Gepubliceerd op
Blog

Met z’n allen buiten de comfortzone

De voorbije weken volgde thuiswerkende Klasse-redacteur Bart de schoolopdrachten van zijn dochters wat scherper op. Hij stond zelf jaren voor de klas. Maar daarom loopt dat begeleiden niet vlotter dan bij andere ouders. Ook leraren zochten zelden zo hard. En maken zelfs vanop afstand nog altijd het verschil.

 
“Mijn juf doet dat beter”, klaagt mijn jongste. 9 is ze. De coronacrisis slaat een eerste ferme deuk in mijn onterechte status van (bijna) alleskunner. Hoe ze de sommen tot 1000 moet aanpakken, ik krijg het niet uitgelegd. “De juf doet dat helemaal anders, het komt zelfs niet in de buurt”. Mijn portie geduld precies ook niet. En dan telt mijn klas maar 1 kind, geen 25.

Gelijkaardige verhalen bestormen mijn Facebook-feed. Ouders posten foto’s van strakke dagplanningen op koelkasten en deuren, motiveren hun kinderen spelenderwijs om te lezen, of doen – als ze zelf even pauze nemen van hun werk – bokkensprongen voor in de tuin om hun kroost in beweging te krijgen. En al die tieners zich daarna maar lachend afvragen waar pa plots zijn diploma L.O. gehaald heeft.

Woonkamers vervangen vandaag klaslokalen en schooldagen worden ‘schoon gesukkel’. Ontzettend mooi hoe ouders alles proberen te organiseren om hun kind aan het leren te houden, hoe moeilijk de omstandigheden thuis soms zijn. Onderwijs maken we meer dan ooit samen. Ik zie dat leraren de inspanningen van ouders waarderen. Zij beseffen beter dan wie ook dat kinderen motiveren een mix is van zoeken, bijsturen en je ervaring inzetten.

En nu het vreselijke virus iedereen dwingt om te schakelen van fulltime in de klas naar alles op afstand, zoeken leraren verder naar oplossingen buiten ieders comfortzone maar binnen ieders individuele draagkracht en ambities. Van handgeschreven brieven posten bij alle leerlingen tot voor het eerst skypen en de volumeknop niet vinden. Van gewoon vragen hoe het met de kinderen gaat tot preteachen met een instructievideo. Van strategisch leerstof schrappen, tot een doordachte teamaanpak uitwerken die het voor iedereen haalbaar houdt.


Samen met onze mailboxen lopen ook onze hoofden stilaan vol. Dan mag je mild zijn voor je leerlingen, hun ouders én jezelf

Bart De Wilde - redacteur Klasse

Dat zal soms beter lukken dan verwacht, maar loopt gegarandeerd even vaak in het honderd. Je eigen kleuter kruipt met chocosnor door het beeld tijdens een klasbabbel, internetverbindingen haperen, voor sommige leerlingen moet je extra hulp inschakelen om ze te bereiken. Bovendien lopen samen met onze mailboxen ook onze hoofden stilaan vol. Met zorgen om elkaar. Dan mag je mild zijn voor je leerlingen, hun ouders én jezelf. Moet iedereen pogingen harder waarderen dan resultaten.

Dat doet mijn dochter vooralsnog niet bij mij. Maar haar juf brengt redding. In een perfect getimede sms vraagt ze eerst hoe het met iedereen gaat. Daarna laat ze weten dat ouders geen vervangleraren zijn en het niet erg is als kinderen hun tanden stukbijten op een oefening. ‘Wie wil mag me altijd bellen. En wat thuis niet lukt, pakken we later op school nog aan. De juf zoekt naar oplossingen, we komen er samen wel uit. Ik mis jullie!’

Terwijl mijn vrouw het bericht voorleest aan mijn dochter, zie ik het in haar ogen. Leraren raken zelfs vanop afstand de juiste snaren. Ook in de meest verwarrende weken ooit blijven ze (bijna) alleskunners.
 
Bart De Wilde
Eindredacteur Klasse Magazine

Het beste van Klasse in je mailbox?

  • Al 56.000 leraren zijn abonnee
  • 1 keer per week en helemaal gratis
  • Verhalen van collega’s, concrete praktijktips, exclusieve wedstrijden ...