Klasse blogt Carolien Planckaert een schooljaar lang vanuit basisschool Sint-Hendrik in Deinze.
 


 

Elk jaar is het weer afwegen als het blad met de data van de klusjesdagen in de lerarenkamer landt. Drie klusjesdagen tussen mei en augustus waarop iedereen minstens één keer aanwezig moet zijn. Meer mag. Iedereen komt één keer.

Wanneer past het voor mij het best? Eind mei? Ach nee, want in de vakantie wachten de meeste klusjes. Onkruid wieden, schilderen, vuilnisbakken en reftertafels schoonspuiten … Begin juli dan? Welnee, dan ruim ik liever mijn klas op en na een schooljaar verlang ik naar wat family time. Blijft over: eind augustus. Ja zeker? Want eigenlijk maak ik dan liever alles klaar voor het nieuwe schooljaar.

Twee jaar heb ik ad interim als directeur gewerkt op school. Vanop die stoel kijk je anders naar wat op school gebeurt. Ook naar klusjesdagen. Nu ik weer in de klas sta, besef ik dat nog meer. Voor een ‘klasleraar’ komt de klas op de eerste plaats. En dan pas de school.

Zo zien wij de ideale klusjesdagen: een dag om te fiksen wat niet meer werkt in onze klas. Om de klas zo smaakvol mogelijk in te richten voor onze kinderen. Om de klas netjes te houden, elk naar onze eigen normen. En op school? Als daar iets niet werkt, als daar een hoekje vuil is … we kijken er niet meer naar. We klagen er eens over tegen elkaar. In het beste geval spelen we het probleem en onze oplossing door aan de directie.


Klusjesdagen tonen het hart van de basisschool. Leraren, soms ook ouders, die samen school maken

Die klusjesdagen zeggen iets over ons. Eigenlijk willen we met de klas bezig zijn, met onze kinderen. Maar er komt zo veel bij ‘leraar zijn’. We proberen ons te plooien en rekken om alle vragen te beantwoorden en aan alle eisen van politici, koepels, uitgevers en ook ouders te voldoen. Bij sommigen gaat de rek er uit of scheurt er wat. Er is zo weinig tijd om echt leraar te zijn.

Voor de directeur geldt dit in het kwadraat. Die heeft elke dag klusjesdag. Wc’s ontstoppen net voordat je je boterhammen wil eten, de zekeringkast induiken als de elektriciteit uitvalt tijdens een vergadering … Voortdurend brandjes blussen, tijdelijke oplossingen verzinnen om de school draaiend te houden. Tijd voor visie en innovatie schiet eraan in. Alleen echte idealisten houden het nog vol.

Met zo’n klusjesdag worden we gelukkig weer een beetje idealist. Het nieuwe likje verf schildert in ons hoofd weer die ideale school, waar we allemaal van dromen. Hopelijk vinden we ook dit schooljaar weer de energie om ook onze lessen van een fris laagje te voorzien.

Met mijn rubberlaarzen aan merk ik dat zo’n klusjesdag – hoewel hij verplicht is – het hart van de basisschool toont. Leraren, soms ook ouders, die samen school maken. Die met liefde, geduld en creativiteit van wat oude spullen weer iets moois maken. Want zo zijn we wel.