Zo doen zij het Gepubliceerd op

PAV levensecht aanpakken in de nestklas

Reageer

Log in om te bewaren.

Delen

Ze werkten al intensief samen tijdens de lessen ‘project algemene vakken’ (PAV). Toch vonden leraren Kim, Souad en Inge dat er meer nodig was om leerlingen echt met goesting naar school te laten komen. “Daarom geven we nu samen 7 vakken in de nestklas”.
 

Sinds dit schooljaar hebben de leerlingen van de derde graad beroepsonderwijs van het Lyceum Gent elke maandagvoormiddag en elke donderdag samen nestklas op de nestverdieping onder begeleiding van de 3 leraren.

“De leerlingen krijgen een planning: dat moet je doen voor Frans, PAV, PR … We plannen ook instructiemomenten in onze instructieklas. Ze beslissen zelf of ze die nodig hebben.”
 

Zelfstandig leren

“Daarna werken ze zelfstandig in de stille ruimtes of PC-klas. Wij wandelen rond om te checken of ze goed bezig zijn, we sturen bij, we coachen.”

“Op hun weekbrief laten de leerlingen aftekenen welke taken gedaan zijn. Regelmatig dienen ze taken in op punten. Op die manier krijgen we meer zicht op onze leerlingen”, vertellen Kim Leyden en Souad Boukhatem.

leraren Kim Leyden, Souad Boukhatem en Inge Buysse

Kim Leyden en Souad Boukhatem: “De leerlingen worden meer eigenaar van hun leren”

Veilige omgeving

De leerlingen hebben hun leerproces dus meer zelf in handen. Om hen daar in te ondersteunen, krijgen ze elke week een individueel onderwijsloopbaangesprek van een kwartier met 1 van de 3 leraren.

Kim Leyden en Souad Boukhatem : “We houden in die gesprekken de vinger aan de pols. Wat loopt er goed, waar blokkeert het, wat kan je er zelf aan doen, wat kunnen wij doen … De leerlingen schatten zelf in hoever ze staan. Daardoor worden ze meer eigenaar van hun leren. Die gesprekken zijn belangrijk om onze leerlingen bij te sturen. Het is een combinatie van een veilige omgeving, grenzen stellen en heel veel verbondenheid.”
 

Brede basiszorg

Ook andere initiatieven zorgen ervoor dat de leerlingen zich verbonden voelen met de school. “Elke maandagochtend ontbijten we samen. Dan kunnen we in een informele sfeer vragen: ‘hoe is je weekend geweest’, ‘is er iets gebeurd’ …”

“We bellen ze ook zelf op als ze te laat of afwezig zijn. Zodat ze weten dat we hen missen en dat we voor hen willen zorgen. Dat is zeer belangrijk op een school: iemand zijn. Wij nemen de brede basiszorg op. Ze hebben er eigenlijk 3 moeders bij”, lachen Kim Leyden en Souad Boukhatem.
 

Waarom die nieuwe aanpak?

In 2012 kreeg de derde graad bso doorlichting voor het vak PAV. Het rapport bevatte heel veel werkpunten. Leraren Kim en Souad schakelden daarom over op een nieuwe levensechte aanpak.

De leerlingen waren enthousiast. Daarom wilden we die vernieuwing nog breder trekken. Vorig schooljaar bereidden we samen met collega Inge Buysse, pedagogisch begeleider Isabelle Janssens (GO!) en de directie het nestproject voor.”
 

Open communiceren

De nieuwe manier van werken vraagt veel overleg, tijd en energie. “Het moet klikken met de collega’s en je moet dezelfde mindset hebben. We werken voortdurend samen, we bespreken de leerlingen, overleggen wat we anders kunnen aanpakken bij een leerling. We bekijken elke week wat werkt en wat niet. Je moet dus flexibel zijn en direct en open met elkaar communiceren. Je moet je veilig voelen bij elkaar en je moet elkaar steunen”, benadrukken ze.


Als leerlingen het gevoel hebben dat ze gehoord worden, komen ze naar school

Voor de leraren was het een grote leerschool. “Na de voorbereiding vorig schooljaar waren we er helemaal klaar voor. In ons hoofd. En dan reageren die leerlingen op 1 september niet zoals je gedacht had. Logisch ook.”

“We hebben dan ons systeem in vraag gesteld, hier en daar bijgestuurd en wat gas teruggenomen. Bijvoorbeeld inschalen: bij elke taak moeten ze aangeven ‘dit kan ik alleen’, ‘hiervoor heb ik hulp nodig’ … Dat was te veel in een keer. We voerden het af en proberen het opnieuw in januari, als ze de nieuwe manier van werken echt in de vingers hebben”, vertellen Kim Leyden en Souad Boukhatem.
 

Banden smeden

Het project loopt ondertussen 3 maanden en de school merkt al vooruitgang. “In het begin was er wel tegenkanting bij de leerlingen omdat alles nieuw was. Ze zijn verantwoordelijk voor hun eigen leren en dat is werken, natuurlijk. Daar hebben we stevig op moeten inzetten. Maar we merken nu dat de meeste leerlingen het tof vinden. Ze zijn het nieuwe systeem gewoon”, stellen Kim Leyden en Souad Boukhatem vast. Bovendien zijn ze ook meer betrokken.

De manier waarop we lesgeven, smeedt een band. Ze zijn meer aanwezig. Als ze het gevoel hebben dat ze gehoord worden, komen ze naar school. Ze zitten hier in een warm nest.”