Vlaanderen
Klasse.be

Zo doen zij het

Leerlingen begeleiden tijdens een wandelgesprek: “Ik wil dit blijven doen”

  • 17 juni 2020
  • 3 minuten lezen

Leraar Jeroen kreeg een bericht van een leerling die het moeilijk had. “De lessen op school waren geschorst door corona en een videogesprek leek te afstandelijk. Dus zijn we gaan wandelen. In die ongedwongen context kom je emotioneel heel nabij. Dit wil ik blijven doen.”

Bekijk de video Leerlingen begeleiden tijdens een wandelgesprek

Jeroen Van Haute, taalleraar College ten Doorn, Eeklo: “Sommige leerlingen vinden het niet makkelijk om persoonlijke gesprekken te voeren met ouders, familie of vrienden, omdat die net heel dicht bij hen staan. Als leraar ben je wel een bekend gezicht, maar is er iets meer afstand. Dat maakt het makkelijker om toenadering te zoeken. Vandaar denk ik dat die ene leerling zijn noodkreet tot mij richtte.”

“Na die eerste wandeling met hem, werd ik alerter voor de signalen van andere leerlingen. Daardoor merkte ik al gauw dat de lockdown ook bij hen zijn tol eiste. Dus maakte ik tijd vrij om ook met die leerlingen individueel te gaan wandelen als ze dat wilden, zodat ze hun emoties kwijt konden. Actief de natuur in, weg van alle schoolstress, thuisprikkels en smartphonemeldingen.

Comfortabel buiten de schoolpoort

Jeroen Van Haute: “De leraar-leerling relatie is anders buiten buiten de schoolpoort. Plots valt die autoriteitsverhouding voor een groot stuk weg. Je neemt ook letterlijk een andere positie ten opzichte van elkaar in: je wandelt naast elkaar en hoeft niet strak in de ogen van de ander te kijken. Dat maakt stiltemomenten minder akelig. En er is ook welkome afleiding van de dingen die je wandelend tegenkomt. Zo valt de gêne weg. Ook bij jou als leraar. Je voelt je comfortabeler en dan loopt een gesprek sowieso anders.”

“Op schooluitstap merk je dat ook bijvoorbeeld. Dan komen de meest ongedwongen gesprekken op gang. Op die momenten leer je je leerlingen beter kennen, waardoor je ook in de klas beter kan inspelen op wat er onderhuids leeft.”

Tijd maken in de ratrace

Jeroen Van Haute: “Ook in niet-coronatijden wil ik de schoolse context af en toe verlaten voor persoonlijke gesprekken. En dat hoeft het niet altijd om ernstige problemen te gaan. Je kan ook wandelen om een betere band te smeden, of een luchtig gesprek voeren om even in te checken bij de leerlingen. Soms willen leerlingen gewoon hun verhaal even kwijt.”

“Tijdens de lockdown had ik natuurlijk wel de luxe om extra tijd te nemen voor het welbevinden van mijn leerlingen. Als de ratrace weer begint, wordt dat moeilijker. Je kan niet altijd met al je leerlingen gaan wandelen. Ik voorzie tijdens mijn lessen wel ruimte voor dialoog, maar diepgaande gesprekken kan je niet altijd in klasverband voeren.”

“Toch wil ik het niet volledig laten vallen. Af en toe de tijd nemen voor een leerling die een babbel nodig heeft. Dat moet kunnen. Of ik kan ze misschien ook laten wandelen in kleine groepjes. Zo kunnen de leerlingen zelf de leiding nemen en onder elkaar praten. Want ook in groep kan je tot betekenisvolle gesprekken komen.”

Robbe Jansens en Robin De Vries

Voeg dit artikel toe aan je bewaarde artikels

Log in om te bewaren


Y

Yves

15 juli 2020

Niet twijfelen, Jeroen. Je bent een cadeau voor het onderwijs.

Reageren
a

ann

17 december 2020

Mooi initiatief, deed ik ook met een leerling tijdens een sessie individuele ondersteuning. Haar reactie: deze wandeling neemt de stress van mijn gepieker weg. Het geeft mij ruimte. Dit doe ik in het vervolg ook af en toe in mijn ukkie of Corona-proof met een vriend of vriendin.

Reageren
G

Griet Storme

19 december 2020

Waw , chic. Ja, je bent het zeker. Je kunt niet geloven welk effect je op leerlingen hebt als leerkracht. Ikzelf doe ook kindgesprekken in het tweede leerjaar. De band met mijn kinderen wordt daardoor nog groter. Zeker blijven doen zou ik zeggen !!!!

Reageren

Laat een reactie achter