Gepubliceerd op
Zo doen zij het

Cultuur in de klas: een vleugje schoonheid in coronatijd

Met een cultureel dynamoPROJECT en veel schoonheid countert VBS Sint-Paulus uit Gent de moeilijke coronatijden. Waarom trekken ze die kaart in volle crisis? En hoe doen ze dat concreet?

kinderen knutselen aan vleugels

“Tijdens de lockdown vorig schooljaar focusten we ons noodgedwongen op taal-en rekenoefeningen. Maar een kind heeft meer nodig om sterk in zijn schoenen te staan”, zegt zorgleraar Lieve De Bosschere. “De leerlingen hebben ook het samen werken aan een gezamenlijk project gemist. Het waren vaak eenzame en droeve maanden. Die counteren we dit schooljaar met een intensieve kuur muziek, drama en expressie. Met veel schoonheid dus.”

Die schoonheid halen Lieve en haar collega’s van het vierde en vijfde leerjaar bij Van Eyck. De leerlingen hebben in een eerste stap zijn leven en werk bekeken, geanalyseerd en ervaren. Daarvoor gingen ze in oktober onder meer naar een tentoonstelling in De wereld van Kina. Ze knutselden hoeden en kostuums die horen bij de personages uit zijn schilderijen en beluisterden middeleeuwse muziek. Al die indrukken verbeeldden ze daarna 3 schooldagen lang met de hulp van theaterhuis Larf!.
 

Coronaproof? Jawel!

Klap op de vuurpijl: het toonmoment. Niet voor de ouders, dat is coronagewijs geen goed idee. Maar op de valreep voor code oranje wel nog in de ideale setting van de grote theaterzaal in De Kazematten, de thuisbasis van Larf!. “We namen de voorstelling ook op video op zodat (groot)ouders achteraf kunnen zien hoe hun kleinkinderen hier schitteren.”

En wat als code oranje een week vroeger was ingegaan? “Dan waren de uitstappen in het water gevallen en was LARF als ‘essentiële derde’ naar de school gekomen. Dan hadden we dus dit magische decor moeten missen. Toch iets anders dan een gymzaal of refter”, lacht Lieve. “Maar zelfs in niet-ideale omstandigheden is zo’n project de moeite waard.”

Ze heeft gaandeweg vaak moeten schakelen en reorganiseren. “Ons plan A was een muzische driedaagse met overnachtingen. Dat idee moesten we vorig schooljaar al laten varen. Nu namen we elke dag de bus naar De Kazematten, gratis via dynamoOPWEG. Alle voorzorgsmaatregelen maken zo’n project niet eenvoudig, maar we mogen het hoofd niet laten hangen. We moeten creatief zijn en het voorbeeld geven aan onze leerlingen.”

leerlingen spelen een toneel

Lieve De Bosschere – leraar VBS Sint-Paulus: “Zelfs in niet-ideale omstandigheden is zo’n project de moeite waard.”

Een evolutie in weerbaarheid

Waarom ze zo sterk inzetten op cultuureducatie? Lieve geeft het antwoord tijdens het toonmoment. “Kijk dat meisje. Voor het project was ze het liefst in een hoekje weggekropen, omdat ze verlegen is. Nu staat ze hier centraal op het podium te roepen. Ze heeft een evolutie in weerbaarheid doorgemaakt die je niet in cijfers kan vatten.”

“Ik zie kinderen meedenken met een scène, probleemoplossend werken, hun grenzen stretchen, zich ingraven in een inhoud. Ik zie hoe sommigen voor het eerst uit de schaduw durven te treden. Ze staan er, niet alleen als individu, maar ook als groep. Daarom moet je dit dus doen.”

Ze toont een mail die ze van een ouder kreeg: Ik wil jullie een pluim geven. Mijn dochter is wild enthousiast. Ze straalt en geeft zelfs licht. Een opsteker in coronatijden.
 

De meerwaarde van professionals

Lieves collega’s delen het enthousiasme: “We kunnen nu aan een ruimer muzisch doel werken dat je in een gestructureerde klassetting moeilijker bereikt. Intussen geven we ons over aan professionals die de leiding nemen en zeggen ‘Kijk, zo kan het ook.’ We pikken veel ideeën op voor onze eigen muzische lessen en hun positivisme werkt ronduit aanstekelijk.”

‘Ik wist niet dat je muziek uit een schilderij kon halen’, hoorde Lieve een leerling zeggen. “Wel, wij ook niet. Larf! weet hoe je met een spiegelscène het statische Portret van Giovanni Arnolfini en zijn vrouw tot leven wekt. Ze durven de muziekgroep een rondeel uit de tijd van het Lam Gods voor te schotelen. In een modern jasje weliswaar. Zulke dingen zouden we nooit zelf bedacht hebben. Ze begeesteren ons en versterken ons initiële plan inhoudelijk.”

leerlingen spelen toneel

Mija Vanderhasselt – leraar VBS Sint-Paulus: “We pikken veel ideeën op voor onze eigen muzische lessen.”

Een proces in de diepte

Niet dat de school aan haar proefstuk toe is op het vlak van cultuureducatie. Gent is een kunststad en daar maken ze tijdens projecten altijd dankbaar gebruik van. “Dan bieden we meestal ook kortere workshops aan waarmee we leerlingen prikkelen. Financieel is dat millimeterwerk. Voor dit project deed ik een dynamoPROJECT-subsidieaanvraag bij CANON Cultuurcel. 3 dagen kunnen de leerlingen nu met hun keuze – drama, muziek of expressie – bezig zijn. Zo krijg je een proces dat echt in de diepte gaat.

De werken van Van Eyck vinden de vierde- en vijfdeklassers nog steeds niet echt mooi. “Maar”, benadrukt Lieve, “Ze bekijken ze nu wel door een andere bril. Door in de schoenen van de kunstenaar te staan, beseffen ze dat er meer is dan mooi of lelijk, zwart en wit. Hoe gedetailleerd hij schilderde, wat een vaardigheden hij daarvoor nodig had, hoeveel geduld hij erin stak. Ze hebben een ander standpunt ingenomen om de schoonheid ervan te leren waarderen. Ze hebben zich afgevraagd wat dat met hen zelf deed. Het zijn allemaal kleine bouwstenen van een verdraagzamere samenleving.”
 


Ook zin in een gesubsidieerd dynamoPROJECT met je klas? Laat je inspireren hoe dat coronaproof kan. Zoek een culturele partner en inspiratie via cultuurkuur.be.

Het beste van Klasse in je mailbox?

  • Al 58.000 leraren zijn abonnee
  • 1 keer per week en helemaal gratis
  • Verhalen van collega’s, concrete praktijktips, exclusieve wedstrijden ...