Gepubliceerd op
Blog

Ode aan mijn leerlingen

Laura Buelinckx
Laura Buelinckx geeft Nederlands in K.A. Vilvoorde. In september leert ze haar ‘pubertjes’ kennen. En ze bedankt hen nu al om wat ze dit schooljaar zullen doen.



Het begin van het schooljaar went nooit. Een dikke week op voorhand steken de zenuwen de kop op, tot grote vreugde van mijn lief, die eind augustus het liefst van al naar een onbewoond eiland verhuist. Die eerste dag na al die jaren nog altijd met een klein hartje naar school trekken, het blijft bijzonder.

Tegelijkertijd voelt het ontzettend vertrouwd. Het lijkt alsof je amper bent weggeweest zodra je de trappen op loopt (oké, eerder hijgend beklimt – aan je conditie moet nog gewerkt worden, maar dat komt goed want je moet élke dag naar de derde verdieping). Zodra je door de gang huppelt (oké, eerder schuifelt – je hebt immers je verse stapel kopieën mee, je loodzware boekentas en je kop vervaarlijk klotsende koffie). Zodra je gezwind de deur van je lokaal opengooit en de geur van een fris lokaal opsnuift (oké, eerder muf – je ruikt nog liever puberferomonen en deodorant). Daardoor voelt het als thuiskomen.

Al blijft het die eerste maand ook zoeken en aftasten. Zo veel nieuwe gezichten waar nieuwe namen op plakken en waarachter verschillende persoonlijkheden schuilen. Elkaar voorzichtig, of minder voorzichtig leren kennen. Mijn ‘pubertjes’, zoals ik ze wel eens durf noemen als ze het niet horen. En als ze het wel horen ook. Ik wil ze nu al bombarderen met bedankjes. Gewoon, zomaar.

Aan de leerling die zal lachen om bijna elke flauwe mop die ik vertel. Aan de leerling die me straks komt zeggen dat ze zo veel steun vond bij een opiniestuk dat ik haar liet lezen. Aan de leerling die soms oprecht zal schrikken bij het belsignaal en uitroepen:“Nu al?!”. Of de leerling die mompelend zal blijven zitten: “Ik wil nog Nederlands”. Aan de leerling die niet goed schrijft maar bereidheid zal tonen om te groeien. Aan de leerling die thuis op zoek gaat naar meer. Bedankt, dat jullie laten zien dat ik je kan raken met mijn enthousiasme en dat je van mij wil bijleren.

Aan de leerling die in de les misschien een beetje apathisch zal zitten wezen, maar me zwellend van trots een dichtbundel van De Coninck zal tonen, gesigneerd door de meester zelf en uitgegeven door haar opa. Ik zal meezwellen. Aan de leerling die me zal komen vertellen dat hij acteert of danst. Aan de leerlingen die mee willen doen met de gedichtenwedstrijd die ik jaarlijks organiseer. Bedankt, dat jullie een talent met mij willen delen.


Bedankt om me te doen beseffen dat ik niet voor iedereen goed kan doen

Laura Buelinckx - leraar Nederlands

Aan de leerlingen die een klasfeest zullen organiseren voor mijn verjaardag. Aan de leerlingen die een boekje samenstellen vol citaten en lieve woorden. Zo heb ik er zelfs al twee, open en bloot in mijn boekenkast, want ze helpen me steevast door moeilijkere schoolmomenten. Aan de leerling die me aan het einde van het schooljaar zal bedanken. Bedankt, dat jullie me bedanken.

Aan de leerling die me zal uitdagen, die eerlijk is. Aan de leerling die me zal zeggen minder streng te zijn voor mezelf. Aan de leerling die me vertelt dat ik een prachtig broekpak aan heb, dat ook ja. Zelfs aan de leerling die me vraagt of ik zwanger ben of die verbaasd opmerkt dat ik grijs haar heb of denkt dat ik al 30 jaar in het onderwijs sta. Bedankt, dat jullie met mij durven en kunnen lachen.

Aan de ene leerling die me op zijn beurt weer even leerling zal maken. Bedankt, dat ik van je kan leren. Dat ik jong blijf tussen jullie, al horen jullie me soms zuchten in de les dat ik te oud word voor deze of gene shit.

Aan de onverschillige leerling, de norse leerling. De leerling die nooit dag zal zeggen. De leerling die me beschuldigt dat ik ’n pik op hem heb, of die me uitlacht omdat ik wild word van mooie poëzie. Bedankt, om me te doen beseffen dat ik niet voor iedereen goed kan doen.

En dat dat best oké is.

Laura Buelinckx

Laura blogt dit schooljaar voor Klasse vanuit K.A. Vilvoorde. Op haar eigen blog Ministerie van Hysterie schrijft ze over de banale besognes van het leven.

Het beste van Klasse in je mailbox?

  • Al 51.000 leraren zijn abonnee
  • 1 keer per week en helemaal gratis
  • Verhalen van collega’s, concrete praktijktips, exclusieve wedstrijden ...