Gepubliceerd op
Zo doen zij het

Leerlingen lopen warm voor vrijwilligerswerk

Esra trok naar een vluchtelingenkamp, Jawhara ging de plastic soep te lijf en Fahima hielp bloed inzamelen. In Stedelijk Lyceum Waterbaan in Deurne koppelt elke laatstejaars via Give a Day een dag vrijwilligersstage aan zijn eindwerk. Zo werken ze aan burgerschap en vinden ze hun paper plots wél relevant.

Esra, Jawhara, Fahima, Dirk en Stefanie

Jawhara El Jattari (Rechts): “Afval opruimen is niet zo bijzonder, maar de glimlach en het bedankje van de mensen: dat is voor mij erg speciaal.”

Esra Biçer: “Ik werkte 1 dag als vrijwilliger in een vluchtelingenkamp. In mijn eindwerk onderzoek ik het verband tussen de stijgende zeespiegel en de verhouding tussen zoet en zout water op aarde. De stap naar klimaatvluchtelingen en de bredere migratiecrisis was snel gezet. Voor het vluchtelingenkamp in Duinkerken zamelden we kleren en schoenen in bij vrienden, familie en buren. We trokken zelf met de auto naar Frankrijk om ze af te geven.”

Fahima Wasefi: “Ik bleef dichter bij huis. In mijn onderzoek ga ik na welke factoren bloedstolling beïnvloeden. Zo kwam ik bij het Rode Kruis terecht. Om bloed te prikken ben ik niet opgeleid, ik ben er zelfs bang van. Ik schonk cola en thee voor de donoren. Voor mij was het de eerste keer dat ik het Rode Kruis van dichtbij aan het werk zag. De vrijwilligers merken dat je interesse toont in hun werk en zijn blij met je hulp. En ik werkte samen met een arts. Zo had ik meteen een expert bij wie ik kon aankloppen met vragen over mijn onderwerp.”
 

Meer dan een paper

Dirk Saeys, leraar fysica, biologie en STEM: “Samen met Stephanie en enkele andere collega’s coördineer ik de eindwerken en de vrijwilligersstages. Mooi meegenomen aan deze formule: leerlingen verbreden hun netwerk en vinden sneller een expert. Maar de aanleiding om dit project te starten, was een leerling die na de proclamatie naar mij kwam. Of we wel beseften dat hij zijn eindwerk op een dagje geschreven had, net voor de deadline. Een klucht, als je het hem vroeg. Ik besefte dat we de aanpak moesten omgooien. Zowel voor de onderzoekscompetenties van de aso-leerlingen als voor de GIP van onze tso’ers. Hoe konden we ze écht motiveren om iets te doen met de kennis die ze opbouwden?

Stefanie Francis, leraar cultuurwetenschappen en zedenleer: “Een theoretisch eindwerk is de makkelijkste weg, voor leerlingen én voor leraren. Je hoeft niet veel samen te werken, je kan gewoon opzoeken en beginnen schrijven. Wij brengen al onze zesdejaars uit aso en tso samen op vrijdagnamiddag. Laten ze zelf een onderwerp en groepjes kiezen, over de richtingen heen. Eerst vertellen we wat we van hen verwachten: een paper schrijven en er een vrijwilligersstage aan verbinden, van minstens 1 dag.”
 

Op zoek naar de klik

Jawhara El Jattari: “Zo’n eindwerk kan best ontmoedigend zijn. Beginnen is lastig. Is dit onderwerp geschikt? Kunnen we hier een onderzoek aan koppelen, en vinden we een vrijwilligersorganisatie die ons laat meedraaien? Na een aantal omzwervingen belandde ik met mijn groepje bij de impact van plastic op het milieu. We kwamen in contact met een organisatie die de Belgische stranden schoonmaakt. ’s Ochtends vroeg de trein op naar Oostende, uren langs de waterlijn gestapt en afval verzameld. Pas toen voelde ik de klik met ons onderwerp.”

