Gepubliceerd op
Verhaal

Hoe het internaat een belangrijke rol speelde voor kinderen tijdens corona

In 1 dag tijd beslisten de 4 internaten van Scholengroep Brussel om te blijven doen wat ze altijd al deden: een warme plek creëren voor kinderen. “Wanneer je weet dat sommige gasten beter geen afstandsonderwijs thuis volgen, doe je er alles aan om het internaat open te houden”, zegt internaatbeheerder David De Decker.

Internaatbeheerder David en zijn collega Marjolena Berisha blikken terug op de coronamaanden

Internaatbeheerder David en zijn collega Marjolena Berisha blikken terug op de coronamaanden

  • 13 maart 2020 – Schorsing van de lessen

    David: “Internaten leken hun deuren te moeten sluiten. Elke collega had meteen iemand in gedachten die beter niet thuis kon blijven. Opvoeders belden, berichtten en mailden me: ‘Wij moeten toch open blijven!?’, ‘Lockdown voor Jana* en Dilan*, dat is toch geen optie?’. Voor een vijftal gasten was er geen plan B. De precaire opvoedingssituaties waar structuur, ruimte, rust of soms ook veiligheid ontbreken, kennen we. Schoolwerk kan er nauwelijks een plek krijgen. Bij ons op internaat wel.”

  • leerling bij het schoolbord in het internaat

    “Veel jongeren kozen zelf voor een lockdown in het internaat in plaats van thuis. Voor hen zijn we een rustpunt.”

  • 14 maart 2020 – Sluiten is geen optie

    Marjonela: “In minder dan 24 uur beslisten we samen met Scholengroep Brussel om noodopvang te organiseren op 1 locatie. Alles praktisch rond krijgen, was onze eerste zorg. Leerlingen tussen 2,5 en 21 jaar verhuizen naar 1 locatie? Voor dat scenario hadden we geen draaiboek. Hoe de Covid-maatregelen toepassen, kwam op de tweede plaats.

    Duidelijke richtlijnen over hoe we er als internaat mee om moesten, waren er op dat moment nog niet. Preventieadviseurs uit de Scholengroep zochten mee naar antwoorden. Die hulp deed deugd. Zo konden wij ons focussen op onze hoofdopdracht: een thuis creëren voor alle internen. De snelheid waarin het ons lukte, was echt kicken en dat versterkte ons teamgevoel.”

  •  
  • 15 en 16 maart 2020 – Het eerste weekend van de ‘lockdown’

    David: “Zodra we zeker wisten: ‘dit lukt ons’, polsten we bij leerlingenbegeleiders, jeugdrechters, het CLB in welke gezinnen het welzijn en de gelijke onderwijskansen van kinderen onder druk stonden. Een derde van onze normale bezetting kon beter niet thuis in quarantaine. Wel of niet op internaat? Ook de gasten kregen een stem in deze beslissing.

    Velen verkozen zelf het internaat. Voor hen een rustpunt dat oplucht. Meer dan ooit beseffen we dat je beter niet óver jongeren, maar sámen met hen beslist. Gemis naar hun ouders is er altijd. Maar door hen mee te laten kiezen voor het internaat, kunnen ze er beter mee om. We kregen ook aanvragen van leerlingen die normaal niet op internaat zitten. Zo werd ons internaat een ‘noodhotel’ voor een groep van 30 kinderen/jongeren.”

    Internaatbeheerder David en zijn collega Marjolena Berisha in het internaat

    “Dankzij de afstand vonden zowel ouders als de kinderen moed voor een nieuwe start met elkaar.”

    Marjonela: “Opvoeders, internaatbeheerders, poetspersoneel, koks uit de verschillende internaten bundelden de krachten in 1 team. Zo konden we niet alleen van zondagavond tot vrijdag, maar ook tijdens de weekends en de paasvakantie open zijn. Voor 3 van de 4 internaten was weekendwerk nieuw. We wachtten niet op een draaiboek maar schreven er zelf een.

    Alle taken stemden we met het team af in 1 week. Samen vingen we de verhuis, het poetswerk, het opmeten van de lokalen, de was, de zoektocht naar speelgoed op. De beste teambuilding ooit! Een leraar uit onze hotelschool Coovi besloot om ons internaat te versterken. Haar hulp in de keuken was welkom, want opeens moesten wij 3 maaltijden per dag serveren.”

  •  
  • 17 maart 2020 – 3 weken niet naar school

    David: “Bezoekrecht door ouders wilden we zo snel mogelijk garanderen. Contact met ouders maximaliseren, is altijd ons doel. Ook in coronatijd willen we niet op een eiland leven. Samen met onze zorgpartners beslisten we snel dat bezoek op veilige afstand in de tuin moest kunnen, met mondmasker aan. Veel kinderen hebben een gekwetst contact met hun familie. Weglopen van hun problemen konden ons gasten letterlijk niet meer. Maar ook mentaal werden ze harder geconfronteerd met hun complexe situatie thuis.

    Door opeens 24 uur op 24, 7 dagen op 7 met hen samen te leven, konden we werken aan een pleister voor de relatie met hun ouder(s). Individueel en op hun tempo. Ook wij leerden ouders beter kennen. Dankzij de afstand vonden zowel ouders als de kinderen moed voor een nieuwe start met elkaar. Voor zorgvragen waar we geen antwoord op vonden, klopten we aan bij het CLB. Het gevoel dat achter jou een sterk kwalitatief netwerk staat, is superwaardevol.”

