Vlaanderen
Klasse.be

Specialist

Hoe laad jij je team weer op na de kerstvakantie?

  • 20 december 2021
  • 4 minuten lezen

Je team is moe, jij bent moe. Hoe motiveer jij je mensen om er weer in te vliegen, nu we zo weinig perspectief hebben? Professor HRM en arbeidssociologie Peggy De Prins: “Met positieve peptalk red je het niet.”

Peggy De Prins
Peggy De Prins: “Leraren maken elke dag échte verbinding.”

“‘Komaan, nog even volhouden, jullie doen dat fantastisch’: vorig jaar rond deze tijd klonk die boodschap nog relevant. Maar intussen dringt het besef door dat corona ons leven én onze job nog een hele tijd zal domineren. We houden vol, maar niet van harte. Onze veerkracht hangt continu aan de rekker. En al rijgt je team de glansprestaties aan elkaar: een gevoel van dofheid overheerst. Wil je dat je boodschap aankomt? Erken dan eerst dat gevoel. Bij je team, en bij jezelf.”

Dat klinkt gevaarlijk. Is de mantra niet: wat je aandacht geeft, groeit?

Peggy De Prins: “Je mocht aan het begin van de crisis best zeggen: ‘Nu even niet, rug recht en op je tanden bijten.’ Maar de veerkracht van je team aanspreken is een wankel evenwicht, zeker als die crisis blijft aanslepen. De collega die zich extreem hard beschermt en alle stress vermijdt uit schrik dat hij het niet aankan, bereik je zo niet meer. De collega die maar blijft doorgaan en roekeloos in zijn reserves tast, hoort je helaas wel. Maar ook die krijgt vroeg of laat een terugslag. Zet daarom de pauzeknop even centraal in je communicatie.”

“Natuurlijk zijn er successen die je kan waarderen. Dat de scholen zolang open konden blijven, is in de eerste plaats te danken aan de bovenmenselijke inspanningen van ons onderwijs. ‘Weet je nog hoe chaotisch die eerste afstandslessen liepen?’ Als jij je mensen even daarop laat terugblikken, beseffen ze pas hoe steil hun groeicurve de voorbije 2 jaar was.”

Zeg dat je deur open staat. Ook om figuurlijk te ventileren

Peggy De Prins
Professor HRM en arbeidssociologie

Meer inzetten op dialoog en aandacht dus?

Peggy De Prins: “Ik onderzocht tijdens corona het verschijnsel ‘employee silence’. Zelfs in de meest open en positieve organisaties zwijgen mensen over sommige onderwerpen. De cynische zwijger doet dat omdat hij niet gelooft dat zijn inbreng iets verandert, de onzekere zwijger praat niet omdat hij twijfelt aan zichzelf of aarzelt om feedback te geven. Een grote groep werknemers zijn empathische zwijgers: zij vinden dat ze hun teamgenoten en hun leidinggevende niet moeten lastigvallen met hun problemen.”

“Samen met de afstand nam die stilte tijdens corona toe. Spontane contacten vielen weg. Om te vermijden dat die ingehouden stilte aanhoudt, is het belangrijk dat jij tegengewicht biedt. Nog uitdrukkelijker zegt dat je deur open staat. Niet enkel om te ventileren, maar ook voor wie figuurlijk zijn hart wil luchten.”

“Ook de verbinding tussen collega’s blijft cruciaal om die stilte te doorbreken. Enkel zo creëer je een veilig klimaat waar mensen bezorgdheden uiten en ideeën delen. Hou die virtuele lerarenkamer daarom in leven. En benut de kansen op echt contact optimaal. Veel mensen vonden thuiswerk lange tijd een aangename bijwerking van de pandemie. Wie nu een dagje naar kantoor kan, springt een gat in de lucht.”

“Onderwijs is steevast een van de laatste sectoren om de deuren te sluiten. Bij een volgende golf zal dat niet anders zijn. Leraren maken elke dag echte verbinding met mensen. Met hun leerlingen, maar ook met collega’s. Al is het maar een vluchtige ‘hoe is ’t’ op de trap, achter een mondmasker. Natuurlijk volstaat dat niet. Maak meer ruimte voor die live contacten zodra de situatie dat toelaat.”

Peggy De Prins
Peggy De Prins: “Directeurs zijn vaak niet sterk in zelfzorg. Maar ook zij hebben nood aan rust.”

Wat vertel je aan je team als je weer opstart op na de vakantie?

Peggy De Prins: “Je boodschap blijft dezelfde: toon begrip, maak ruimte voor dialoog. Werk aan dat teamgevoel binnen de grenzen van wat kan en mag. Durf vooruit kijken, zonder naïef te worden. Maak de hindernissen verteerbaar met heldere communicatie en kleine, concrete acties.”

“Hoe lang hij ook aansleept, in elke crisis zit een golfbeweging. Als we nu in een dip zitten, komen er ook weer betere tijden aan. Blijf dus zoeken naar de juiste balans tussen virtuele en fysieke contacten, tussen formele en informele kansen op dialoog. Een veilig en verbindend klimaat kan enkel bestaan als je de stilte blijft doorbreken.”

En wie zorgt er voor de directeur?

Peggy De Prins: “Schooldirecteur was altijd al een enorm uitdagende job. Sinds corona nam de druk nog toe. Dat hoef je niet te verhullen. Hoe kwetsbaar jij je opstelt, hangt natuurlijk af van de context: de omvang van je team, de diepgang van jullie band, de mate waarin je school een veilige plek is om je bloot te geven. Als iedereen het zwaar heeft, wil je niet jezelf centraal stellen.”

Deel je liever niet te veel? Vergeet dan je voorbeeldfunctie niet. Wie zelf zonder pauzeknop leeft, komt niet geloofwaardig over als hij vertelt dat vakantie belangrijk is. Vaak zijn directeurs niet sterk in zelfzorg. Maar ook zij hebben nood aan rust. Ik zie directeurs die amper durven vertellen dat ze op weekend vertrekken of dat ze hun mailbox enkele dagen niet openen. Of ze zeggen het wel, maar intussen blijven ze stiekem doorwerken. Neem het van me aan: daar help je niemand mee. Dus als straks de schoolpoort sluit, wandel dan zelf ook zonder schuldgevoel de vakantie tegemoet.”

Seppe Goossens

Voeg dit artikel toe aan je bewaarde artikels

Log in om te bewaren


S

S

18 mei 2020

Zeer helder artikel. Onzekerheid en gebrek aan structuur zorgt voor veel frustraties en onzekerheid volgens mij.

Reageren
C

Cedric Van der Linden

24 mei 2020

Van harte dank, professor De Prins, voor het delen van deze levenservaringen en de hoopvolle woorden en gedachten. Bakens voor een team en de kapitein aan het roer!

Reageren

Laat een reactie achter