Stefanie: “Natuurlijk blijft het zoeken. Sommige groepjes merken plots dat ze op een dood spoor zitten en moeten op zoek naar een ander onderwerp. Leraren kunnen niet op elke vraag een antwoord bieden, en collega’s geven soms aan dat ze het zelf onduidelijk vinden. En in het begin voelden we ook bij de vrijwilligersorganisaties de bedenkingen. Een vrijwilliger voor 1 dag, wat hebben we daaraan? Dat slaat snel om als ze zien hoe onze leerlingen erin vliegen. Ze vragen nu al wanneer we terugkomen.”

Portret Dirk Van Damme

Dirk Saeys “Als je de leerlingen vol vuur hoort vertellen over hun stage, ben je meteen gewonnen voor deze aanpak.”

Een warm gevoel

Dirk: “Give A Day hielp ons om met vrijwilligersorganisaties in contact komen. En als leraar spreek je ook je netwerk aan. De contacten met de vrijwilligersorganisatie verzorg je zelf. Je stage doe je tijdens het weekend als dat kan, tijdens de week als het moet. Dat regel je dan zelf met de directie, en de leerstof haal je in. Ook dat is een nuttig leerproces voor onze leerlingen. Op school zien we dat we op deze manier veel meer bereiken dan met een zuiver theoretische paper. En als je de leerlingen vol vuur hoort vertellen over hun stage, ben je meteen gewonnen voor deze aanpak.”

Esra : “Als je op tv de beelden van vluchtelingenkampen ziet, voel je medelijden. Maar het besef kwam pas toen ik die mensen ontmoette. Geen thuis meer, overleven in tentjes en die constante onzekerheid: ik was in shock. We doen te weinig. En dat dagje vrijwilligerswerk zal ook niets oplossen. Maar de blije reactie van die ene jongen die de oude schoenen van mijn broertje aantrok, geeft me nu nog een warm gevoel.”

Jahwara: “Die voldoening herken ik. De omhooggestoken duim van wandelaars aan zee, mensen die ons uitdrukkelijk kwamen zeggen dat we een verschil maken. Ongelooflijk hoe het strand er soms bij ligt. Je leest dat in het nieuws, maar dat mensen zoveel kapotte emmers, dekens en verpakkingen achterlaten? Afval opruimen is niet zo bijzonder, maar de glimlach en het bedankje van de mensen: dat is voor mij erg speciaal.
 

Burgerschap real life

Esra: “Sinds ik dat vluchtelingenkamp bezocht, denk ik elke dag aan wat die mensen meemaken. Wat hun achtergrond is en waarom ze daar zijn. Niet eenvoudig om te plaatsen wat je voelt. De nood is hoog, en dat merk je: we kregen niet de kans om spullen uit te delen. De koffer van onze auto was maar net open of mensen hadden die kledingstukken al aan zodat niemand anders ermee aan de haal kon gaan. Je zag vooral jonge mannen. Als jonge vrouw voel je je niet meteen op je gemak. Maar als je dan ziet hoe kalm de vrouw van de vluchtelingenorganisatie met de mensen omgaat, weet je: dat zit hier wel goed.”

Stefanie: “Burgerschap moet je niet theoretisch verkondigen, maar beleven. Dat zijn geen doelstellingen die je eventjes afvinkt. Onze leerlingen hebben een beperkt sociaal weefsel. Met dit project toon je ze: kijk, de maatschappij waardeert je. En jij kan een verschil maken. Al te vaak speelt hun leven zich af tussen Deurne en Antwerpen-centrum. Maar nu stappen ze uit hun comfortzone en verruimen ze hun blik.”

 


Wil jij je leerlingen ook laten proeven van vrijwilligerswerk? Give a Day brengt vrijwilligers en organisaties samen.

Klasse Magazine = cadeau aan jezelf *

  • 4 kwaliteitsnummers met inspiratie van leraren en experts.
  • Fraai ondersteunend materiaal (kalender, poster, ...)
  • Je Lerarenkaart 2020 valt gewoon in je brievenbus.
*Betaal vóór 30 oktober en krijg je Lerarenkaart 2020 thuisbezorgd.