    Marjonela: “Social distancing toepassen? Een mondmasker dragen vanaf 12 jaar? We hadden veel vragen. De antwoorden veranderden om de 2 dagen. Op de duur dachten de jongeren dat we hen vanalles aan het wijsmaken waren. Aangezien onze rol van gezinsondersteunend naar gezinsvervangend verschoof, besloten we in samenspraak met partners dat opvoeders de regels soepel konden toepassen. Een knuffel zonder schuldgevoel, dat moest kunnen.”

  • Leerling op zijn kamer in het internaat

    “Ons team is gegroeid in hoe je leerlingen motiveert voor taken en hoe je ze opvolgt.”

  • 6 april – Paasvakantie op internaat

    David: “Ook tijdens de paasvakantie bleven we doen wat we altijd doen: zorg op maat bieden. Maar tijdens corona moesten we toch een maatje groter draaien. Lockdown op internaat betekent vuile was die niet proper terugkeert, meer traantjes voor het slapengaan, mails uit 13 scholen opvolgen, jongeren helpen om zich te leren vervelen …

    In wat goed en fout liep, betrokken we de kinderen en jongeren. Uitdagingen voor ons internaat vertaalden we samen naar leerkansen: de oudsten babysitten op de kleintjes, tieners leerden van A tot Z hun was doen, kinderen leerden een dagschema maken. Door niks speciaals of extra’s te organiseren, zijn ze toch zelfstandiger geworden.”

  •  
  • 20 april – Ontwaken met preteaching

    Marjonela: “Preteaching draaide de eerste week in de soep. Door de vele spelletjes die we tijdens de vakantie speelden, zat school ver weg. Hen motiveren voor preteaching was moeilijk. Niemand zag in dat dit echt schoolwerk was. ‘Dit is toch geen school?’, was hun repliek, ‘We zitten hier net zoals gisteren?’ We botsten op problemen waar je in eerste instantie niet aan denkt. Op het moment dat we dan toch iedereen in de online les kregen, stootten we op de grenzen van ons internet.

    Opvoeders stapten constant uit hun rol. Om alle laptops te installeren, werden ze ICT’ers. Maar ook projectmanager: voor een groep kinderen uit 13 scholen moest elke dag uitgezocht worden wie wat moest doen, hoe en tegen wanneer. Eenmaal aan het werk, werd je leraar en moest je brein springen van cijferoefeningen naar wortels in julienne snijden om ten slotte over te schakelen naar het Frans. Eenmaal we geroutineerd waren, haalden we steeds meer deadlines voor school.”

    2 leerlingen op bed in het internaat

    “Lockdown op internaat betekent vuile was die niet proper terugkeert, meer traantjes voor het slapengaan, jongeren helpen om zich te leren vervelen …”

    David: “Dagelijks kwam er een leraar of leerlingenbegeleider langs. Hun werk leerden we beter kennen. De leerproblemen die er ook voor corona al waren, kwamen niet alleen meer aan het licht, ze stonden ook onder druk. Nood aan hulp, zagen de scholen in. Een paar jongeren volgden een individueel zorgtraject op school. Ze ontdekten dat leraren hun supporters zijn en slagen nog mogelijk was. De relatie met de scholen is nu hechter. Dat gevoel is nieuw, maar zal het verschil maken voor hun rapport.”

    Marjonela: Als huiswerkbegeleiders zijn onze teams gegroeid. Hoe je de gasten motiveert voor taken en hoe je ze opvolgt bijvoorbeeld. Competenties die we in de toekomst verder zullen inzetten. Wij zijn vooral expert in opvoeden, en waren dit niet in onderwijzen. Dat school veel meer is dan de helft van de punten halen, daar twijfelt geen enkele collega nog aan.”

  •  
  • 15 mei – Heropstart van enkele scholen

    David: “Het was een grote opluchting toen bevestigd werd dat wij vanaf de heropstart van de scholen in bubbels van 10 met elkaar mochten omgaan zoals een groot gezin. Een paniekaanval of tranen kan je niet opvangen op 1,5 afstand. Dag 1 van de lockdown maakte de onmogelijkheid van deze maatregel meteen duidelijk. Je job goed doen moest niet meer vechten met het idee dat je met de beste bedoelingen iets onwettigs aan het doen was. Daar waren we heel blij om.”

    Marjonela: “Veel tijd om de leerlingen voor te bereiden op de heropstart, was er niet. De ene was blij, de ander was bang om opnieuw de metro te nemen. En de thuisblijvers waren jaloers dat anderen hun vrienden konden terugzien. Sowieso is er een nieuwe dynamiek nu, en die is fijn. Naast een warm afscheid eind juni bereiden we nu samen met het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling, het CLB, de jeugdrechtbank … een nieuwe opvangplek voor enkele jongeren voor.”

* Om privacyredenen gebruiken we niet de echte namen.

Haal Klasse Magazine in je bubbel

  • 4 kwaliteitsnummers met inspiratie van leraren en experts.
  • Fraai ondersteunend materiaal: kalender, poster, zorgkaartjes ...
  • Je Lerarenkaart met meer dan 1000 voordelen in je brievenbus.