Gepubliceerd op
Zo doen zij het

Met je klas naar de Boekenbeurs

Tijdens de scholendagen kan je met je klas naar de Antwerpse Boekenbeurs. Klasse sprak met zorgcoördinator Mieke en leraar Nederlands Bianca over hun ervaring. Waarom keren zij jaarlijks terug? En wat kan je van zo’n klasbezoek verwachten?

klasbezoek aan boekenbeurs

De Boekenbeurs: ‘saai’, vinden veel leerlingen. Hoe overtuig je ze?

Mieke Laudus, zorgcoördinator, Stedelijke Basisschool Via Louiza, Antwerpen: “Het is eens wat anders dan de bib: zoveel boeken én hun auteurs op 1 plek samen. Leerlingen worden met ontmoetingen geprikkeld op een manier die wij in de klas niet kunnen bieden. In de klas leggen we uit wat de Boekenbeurs is, want de meesten zijn er nooit geweest. Ik zie het als een enorme kans voor onze leerlingen, die het thuis vaak niet breed hebben, om dat mee te maken.”

Bianca Yip, leraar Nederlands, GO! Atheneum MXM, Merksem: “Op school zetten we sterk in op leesbevordering. Vanuit de vakgroep Nederlands organiseren we activiteiten zoals een uitstap naar de Boekenbeurs. Toen ik de eerste – eerder ‘gereserveerde’- reacties van mijn leerlingen hoorde, dacht ik: o jee, met pubers naar de Boekenbeurs, die gaan vervelend zijn. Maar ze waren erg onder de indruk van de verhalen van gevluchte auteurs! En dat geeft goesting in meer.”
 

Welke scholenformule kies je?

Mieke: “Met een 40-tal leerlingen van de derde graad nemen we jaarlijks deel aan de Boek ’n Toer. Tijdens het voortraject in de klas verdelen we ze in groepjes van 5. Elk krijgt willekeurig een programma met 2 ontmoetingen. Ze weten niet welke auteurs of illustratoren ze zullen spreken of zien. Spannend! Er is altijd wel minstens eentje die de leerlingen meeneemt in zijn of haar verhaal.”

Bianca: “Vorig jaar deden we een vrij bezoek met 32 leerlingen uit het derde jaar Sociaal‑Technische Wetenschappen. Het gratis scholenpakket dat ik per mail ontving, gebruikte ik als basis voor een rally met vraagjes, ludieke opdrachten (‘neem eens een selfie met een auteur’) en de taak aan minstens 1 workshop deel te nemen. Het jaar daarvoor gingen we op speeddate, en ontmoetten we PEN-auteurs. Met de informatie over de werkvorm en handige tips voor in de klas, bereidden we een aantal vraagjes voor. In groepjes van 6 kregen we 10 minuten per PEN-auteur. Dan volgde een belsignaal om door te schuiven naar het volgende tafeltje. Bij aankomst hoefden we niet aan te schuiven. Het was allemaal heel goed uitgewerkt!”
 

Wat is het effect op je leerlingen?

Mieke: “Voor fervente lezertjes zijn de voorleessessies of persoonlijke verhalen van de auteurs natuurlijk een extra dimensie. Een ander deel vindt dat maar niks, en dat is oké. Zij zijn wél vaak geboeid door de illustrator die met zijn schetsen het hele maakproces in geuren en kleuren toont: ‘Duurt dat zó lang, een boekenkaft maken?!’ Sommige illustratoren gaan ook aan de slag met de kinderen: ‘Waarom heb jij die trui aan?’ en ze zijn vertrokken om daarvan een tekening te maken.”

Bianca Yip

Mieke Laudus: “Ik zie het echt als een kans voor onze leerlingen. Met zoveel boeken én hun auteurs, wanen onze leerlingen zich even in het walhalla.”

Bianca: “Vooraf dacht ik dat ze de ontmoeting met enkele striptekenaars het coolste zouden vinden. Maar ze waren vooral ontroerd door de gedichten en verhalen van PEN-auteurs over de tocht van hun thuisland naar België. Enkele ex-OKAN-leerlingen herkenden zich in die vluchtverhalen. Eentje had beide ouders onderweg verloren. Zien dat er vluchtelingen zijn die schrijver worden en hun dromen bereiken, geeft ze moed. En op de een of andere manier waren de andere leerlingen daarna ook veel liever en begripvoller tegen de ex-OKAN’ers.”
 

Wat moeten leraren weten voor ze vertrekken: praktische tips?

Mieke: “Van de directeur krijgen we een klein budget om een aantal boeken aan te kopen. We kiezen ter plekke enkele titels uit en laten ze signeren. En dat doet lezen! Zorg ook voor voldoende begeleiding. Een oud-collega komt elk jaar met een groepje mee, dat is geen overbodige luxe.”

Bianca: “Voor ons eerste bezoek had ik enkel de voormiddag voorzien uit angst dat mijn leerlingen zouden afhaken. Ze vroegen zelf om langer te blijven. Nu gaan we een volledige dag, met duidelijke afspraken en een uurtje vrije tijd om in de boeken te snuisteren. De PEN-auteurs die aanslaan, zet ik telkens bij op de boekenlijst. En ik merk dat ze er vaak uitgekozen worden bij een volgende leesopdracht.”

Het beste van Klasse in je mailbox?

  • Al 56.000 leraren zijn abonnee
  • 1 keer per week en helemaal gratis
  • Verhalen van collega’s, concrete praktijktips, exclusieve wedstrijden ...